Alle inzendingen van piewan

34 resultaten.

Sorteren op:

Scharrelspoor wilg

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1
Kaarsen rekken hun vlam naar sterren boven de wilg waar de vogel bollen scharrelt het spoor dat voeten maken leidt langs de glimworm door boswei en kelders slaan kaarsen op…
Piewan17 november 2026Lees meer >

Koude pompoen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 10
De oude duif landt op de koude pompoen naast rotten appels in loof Raven melden winterweer die kale velden vult turf brandt naast hout Landt de duif elders weer…
Piewan16 november 2026Lees meer >

De sneeuw door alle spleten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 19
De sneeuw door alle spleten Titel: De heilige en de wijnkan De heilige man stond bij het raam en keek de ganzen na in sneeuw de wind joeg naalden door de straat het huis kreeg kou door elke spleet Hij lachte zacht om al dat snaatren toen kwam de wijnkan om en om waar vrouwen lachten bij de kachel hij nam een slok en werd wat dom Drink…
Piewan15 november 2026Lees meer >

Kier

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 21
KIER de deur blijft half open lucht glijdt binnen als een dunne streep stilte…
Piewan14 november 2026Lees meer >

zeg maar niets meer

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 16
stil het huis houdt de adem in alsof de muren meeluisteren naar wat jij net nog dacht en de lamp brandt lager dan gisteren niets zeg maar niets meer laat de woorden liggen waar ze vielen op het laken, in de hoek van de kamer ik ken ze al vanbinnen voordat ze de mond bereiken de avond schuift dichterbij zonder gehaast te zijn zacht…
Piewan13 november 2026Lees meer >

de messen van de ochtend

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 22
de messen van de ochtend snijden het licht tot scherven een vogel hangt ondersteboven in de keel van de wind de straat is een open wonde waarin stoelen drijven als botten ik tel de tanden van de regen zij bijten zacht in het asfalt de stad draagt een jas van roest en onder die jas loopt een kind met een mond vol glas en appel het kind…
piewan12 november 2026Lees meer >

Theelepeltje

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5
Het theelepeltje ligt in de lade te zuchten het ziet alleen soeplepels en messen van staal het voelt zich te klein voor de soep van de luchten en droomt van een ballroom, een dans en een zaal Het glipt uit de keuken, het ritselt door gangen het klopt aan de kamer waar oma nog slaapt het ligt op haar nachtkastje, stil en gevangen tussen de bril…
Piewan11 november 2026Lees meer >

Klein geluk

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 14
Ik wilde een vogel zijn die vloog van strand tot strand, door wind en land naar jou toe, over beek en boog daar vond ik rust aan jouw warme hand Nu zing ik zelf een deuntje op het laaft de dorst, het smeert de smert van zuchten maakt het honingdrop en geeft weer lucht aan 't enge hert Jij hoort me brommen in de keuken zo vals als wat, je…
Piewan10 november 2026Lees meer >

Dode mug op tafel

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 8
De dessa slaapt. De vuren zijn gedoofd. Zie Keesje! deze dode mug Een zwakke windzucht uit het roereloze, De rook trekt weg. Dat hij nu dood op tafel leit.…
piewan4 november 2026Lees meer >

Onder het zonnezeil

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 29
Het is stille als alles scheidt. Hij gaat links de hond weifelt stil middernacht alsof blind door het lege huis. De kat denkt rustig, vangt eerder een mot of bromvlieg en wast haar poten terwijl de tijdworm bijt. Leegte droomt. Een muis glijdt over stof naar de open deur, de landstreek des doods middag grauw als nacht. Onder het zonnezeil word ik…
Piewan3 november 2026Lees meer >

Koeiersdjak en krijgslied

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2
Zuivere schaduw aan het water Als wij, aan de kant van ’t stille water, half gedoken tusschen omgebogen staven, in een koele schaduw rusten, heffen koeien tongen naar de malse bronnen. De steerten sloegen verder dan de slagveldstilte, en der bloemen frisse geuren verspreidden zich door de zuiv're lucht, tot koeiersdjak en krijgslied in één adem…
Piewan29 oktober 2026Lees meer >

hondbek

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 7
bek sleept me over asfalt pissporen aan het hek karton nat ik kruip erin flank open de straat steekt stad knarst ijzer open nagels krassen beton tot stof goot spuugt biestwater ik drink de dorst braakt terug schim verderop blaft alleen mond open op de tocht…
piewan26 oktober 2026Lees meer >

