781 resultaten.
houdoe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
10 bedankt en houdoe, zei zij
bij het verlaten van de zaal
dat doet zij altijd en oogt dan erg blij
het zal haar ziel zijn die ik vertaal
tijdens die gangbare momenten
in klanken die haar welzijn raken
.
ik word erdoor geroerd, het verwarmt
immers ik raak slechts toetsen van het manuaal
zonder duiding in welke richting dan ook
toch ontstaat…
Het laatste oordeel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
23 De gegadigde stond die nacht
nog even in de wacht
In limbo
Zoals tevoren bedacht
en dus verwacht
volgde een resumé
Een integraal beraad
van woord en daad
systematisch gearrangeerd
als een compleet portret
van lichtpunten
inclusief silhouet
van een wezen
en al z’n zonden
in luttele seconden
bij elkaar gevonden
in de film
die…
Eerlijk leven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
66 Met zoveel teleurstellingen achter de rug, construeer jij je eigen brug
Die zich uitstrekt tot waar de liefde wordt opgewekt
Waar jij weer naar toeleeft, omdat je om jezelf geeft
Laat de hoop niet varen, maar blijf hen in je hart bewaren
Want jij hebt ook recht op een eerlijk leven, dus probeer weer om anderen te geven.
…
Een regenboog
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
97 De kleuren van de regenboog,
de stilte en het binnenhof,
beslotenheid en inkeer.
maar ook het gaan en spetteren,
het klinken en de lach,
de dynamiek van alle woorden
in openheid en transparantie...
De vrede en de rust
die nergens zijn te vinden,
maar die we scheppend toch vermoeden
in kleur en beeld en woord,
in tederheid van mededogen…
Egoloze bevrijding
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
49 Het is niemands intentie te schofferen
wie dan ook, nee zelfs geen poète maudit
noch diens dochter noch die armzalige deerne
die madelief die desanderendaags
alsmede toute la journée aujourd'hui
tussen de gouden regen en duizendschoon
in de middenberm ligt te creperen
onttrokken aan 't zicht van geblindeerde
razende quattro's zo snel als…
Waar sterren dromen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
219 Omarm de stille, zachte uren.
Waarbij dromen je kunnen sturen.
Naar een hemel waarin sterren stralen,
En jouw gedachten zacht verdwalen.…
Tussen de adem van de dag
netgedicht
1.7 met 10 stemmen
254 In het vroege licht voel ik hoe de wereld nog niet duwt,
hoe elke beweging zacht is, alsof de lucht zelf luistert
naar wat binnenin mij verschuift zonder naam,
een trilling die alleen in stilte haar contouren vindt.
Wanneer de dag zich opent, raak ik de randen van alles aan,
de stemmen, de kleuren, de haast die door straten stroomt,
en ik merk…
Zwevend Hoofd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
100 Ik ben een zwevend hoofd
Onbewust van mijn lichaam.
Lang geleden zijn wij gescheiden.
Die trots die ik voel voor mijn hoofd,
verbergt de schaamte voor mijn lichaam.
Dit brengt mij soms in verwarring
over waar ik ben, wie ik ben, waar ik ga.
Hoe ik moet leven, wat ik liefde geef.
Mijn hoofd maakt fouten die mijn hart voelt.
