Netgedichten over internet

Wij zijn allen indirecte vrienden via via met elkaar verbonden, als dat in het echt ook zo zou werken dan was facebook niet uitgevonden.…

zit ik op de bank te kijken naar iemand die vertelt zij steekt de Noordpool over en het is best wel koud maar dat heb je nu eenmaal dat het koud is in die gebieden belt er iemand mij of ik meega naar de Zuidpool je weet wel met die pinguins die zo bij elkaar schuilen met hun eieren dat we daar dan heen gaan liefst op de fiets…

stel je voor we missen pijn deleten de dood met slechts een enkele druk op de juiste toets in deze nooit aflatende eeuwigheid zullen we daar dan wel het oneindige geluk vinden…

Aan het einde van tweeduizendveertien hebben weer velen de weg naar de knoppen gevonden, hun leven verruimd, verruild voor zicht op het Al, hun zaken versneld tot elektronische successen, het menselijk contact gedimensioneerd... Dank, dank, techneuten, computernerds en verbindingsatleten! Door jullie zien wij wat wij (niet) weten…

Even kijken hoor, wat zal ik nu eens schrijven. O ja, eerst scheen de zon, maar nu is het best frisjes. En de poes kwam naar binnen. Oeps! Helemaal vergeten te zeggen dat ie naar buiten was gegaan! Hihihi! Wat ben ik toch een domoortje! Gut, wilde ik vanmorgen aspreges halen, zei de groenteman dat het al St. Jan is geweest. Huh? Wat heeft…

ik pas niet in het kader van ‘t futuristisch schilderij ik ben te groot voor dat hok met kaalgevreten muizen maar tieren kan ik nog in een slinkse cirkelgang van de digitale luizen…

Contact op afstand Contact tussen twee mensen ik bedoel niet via lenzen gedachtes laten komen en gevoelens laten stromen, te strelen wireless zomaar zonder draadje mailen met vriend(in) of maatje o, zo wonderlijk die techniek neemt alles voor je mee dichtbij ook over een verre zee contact kunnen blijven houden vertrouwen…

Hoe eenzaam kan een fietser zijn? Hoe lui kun je luieren op een zondagmiddag? Hé Jim! Spel eens even b o u l e v a r d voor me? Wil je? Kom op zeg! Toon eens even een beetje meer spirit! Net als die helden van toen die je zo-even nog neersabelde Grote bek bandje lek Admiraal lafbek.…

beschut in ons warme huisje met buiten harde wind en regen waait de internet verbinding steeds weer uit en aan, als een vlammetje reikend naar de draadloze zegen maar mijn humeur gaat langzaam en grondig naar de maan had ik niet voor negen euro negenennegentig één gigabyte gekocht voor de verbinding met heel het al en zijn sterren? waarom…

Ja, ik accepteer cookies en overlay-reclames, hatemail en voetbalgeweld. En ja, ik heb de vrije keus Want ik kan mijn computer ook gewoon uitzetten. En anders hou ik toch gewoon 1 minuut stilte? Zo eenvoudig gaat dat in 2012.…

We zijn vrienden, zeg je maar waarom dan meegeheuld (denk nu even aan het groene boekje) met iemand die me aanvalt Weet je, vriend,vriendin sommige dingen zal ik wel nooit snappen maar ik zelf zou nooit maar dan ook nooit over mijn principes heen kunnen stappen.…

QWERTY zegt tegen mamma: UI is OP !! AmSterDam, eFfe Gee Haa Jee Ka eL !! ZeX met Carla Van Buren ? Nooit Meer !! Dus de E is van m'n neefje Qwerty en de U van de ui en de O van de P En de G is van gee haa jee kaa el En de Z is van sex is met Carla en alsjeblieft nooit meer De A de S de D en de F van Amsterdam effe, kom er nooit meer…

Een spin zo groot als mijn hand, maakt zich klein en laat zich vallen tussen de dozen en blikken op de schappen van het oude en stoffige magazijn. Op mijn zoektocht stuit ik ineens op een klein aapje, dat ik probeer te pakken. Maar dat gaat zo maar niet, het is een echte acrobaat, en op de vlucht bijt hij een kleine jongen in de kuit: het…

ze kijken me aan alsof ik hun blikken trek zie hun hoofden licht voorover glanzen in de zon totdat ik in hun scherm stap en zij betrapt opveren het oogcontact is heel shockerend ik ben er echt een snelle groet in opperste verbazing realiteit zonder verdwazing…

Op wie ik dien te zijn en op wie ik niet mag lijken hoe ik me dien te gedragen en hoe ik vooral mezelf moet zijn -de kat heeft inmiddels zijn behoefte in de cactus gedaan- what 's in a name zou ik zeggen Op de volgers die me pas laat ontdekten zij hebben nu de grootste mond, op hen valt niets aan te merken, de boeken geordend in de kast, en…