Glans

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3
De ochtend legde goud over heide en blote schouders tot de middag het inzoog en slechts blauw bestoven nacht hing waarin open handen zochten wat glansde en de rest lieten draaien terwijl wij wachtten. Alleen een vlaag morgenlicht knipperde over varens en wie daar lag, werd iemand anders die opsprong, met kleur geschroeid in de warme huid, en…
piewan24 oktober 2026Lees meer >

Het lampenke

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 42
O lampenke bij d'avondhaard hoe zacht gij trillen doet de late klok slaat eenmaal nog dan is de stilte zoet hoe zacht gij trillen doet Geen hand die weegt, de markt ging toe 't gewicht rust in den schoot een uiltje op den venstersteen ziet binnen 't gulden brood Wat ver in vuurge bergen woont komt hier als vonke klein 't waterke spiegelt…
Piewan23 oktober 2026Lees meer >

wanneer sterven moet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 22
De mens is eenzaam tot en met zijn dood Dat tot in ‘t diepst der harten dringt En zelfs geboren uit dezelfde schoot Naar ‘t ver en stil en duister bos Zijn wij nog vreemden voor elkaar En lokt ons beiderzijds van ‘t pad…
piewan22 oktober 2026Lees meer >

Te Laat bij de Berk

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 265
Ik ken dit bos. Ik ken de volgorde van de bomen. Ik ken de plek waar zij stond omdat ik er altijd aankom als zij er net niet meer staat. Twee minuten vroeger zou ik haar gekend hebben. Twee minuten vroeger zou ik een ander mens geweest zijn. Maar ik ben deze. De rijp heeft alles vastgezet in een houding die op wachten lijkt. De arenden wachten…
piewan20 april 2026Lees meer >

Ik ben zinnens, zinnens meer

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 160
Een mens moet, moet in deze tijden, vol beton en licht, nu en dan, nu en dan vernieuwing zaaien, zaaien in zijn leven, onnozel leven, dor en kaal. Drie weken geleden, ja drie weken, hield ik op met kammen, op met kammen van mijn haar, wind waait wild, waait wild door blond, door golven, door zee, jeuk op kop, jeuk op ziel, krabbend, krabbend…
piewan15 april 2026Lees meer >

Pasen in de Achterbuurt

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 228
Pasen, Pasen, de vogeltjes zingen, de klokken luiden alsof ze iets te vieren hebben. Gezelle staat te juichen dat het jok eraf is, dat de dood de strijd heeft verloren. Maar loop eens door deze straat, Guido. De God is misschien opgestaan, maar de helft van de buurt ligt nog in coma van de goedkope gin van gisteravond. Wierook dampen? Ik ruik…
Piewan10 april 2026Lees meer >

licht en later

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 274
ik kus mijn zusje, klein en teer, zij lacht en weet nog niets van “meer”, geen tijd, geen dood, geen zwaar gewicht, alleen het spelen met het licht maar in dat licht sluipt stil een vraag: wie ben ik straks, wie ben ik dan vandaag? zal ik nog voelen, zien, bestaan, of glijd ik naamloos ergens aan? poëzie brandt, een zachte wond, zij maakt…
piewan8 april 2026Lees meer >

zij denkt hem verder

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 249
een kleine overwinning als een lucifer in een storm hij hield zijn adem vast alsof gedachten zuurstof nodig hadden alsof zij een brand was en hij eindelijk as kon worden zestig seconden lang was de wereld een lege kamer zonder haar stem tegen de muren maar tijd is een sluwe smid slaat herinnering terug in vorm nog voor de minuut koud…
Piewan31 maart 2026Lees meer >

