Alle inzendingen van Coenraedt van Meerenburgh

De eerste kan de hemel of de hel zijn, Want het is zelden iets er tussenin, Zo is het steeds gegaan in het begin, Je kan alleen maar bidden voor je welzijn. Dit is geen tijd voor welles-nietes-welles, Wat zondag speelt, gebeurt alleen in Dallas!…

Door zijn gedachten in een ver verleden, Hoe stuitend en afkeurenswaardig ook, Is Tata Steel geschokt en van de kook, En dwingt het Donald Pols om af te treden. Maar maakte dat bedrijf ook maar zo’n haast, Met stoppen wat het uit de schoorsteen blaast.…

Ik kan door lui te zijn toch heel hard werken, Ik weet hoe je met duisternis verlicht, Als ik iets open, - hé! - gaat alles dicht, Ik weet door ondergraving te versterken. Ik doe als Trump en spot met alle wetten, Door defensief de aanval in te zetten.…

De Oekraïner is nog ongeslagen, Toch gaat Verhoeven met hem in gevecht, Ik ben benieuwd wie dit duel beslecht, En wie er op het eind wordt weggedragen. Die wedstrijd in Egypte ga ik kijken, Tot hun gezichten op de Sfinx gaan lijken.…

Er klinkt een liefdesliedje uit een land, Dat zich bedreigd voelt door de Palestijnen, En liever al zijn buren ziet verdwijnen, Actief neemt Israël die zaak ter hand. Wie kan nog kijken zonder kromme tenen? Dit jaar is Eurovisie om te wenen.…

Hij maakte vroeger kennelijk furore, Een vlag bedekt zijn onbekend gelaat, Dit monument betreft zijn heldendaad, Uit overmoed doet hij een stap naar voren. Het beeld van Banksy toont ons in het kort, Dat vroeg of laat een held te pletter stort.…

De wereldorde is flink opgeschud, Trump laat zijn oog op vreemde landen vallen, Hij laat zijn stem op heel de aarde schallen, En denkt alleen maar aan z’n eigen nut. Zelfs op die avond, waarop humor mag, Werd er geschoten, maar niet in de lach.…

De prijzen aan de pomp zijn veel te hoog, Dat was gezien de oorlog te verwachten, In plaats van deze pijn wat te verzachten, Betaal ik binnenkort meer aan de toog. Hierdoor blijft één gedachte mij bekruipen: Moet ík, of moet mijn auto minder zuipen?…

Trump had al uren aan zijn kop gezeurd, Hoe mooi de balzaal wordt en dat soort zaken, Maar er gebeurt iets aan het tafellaken, Ook door te doen alsof er niets gebeurt. Wim dacht: het was niet top, maar ook geen flop, En stond de dag erna gezond weer op.…

Breng dichterbij, o Orion, de maan, Als tepelhoven die mijn lippen kusten, In haar omhelzing blijf dan even rusten, Om daarna bij haar achterlangs te gaan. En geef na thuiskomst een bijzonder feest, Zweer op de bijbel dat u bent geweest.…

Toen zij besloot met hen te copuleren, Hield zij die tweeling al niet uit elkaar, Ze maakten één voor één haar dromen waar, Maar ja, je kan zo’n kindje niet halveren. De tweeling vindt de baby magnifiek, Ook daarin zijn die mannen identiek.…

De Nederlandsche Bank heeft ingeschat, Dat in het algemeen de situatie Niet erg rooskleurig is in onze natie, ‘Donkeroranje’, noemde Sleijpen dat. Maar zelf heb ik een voetbalshirt gescoord, In het oranje van het felste soort.…

Op Facebook zie ik om de haverklap, De tronies van zovele brave borsten, Je ziet ze openlijk naar zetels dorsten, Ze zijn met veel, de raadszaal is te krap. Maar als ik dan iets van hun plannen lees, Staan hun programma’s bol van de clichées.…

De kersverse minister-president, Verstaat de kunst van veelbelovend praten, En toch weer alles bij het oude laten, Al jong werd hij beschouwd als een 'talent'. Zo legt hij vlot het volk weer in de luren, Dat het, zoals gewoonlijk, moet bezuren.…

Ze waren jarenlang zeer populair: The Spice Girls! ’t Is al dertig jaar geleden, Dat die vijf meiden ‘girl power’ beleden, Zo’n eigen munt, dat is niet meer dan fair. Maar als ik ze weer zie, hun liedjes hoor, Dan denk ik: ‘gosh, wat kóóp je daar nou voor?’…

Ook ík denk dat ze ergens wel bestaan, Maar geen idee of ik ze zal ontmoeten, Ik weet niet of hun hoofden en hun voeten, Als die van ons zijn, maar ik neem het aan. Zelfs áls ze komen van een heilloos oord: ’t Is vast niet erger dan de mensensoort.…

Het valt waarachtig tegen deze week, Want na de afgelopen dolle dagen, Blijft het publiek maar om een versje vragen, Maar deze dag zie ik een beetje bleek. Ik dacht: als ik AI hier eens voor strik? Maar die was veel beroerder nog dan ik.…

Nee, ik wil even in mijn bubbel blijven, Daarom praat ik vandaag niet met de pers, Ik concentreer me liever op m’n vers, Ik ben hier om een snelsonnet te schrijven. Na afloop sta ik graag u weer te woord, Wanneer ik een medaille heb gescoord.…

Een gure wind waait door het Noorse hof, Zoon Høiby heeft veel duistere geheimen, Terwijl zijn ma met Epstein zat te slijmen, En wederom moet zij diep door het stof. Een wonder helpt, want anders is het klaar, Gelukkig is haar zwager 'tovenaar'.…

Vier astronauten gaan straks naar de maan, De Orion, gereed om te lanceren, Zal even rond het hemellichaam scheren, Als testje om er later op te staan. Geen ‘giant leap’, maar slechts een kleine schrede; Dit kón toch al zo’n vijftig jaar geleden?…

“Hallo, graag wil ik over vrede praten, Het feestje is bij mij in Washington, En in het middelpunt sta ik, de Don, Met als gezelschap al mijn dikste maten. Noteer dus maar, dat ik je hier verwacht, Geen zwemspullen, je wordt niet thuisgebracht.”…

Bij Barbie doen ze aan diversiteit, Eerst werd er nog wat vreemd van opgekeken, Maar nu zijn er ook Barbies met gebreken, Bijvoorbeeld één die aan autisme lijdt. Maar o Mattel, vergeet toch niet mijn leed, En maak een Ken pop als miskend poëet.…

Het sneeuwt ja! ’s Winters is dat wel eens vaker, Geen trein die rijdt, spekglad op elke weg, De mensen zijn steeds sneller van de leg, En vragen raad bij een opiniemaker. Maar of je er nu wel of niet van houdt, Neem dat geklets maar met een korrel zout.…

Alweer een einde van een heftig jaar, Je vraagt je af hoe men het vol kan houden; Gazanen, Oekraïners in de koude, Wanneer is die ellende nou eens klaar? Voor mijn part wordt die regel uitgebreid, En geldt het knalverbod ook wereldwijd.…

We wilden dit keer tijdig reserveren, Bij ons vertrouwd adresje aan de zee: “Op Eerste Kerst, een tafeltje voor twee? Graag willen wij bij jullie savoureren.” “Euh, welke datum?”, vroeg de jongeman, Daar werd ik dus een beetje droevig van.…

Ik nam me voor een snelsonnet te schrijven, Maar plots kwam er alleen maar onzin uit, Slechts leugens, ik bedonderde de kluit, En ik was aardig aan het overdrijven. Het is dus iets, zo concludeer ik prompt, Dat niet uitsluitend chatbots overkomt.…

Meneertje Klaver voelt zich uitgesloten, Omdat de VVD hem nu blokkeert, Hij reageert daarom geïrriteerd, Maar met dat sop is hij ook overgoten. Hij maakt voor deze keer hetzelfde mee, Wat zíjn partij doet met de PVV.…

De laatste tijd zit ik te veel te stressen, Maar iemand wist hét middel op net 4: Masseer gewoon je bekkenbodemspier, Dan krijg je bij je anus meer souplesse. Dus ruik je aan m’n vinger soms iets raars, Dan zat die net weer even in m’n aars.…

Geen zin meer om me voor te laten liegen, Te horen dat nu ‘alles anders’ gaat, Dat men de stem des volks ineens verstaat, Het afgelopen is met dat bedriegen. Geen zin in nieuwe ridders van fatsoen, Ga met z’n allen eerst maar eens wat doen!…

We wilden eindelijk ons huis verbouwen, De kosten waren op een ton begroot, Maar toen moest ook de kelder en de goot, En alles liep volledig uit de klauwen. Nu is mijn vraag, - misschien dat u het weet? - Wanneer is deze opknapbeurt gereed?…

We zijn al drie keer heel dichtbij geweest, In München riepen wij al vroeg ‘we leiden!’ De Duitsers kregen toen pas echt de geest, Oranje kwam helaas niet meer langszijde. Toch waren we met Neeskens, Cruijff en Haan, Van Hanegem en Rensenbrink veel beter, Maar daar heb je uiteindelijk niks aan, Daar schiet je niks mee op, geen millimeter!…

De VVD wil geenszins ‘over rood’, D66 niet met Eerdmans samen, Terwijl ze eerder tot de slotsom kwamen: De PVV valt echt buiten de boot. Ik vrees dat Holland tot Sint-Juttemis, Nog in ‘demissionarishouding’ is.…

Drie grote zakken Bolognese Ribbel, Patatje Joppie en Max Naturel, Ook Oven Baked Cheese Onion lust ik wel, Terwijl ik gretig aan Sensations knibbel. Op voorraad heb ik nog zo’n Party Mix, Dus nee, van chipstekorten merk ik niks.…

We maken allemaal een hokje rood, Daarna gaat Nederland de stemmen tellen, Of het naar links of rechts zal overhellen, Maar meestal wint de grijze middenmoot. Dan duurt het twee, drie jaartjes ongeveer, Daarna doen wij hetzelfde nóg een keer.…

Een jokkebrok, een clown, een boskabouter, Klimaatfantast en palingpopulist, Een eurofiel en zuurkoolzionist, De één is fout, de andere nog fouter. Al die debatten zijn vooral blabla, Vandaar dat ik ze dit keer oversla.…

In deze tijd van werkdruk, stress en plicht, moet je zo af en toe ook recreëren, Ik ga dat op de Veluwe proberen, Vandaar dit ongebruikelijk bericht. Met in gedachten Drs. P, Gaan ook mijn vrouw en kinderen maar mee.…

Ik droomde dat het sneeuwde in de zomer, Een slak bewoog nog sneller dan het licht, In de woestijn was een bassin gesticht, De machtelozen werden autonomer. En ik zag Trump die gloeide als de zon, En de Nobelprijs voor de Vrede won.…

In het begin leek het zo’n leuk idee, Je kon je huis van bovenaf bekijken! Naar nú blijkt gaan die dingen over lijken, Je doodt er goed je tegenstander mee. Zodoende graaf ik snel een schuttersput, En ik bestel een anti-drone geschut.…

