zeg maar niets meer
stil
het huis houdt de adem in
alsof de muren meeluisteren
naar wat jij net nog dacht
en de lamp brandt lager
dan gisteren
niets
zeg maar niets meer
laat de woorden liggen waar ze vielen
op het laken, in de hoek van de kamer
ik ken ze al vanbinnen
voordat ze de mond bereiken
de avond schuift dichterbij
zonder gehaast te zijn
zacht
één ademtocht
tussen jou en mij
meer is er niet nodig
en nog eens: zeg maar niets meer
want alles wat telt
is al gebeurd
in de stilte die overblijft
Zie ook: http://www.tikzin.be
Schrijver: Piewan
13 november 2026
Geplaatst in de categorie: afscheid

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!