Natuurlijk mag jij mij storen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 167
Schrijvend in stilte — stilte die ademt, die wacht, die weet dat jij komt. Concentratie is onontbeerlijk, ja, maar een kus van jou is onontbeerlijker. Natuurlijk mag jij mij storen. Natuurlijk. Dat weet jij. Dat doe jij.…
Piewan30 maart 2026Lees meer >

stille breuken:

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 237
De koffie is koud in de mok, jouw stoel staat nog steeds leeg aan tafel. Ik snij brood, mes glijdt door als door vlees, en denk aan hoe je vroeger lachte om niets – nu lacht alleen de tv in de hoek, blauw licht op lege muren. Buiten start een auto, iemand gaat weg. Ik blijf zitten met sigarettenpeuken en een brief die ik nooit…
piewan18 maart 2026Lees meer >

Binnen-in

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 264
Gekerkerd in de stad verwelkte ik tussen muren als bloesem zonder tak, en in de rook der nachten zocht ik naar de uren die niet verstikten in het dak van steen, dat laag en doof op mijn gedachten drukte en elke vlucht verbood — alsof de lucht zelf in mijn longen zich verschrikte en ademen verraad gebood. De winter streek door straten zonder…
piewan17 maart 2026Lees meer >

Snaar voor snaar

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 239
--- De nacht vouwt om het huis, de nacht vouwt zich dicht, en de stilte valt en valt nog eens stil. De trein gaat voorbij, langs schapen, langs bomen, langs het rood van de avond. Ik ben bijna bij jou, bijna, zegt het hart, bijna en niet. Zij kijkt door het raam, zij kijkt nog steeds, in glas dat dromen breekt. Snaar voor…
piewan15 maart 2026Lees meer >

Cupido’s pijl – feller, dieper

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 254
O pijl die splijt, die brandt, die nooit spaart, o Cupido, o steek die alles rooft! Gij raakt mij open, bloedt mij rood en kaal, o Cupido – steek, steek, steek, steek! Dieper in het hart, in het vlees, in de nacht, gij scheurt het ik, gij maakt het klein en groot, gij doodt en baart in één vurige klacht, o Cupido – steek, steek, steek, steek!…
Piewan6 maart 2026Lees meer >

Dageraadsfluister

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 234
Waar de horizon nog slaapt in grijze wolkenmantels dik, kust de dauw de halmen met een kus zo koel en teer. De aarde ademt langzaam, geur van vocht en mos verspreidt, en in die stilte hoor ik ‘t hart van ‘t land dat klopt als ‘t mijne. Dan stijgt een kraai op, zwart als inkt uit oude boeken, zijn vleugelslag een trommelroep die ‘t duister…
piewan5 maart 2026Lees meer >

Lezer

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 457
In het zachte ochtendlicht zit jij, gebogen over papier, letters als dauwdruppels op de rand van je gedachten. Je bladert door werelden die niet de jouwe zijn en toch, met elke zin, worden ze een stukje thuis. De kamer om je heen vervaagt tot een fluistering, de klok vergeet te tikken terwijl je reist zonder te bewegen. Je bent een tijdreiziger…

De droom

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 382
jij werd wakker alsof iets je naam beetfluisterde je lag stil maar binnenin bonkte oud verdriet de droom kroop terug langs je ruggengraat niemand zag hoe donker jij werd jij was weer toen en dat was echt…

Fieremei

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
Over het veld, met licht besprenkeld gras, in ochtendlicht dat glanst als glas, komt mei – fris, vastberaden, fier – en blaast de lucht zacht en mild als wier. Langs bossen, heuvels, vlakte, dal zwaait hij zijn groene hoed met zwier. Kristallen hymnes stijgen al, zijn groet weerklinkt in zonlicht hier. Met vlammen goud, die nooit vergaan…

De Liturgie van Leo

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
In Rome klinkt de klok als grap, de paus verschijnt — wat is dat knap. Een nieuwe man, een oude jas, met zegenhand en heilige pas. Hij heet nu Leo, vroeger Rob, hij werkte ooit in een copyshop. Nu zwaait hij stoer van op het plein, alsof hij net verkozen is tot refrein. De kardinalen, strak in kleur, alsof het opera is met lange sleur…
Meer laden...