Alweer is het díe tijd in Nederland Dat ‘alles anders’ moet, ‘voor later’, ‘samen’, Want ‘het kan wèl’, ‘sta op’, zeg ‘ja’, of ‘amen’, En stem ‘natuurlijk’ voor de ‘goede’ kant. De boodschap is oprecht en zeker waar, Alleen: ik hoor het al zo’n vijftig jaar.…

De frakken en de hoedjes zijn gedragen, De rede is gelezen op de troon, We kregen allen ons verdiende loon, Maar voor de rest bleef alles in het vage. In dit tot op het bot verdeelde land, Klonk machteloos een: ‘Reik elkaar de hand’.…

Die ouwe fiets waarop ik daag’lijks rij, Wordt nog met eigen spierkracht aangedreven, Heeft iedereen zo’n haast dan, in het leven? Van alle kanten zoeft men mij voorbij. Ik zal u eens een goed advies verstrekken: Aan snelheid heb je niets; op tijd vertrekken!…

Al twee keer is dit kabinet gevallen, Het is één grote chaos (in één zin), Slechts vier procent heeft er vertrouwen in, Niet eerder peilde men dit soort getallen. Maar groep wantrouwenden, wees toch verblijd, U heeft de absolute meerderheid!…

Het was zo leuk: drie blonde jonge mannen, Met die speciale rock-punk-reggaemix, De inbreng van die twee, zegt Sting, was niks, Zij hebben nu een rechtszaak aangespannen, En blijven, ‘t gaat om lucratieve rechten, Hierover tot hun laatste adem vechten.…

De ene wil veel liever solo zingen, De andere dringt aan op een duet, Het is al uitgegroeid tot een octet, Op dit toneel verlopen zo die dingen. Het is de vraag of zij, na al dit vitten, Nu eindelijk een triootje zien zitten.…

Terwijl ik druppels van mijn voorhoofd veeg, Probeer ik op een snelsonnet te broeden, Ik voel me uren later droef te moede, Wat ik ook doe, de regels blijven leeg. Ik weet waarom ik het vandaag niet kan, Want dichten staat niet in het hitteplan.…

‘Brigitte Macron is eigenlijk een man, Ze draagt een pruik en loopt in vrouwenkleren,’ Een influencer durft dat te beweren, Omdat zij vindt dat zij dit zeggen kan. De Franse president neemt dit niet licht: Het voelt echt als een klap in zijn gezicht.…

Vaak hebben wij ons vroeger afgevraagd Hoe wrede heersers vrije doorgang kregen, Want waarom hielden mensen hen niet tegen? Nu is het antwoord daar, voor wie nog klaagt: Wij zijn het zelf die aan de zijlijn staan, En dit toekomstig oordeel ondergaan.…

Nee, dichterbij ben ik nog niet geweest, Maar deze zomer gaan we het beleven, We zijn op weg naar Stratford-upon-Avon, Waar hij geboren is, die ieder leest. En als ik dan bij u ben weergekeerd, Ben ik nóg meer door hem geïnspireerd.…

Lieflijke Havenstad!? Vlissingen, Vlissingen Bruisende branding en geen duplicaat Waar in de raadzaal de Hemelbestormende Lilian Janse haar Mannetje staat…

Patiënt: “Ik hou zo van ze…., allemaal, Als ze het veld betreden…., al die namen, Hoe ze bewegen…., met hun sportlichamen, Dan gun ik elke speelster een bokaal.” Arts: “Hier, neem deze pillen voor uw kwalen, Zo houdt u het wel vol tot de finale.”…

“Mijn goede vriend en trouwe bondgenoot, Ben blij met al je bommen en je muren, Hoe jij de wereld in de war blijft sturen, Mijn dank voor het veroorzaakt leed is groot! Moet ik het nog met redenen omkleden? Ik gun je de Nobelprijs voor de Vrede!”…

De vogels in de vroegte van de dag, Als nog maar net de zon is opgekomen, Verspreiden hun gezang, hoog in de bomen, De boodschap luidt: zing, vecht, huil, bid en lach! Werk wacht, realiseer ik me al snel, En dat ‘bewonderen’, komt later wel.…

Er is geen geld om voor elkaar te zorgen, Er is geen geld voor openbaar vervoer, Er is geen geld en ruimte voor de boer, Er is geen geld voor kinderen van morgen. Gaat het om wapens? Dán is men bereid, En gaan de beurzen open, wagenwijd!…

Ik vuur mijn woorden af als projectielen, Ze vliegen hoog, oplichtend in de nacht, Maar éénmaal daar ligt niets meer in mijn macht, Ze treffen tere én beëelte zielen. De één is blij, een ander vindt het grievend, Maar steeds zijn mijn intenties vredelievend.…

Ze was op weg naar Gaza in een bootje, Maar Israël heeft Greta uitgezet, Zodoende heeft ze geen Gazaan gered, En kreeg ze ook nog het verkeerde broodje! Ze dacht niet aan klimaatverandering, Omdat ze vliegend weer naar Zweden ging.…

Het kabinet Schoof I ligt nu aan stukken, Partijen kregen weinig voor elkaar, Dan komt er een moment, dan is het klaar, Als ook het nieuwste plan maar niet wil lukken. Met lede ogen ziet straks arme Geert, Hoe men zijn zetelaantal corrigeert.…

Geert Wilders zegt het voor de laatste keer: Men moet nu echt de PVV wat gunnen, En achter dingen staan die niet eens kunnen, Want anders is dit kabinet niet meer. Daarmee bewijst hij volgens mij één ding: Dat hij een fan is van de Efteling.…

Nóg twee centrales in het Zeeuwse land? Zij het nu mét, of zonder grote toren, Het zal de meeste Zeeuwen niet bekoren, Toch heeft het ook een positieve kant: ’t Is evident dat Zeeland dan gewis, Veruit de stralendste provincie is.…

In Zwitserland heeft hij zijn lied gezongen, ’t Ging over hoe het leven soms kan gaan: Soms zit het mee, soms tegen, af en aan, Ook zanger Claude is goed daarvan doordrongen. Wie won er vorig jaar, wil ik nog weten? Maar dat is iedereen al lang vergeten.…

Bevrijdingsdag was anders deze keer, De situatie schreeuwt om te herijken, En niet van de gevaren weg te kijken, Want ‘40-‘45, dat nooit meer! Maar Israëls ‘hernieuwde offensief’, Dat nemen we gewoon maar weer voor lief.…

De oorzaak van die storing? Onbekend. Maar iedereen wil dat natuurlijk weten, Gelukkig heeft de weervrouw kaas gegeten, En ons de ware reden ingeprent. Citroen of Knol?, zo vraag ik met een zucht, De oorzaak blijkt gewoon gebakken lucht.…

Het woord is vaak onachtzaam uitgesproken, Misplaatst, of met een ander duister doel, Dat woord geeft toch een heel apart gevoel, Als het daar tijdelijk aan heeft ontbroken. Het woord dat op mijn oma’s grafsteen staat, Dat is het enige waar het om gaat.…

De dames werden in de lucht geschoten, In een raket die op een dildo leek, Ook wie met stijve nek naar boven keek, Heeft volop van die ruimtevlucht genoten. Ze schreeuwden alle zes, zo hard ze konden, Toen daar de zero G-spot werd gevonden.…

Hij deed zijn best, aartsvader Abraham, En bracht God met zijn oproep tot bedaren, Hij zou de amorele steden sparen, Als één goed tiental om het leven kwam. Het Israël van nu blijft echter vechten, En doodt bij bosjes goeden met de slechten.…

De laatste tijd ontvang ik veel berichten, Betreffende de vorm van de planeet, Ik twijfel nu of ik het wel goed weet, En dreig voor andersdenkenden te zwichten. Plat? Rond? Ik weet niet wat je daarvoor koopt, Nu alles hier zo in het honderd loopt.…

De overheid wil weer gaan rekruteren, Er loert daar verderop een groot gevaar, Want altijd buiten ons huist de barbaar, Trek uniformen aan, grijp de geweren! Wellicht word je gekeeld, gevild, vergast, Zeg, raak je al een beetje enthousiast?…

De goede smaak is iets om na te streven, Ontwikkel daarom flink je smaakpalet. Als je iets smaakvols zoekt, dan weet je het, Proef, ruik en inhaleer dus bij het leven. Maar dat gevape, daar ben ik dus niet voor, Da’s smakeloos of heb je dat niet door?…

Ik doe niet mee aan dat enorm geklaag, En heb geen zin om constant angst te zaaien. Mijn tuintje staat toch niet in lichterlaaie? Ik zeg: de wereld lacht mij toe vandaag! Als tegenwicht voor het militarisme, Bekeer ik me voor nu tot het Gijpisme.…

De tweestrijd gaat nog onverminderd voort, En eist een hoge tol aan beide zijden, Defensie, aanval hebben zwaar te lijden, Nog steeds is er geen zicht op een akkoord. Eén vraag, daar zit ik echt al weken mee: Wordt Ajax kampioen of PSV?…

Ze wilden eerst niet over vrede spreken, Maar staan nu met z’n allen weer vooraan, Ze strijden om de troepen vóór te gaan, Niet één weet de impasse te doorbreken. Wie leidt het Europese ‘bataillon’? Mark Rutte, Von der Leyen of Macron?…

Ik heb geen Greta, Bill of Frederik, Geen Annemijn, Mattheus of Hermina, Bartholomeus, Kim of Catharina, Geen Mark, geen Fleur of Donald en geen Dick. Ze zijn er niet, ze raken niet gewond, Ze hoeven niet te sterven aan het front.…

Vergeet de Stemwijzer en Kieskompas, Nee, als je de verkiezingen wil winnen, Moet je gewoon wat TikTok reels verzinnen, Dan zit de zege soepel in de tas. De uitslag was flagrant, maar wel verkeerd, En dus werd die gewoon geannuleerd.…

We zijn op weg naar grenzen en tarieven, Want volgens deze nieuwe president Bestaat de wereld zoals hij die kent Vooral uit terroristen en uit dieven. Opmerkelijk hoe hij met ‘grenzen dicht’, En met een handelsoorlog ‘vrede sticht’.…

Zeg Dick, ’t loopt spaak bij ons, van alle kanten, Geen ruimte voor de bouw, geen schone lucht, Toon íets meer daadkracht graag, geen twijfelzucht, En kijk naar Trump, want hij weet wél van wanten. Dus teken een decreet, met ferme hand: De Noordzee wordt de Zee van Nederland!…

Er zit Melania iets danig dwars, Ook Musk is in het Witte Huis gekomen, Aan hem vertelde Trump zijn diepste dromen, Een ‘wapperende’ Stars & Stripes op Mars. En dat versterkt wat iedereen al weet: Hij komt echt van een andere planeet.…

Geachte lezer, responderend op uw brief de dato donderdag jongstleden, kan ik u mededelen dat die heden, gevoegd is bij de stapel (onderop). Begrijpt u van dit vers geen ene moer? Stuur dan gerust dit snelsonnet retour.…