Regent het nu hier ? Ik kijk op buienradar. Neen, het regent hier nu niet. Toch hoor ik onmiskenbaar het geruis van de bladeren waarop de regen valt in het donker. Het regent nu niet, maar het regent.…

in anonimiteit tiert welig het venijn bedompte geesten kunnen straffeloos hun lust beleven ongenadig hekelen zij de schone kunsten een eigen proeve van bekwaamheid komt er af als klunzen wie uit het maaiveld steekt wordt redeloos kort geschoren zwarte schapen zeggen recensenten moeten zeker bij de kudde horen…

Zo was het, zo is het, toen, je schreef gewoon op papier zo'n simpel standaard velletje, een A4 liefdevol, warm eigenhandig "ik hou van jou"! nu, je klikt in een split second op je pc of tablet, schat je weet, "ik hou van jou" en zonder veel moeite enter, gewoon als vanzelf, zend!…

Er gloeit een warme lach door dit koele licht van het venster waarin ik zoek naar jouw aanwezigheid. Jij laat je kennen door je handen, weet hoe jij beelden achterlaat, je mond, je huid, een ademtocht waar ik van ver naar kijk. Je raakt me met je woorden, wordt mijn herinnering, bent niet meer uit te wissen, zo zacht verankerd in mijn…

Weet je? Ik dacht: goh! Die en die, die zijn leuk beetje classy people, weet je wel Lui van deze tijd en zo Weet je? je verwacht "ruimdenken" elke keer weer bij de verkeerde geesten Ja, ja achteraf gezien dan. Maar ja, Als je alles van te voren weet? Maar zo werkt het niet, dus Jeetje, kruipen ze toch weer…

het werd een week zoals ervoor en ik dacht, dat was het weer hier dringt het licht niet door al blinkt het boven keer op keer we worden omringd door gekken zei Gerrit en de gekken kwamen dromden samen om het tumult en schreven met virtuele namen vijfduizend volgers in een rij rapen woorden en lullen mee tot de nacht de zinnen dempt van…

De lafheid de stilte de afgewende blikken geroezemoes genoeg maar niet hier maar wél onder elkaar het kleine het benauwde de misplaatste zelfingenomenheid het door zwijgen buitensluiten het elkaar bekwijlen het zelf gecreëerde sfeertje het cultuurtje piep piepklein minder nog niets niets is hier…

Dat je terugkomt uit de dood je herbezint, het opnieuw overwegen je afvraagt waar dit alles voor dient ik kan het begrijpen maar dat houdt niet in, wil niet automatisch zeggen dat je altijd gelijk hebt misschien blijf ik me wel verzetten Komop zeg, IK ben nog niet dood.…

Ben ik wellicht te oud Voor gezellig kwetteren En digitaal jongleren Een stormvloed aan rollators Zal mij weldra verpletteren Het tij is niet te keren Ach pa zover is ‘t nog niet hoor Blijf jij maar digitetteren ’t helpt tegen dementeren. ---------------------------------------------------------- Het gebruik van het internet kan een…

Close current tab Het scherm dat loert mij vragend aan Toe maar….het is zo gedaan Close current tab Ik twijfel en de muis zegt bloop Maar als ik m’n vinger strek Houdt ie weer gedwee z’n bek En wacht tot dat ik hem weer roep Zo vermaken wij ons wel Het scherm, de muis, de hand En het vragend vakje Het toetsenbord staat buitenspel…

Ook al wilt U alles weten van mijn nieuwste cavia en van de steenpuist op mijn rug die morgen open wordt gesneden en van koekjes bij de koffie die ik niet heb opgegeten toch deel ik het U niet mede laat geen commentaren na Want nee, ik ben geen twitteraar zo'n bijdetijdse babbelaar die steeds zijn grote boodschap kwijt moet in het openbaar…

Net verslaafd maar dan al lang Verspilde tijd die ik in mijn kamer hang Zie de zon, voel verwarming Zon door glas, schaduw op behang Elektronische energie die ik opvang Gemuteerd tot dit nieuwe ding Schijnt de zon? Is het nacht? Het gordijn is dicht, blokkeert het licht Lampen schijnen over mij en mooie pleinen Natuurlijke schoonheden die op…

Haar woorden kwamen snel ze sprak van mooie dingen als rode kanten lingerie en tevens zei ze hoe ze mannen kon beminnen Heel haar lichaam gaf ze weg haar platte buik en ronde billen haar kleine fiere borsten ze zei waar ze geschoren was en wat ze graag zou willen Maar ondertussen in het huis verslonst door weinig aandacht…

Ik kwam haar tegen in de stad ze liep een beetje mank, het hoofd gebogen Ik vroeg: schrijf je nog wel eens wat? Het antwoord las ik in haar blauw omfloerste ogen Probeer het eens op internet, zei ik, dat is geschikt voor mensen zoals wij: er is publiek. Het is natuurlijk niet zo chique en je weet nooit of men alleen maar klikt Beter dan…

Terugdenkend aan vannacht - 'gek', fluisterde jij waarna ik een zachte streling voelde van jouw beide handen met mijn gezicht ertussen. ‘Schrijven maakt het leven mooier,’ zei je toen ik je er later digitaal naar vroeg omdat ik wilde weten of je sliep toen je het deed. Is het echte leven het leven zoals we het ervaren, of is…