Mijn hart…
Vreugde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
119 God, de hele wereld staat weer eens in de fik
Maar ik
Ik ben weer op zoek naar Jou
Ik wil weer beseffen dat ik niet alleen
Afgescheiden van alles en iedereen
Afgescheiden van Jou
Ik ga weer zitten op de stoel
En keer terug naar binnen
En ineens daar ben Jij
Niet als een Ander
Maar als Mij
Vreugde golft warm door mij heen
En wil naar buiten…
Bestaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
219 Ieder mens komt op de wereld zonder enig bezit
zo ga je uiteindelijk heen aan ’t einde van de rit
zomaar zonder land zonder geld en zonder kleren
gelukkig wel met talenten om heel veel te leren
helaas zijn die talenten al is het ongewild
voor de meesten slechts latent of vooral verspild
we zijn om niet geboren en zullen om niet gaan
dat…
Gekroonde kruisspin
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
186 = Vertaling van Tarantella =
Geharnast in borstweringen
zestien profane pionnen
elk in zijn eigen gebied
elkaar mijdend
als contraspionnen
geslepen in zwart ebbenhout
tegenover ivoor
in het vierkant van de arena
is zuiver op de graad
de vraag gerechtvaardigd
of de gekroonde kruisspin
hem in terugwaartse
kreeftengang mag verblijden…
de vrouw, het raam en de weegschaal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
274 als het licht van de dag
zich geleidelijk aan
begint over te geven
aan het donker van de nacht
zet zij zich in haar stoel
bij het grote raam
om te kijken
om zich over te geven
om te ondergaan
halverwege de schemering
staat de gulden weegschaal
de wrede hardheid van
de dag en de wereld
is nu volledig in evenwicht
met de zoete…
dies natalis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
642 Als wij opwaarts stromen,
twintig vingers in één hand
verschuiven kiezeldromen.
Onder kruiend ijs
liggen wij wang-aan-wang
ontdekken het koren aan de bron.
Waar goden samenscholen
als oude wijzen zwijgen.
Daar ligt de dam verzonken.
Verdrinken mijn lippen
in jouw haren,
groeien wij dies natalis
uit het riet omhoog.…
Gnoom
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
281 Geen alledaags
maar een meerlaags
suspense verhaal
onder een verflaag
was mij ontgaan
in 't deinend voort
schrijden van de tijd
zonder dank
en weerwoord
zonder omzien
en genade
weerloos en
zonder begrip
voor haar wandaden
naar de toedracht
van de kille feiten
achter tralies
liet zij met stille
trom mij raden
naar de naakte…
MAART
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
235 MAART 2026 (1)
De palmboom heeft zich aangepast
Hij is gewend aan Simonshaven
De kerkklok luidt, de berk, hij tast
Naar groen, om zich alvast te laven
Zon zegt nog even wachten tot
Ik warmer ben en je kan helpen
Ik haal je katjes heus van slot
Dan is ook jouw bloei niet te stelpen
Het is een voorjaarsparadijs
Met bijen, vlinders en…
De rijzende zon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
209 De rijzende zon giet kleurpracht
over het zwarte van de nacht
die dan afloopt een wekker rinkelt
zij vangt aan met donkerblauw
een enkele ster die nog twinkelt
beëindigt ze soms met een grauw
weer wordt op mij gewacht
zo vaak verkleurt ze
vervolgens van paars door rood
naar roze om daarna te komen
tot het helderste blauw
een merel…
Schaakmat met Mendelejev
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
286 O rijkdom van het onvoltooide
oscillerend diagram der
atomair vibrerende
interpolaire elementen
van metallurg Mendelejev
hij gaf
de elektronen vleugels
liet hen stijgen in de beugels
en weer dalen in het zadel
en zette tekens in het zand
van boterzachte exfoliatie
palladium en peroxyde
elektronenconfiguratie
quadripolaire inundatie…
Wandelen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
242 Altijd als ik ga wandelen
wordt mijn denken handelen
tot ik na een tijd thuiskom
ik loop mijn gedachte om
ik ben vaak een echte held
zo verkrijg ik heel veel geld
ik klim berg en duik diep zee
ooit vloog ik hoog met vogels mee
naar de verste bestemmingen
zonder grenzen of remmingen
bereisde ik de wereld wegen
niemand hield mij…
Niks
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
207 Van niks bewust
“Ik heb er geen actieve herinnering aan.”
Ik ben me van niks bewust!
Echt, helemáál niks..!
Weet je,
We komen uit niks en we gaan naar niks.
Ik is in N ik S
Heel al
Allah
Heilig Niks
Daar waar
Niks is
Is Alles
Soms verlang ik zo naar niks!
