De legerleiding stelt het volk gerust:
‘Wij zien zoiets als een routinebrandje,
leuk klusje voor een brandweercommandantje,
geen ongeluk, we deden het bewust.…

Een witte roos bloeide op het vale veld,
roos van de dood te midden der gewonden
een jong gezicht had in zijn laatste nood
de vage schaduw van een lach gevonden.…

Stierf men zonder woorden
onder toom van duister
zonder weerstand
door harde, verbitterde hand…

Nu geloof ik in gisteren, zo ver, zo dichtbij,
De zon scheen helder, de lucht was blauw,
En alle zorgen bleven stil, alsof ze het niet wisten,
Lachende gezichten om me heen,…

Een cel is maar twee meter lang
En nauw twee meter breed,
Wel kleiner nog is het stuk grond
Dat ik nu nog niet weet,…