Netgedichten over milieu

Wij ademen driekwart van alle lucht een kleur- en reukloos gas pandemisch, nochtans geenszins schadelijk voor mens en milieu Maar o zodra de alchemie luchtoxiden aan stikstof bindt schaadt het wel degelijk de mens en zijn milieu Stik- met zuurstof, NOx, van industrie woon- werkverkeer; en stik- met waterstof, NH3, ofwel ammoniak…

Wees voorzichtig met mensen, ze zijn zo breekbaar en fragiel; ze hebben zoveel zwakke punten en ook nog een achilleshiel. Mensen zijn kwetsbare wezens die weerloos in het leven staan, die de woeste, wilde natuur als vliegjes dood kan slaan. Wees voorzichtig met mensen, ze zijn een plaag, een tumor en een pest; willens, wetens en gewetenloos…

het beste in de stad is / een oude fiets als hij rammelt - een beetje - hoef je nooit te bellen een ringslot voor bij de bakker een kabel voor aan de brug een lamp overbodig er is licht in de duisternis je kent toch de stad! deze fiets oogt als een wrak maar in de banden nog net voldoende lucht dit rijwiel zal niemand kopen…

Groenlanders en ijsberen leren in de poolnacht dansen in benarde ruimte aan afgesneden randen liefdesdans noch -verhaal van ijskoningen en Inuit echte mensen gevangen in niet eindigende winterwals het kan: levende wezens op hun achterpoten leren staan maar diepe ontheemding dans of aai of sla je er niet uit opiaten leren ontembare…

8. Groenland 2022 dit was allemaal ijs gebaart de oude man bij ons raakte nooit iemand zomaar kwijt maar velen kunnen niet meer meekomen 9. Groenland 2022 hij voelde dankbaarheid zijn sledehonden hadden de man uit een wak gered sneeuwscooters zoveel goedkoper dan sledehonden 10. Groenland 2022 de terugtrekking van de gletsjer…

5. Groenland 2022 om de dag bezoekt de oude moeder haar kind twintig jaar zingt ze hem dichterbij op het kerkhof 6. Groenland 2022 ik woon hier al 20 jaar zegt de Deen maar het Groenlands spreek ik niet in de tuintjes hangen karkassen van rendieren…

3. Groenland 2022 in de diepste lagen van zijn oude ziel woont de zoon zijn dood in nevelen gehuld als een doodsgeest 4. Groenland 2022 in een verdwijnende wereld mist niemand iemand totdat je in delen wordt gevonden op de vuilnisbelt…

1. Groenland 2022 achter het raam drijven ijsbergen voorbij door stilte en mist omhuld sledehonden huilen de herfst is begonnen 2. Groenland 2022 het ijs smelt de gletsjer dooft alles verandert in een zee van wachten leven aan ijsvrije wanden…

Ontwaart u onderweg een limousine Een four wheel drive van 't type suv Zo'n stoere multi purpose mpv Een buick of maserati dan misschien? Ik doel op zo'n elektrische hybride Die vaak een pienter paaltje nodig heeft En dan onhoorbaar over wegen zweeft Maar soms een muil opzet als een bolide Die als een schicht van nul naar honderd…

In de berm van de snelweg staat een vrouw, ik ken haar Ze lijkt op mij, op het gezicht naast me in de zijruit Ze komt dichterbij en ze buigt zich voorover naar mijn knipperlicht In het donker achter mijn stuur breekt het zweet me uit 'Jongen, wat doe je hier? Ik draai me om in mijn graf van al mijn zorgen om jou' Mama, ik ga hard werken…

ik spit de tuin om poot de aardappelen zaai zaadjes voor kruiden voor zolang het duurt plant de tulpenbollen snoei de rozen nu het nog kan verwijder het onkruid voor zolang het duurt maai het gras schud het hooi en alles zal wel goed komen voor zolang het duurt laat de tomaten rijpen en de druiven zijn zo zoet immers er is tijd…

Er is niets aangenamer dan onder de bomen te zijn in de schaduw beschut tegen het felle licht van de zon Daar zijn wij ongezien en onbespied in het halfdonker in een schemering waar alles ineen vloeit zich samenvoegt waar harde contouren verdwijnen lieflijk en zacht een nieuw zintuig zich opent waar geheimen worden bewaard…

Geef mij de regen een zomerregen waar ik nat kan worden liggend in het gras Laat mij wachten op de regen van de ochtend tot de avond Ik zal wachten als de bladeren van bloemen waarin ik de samenhang kan zijn met alles een ontkiemen een belofte voor de volgende dag Dan zal ik drinken van het water Dan zal ik dichter bij de aarde…

Zie ons hier staan en reiken - direct verbonden met Daarboven. We worden gehoord. Zoals afgesproken. Mensen trekken zich aan ons op om richting te geven aan hun ambitie. Voortdurend wil men hogerop. Maar kijk eens hoe wij roerloos op éen plek de wereld becommentariëren: beduidend, wuivend onze kruinen bewegen... Steeds meer bosaanbidders…

voordat je een voet op het dak van de wereld zet laten monsters je zien dat ijs en sneeuw zich met rasse schreden uit de opgewarmde voeten maken een drempel is hier de plaats om niet verder te gaan…