Naar Liefde met een grote L
Naar daar waar
Het licht het…
Au temps perdu
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
376 Waar het ik verzonk
in kroosomrande spiegelgrond
hervond het ongekende
nog niet volgroeide kind
zijn onbekende ouder ik
in zijn geschriften terug
nog niet verzonken
tot op de bodem
van wat nog niet gezien was
nog niet aan de vlakte trad
er was geen vonk voor nodig
geen licht dat klaarder scheen
dan anders, maar zijn eigen
bron sprak…
Ineens wat vreugde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
172 Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;
Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen.
Ineens weer weten dat het leven mooi is
al blijven…
Onbegonnen werk
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
346 De nachtwacht maakt haar opwachting in zilvergrijs
voor hem die neigt
tot opstaan in de oorlog
met in loopgraven
kanonnen
de omloop van de dageraad
aan gouden rand der dag
gewonnen
is halverwege door de tijd vermalen aan haar reis
begonnen
de zon als altijd zonder mededogen
onbezonnen
haar eeuwigdurend werk
voor een…
Dea sive natura
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
265 Terwijl de zon in kinderogen
om de aarde draait
kijkt luna ons eenmaal per maand vol aan in het gezicht
Terwijl de Moeder
in haar goedertierenheid
de dieren en de mensen baarde
streden de goden met titanen
In Gaia's grotten schuilen
de geheimen der voorzienigheid
als ware zij dea sive natura
Doch geen Adam uit haar ingewand
een…
Schemerfantasieën
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
333 Schemering sluit de dag af onder grijze wolken
waar mensen, onbegrepen door domme tijdelijkheid
dwaze schimmen van een stoute droom vertolken
nuancering van gisteren vormt nieuw decor
fraaie kleuren dansen op het innige refrein
in schemerfantasieën willen ze teder lieven
sierlijke vormen zorgen voor magische realiteit.…
Maanloze nacht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
312 Ik las ergens in een grijs verleden
zo grijs als de zee in de
maanloze nacht
die alles wat waarde heeft weerloos verpacht
aan donkere mantels
en tulbandendragers bazaarbezoekers
verboden geldzoekers
overdag handel
in loodgrijze pakken
maar in de avond
vermomd in verscholen
gebogen moskeebezoek
terug in de schoot
van de eenzaamheid…
Alchemische queeste
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
644 O als gij eens wist
hoe de groten der aarde
ieder voor zich
begon als alchemist
en in hun queeste
trede voor trede
ten hemel stegen
doch aldoor dwalend
in hoger sferen
van hun grensloze
wijsheid meenden
de ring met de steen
der wijzen te hebben
gevonden, doch dat
was slechts rosetta
een raadselformule
een ultiem enigma
gestolde…
Élan vital
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
274 Cruciale kernen
schermen zich af
een trekt zich terug
een andere wenkt ons
een derde, verlost
wil het liefste verdwijnen
Maar wie goed kijkt ziet
niets is minder waar
dit alles is mana
illusie en wanen
Zij groeien
verspreiden zich
verheffen zich eerder
boven de middelmaat
willen geconserveerd
blijven ademen
opbloeien
met de…
Boys from brazil
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
311 Reactie op 'de simpele cirkel
van het eenvoudige leven'
door Judith van Zoomeren
*
Maar wie zijn wij
humanoid op de rok
van 't zich almaar
uitdijend heelal
Mens is geen abstractum
elk mens is uniek
wat zou het saai zijn
the girls all alike,
like the boys from brazil
Klonen en avatars
zijn geen iconen
life is for learning…
Pas geboren
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
370 - nog nooit gehoorde woorden -
Weerspiegelingen van toekomstig verleden
glinsteren als dauw op de oude
wereld
Dichter; uit zijn verzen werd hoop geboren
wever van woorden, nooit gezongen in koren
Ontwaakt, met zijn blik op de
wereld gericht
getuigen zijn ogen van wat niemand ooit zag:
verwarmd door stralen van een
verre zon
een…
uit het zicht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
303 een verre idylle
slechts bereikbaar
in de stilte die
's nachts oplicht
het eiland
een gedachte
een nomade
onder volle maan
aan de rand
een oud beseffen
waar de kern
in 't midden ligt
de geur van zout
eeuwenoud hout
onbenoemd en
uit het zicht…