De eerste werkdag van het jaar was feest! Hoewel de plicht riep, mocht je ondertussen, Je vrouwelijke collega’s lekker kussen! Maar ach, die dagen zijn voorgoed geweest. De meeste vrouwen maken zich wat laf Er met een vluchtig zwaaitje gauw vanaf.…

In vroeger tijd had ik het Leven lief, Het leidde mij langs wonderbare wegen, Bij alles wat ik deed kreeg ik de zegen, Maar Tijd heeft die ontroofd, die sluwe dief. Als ik opnieuw de liefde U verklaar, Beantwoordt die ruimhartig komend jaar!…

Wat zullen we met kerst nu eens gaan eten? Een Russisch ei dat met een oorlog dreigt, Met op een bedje van onenigheid Een schapenbout door wolven aangevreten? Een cobraatje met stikstof van de koe, En uit de ijskast: kirsch met slagboom toe.…

Mark Rutte’s toespraak maakte me bedroefd. Omdat ik coûte que coûte wil overleven, Heb ik benodigdheden opgeschreven, En ook m’n normbedrag wat opgeschroefd. Rollade, roompaté en rode wijn, Dan kan het thuis toch even vrede zijn.…

De open grenzen zijn verleden tijd, Dat is weer nieuw beleid van de regering, Het is een poging tot asiel bezwering, Ook ik werd aangehouden, tot mijn spijt. ....... [Vandaar dat - de bewaking was alert - Mijn distichon niet toegelaten werd]…

De wereld is een schaakbord lijkt het wel, De één probeert de ander te verrassen, Te ondergraven of te overklassen, Reáliter is het een dreigend spel. De spelers komen volgens mij het verst Met een remiseaanbod, vóór de kerst.…

Op basis van de jongste informatie, Bevat dit snelsonnet géén calorie, Dit vers geeft u juist nieuwe energie, Dus wie dit leest verbetert zijn prestatie. Misschien is dit niet helemaal bewezen, In elk geval heeft u het uitgelezen.…

De derde wereldoorlog is begonnen, Want Biden zei dat het is toegestaan, Om met zijn wapens dieper toe te slaan, Is dat heroïsch of toch onbezonnen? En de gewone man kan dit niet stoppen, Die zit niet áán, maar gaat wel náár de knoppen.…

Ik moet geregeld naar de apotheek, De assistentes daar zijn altijd bezig, Maar wat ik nodig had was niet aanwezig, M’n zelfbeheersing liet me in de steek. Toen riep ik: ‘Geef me dan maar, als het lukt, Een pil die m’n agressie onderdrukt!’…

Het zijn met recht enorm beroerde tijden, Wat Trump heeft uitgebraakt is ongehoord, Ook Harris sprak niet één verstandig woord, Dus eigenlijk wil ik ze geen van Biden. Als Harris winnaar wordt op deze dag, Kan Trump nog bij McDonald’s aan de slag.…

Ik denk nog wel eens aan de jaren tachtig, Toen Nederland massaal voor vrede was, Je kreeg zelfs vrij van werk of van de klas, Want samen demonstreren maakte machtig. Die houding lijkt voorgoed verleden tijd, Nu iedereen zich opmaakt voor de strijd.…

‘Kijk recht vooruit, de lippen op elkaar.’ Krampachtig zoek ik naar m’n beste blik. Hoe vief, hoe vrolijk en vitaal ben ik, Ondanks m’n rimpels en m’n grijze haar? Terwijl ik roerloos naar het toestel staar En onbewogen blijf bij elke klik, Voelt alles aan alsof ik wroet en wrik. ‘Kan het niet nog ‘s? Maak er nog een paar.’ Ik wacht geduldig…

Ik was getrouwd, maar mijn ex-echtgenote Bleek achteraf toch liever man te zijn, Als vrouw verken ik onbekend terrein, Mijn partner wordt een man, heeft zij besloten. Ook zoon en dochter, zijn straks dochter, zoon. Bijzonder? Nee, dat is toch heel gewoon?…

“Yes, students, understand you this all well? So no, I lay it out another keer, You know I do my best, we’re almost kleer, Dus let nog even up, before the bell…” Het is gewoon een kwestie van geduld, Tot iedere docent weer Hollands lult.…

Hij was een speler van die wonder-elf En stond maar liefst twee keer in de finale, Hij blonk, maar liet ook medespelers stralen, Als coach of aan de bal, hij bleef zichzelf. ‘De Nees’ ten voeten uit en in één zin: Wat zat die strafschop er toch lekker in!…

Mark Rutte denkt in voor- en tegenstander, Hij zegt: ‘We moeten met de oorlog voort!’, 'Dat Oekraïne bij de Navo hoort', Maar vaak zegt hij het één en doet het ander. Dus los van wat de man vandaag beweerde, Gebeurt er vast precies het omgekeerde.…

Ze maken ruzie in het openbaar, En het publiek is ongewild getuige, De ene wil niet voor de ander buigen, Vandaag Inside is wel een beetje klaar. Belazeren ze weer gewoon de kluit, Of gaat de show nu als een nachtkaars uit?…

Thuis hadden wij ze al een hele poos, Ik nam mijn brood mee in die plastic bakjes, Je had ook party trays met van die vakjes, Biscuitjes zaten in zo’n gele doos. De verkoop stopt, maar als ik ze bewaar, Gebruik ik ze nog zeker vijftig jaar.…

Als zondagavond treurnis samenbalt, Staar ik droefgeestig uit de natte ramen, En krijg bezoek van rijen dode namen, Wee, waar niet tegenop te drinken valt. ’t Is duidelijk: dit huidige seizoen Heet herfst; daar moet ik het dan maar mee doen.…

De troepen trekken samen aan de grens, En drones bestoken doelen in formatie, Alwéér een militaire operatie, Het telt niet meer, het leven van een mens. Toch ben ik voor dit alles niet beducht, Want niemand schiet mijn dromen uit de lucht.…

Ons land biedt plaats aan wolven en dolfijnen, Aan bosvleermuis, aan bever, rugstreeppad, Aan juchtleerkever, otter, wilde kat, Hoefijzerneus (de grote en de kleine). En binnenkort zie je, - sta niet perplex -, Hier ook weer de Tyrannosaurus rex.…

Wat was er plotsklaps in Zijn hoofd gevaren, Toen Jezus rovers uit Gods huis verjoeg? Nu was het Jan van Zanen die streng vroeg: “Verlaat het Binnenhof, o ambtenaren!” Tweeduizend jaar na dato is warempel Het Binnenhof een opgeruimde tempel.…

Het was me eerst niet eens zo opgevallen, Maar ja, bij nader inzien, nu je ’t zegt: Ze lijken best wel op elkaar, ja echt! Eén ding: Robin van Persie heeft geen wallen. Toch stel ik vast dat Schoofs gelijkenis Met de Oranje-striker ‘striking’ is.…

"Geen Goudse kaas meer over vijftig jaar”, Vermoedt de New York Times. Wij weten beter. De bodem zakt per jaar vier millimeter, Dus Gouda loopt voorlopig geen gevaar. Eer niemand in die stad meer kazen weegt, Is vast New York al van de kaart geveegd.…

“Wat levert Coenraedt ons nu voor een streek? Waar zijn z’n snelsonnetten toch gebleven? Hij heeft drie weken lang hier niets geschreven, Hij laat ons toch niet zomaar in de steek?” Welnee, het zit heel anders dan u dacht: Ik reisde door de Gordel van Smaragd.…

Gevraagd: een pathologisch leugenaar, Die lak heeft aan de regels en de wetten, Die handig weet te wisselen van petten, En veel ervaring heeft als rommelaar. Da’s onze Mark, ten voeten uit, helaas, Hij is dus zéér geschikt als NAVO-baas.…

Belangrijk is, voor wie naar glorie streeft, Altijd de groep waarmee je gaat beginnen, Alleen de juiste mix zal overwinnen, En dat bepaalt hoe lang je overleeft. Wie staat er straks ‘op negen’, wie ‘op zes’? Ik kijk reikhalzend uit naar dat bordes.…

Het weer is soms te koud en soms te nat, En dan is het zo warm als nooit tevoren, Iets lijkt wat wij gewend zijn te verstoren, Ook nu in juni is het niet je dat. Maar eigenlijk is het zo slecht niet hoor: Want wát zou het hier dooien als het vroor!…

Voordat ik aan dit vers begon te schrijven, Heb ik een witte haarband omgedaan, Zo’n accessoire vind ik mij goed staan, Ik doe het echt niet om te overdrijven. En inderdaad: het ging veel beter mèt, Trefzeker vond ik weer het snelson-net.…

We moeten samen energie besparen, Dus in mijn huis brandt geen onnodig licht, En steeds houd ik m’n koelkast netjes dicht, Want daar zou het klimaat zeer wel bij varen. Helaas helpt dat per saldo bijna niets, Omdat ik sinds vandaag elektrisch fiets.…

Al was er veel belangrijks aan de hand, - ’t Is oorlog en men is aan het formeren - , Moest ik me op iets anders concentreren, Het helpt als je je eventjes ontspant. Vandaag blijf ik maar even lekker thuis, En stop een grote ijszak in m’n kruis.…

(Zeg maar nee, dan krijg je er twee!) Er ligt nog geen premier in het verschiet, We wilden wát graag af van onze ouwe, Maar ’t lijkt een kermis nu, een hele kouwe, Want Ronald Plasterk wordt het zeker niet. We leven in een tijd van veel primeurs: Benoem dus maar die twee informateurs.…

Een helikopter cirkelt in de lucht En dagelijks hoor je sirenes loeien, Agenten slaan weer iemand in de boeien, Een tweede dader is nog op de vlucht. Met maandelijks een schietpartij of zes, Is duidelijk de geest is hier uit de fles.…

We wilden naar de Dam voor onze doden, Om bij hun offers plechtig stil te staan, Maar op een punt mocht niemand verdergaan, Niet zonder onderzoek, niet zonder code. En zo herdacht ik, anders dan voorheen, Hoe onze vrijheid uit dit land verdween.…

In alle openheid een oproep doen Om volop oorlogstuig te produceren? Maar willen zij, die dit zo stoer beweren, Dan ook een dodental van een miljoen? Ik doe niet mee met deze hitserij, En eis terstond een vredesmaatschappij.…

Wat duurt het lang, die rituele dans, Er zal toch ooit wel eens een eind aan komen? Maar niet aflatend blijft Geert Wilders dromen, Want anders krijgt Frans Timmermans de kans. ’t Is overduidelijk geen goeie mix: Die pitbull, kat, ma Flodder, mister X.…

Het is een nieuwe trend bij jonge mannen: Ze zijn steeds vaker tegen nageslacht. Heeft Adam daar wel over nagedacht? Wat zijn dan eigenlijk zijn toekomstplannen? Je wilt toch niet dat Eva je ontglipt, Omdat je in je zaakje bent geknipt?…