Winter geen winter Lopend in mijn zomerjas Is 't gewoon voorjaar Reeds gekleurd herfstblad Geselt normaalgesproken Nu slechts dwarrelt Want de wind is zwoel Temperatuur veel te hoog Duidelijk van slag Opwarming een feit De natuur sterft rigoureus Waarom wij zo tam...?…

Ik verlang naar een zee zonder horizon Waar de lucht overgaat in water Ik verlang naar de kleur van de ochtendzon Naar het rood van de avond Ik wil zoekraken in de golven Ik wil alle woorden verliezen Ik wil schepen tot zinken brengen Hun lading in rook doen opgaan Er is een teveel Aan alles Ik wil niets meer dan water van de grote…

Ik maak mij zorgen Om het heden van morgen Als boomer word ik Ongelofelijk kwaad Op maffiose crimi Witteboorden In hun onaantastbare Bunkers van boardrooms Ego's die de climate Change ontkennen Hun wereld is geen Aarde van de mensen En negeert de Econoodkreet Van het klimaat Een pinguïn, net zo edel Als een leeuw of koningspaard…

Klimaatakkoord '15 Champs Elysées Behelst Verklaring Met een NDC Daarna kwam de VN IPCC Rapport van 't Panel Voor de Climate Change Toen 't EGR-rapport Emissiekloven Een groene long Der Amazonas Ademt te weinig Koolzuurgas Dus op naar Schotlands Highlands Top Met Eurostar Rail to the COP…

O, Nederland let niet meer op zijn Saeck 't Is volgens 't NRC maar al te waar Ziedaar, C.M. de V. en woordenaar De stikstofuitstoot wacht een schone taak 'Far niente', denkt Carola, en 'ik pas' Met dank aan Caroline van der Plas…

De zwartgestreepte duinpanhagenaar Een praktisch uitgestorven exemplaar Symbool voor maïsveldkaalslag woekeraar Dystopisch landbouwgif verslinderaar Insecticiden muggenmoordenaar En intensieve veeteeltlogenaar Verkeert bij Zandvoort in acuut gevaar Milieudefensie tekent al bezwaar Contra zijn habitatveroveraar De blanke…

Het regent tranen, het oerwoud brand, en op het strand, ligt het teloorgegane. Het oerwoud brand, eeuwenoud, het moet verdwijnen, welvaart, vlakke lijnen verschijnen, voor meer en misverstand. En aan het strand, beuken de oliegolven, ’t land wordt bedolven, door de vooruitgang overmand. Het regent tranen, over het teloorgegane…

Je had de mallekoeien-maladie Maar stikstofuitstoot in de ozonlaag En grondwater, een ware bodemplaag Leidt tot een Parkinson epidemie Heeft Wageningen Universiteit 'FrieslandCampina' boeren opgeleid?…

Steeds meer en ieder neemt, aan onze hebzucht komt geen einde, en straks is ons het dichtstbijzijnde, het langst vertrouwde vreemd. Wat ooit bestond tussen zon en maan, en wisseling der jaargetijden, de natuur stond ons terzijde, is dat alles ons ontgaan? Wij worden nu nog slechts door tijd, en domheid van een ramp gescheiden, wie staat…

Kom mij niet nader, want als een tere huid zijn mij bossen en rivieren. Ik ben kwetsbaar en van mijn kleding ontdaan. Onbeschermd achtergelaten door mensen en goden. Ik ben dof geworden, zonder glans, een open wond. Raak mij niet aan. Mijn zwakte is mijn verborgen kracht. Verschroeiend is mijn hitte. Je bent niet bestand tegen mijn…

Geef mij het lichaam met de kleur van de zee dat in wind staat waarin vogels nesten bouwen waarvan de voeten groen zijn dat slaapt in het oog van de wereld Geef mij het kwetsbare het lichaam uit de schelp dat alle gevaren van de wereld weet en toch zijn plek vindt Geef mij het lichaam nat van regen dat schaduw zoekt en wachten kan…

Als de wolken hun tranen laten vallen in het gras. huilen de bloemen mee, van geluk. Dan trillen de bladeren van dankbaarheid Je zou mee moeten doen . Voel hoe je lichaam nat wordt als je deelneemt aan het landschap in de regen…

Oogkrijt houdt me bezig. Kleur ik met m'n kijkers? Crêpelinnen voelt dofjes aan. Geniet ik van m'n tastzin? Kralen hebben iets brutaals. Zie ik iets ongenaakbaars? Gelukkig kruien er akkoorden... Naar Parnassus-hoogte? Glanzende alinea's vullen mijn klinkerstraat. Ik pin ze vast voordat ze vloeien in de inkt van alles en nog wat...…

Alles staat stil terwijl De wereld verder raast Het verbaast me niets dat Blikken staren, alles ruist En niets lijkt te bedaren Terwijl de jaren doorfladderen Als pas uitgevlogen mussen Die de wereld met liedjes En zachte veertjes Tevergeefs trachten te sussen. Het aanzicht van onheilspellende Dik gevormde rookpluimen boven een Stad waarin…

voel waar je bent in Westerwolde je herkent het zand dat kruipt tussen je tenen spat omhoog tegen je benen wat vuil gaf maar opdroogt valt stoffig af het veen altijd koud en nat optrekkend vochtig om je heen zompig bruin wat bij Dollardklei weer anders is niet te doen die plakt met kilo's aan je schoen klonten blijven aan je vingers…