Onder het zonnezeil

Het is stille als alles scheidt. Hij gaat links de hond weifelt stil middernacht alsof blind door het lege huis. De kat denkt rustig, vangt eerder een mot of bromvlieg en wast haar poten terwijl de tijdworm bijt.

Leegte droomt. Een muis glijdt over stof naar de open deur, de landstreek des doods middag grauw als nacht. Onder het zonnezeil word ik elke dag geboren en sterf elke dag, maar het pad verdwijnt in stof.

De tuin opent zichzelf naar de wind die niets bindt. Verder dan de deur droomt een tuin zonder huis waar stilte loopt en blijft. Hij steekt de hand uit, duwt de deur dichter en blijft staan tot de stilte hem inhaalt.

zon

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 3