Ook Jesse Klaver roert de oorlogstrom, In Oekraïne moeten méér soldaten, In modder en in bloed het leven laten, Als uitkomst van zijn koele rekensom. Maar toen hij fier zijn krijgsbanieren hief, Onthulde hij zijn eikeltjesmotief.…

Een vissersvrouw uit Arnemuiden Die wilde op reis naar het zuiden Net buiten de kom Keerde zij alweer om Want ze hoorde de klok niet meer luiden…

‘Dat vierenveertig op twee s’en lijkt, Dat hebben wij vooraf écht niet geweten.’ Het merk zat zich gewoon wat op te vreten, Omdat straks Nike op de shirtjes prijkt. Als je de pest in hebt, denk je: ‘hahááá!’ En zo gaf Adidas een trapje na.…

Ze zong voor Joods en Palestijns publiek, Maar demonstranten gingen dat verstoren, Want haar persoon kon hun niet zo bekoren, Dat maakt niet blij, dat maakt melancholiek. Zo hoorden alle mensen in de zaal, Alsnog een lang en bloederig verhaal.…

Je hoort alweer: ‘We worden kampioen, Zoals op dat EK in achtentachtig!’ Nu geef ik toe, dat was in één woord prachtig, En dan bedoel ik niet een shirt of schoen. Maar zorg ook deze zomer alsjeblieft, Voor weer zo’n dwarrelgoal à la Wim Kieft.…

Zag je Kate’s fotootje voor moederdag? Ik dacht al bij mezelf: dit kan niet kloppen, Ze heeft opzichtig zitten fotoshoppen, ’t Is onbegrijpelijk dat zoiets mag. Het zat ‘m niet in handen of in huid, Ze zagen er gewoon te happy uit.…

We hebben samen heel wat meegemaakt, Zo weet ik nog die wintertocht naar Drenthe, Om onze snelsonnetten uit te venten, Slechts door jouw geestdrift was ik aangehaakt. We waren rap van tong en welbespraakt, En oogstten weliswaar wat complimenten, Maar wisten ook: het is nog lang geen lente, (wie zalig worden wil die bidt en waakt) Toch was…

Hij is de leider van de ‘vrije landen’ En is weer kandidaat voor een termijn, Vaak heeft hij geen idee waar hij moet zijn, Ook schudt hij in de lucht met lege handen. Geen mens weet wat er omgaat in zijn kop, Dus houdt hem verre van de 'rode knop'…

Ik zag op televisie iemand praten, - in mijn opinie achterlijk gezeik - Dat mensen die bevoorrecht zijn en rijk, Geen kunst meer moeten kopen maar granaten! Ik trek me niets aan van zijn woordenbrij, En kijk verlekkerd naar mijn schilderij.…

De wereld is op oorlog ingesteld, Ze lijken al te weten wat gaat komen, De NAVO-tanks staan klaar om op te stomen, Op weg naar méér geschiet en méér geweld. Maar alle leiders schrikken zich vast lam, Als het weer oorlog werd en niemand kwam.…

Ze zaten met z’n vijven bij elkaar, Om eerst eens samen ‘grondig’ te bespreken, Waarover zij het vooraf oneens leken, En eindelijk was het rapport toen klaar. Bedankt voor ruim twee maanden tijd verkwisten, En zeggen wat we heel die tijd al wisten.…

Vermist: Ernst Kuipers, 64 jaar, Hij was minister, maar ineens verdwenen, Een blauw kostuum, kaalhoofdig, lange tenen, Men vindt zijn plotseling vertrek erg raar. Help ons en maak een eind aan het gegis, Zelfs zijn partij weet niet waar hij nu is.…

Geert Wilders vindt die Yesilgöz maar zuur, En Omtzigt zit alleen te mierenneuken, Die asbak vol met Caroline d’r peuken, Dat gaat wel irriteren op den duur. Ik weet niet wat ‘t met dit klasje wordt, Maar Plasterk geeft hen vast een slecht rapport.…

Daar in Davos schijnt men precies te weten, Wat niet meer mag vanwege het klimaat: “Schaam je, als jij nog met het vliegtuig gaat, Je moet beslist ook minder vlees gaan eten!” Straks zijn we met z’n allen de pineut: Want dan verbieden ze ons bakkie leut.…

Na zijn pensioen verveelde hij zich dood, Hij liep maar wat te sloffen in z’n kloffie, En zeurde vrijwel heel de dag om koffie, Dick had alleen de rol van echtgenoot. Heeft hij misschien een hekel aan z’n vrouw? Want hij vertrekt als coach naar Curaçao.…

De man met die opvallende prothesen, Moest brommen voor de moord op zijn vriendin, Een nieuw record zat er voor hem niet in, Toch wilde hij weer graag de snelste wezen. Dus legde hij de lengte van zijn straf, Gezeten in een moordend tempo af.…

Het jaar is nog niet goed op gang gekomen, Die eerste week hangt tussen mal en dwaas, We leven nu nog even in een waas, Waarin we van iets hoopvols kunnen dromen. Een jaar gewenst van liefde, licht en rede, Van vrijheid, voorspoed en vooral veel VREDE!…

Als ik champagne drink, word ik gemeen, Ik zeg dan achteloos de rotste dingen, En ga ook luidkeels vieze liedjes zingen, Voor mij dus géén glas bubbels, nee, niet één! Ook zónder kan het best gezellig zijn, Na zestien bier en zeven glazen wijn.…

In deze tijd van vliegen, haasten, rennen, Hanteren wij elk jaar een vast patroon, M’n vrouw hangt constant aan de telefoon, Om ruim op tijd het kerstdiner te plannen: “Jij was net eventjes naar de wc, Maar ook m’n ouders eten dit jaar mee.”…

“Zet je verwarming maar op negentien, en slechts op vijftien graden in de nacht”, Maar ‘het klimaat’ ligt niet onze macht, Al die adviezen houd ik voor gezien. Dus hoor ik weer dat dwingende geluid, Dan zet ik vlug de knop niet óm, maar úit!…

Ook dit jaar kreeg ik weer bij elk cadeau Een versje dat ik luid heb voorgelezen, Ze mochten er voorheen altijd wel wezen, Maar dit keer was de kwaliteit zozo. Want onderaan las ik tot mijn verdriet: ‘Je krijgt de groeten van AI en Piet’.…

Je hebt er elk jaar weer naar uitgekeken, De Top 2000 van de popmuziek, Het past uitstekend bij de kerstboompiek En is al jaren een succes gebleken. Maar deze keer voel ik me zwaar bedonderd: Het wordt een lijst van vijfentwintighonderd.…

Alsof het voor het eerst was in m’n leven, Goed voorbereid, door Kieskompas en zo, Vertrok ik strijdbaar naar het stembureau, Daar heeft een man mij een biljet gegeven. ‘Voila’, zei hij, ‘laat zien dat u het kunt,’ Maar in het hokje brak m’n potloodpunt.…

“De keuzes die we maken deze keer, Gaan alles later in je leven raken, Daarom is het belangrijk die te maken,” Zo zeggen Rob en Dilan telkens weer. Misschien is het ook handig dat je zegt, In welke richting je de koers verlegt?…

Perfecte film voor de decemberdagen, Want alle vrouwen geven hem een tien, En hij bevat voor mannen die ‘m zien, Nog wat adviezen hoe zich te gedragen. Onthoud dus dat je haar, zolang je leeft, Nooit een cd van Joni Mitchell geeft.…

Je ziet de tanks, de bommen en de rook, De doden, ouders die ter aarde zinken, Gehuil blijkt overal gelijk te klinken, In Israël en in de Gazastrook. Als we het willen, kan het vrede zijn, En knuffelt de imam met de rabbijn.…

Ik zag een filmpje van bankier Lagarde, Ze kondigde een nieuwe euro aan: “Echt iedereen zal er vooruit op gaan, Want cash blijft ook,” iets dat me flink verwarde. Haar glimlach heeft me niet gerustgesteld, Dus heb ik gauw m’n vingers nageteld.…

Als parlementslid heb je het maar druk: In Brussel én in Straatsburg debatteren, Maar dit keer bleek de trein te arriveren Bij Goofy, Mickey Mouse en Donald Duck. Met die omgeving waren zij content, Die stripfiguren uit het parlement.…

Ik laat m’n handen gaan door oude rommel, Waarom heb ik die rotzooi toch bewaard? Het meeste gooi ik in de open haard, Ook zie ik iets dat ik het liefst verfrommel. Daar, tussen Jumbojet en Rummikub: M’n ledenkaartje van de Kiwi-club.…

Met houten zwaarden zwaaiden we verwoed, Verkleed als ferme jongens, stoere knapen, Naar schurken die ons landje wilden kapen, Passé, maar het gevoel weet ik nog goed. Vandaar sprak ik mijn vrouw en zei vol vuur: “Ook onder óns huis ligt een vestingmuur!”…

Rosalba, Domitille, Christabella, Natascha, Barbera, Cleopatra, Adorabelle, Vada, Maxima, Phyllicia, Maryse, Cindarella. Graag kom ik heel snel weer naar Curaçao, Dan zie ik jullie hopelijk daar gauw!…

“Het politiek-bestuurlijke bestel, Neemt zich van alles voor op veel terreinen, We moeten dít vergroten, dát verkleinen, En iedereen verbinden, snapt u wel? Ons onderwijssysteem is al failliet, Want zeventig procent begrijpt dit niet.”…

Je hoort alleen gemekker en geblaat, Gehuil, gepiep, geblaf en grote bekken, Nu moet zelfs het partijbestuur vertrekken, Terwijl het hier toch om de dieren gaat? De leider toont zich waarlijk een Jan Doedel, Juist nú toch: géén gedonder in de roedel!?…

Als werkende dreigt constant een ‘burn-out’, De stress ontstaat door hoge druk en zorgen, Je slaapt niet meer en hebt geen zin in morgen, Als dat wat langer duurt, dan gaat het fout. Dus om me gauw wat rustiger te voelen, Bezocht ik ‘Burning Man’ om af te koelen.…

Een ‘bobo’ van de Spaanse voetbalbond, Begon de speelster stevig vast te klemmen, En zonder navraag of zij in zou stemmen, Besloot hij haar te zoenen op d’r mond. En nu heeft ook de wereldcup geklaagd, Want die had ook niet om een kus gevraagd.…

Er is een oorlog gaande verderop, En alles wat we doen is die verlengen, Door wapens, kogels, tanks daarheen te brengen, Waarom hoor ik haast niemand zeggen: ‘Stop!’? De afloop is op voorhand al bekend: Wéér een herdenking bij een monument.…

Zijn overdenkingen besloegen dagen, Maar toen kwam Omtzigt tóch in het geweer. Hij doet meteen iets voor de eerste keer, Iets wat wij in Den Haag niet eerder zagen: De eerste man die voor een zetel gaat, En liever lager in de peiling staat.…

Weer meldt zich iemand voor het bonte bal, Het vissen naar de gunsten van de kiezer, Maar wie ook winnaar wordt, wie de verliezer, De uitkomst ná november weet ik al. De richting van de sneltrein Nederland Blijft onveranderd de verkeerde kant.…

Ik las dat juli (hooimaand) van dit jaar De warmste was ooit door de mens gemeten, Maar wat u ook nog eventjes moet weten: Augustus 6, was weer het koudst, echt waar! Zo wordt er continu en ongemerkt, Elk jaar aan het gemiddelde gewerkt.…

Naar nú blijkt, loop ik tóch weer uit de pas. Ik dacht oprecht dat ik goed bezig was, Loop liever achteruit, dat is een zegen. En loop vooruit, maar dat is dus een ding, Trouw maak ik elke week een wandeling, Het is noodzakelijk om te bewegen,…

Wij zijn vertrokken, ruim een week geleden, Naar Zuid-Europa, badend in de zon, In Nederland viel regen in de ton, Maar wij bezochten Italiaanse steden. En nu ligt Noord-Italië in puin, En ik zit in de zon hier in m’n tuin.…

Het is de diepste wens van alle Zweden, Om toe te treden als nieuw NAVO-lid, Maar dit lijdt tot geruzie en gevit, Want Erdogan is niet zo gauw tevreden. In plaats van dat gesoebat op die top: Los eerst die klereoorlog maar eens op!…

Het is voorbij, het speelveld ligt weer open, En niemand weet wat er gebeuren gaat, Dit kabinet heeft Nederland geschaad, We mogen nu weer op iets beters hopen. Tabé dan, ga maar gauw Mark, ouwe reus, We gaan je héél erg missen (maar niet heus!).…

Het is haast niet van echt te onderscheiden, Zo’n tekst geschreven door die slimme ‘Chat’, Hoe weten wij nog of dit snelsonnet Wel van een dichter is? ‘t Zijn rare tijden. Ik vrees dat het nog erger wordt, m’n kind, Die chat weet vast al wat men hiervan vindt.…

Als een partij je helemaal niet zint, Dan breng je die het allerliefst tot zwijgen, Maar wie van plan is zó zijn zin te krijgen, Die moet wel weten waar die aan begint. Zo’n wetsvoorstel van dergelijke lieden, Zou ik dus ogenblikkelijk verbieden.…

Wat ging er deze keer veel aan vooraf, Dat zomerse moment, de zonnewende: Veel onweer, regenbuien, ’t was een bende, Het voelde als een ‘healing’ of een straf. Dus bleven we maar even lekker binnen; We kunnen aan de tweede helft beginnen.…

De Zweedse spelers waren jong en fit, Toch wou de bond hun kruizen controleren, Ze moesten zich ontkleden en niet scheren, Van welk geslacht was elk selectielid? Terwijl je denkt dat het goed zou bevallen: Want op het veld wil je een team met ballen!…

Weer heeft hij 'overwogen op te stappen', Maar ondanks dit herhalende patroon, Vindt hij zichzelf bij uitstek de persoon, Om toegebrachte schade op te knappen. Voor mij heeft hij de boel te lang bedot, Hij is een paling in een emmer snot!…

Die Erdogan, dat is een democraat In al zijn vezels, ja, in hart en nieren, Vandaar dat velen zijn victorie vieren, Geluk en voorspoed voor de Turkse staat. Joe Biden en Macron begrijpen dat, En zeiden daarom snel: Proficiat!…

Zijn medewerkers kafferde hij uit, Hij raasde, tierde, smeet en sloeg met deuren, Gedrag dat alleszins is af te keuren, Daarnaast is hij een grote ijdeltuit. ’t Is een minister die te denken geeft, Nu Wiersma nog zo veel te leren heeft.…

Ik schreef een liedje voor het festival, Het ging van ‘oeh’ en ‘aah’ met grote sprongen, Ik heb het voor een jury voorgezongen, Maar daar zei men: dit liedje is er al.“ “Dat weet ik wel’, zei ik, ’dat spreekt vanzelf, Maar wacht nou toch gewoon een jaar of elf.”…

Ik kon die avond pas héél laat naar bed, Want één ding moest ik absoluut nog weten, Voordat ik op een snelsonnet ging zweten: Heeft ‘Burning Daylight’ het alsnog gered? Zo bleef ik turen op de scoreborden, Tot ik er draaierig van ben geworden.…

De Haagse spermadonor is berucht, Als tijdverdrijf heeft hij ervoor gekozen, Zijn zaad waar, en bij wie dan ook te lozen, Waardoor zeshonderd vrouwen zijn bevrucht. Hij stopt, maar hij kan wel van alles zeggen; ’t Is beter om een knoop erin te leggen.…

We leven volgens wetten der natuur, En komen op voor dieren en gewassen, De rugstreeppad, de wolven en de dassen, Zo maken wij onszelf het leven zuur. Maar gaan we lang op deze route voort, Dan worden wíj ‘bedreigde mensensoort’.…

Het geeft me wel een branderig gevoel, Nu Nederland een duo mee laat dingen, Dat eigenlijk niet uitblinkt in het zingen, Hoe moet dat straks in mei in Liverpool? Op deze wijze eindigt het nog laatst, Tenzij het zich in beter daglicht plaatst.…

De leider voor wie Tibetanen buigen, Gaf openlijk een knuffel en een kus, En vroeg het kind, als extra stimulus, Om op zijn uitgestoken tong te zuigen. Als dit al kan, - het kind was nog geen tien - , Wat doet hij dan als niemand het kan zien?…

De vraag is: wat heeft Rutte toch gegeten, Waardoor hij dinsdag niet aanwezig was? Wat gaf hem maagzuur, krampen, te veel gas? Waarop heeft hij zijn tanden stukgebeten? De reden dat het deze keer niet schikte, Was dat hij zich in een dossier verslikte.…

Gelukkig meldde het achtuurjournaal Dat vanaf morgen ook de Libanezen De zomertijd op alle klokken lezen. Ik was verheugd. Bedankt voor dit verhaal. Prompt haalde ik die tekst van Westbroek aan: Straks komt nog elke klok gelijk te staan.…

‘Voor ons heeft deze uitslag geen gevolgen’, Zegt Kaag, maar Hoekstra twijfelt aan de koers, En Van der Plas zegt wederom iets boers, De oppositie is vooral verbolgen. Het is mij duidelijk wat er nu leeft: Dat men de buh-buh-bibberaties heeft.…

De Koeijer, Almekinders, Van de Kreeke, Den Doelder, Meiresonne, Waverijn, Vercammen, Treurniet, Koppejan, Babijn, De Bat, De Bruyckere, Van Overbeeke. Ik las die namen en dacht: potverdrie! Zo'n kieslijst is klinkklare poëzie.…

Ik heb besloten niet te fulmineren, Want dan maak ik mezelf alleen maar kwaad. Nee, deze keer stel ik me kandidaat, Misschien weet ik het tij alsnog te keren. Wees maar gerust, ik maak het zeker waar, Dus stem op Coenraedt: ‘Beter voor elkaar!’…

Ik dacht: 'vanavond trek ik eropuit, Want dit verschijnsel móet ik gaan aanschouwen', Zo’n vreemd palet van tinten, rode, blauwe, Maar toen ik opstond: zweepslag in m’n kuit! Het Noorderlicht, dat wás er wel misschien; Ík heb alleen maar sterretjes gezien.…

Wat blijft er over van een goed verhaal, Wanneer we vieze woorden, foute grappen, Uit alle kinderboeken willen schrappen? Dit lot treft nu het werk van Roald Dahl. Straks mag alleen ‘wat door de beugel kan’, En niemand vindt er meer een donder ‘an.…

Amerikanen zien van alles vliegen, Ze spreken van een ‘onbekend object’, Omdat ‘een weerballon’ de argwaan wekt Dat ze, zoals in Roswell, ronduit liegen. Het Pentagon maakt er een potje van, Een vogel? Vliegtuig? Nee, ’t is Superman!…

De CDA-man sprak weer stoere taal: ‘Balans herstellen, einde aan verschillen’, En weet je wat hij óók heel graag zou willen? Een dienstplicht van een jaar voor allemaal. Wees maar niet bang voor stormbaan en gemodder, Hem kennende is dit een losse flodder.…

Je denkt, die Coenraedt heeft geluk geloot, Maar dagelijks merk ik nog in het heden, De helse pijnen die ik heb geleden, Toen ik gepusht werd uit de moederschoot. Het was een dag vol koude en gekrijs, Vandaar dat ik nu compensatie eis.…

De Bijbel leert ons voor hen op te passen: Geniepige profeten, volg ze niet! Gelukkig dat ook híj dit tijdig ziet, Zeer nuttig, deze wenk van Laurens Dassen. Wel vind ik dat hij de verwachting wekt, Dat hij nu zélf onmiddellijk vertrekt.…

“Wat erg, wat mensen allemaal beweren. Wij? Een eliteclub? Nee, da’s niet waar! We zitten hier gewoon wat bij elkaar, Echt niet om jullie stiekem te regeren. Achter de schermen lachen wij ons rot, En noemen zo’n gedachte ‘een complot’!”…

Ik ben de uitdaging weer aangegaan, Heel januari is mijn maand van droogte, Ik dacht: ik breng je even op de hoogte, Dan snap je waarom ik de drank laat staan. Wie weet dat ik dit ooit het prettigst vind, En nooit meer dorst naar whisky, wijn en pint.…

We zaten bij elkaar om af te tellen, En keken eerst naar Claudia de Breij, Al snel kwam het moment suprême dichtbij, Om twaalf uur steeg het aantal decibellen. En zo beseften we in deze tijden, Hoe fijn het is een grens te overschrijden.…

Wat hebben we weer nodeloos geleden, Door Rutte en zijn hielenlikkers-kliek, Hij maakte heel ons landje arm en ziek, Vandaar mijn wens vervat in deze bede: Ontslag voor deze laffe woordenkramer, En honderdvijftig Omtzigts in de Kamer!…

Alsof de kosten om te kunnen leven, Inmiddels niet gestegen zijn ten top, Doet Brussel er een schepje bovenop, Weer worden méér belastingen geheven. En binnenkort gaat de EU bepalen: De burger krijgt een taks op ademhalen!…

Met deze handige technologie, Kan iedereen in mum van tijd wat schrijven, Maar zullen zo wel dichters overblijven? Beheerst die app ook rijm, pentametrie? Ik gaf de opdracht: ‘Schrijf een snelsonnet’. Dat ging gelukkig vér boven zijn pet.…

Op dit WK moet Nederland alweer Het winnen van die sterke Argentijnen. Of zegevieren Messi en de zijnen? In één huis komt dat op hetzelfde neer. Geen leuke avond daar in Huis ten Bosch, Want wie er straks ook wint, de hel breekt los.…

De warming-up was bezig op het veld, Toch hadden we maar één vraag in gedachten, De spanning steeg, we konden nauw’lijks wachten, Draagt de minister wel of niet een speld? Hoewel haar boodschap helder was als glas, Bleef - hé, wat gek - Qatar zoals het was.…

Ze vallen nu bij bosjes van hun sokkel, De één gaat vreemd, een ander raast en tiert, Of heeft de boel met harde hand bestierd, Of grijpt onzedig naar elk lekker mokkel. Niets nieuws, want altijd oogst je wat je zaait, Dat is al zo, zolang de wereld draait.…

Het WK-voetbal in Qatar begint, Maar mogen we er eigenlijk naar kijken? Ze spelen daar in feite over lijken, Niet één weldenkend mens blijft daarvoor blind. Maar maandag, als Oranje lekker start, Dan denk ik dat ik juich (maar niet te hard).…

Vergeef mij, Overheid, want ik ben schuldig, Ik heb gewoon gehandeld naar mijn zin, En werkte tegen Uw geboden in, En zulks niet voor één keertje, nee, veelvuldig! Heb meelij, straf mij niet voor deze daad, Nu thuis mijn thermostaat op twintig staat.…

Ze drukken bijna op de rode knop, En overal zijn personeelstekorten, Er zijn problemen met de graantransporten, Maar ík zie tegen heel iets anders op: Hoe ik het komend jaar m’n tijd verbeid, Zonder tv-programma ‘Koffietijd’.…

Ik leid een deugdzaam leven, eerlijk, vroom, En ik begeef me niet op slechte paden, Ik houd me verre van verkeerde daden, Maar tóch heb ik geregeld deze droom: Dat ik bericht krijg als ik lig te dutten: “Bedankt dat je gestemd hebt op Mark Rutte!”…

Ze hebben eeuwenlang al lopen zoeken, Naar de begraafplaats van Sint-Nicolaas, ’t Is in Turkije, want de ouwe baas, Was bisschop daar, zo staat het in de boeken. Dat hij bestaat, daar twijfelt niemand aan, Het graf is leeg, dus hij is opgestaan!…

Ik had een kouwe neus en kouwe handen, Dus zette ik een bloempot op z’n kop, Al vrij gauw warmde heel de ruimte op, Dankzij de lichtjes die daaronder brandden. De gloed werd heel intens, zo merkte ik… Te laat! m’n hele huis stond in de fik!…

Met grote vreugde en met dank aan God, Doen wij u kond van pasgeboren leven, We hebben hem een mooie naam gegeven, Die gaan wij nú onthullen: Lancelot! Cadeautip: níets voor baby of zijn sponde, Maar graag een tafel als het kan, een ronde.…

Vannacht kon ik de slaap weer eens niet vatten, Er klopten steeds twee meisjes aan de deur, Ik raakte toen enorm uit mijn humeur, En sprong uit bed, van plan om flink te matten. Bijtijds, met in gedachten Van der Poel, Vroeg ik m’n vrouw: ‘Sla jíj ze op hun smoel?’…

“Je eten en je drinken zijn héél duur, Ook energie is niet meer te betalen, Dus ik begrijp het wel dat mensen balen, Er is dit jaar geen zoet, alleen maar zuur. O nee! Dat laatste was een metafoor, Wat stom, dat snapt geen hond meer, sorry hoor!”…

Door alle drukte van dit aards bestaan, van werken, overleven, praten, eten, was ik totaal m'n snelsonnet vergeten! Nu komt het er met wat vertraging aan. Ik voel me een scholier die zit te balen, omdat ik nu 'een briefje moet gaan halen'.…

“Bedankt, dit was het mensen, ik moet gaan, Ik moet alweer het stokje overgeven, Een stuwraket als ik, heeft geen lang leven, Onzichtbaar plons ik in de oceaan.” Het is de Queen die weer historie schrijft, En vraagt waar toch die nieuwe Churchill blijft.…

Het is al bijna vijftig jaar geleden, Dat astronauten vlogen naar de maan, Ze willen binnenkort maar wéér eens gaan, Het leek destijds zo simpel wat ze deden. Dan ziet de wereld alles live in kleur! Maar wie wordt deze keer de regisseur?…

“Ik weet het wel: het leven is heel duur, En veel gezinnen zullen het niet redden, Voor vluchtelingen zijn er niet eens bedden, En alles wordt nog slechter met het uur. Mijn naam is Rutte, ik ben uw premier, Maar helpen? Hoe dan? Ik heb géén idee.”…

We leven wel in uiterst vreemde tijden, Want alles lijkt heel anders dan voordien, We moeten elke vastigheid herzien, En mogelijk een nieuw geloof belijden. Ik weet niet meer wat ik nog moet beginnen; Straks stroomt bij Lobith níets ons land meer binnen.…

Toen ik vol goede moed de baan op ging, En klaarstond voor een nieuwe topprestatie, Ontstond op de tribune consternatie, Omdat mijn penis uit m’n sportbroek hing. Ik merkte dat de kans op goud verdween; Je hebt geen voordeel van een derde been.…

Dit kabinet zal over twee jaar vallen, Maar wie wordt dan minister-president? De opvolger is, denk ik, al bekend, Het is één van die Bilderberg-vazallen. Hij is in het geheim al opgeleid, Dus Aboutaleb wint de stembusstrijd.…

Ik loop hier rond, al vijfenvijftig jaar, En doe niets anders dan de boel verkloten, Door co2 en stikstof uit te stoten, Ik douche, eet vlees en vis als een barbaar! De laatste tijd besef ik meer en meer: Het is een schande dat ik existeer!…

Corona is nog altijd een gevaar, Dit keer ben ik door Omikron besprongen, Ik heb het virus bijna al bedwongen, Maar hoe voorkom ik dit het volgend jaar? Ik ben van plan om zelf wat te muteren, Zodat ik mij nóg beter kan verweren.…

Gelukkig is er weer een talkshow bij! Met actuele gasten en veel vragen, Herkauwen ze de afgelopen dagen, Zorgvuldig draaiend om de hete brij. Je ziet het dagelijks op ieder net, Maar vlak daarvóór moet ik urgent naar bed.…

“Bij binnenkomst moet je een groet uitspreken, Vervolgens ga je zitten op jóuw stoel, Er zullen mensen zijn, een heleboel, Dat is het teken om van wal te steken. En weet je niet meer waar het over gaat? Dan is het tijd dat je de zaal verlaat.”…

Voorlopig heeft dit land nog werk te doen. Om te voldoen aan Europese normen, Moet de regering dringend gaan hervormen, Nu wringt op vrijwel elk terrein de schoen. Eerst moet de maatschappij weer in balans, Dan maakt dit Nederland misschien een kans.…

Het stikstofplan trapt boeren op de tenen, Te hoge prijzen aan de pomp, voor gas, Nee, níet dat vroeger alles beter was, Maar dit is bijna niet meer bij te benen. Kortom, ik wil dit kabinet gaan dwingen, Om de hoeveelheid dichtstof terug te dringen.…

De stemming won hij slechts ternauwernood, En Boris Johnson mag nog even blijven, Maar als je leest wat alle kranten schrijven, Is de politicus in feite ‘dood’. Zelf sprak hij van ‘een helder resultaat’, Hij was dan ook in aangeschoten staat.…

De plastic rietjes wilden we vervangen, Want die zijn desastreus voor het milieu, Papieren rietjes zijn we ook al beu, Ze blijven veel te vaak in keeltjes hangen. Dus als ik iets bestel voor mijn Sophietje, Vraag ik om ranja met een rieten rietje.…

Ernst Kuipers trekt een zorgelijk gezicht, Er zijn inmiddels al wel zes gevallen, Die mogelijk de zomer nog verknallen, De media doen dagelijks bericht. O jee, de aap is ergens uitgekropen, Hoog tijd om weer de mouwen op te stropen.…

Een polder, door een bomenrij omzoomd, Wil men moedwillig onder water zetten, Omwille van verdragen en van wetten, Opdat daar Westerscheldewater stroomt, Waaruit, zo hoorde ik die and’re dag, Je jaarlijks maar één visje eten mag.…

Het liedjesfestival is weer begonnen, En Nederland wil winnen met S10, Maar veel ‘verbaasde’ ogen zullen zien, Dat Oekraïne’s liedje heeft gewonnen. Ook dit jaar gaat het volgens goed gebruik: De winst staat vast, schrijf die maar op je buik.…

Het land van kaarsen, koeien en gedoe, Heb ik maar even achter mij gelaten, Men zal nog wel een tijd erover praten, Maar ik doe er vandaag het zwijgen toe. Uit vrije wil heb ik mezelf verbannen, Ook dichters moeten eventjes ontspannen.…

In dit verlaten ondermaanse oord, Is wederom een zanger overleden, Zo wordt het almaar stiller hier beneden En is het dringen bij de hemelpoort. ‘Ik kom zo bij je, Henny’, zo sprak God, Eerst wil ik nog wat zingen met Jan Rot.…

Als ’s ochtends vroeg de schooldag ging beginnen, Nam ik altijd twee boterhammen mee, Om één uur dronk ik nog een kopje thee, Zo kreeg ik slechts gezonde dingen binnen. Maar ’s avonds blowden we en zonder schroom, Beminden wij elkaar zonder condoom.…

Toen hij pas langskwam, zei Minister Jetten (voor Energie en tevens ‘het Klimaat’), Dat Zeeland bovenaan zijn lijstje staat, Om daar twee kerncentrales neer te zetten. Ik vind dat allemaal wel best, hoor Rob, Maar ruim dan ook meteen dat afval op.…

Dag lezers, Als ik m’n oude werk weer eens herlees, Ben ik geneigd excuses aan te bieden, In navolging van die bekende lieden, Zoals Lil’ Kleine en laatst Glennis Grace. Hoewel ik het graag anders had gewild, Was ik voor Rutte vaak nog véél te mild.…

De Jonge was een beetje in paniek, Wat nu, als je betrapt wordt op een leugen? Wat zeg je dan? ‘Ik heb een slecht geheugen’? Bestaat er een geëigende tactiek? Maar Hugo, bel nou toch gewoon Mark Rutte! Die kan volop uit zijn ervaring putten.…

Terwijl ik in een zaaltje in het land, Hartstochtelijk mijn werk stond voor te lezen, Werd ik daar desondanks niet voor geprezen, Ik kon mezelf niet meer verstaan bekant. Er was rumoer, ik kon alleen maar zwichten, Want het publiek begon massaal te dichten.…

Vandaag is het weer tijd partij te kiezen, In onze stad doen er wel dertien mee, Niet één van deze dertien is oké, Vaak sta ik in het hokje nog te kniezen. Ik las de folders en opiniebladen, Bij wie kan ik alsnog gemeend te rade?…

Als je krijgslustig bent, kan je beginnen, En schraap de lijken maar weer van de straat, Vergiet maar liters bloed en praat van haat, En kom, als altijd, veel te laat bij zinnen. Na afloop, wanneer niemand heeft gewonnen, Weet niemand meer waarom het was begonnen.…

De kernraketten staan nu zelfs op scherp, En de gewone mensen moeten bloeden, Ik meld het dus maar weer ten overvloede, Dat ik dit zinloze geweld verwerp. Zo veel ellende waar geen mens om vroeg, Voor oorlog is er altijd geld genoeg.…

Waar is de goede vrijheid toch gebleven, Toen je nog overal naar binnen mocht? We hebben lijdzaam onze ziel verkocht, En moesten volgens apps en codes leven. Ernst Kuipers, ’t is maar dat je ’t even weet, Steek deze app maar lekker in je reet!…

Ik ben een man, dus dat is vinkje één, Ik val, en dat is nummer twee, op vrouwen, Je kan mij enigszins als ‘wit’ beschouwen, Ik heb geleerd, daar draai ik niet omheen. En ondanks Joris Luyendijks gezeik, Voel ik me met m’n zeven vinkjes rijk.…

Een zanger, Kamerlid, een directeur, Ze waren druk met ongepaste zaken, Voor hen rest, met het schaamrood op de kaken, Een roemloos einde langs de achterdeur. Voorkom dat zij weer anderen besmetten, En laat ze vlug een dickprik erin zetten.…

Ik heb de maand van droogte afgesloten, En sta nu voor de cruciale keus: Zet ik een bier- of wijnglas voor m’n neus, Waarvan ik vroeger volop heb genoten? Ja, januari is voorbij, ik pas, En vul m’n kelk: in vino veritas!…

Toen het gewone volk in lockdown was, Ging Boris Johnson zijn verjaardag vieren, Het huis in Downing Street liet hij versieren, En met zijn vrienden hief hij toen het glas. Ze zongen luid: “Hij is een goeie vent!”, Maar dat wordt nu van links tot rechts ontkend.…

Wat zo onschuldig, onderhoudend leek, Is nu besmeurd, ontmaskerd en gevallen, Hoe kan je zo’n programma zó verknallen, Waar lange tijd zo’n groot publiek naar keek? Mijn voorstel is te stoppen met die stoelen, En met ‘The Voice’ Sinatra te bedoelen.…

Ik heb een glimp gezien van verre tijden, Als Rutte VII is geïnstalleerd, Als vrijwel niets ten goede is gekeerd, En wij nog altijd virussen bestrijden. De regels zijn dan strenger op dat vlak: ‘Alleen naar buiten in een ruimtepak!’…

0 1 0 1 0 10 1 01 1 0 1 0 1 0 1 01 10 0 1 1 0 0 1 1 0 0 10 0 101 0 100 1 1 0 1 0 0 1 1 0 0 01 1 0 11 00 1 101 (Aan mij zijn al die woorden niet besteed, U zult van mij dan ook geen toespraak horen, Ik dacht, ik zeg het u maar van te voren, ’t Is handiger dat iedereen dat weet. U merkt, ik ben dus niet zo sterk verbaal, Want ik beheers…

We hebben eerst tot tien uur uitgeslapen, Daarna zijn we gezegend door de paus, Toen aten we tonijn in whiskysaus, En ’s avonds lagen we op apegapen. Toch was het beste voor het laatst bewaard: We staarden uren naar de open haard.…

In Scharendijke is een wolf gezien, Je weet, ze zijn heel moeilijk te verdrijven, Eerst is er één, dan zijn ze met z’n vijven, Vervolgens zijn er gauw een stuk of tien. We zijn hier bang - niet slechts de schapenhoeders -, En roepen luid om onze lieve moeders.…

Ach Marco, nee toch hè, waarom nou jij? Liet jij echt dochters in je speeltuin binnen, Om hen daarna bij rood licht te beminnen? En zong je dan ook vaak: ‘Kom maar bij mij’? Hierna is je bestemming het parket, Waar alle maskers worden afgezet.…

Uit Curaçao nam zij corona mee, En Beatrix mocht even niet naar buiten, Ze dacht: “Dat is wel vreemd na al die spuiten,” Maar zij hield moed en riep: “Je maintiendrai!” Ze belde op en smeekte met een snik: “Zeg Hugo, mag ik nóg een boosterprik?”…

Ze kwamen voor Oasis naar de pub, Het sneeuwde hard, er lag méér dan een meter, En buiten woei het, binnen was het beter, En zo ontstond al gauw een hechte club. Terwijl de buitenwereld maar bleef razen, Genoten zij van hun privé-oase.…

Het was het mooiste dat ik heb geschreven, Het beste onderwerp dat ik ooit koos, Ook rijm en metrum waren vlekkeloos, Helaas is het hier niet meer weer te geven. Het is heel stom, maar ik zal eerlijk zijn: Ik heb het laten liggen in de trein.…

“Wat is dat handig hè? ’t Is even scannen. Hup, even laten zien, je bent zo klaar, Die andersdenkenden vind ik maar raar, Maar dat soort mensen wil ik toch niet kennen. Denk jij nou écht dat onze overheid, Hiermee nog méér controle voorbereidt?”…

Toen men in de EU die uitspraak zag: “Bij ons in Polen gaat niets boven Polen”, Was Brussel zwaar ontstemd en heeft bevolen, Een boete van liefst 1 miljoen per dag! En komt het land daarna nóg niet bij zinnen, Dan vallen Duitse troepen Polen binnen.…

Joe Biden, even in het Vaticaan, Bevuilde zich, al zijn er geen bewijzen, Daarna kon hij gewoon naar Glasgow reizen, En praatte over stikstof en methaan. Maar kan hij niet veel beter eraan werken, Om eerst z’n eigen uitstoot te beperken?…

M’n eierprikker was ineens kapot, Dus wilde ik heel snel een nieuwe halen, Maar nergens prikkers voor m’n eierschalen, Bij Blokker, Kruidvat, Hema ving ik bot. Voorlopig kan ik naar m’n prikker fluiten, Misschien kan Sywert hier een deal voor sluiten?…

“We hebben heel goed met elkaar gesproken, Het was inhoudelijk en intensief, Maar nee, nog steeds is niets definitief, Nog steeds is de impasse niet doorbroken.” En morgen zie ik Remkes al weer staan, Als alles weer in rook is opgegaan.…

Als Captain Kirk bestuurde hij zijn schip, En zocht naar onbekende levensvormen, Nu ging hij wéér de hemelen bestormen, En maakte zelf een échte ruimtetrip. Wel miste ik, toen die raket vertrok: Uhura, Scotty, Chekov, Bones en Spock.…

“Ik ben al tijden hevig ongesteld, Dat startte niet lang na mijn vaccinatie, Dat er iets mis was met mijn menstruatie, Heb ik toen tóch maar eventjes gemeld. Nog banger werd ik dankzij Agnes Kant, Want volgens haar bestaat er geen verband.”…

Rond de premier sloot zich zowat het net, Was er een plan om Rutte neer te knallen? Maar alles bleek gelukkig mee te vallen, Toen kort daarna Van Doorn werd vastgezet. Gevaarlijk was het achteraf niet echt, Er dreigde slechts een piemeltaartgevecht.…

Mark Rutte’s kabinet zit me tot hier, Door de ministers die zijn afgetreden, Gaat het vertrouwen verder naar beneden, Maar de premier vertrekt nog steeds geen spier. Hij gáát maar door, - was ís het dat hem drijft? – Totdat hij in z’n eentje overblijft.…

Het wordt steeds gekker met die Haagse lieden, Bij elke wedstrijd, elk muziekfestijn, Dient het publiek wel ‘geplaceerd’ te zijn, De Jonge vraagt zelfs dansen te verbieden. ’t Is de geknipte kandidaat, die man, Voor kabinetslid bij de Taliban.…

Ik weet niet welke kant dit op zal gaan, Je wezen wordt in codes opgeslagen, Beoordeeld tot het einde van je dagen, Op hoe je denkt en wat je hebt gedaan. Ik ga de deur uit zonder telefoon, Ik durf dat nog, dus doe ik dat gewoon!…

“Wil je de IJssel namens mij omarmen?”, Sprak Jan Terlouw laatst op de radio, Het voelde als een onverwacht kado, Waaraan heel Nederland zich kan verwarmen. Als hulde aan de oud-politicus, Hang ik een touwtje uit m’n brievenbus.…

‘We’ moeten praten met Afghanistan, Maar wíe weet wat ‘we’ moeten zeggen? Een oproep om de wapens neer te leggen? Of alles niet op ‘onze’ wijze kan? Maar wat je over hen ook mag beweren: Ze zijn daar wél veel sneller in formeren.…

Nee, Famke wil geen roze en geen blauw, Haar baby’tje behoort tot de neutralen, Het kind mag later het geslacht bepalen, En maakt dan zelf de keuze: man of vrouw. Straks wordt zijn penis er eerst afgedraaid, En als hij groot is er weer aangenaaid.…

Het vuur in Tokio is weer gedoofd, En de medailles zijn weer omgehangen, Nu gaan we drie jaar naar ‘Parijs’ verlangen, Daar worden nieuwe prijzen uitgeloofd. Maar wie écht won, - ik voel het aan m’n water - Dat horen we misschien pas járen later.…

bewust ontweek ik de gebaande wegen het spoor van hen die me zijn voorgegaan en toen kwam ik bij deze afgrond aan ik deinsde terug en trok verschrikt mijn degen over het dal had eens een brug gelegen ik wachtte tot de sterren en de maan me richting gaven, maar ik moest voortaan langs zelfgeknoopte touwen voortbewegen ik hakte takken…

We moeten bang zijn voor terreuraanslagen, En bang voor het veranderend klimaat, Bang voor dat virus waar men over praat, We moeten bang zijn, volgen zonder vragen. Want bange mensen blijken in het leven, Bereid om elke vrijheid op te geven.…

Ik droomde dat de mensen voor me bogen, Ik werd van alle kanten toegejuicht, Er werd een feestmaal voor me opgetuigd, Men zong: ‘moge hij leven in de hoge!’ Dus wat is de moraal van dit verhaal? Er schuilt een Jozef in ons allemaal.…

Een noviteit bij de Japanse Spelen: Je moet als monnik leven, of als non, Want daar zijn alle bedden van karton, Het is niet veilig om zo’n bed te delen. Wat let je om het liefdesvuur te koelen, En ‘het’ te doen op de gekleurde stoelen?…

Drie mannen zijn verwikkeld in een strijd, De eerste zijn, dat is waar zij van dromen, Wie zal het verste in de ruimte komen? Wiens naam zal klinken tot in eeuwigheid? Zo voelen zij zich beurtelings verheven, Gewichtloos en gewichtig, voor heel even.…

De zoveelste coronavariant, En aan de pomp kan je je blauw betalen, En uit de lucht blijft regen nederdalen, En overal is wel iets aan de hand. Te midden van gevaren, angst en strijd, Verlang ik hevig naar komkommertijd.…

Heb je een afspraak voor je tweede prik? En laat je vaccinaties registreren! Vergeet niet om die app te installeren, De mondmaskers, pak jíj die in of ik? Gelukkig maar, we mogen weer op reis! De vrijheid lonkt, maar komt wel met een prijs.…

De mensheid heeft epochen zitten suffen, En rommelde in feite maar wat aan, Hoe kan het al die tijd zijn goed gegaan, Met die gezonde zieken vóór het puffen? Nee, nú schijnt men dan eindelijk te weten, Wat zwangeren verantwoord kunnen eten.…

Het kwik zal hier tot grote hoogten stijgen, Dus volg ik trouw het hitteprotocol: Veel drinken, zonnebril, een parasol, Ik lig languit, zodat ik niet moet hijgen. Maar in gedachten dans ik de merengue, Genietend aan de ‘Costa del Flessingue’.…

Straks kijk ik weer met saamgeknepen billen, Naar het EK en weet niet wat ik zie, Hè? 3-5-2? Of is het 4-3-3? Nee, daar ga ik geen tijd meer aan verspillen. In feite gaat het vaak niet om het ‘hoe’, Vooral wens ik Oranje mazzel toe.…

Ik denk dat ik het niet zo goed meer snap, Eerst moesten we in vleermuizen geloven, Maar deze week bracht een rapport naar boven: Waarschijnlijk komt corona uit het lab. Het virus is dus moeilijk te verklaren, En ook niet in een doofpot te bewaren.…

Het liedje van Jeangu in Rotterdam Wist jury noch publiek te overtuigen, Verstilde melodieën moesten buigen Voor Italiaanse drukte en geram. Maar wie er laatste eindigt en wie boven, We hebben toch de sfeer weer opgesnoven?…

Matthijs wees op de foto van haar gade, En sprak toen met zijn olijke gezicht, ‘Hij kijkt hier schalks’. De koningin sloeg dicht, Naar de portee daarvan kon zij slechts raden. Ze praatte zich er fluks en schrander uit, Een kniesoor dus, die haar dit euvel duidt.…

Hij zou met plannen komen, radicale, Want het is hoog tijd voor een nieuwe stijl, Niet die geheimen meer of botte bijl, Maar Rutte bleek bij Nieuwsuur wéér te falen. Want wat uit dat gesprek vooral beklijft: Dat alles radicaal hetzelfde blijft.…

Mijn vader was wat stiller rond die dagen, En Ma zei: ‘blijf maar even uit z’n buurt’, We werden dan bij hem vandaan gestuurd, ’t Was haast 4 mei, we hoefden niets te vragen. Het maakt niet uit hoelang iets is geleden, Een zwaar verlies blijft altijd van het heden.…

Het is me wat, de Trêveszaal was woest, Bewindspersonen waren ontevreden, Het kabinet had last van Kamerleden, Ze zeiden: hou je wel een beetje koest! Wij lossen alles op hoor, snap je wel? Dus zetten wij de Kamer buitenspel!…

Ik hou van bier, het schuimend goudgeel vocht, Wild en ontembaar dansend in de glazen, Het is de roes voor wijzen en voor dwazen, Waar ik zo vaak al van genieten mocht. Al kost het binnenkort een lieve duit, Ik breng op deze drank een heildronk uit.…

“Graag drie bier en een droge witte wijn, Een muntthee, een gin-tonic en Westmalle, Daarbij een plankje met tien bitterballen, Omdat we vieren dat we samen zijn.” Nog één week wachten, luidde het betoog, Ik wou dat Rutte dáár eens over loog.…

Besmet door één vermaledijde druppel, Lig ik met covidklachten op de bank, Ik fantaseer, drink warme gemberdrank, En mep het virus met een honkbalknuppel. Maar ondanks dat ik vrij veel hoest en hijg, Ben ik niet bang meer dat ik het ooit krijg.…

Dit is de dag dat wij de stemmen tellen, Rechts, stapels ergernis, links, bergen hoop, Steeds blijkt verandering zo traag als stroop, En blijven vele onderwerpen knellen. Zo is er ook in talkshows met Baudet, Behoefte aan veel beter cabaret.…

Ze wist niet goed waaraan ze was begonnen, En vond de Britse royals heel gemeen, Vandaar dat zij met herrie daar verdween, Om nu in California te zonnen. Na hertogin, haar vorstelijke leven, Blijkt dramaqueen haar op het lijf geschreven.…

Ik zie ze stevig aan hun lijsten trekken, Ze zijn niet één dag van de buis te slaan, Maar na half maart zal er iets moois ontstaan, Al staan ze nu elkaar nog af te bekken. Want na de uitslag zien we met z’n allen, Hoe zij elkaar weer in de armen vallen.…

Ik ben door kringen rond het kabinet Benaderd om géén snelsonnet te maken, En om tot na de stembusgang te staken, Mijn dichterij heb ik tóch voortgezet. Zo komt er wéér iets ernstigs naar ons land: Een uiterst enge Haagse variant.…

De avondklok is weer teruggedraaid, De rechter vindt het niet conform de wetten, Toch blijft het kabinet zich fel verzetten, Zodat er veel verwarring is gezaaid. Ik vrees dat door al dit gekissebis, Echt niemand nu nog weet hoe laat het is.…

De nood is hoog, we moeten vaccineren, Ampullen reizen ijlings door het land, Met het vervoer is wel iets aan de hand, Laatst hoorde ik een transporteur beweren: “Je kan ze veilig in m’n wagen zetten, Want ik vervoer tenslotte ook kroketten!”…

Waar Kamerlid Van Doorn eerst tegen was, Daar heeft hij zich daarna bij aangesloten, Hij wil als moslim zijn partij vergroten, En geeft het ‘immorele’ tegengas. Kijk niet vreemd op als hij straks wéér wat leert, En zich tóch tot de piemeltaart bekeert.…

In het begin: een knal, een woord? Een wil! Daarna ontstond, door aan elkaar te kleven, Lucht, water, aarde, vuur en volop leven, Verhaal of theorie, is er verschil? Het ene duurde lang, zover ik weet, Terwijl Hij alles in een weekje deed.…

We kunnen toch gewoon opnieuw beginnen? Iets van de grond af bouwen, steen voor steen, Veel huizen en geluk voor iedereen, Wie wil voor deze stad een naam verzinnen? Ja, leuk, maar volgens mij ontbreekt er wat, Er is geen plek voor deze Nergensstad.…

Het oude kaartspel is wel aardig, maar Bevestigt veel te veel de oude orde, De heer moet goud, de dame zilver worden, Maar daarmee is het werk nog lang niet klaar: Pas dán naakt het neutrale paradijs, Met tweeënvijftig kaarten blanco grijs.…

Natuurlijk had de zuster geen bezwaar Om zich dat serum in te laten spuiten, Zeer opgetogen kwam ze weer naar buiten, En gaf het onderstaande commentaar: “Dat prikje, dat men mij als eerste gaf, Haalt ook nog tig jaar van m’n leeftijd af.”…

Het reddende vaccin komt er nu aan! Als je nog ergens heen wilt, iets wilt kopen, Rest niets dan braaf je mouwen op te stropen, Omdat het in een paspoort komt te staan. Daar staat - de overheid wil alles weten -, Ook of je frikandellen hebt gegeten.…

Het haast voorbije jaar zat vol gedoe, We hebben door corona veel geleden, Het aantal gasten moet zelfs naar beneden, Toch wens ik u voor deze Kerstmis toe: Veel warmte, mooie sfeer, gevulde magen, In klein, maar goed gezelschap. Fijne dagen!…

De boodschap uit het Torentje was hard, Heel Nederland wordt andermaal gesloten, Hoewel hij buiten nog werd uitgefloten, Zet Rutte deze maand compleet op zwart. Aan moed ontbreekt het mij, hoezeer ik schraap, Ik ga maar eventjes in winterslaap.…

Hij was al eens de best geklede man, Maar daar kon Danny’s schoorsteen niet van roken, Aan aandacht heeft het lange tijd ontbroken, Sinds Roller Coaster lijkt of alles kan. Na Queen zit voor het eerst een Zeeuwse zoon Als koning op de muzikale troon.…

Ik heb vandaag een mondkapje gedragen, Sinds kort is dat nu overal verplicht, Het was benauwd en ik had minder zicht, M’n brillenglazen raakten snel beslagen. Wel fijn dat ik in de coronastrijd, Zo bij kon dragen aan schijnveiligheid.…

De farmacie is aan de slag gegaan, En het is veilig, hoor ik ze beweren, Dus nu moet men zich laten vaccineren, Want anders komt er nooit een einde aan. Wel vraag ik ze, voordat ik me zal schikken, Beslist niet in m’n dichtader te prikken.…

De Sint is weer in Nederland onthaald, Maar ik heb er al jaren niets meer mee, Zo’n patriarch, zo’n bisschop is geen pré, Wat mij betreft heeft deze man gefaald. Nee, voor diversiteit maak ik me hard: De Sint moet vrouw zijn, lesbisch en liefst zwart!…

“U dient bij dezen te verklaren dat De homoseksuele levenswijze Is af te keuren en niet aan te prijzen, Zo raakt de school op het verkeerde pad.” Het lijkt me beter, kan ik u vertellen, Een anti-Slob verklaring in te stellen.…

Ik was altijd een zeer voorzichtig man, En keek altijd wel drie keer uit m’n doppen, Maar nu weet ik dat ik daarmee kan stoppen, Geloof het maar, ik denk dat alles kan. Ik race, let niet meer op, spring zonder net, Want steeds is daar die walvis die me redt.…

Ik was bij Harry Mulisch op bezoek, Hij was niet thuis, maar bleef de kamer vullen, Door heel de atmosfeer en al z’n spullen, Tien jaar geleden viel voor hem het doek. Maar een gedachte die tot vreugde strekt, Is dat hij nu de hemel heeft ontdekt.…

Jurassic Park, E.T., A Bridge Too Far, The Lion King, James Bond, The Great Dictator, The Sound of Music, Jaws, The Aviator, Titanic, Harry Potter, Avatar. Ik heb vakantie maar kan nergens heen, Dus herbekijk ik deze één voor één.…

Klaas Dijkhoff, tja, wat moet je van hem zeggen? Hij zat daar in de Kamer met z’n baard, En werd als kroonprins der partij bewaard, Maar hij besloot zijn focus te verleggen. Ik weet het zeker, hij verheugt zich al Om op te treden als Prins Carnaval.…

Wat kan je nog in deze tijd geloven? Zijn testen wel betrouwbaar, of toch niet? Ligt wéér een nieuwe plicht in het verschiet? Kwam Trump het virus echt zo snel te boven? En trouwens, denk daar maar eens over na: Hoe is het nou toch met Melania?…

Ik mag alwéér niet op m’n werkplek komen, Daarom heb ik me thuis geïnstalleerd, Ik raak volledig in mezelf gekeerd, En zit achter m’n laptop weg te dromen. Een enkel dingetje bevalt toch beter: De koffie binnen anderhalve meter.…

Hoe kan je de corona-aanpak steunen? Ontlast jezelf, maar doe het zonder stank, En raak niet aangeschoten door de drank, Bedrijf de geilste seks, maar zonder kreunen. En ook voor deze regel zul je buigen: Als er een doelpunt valt, beslist NIET JUICHEN!…