Netgedichten over religie

Het witte licht valt ongehinderd op de blinkende plavuizen. Hoe schitterend de gewelven, hoe ingetogen de neobarok van pastoor en architect! Hoe uitnodigend deze 'kathedraal van te lande', om nader te treden tot U, mijn Heer en mijn God.…

Ten hemel gevaren Twee geliefden Kersverse grootouders Een meisje van vijftien Een depressieve jongen Jezus ooit Een kankerpatiënt Een prematuur kindje Een dierenliefhebber Een soldaat Een schrijver en dichter Jezus ooit Een leermeester Een mens van goede wil Een dierbare Een moordenaar Een honderdjarige Jezus ooit Een…

Onder de zevende statie naast lege stoelen zit een tronie met een loep In nomine Patris… daar buigt hij voorover in donkerblauw jack tuurt door de woorden Ora pro nobis… zijn capuchonkoord is een witte lus witter dan zijn huid witter dan zijn loep dan staat hij op Panem nostrum… door naar de soep…

De tijd wordt geknecht door veranderingen. Men ziet om naar verleden vol schoonheid, denkt onzeker aan wat de toekomst bereidt: angstige beelden of zegeningen? De wereld krioelt van belevingen met vluchtige aard of hecht voor altijd. Wie zoekt het ruime en voelt zich verblijd bij 't hoofd opheffen naar Hemelingen? In het Genaderijk van Hierboven…

Dikwijls verwens ik de nachten om hun ondoorgrondelijk duister om hun geluiden alsof spoken lachten mey een huilend hoongefluister. Opgesloten in ruimte zonder schaduwen waar geen mens een hand voor ogen ziet opgevreten door angst en zenuwen in een wereld die geen hoop of soelaas meer biedt. Met blinde ogen tast ik langs de wanden hopend…

Juist als ik de hemel wil betreden staat mijn verleden te trappelen mijn vastgeroeste ziel en zaligheid de weidsheid van eeuwig sappelen. Reeds lang komt wijsheid van buiten in gevangenschap, een muur van het blijvende of ik sta stil in de woorden en betekenis, wat ik nalaat is de leugen van die ene waarheid. Vluchtig als hemelse leegte…

Kracht van de Heilige Geest waait onophoudelijk met de felheid van stormwind doch vriendelijk als de zefier over heel de wereld bezoekt groot samenkomen en de verborgen enkeling Gods afgezant spreekt talen gebruikt wijzen wellicht onvatbaar voor de menigte maar slechts te verstaan door die ene gezegende de bezochte eenlingen kunnen…

In alle haast even vluchtig roepen, bij plotselinge angst of schrik, tot God, kan wellicht lijken op verholen spot: smekingen, die er onbewust uit floepen. Men wil zich, dankzij zwak gevoel, beroepen op de Hemel, Die ziet naar ieders lot. Deze uitspraken, vrijuit wijs of zot, snellen om de wereld in dolle troepen. De bende woorden mag zich…

Mensen van de dag je kunt het zelf niet rekken leven met traan of lach tot je het niet meer kunt trekken. Mensen van de dag het leven begint zo mooi geniet elk moment en lach de jeugd is als lentetooi. Mensen van de dag elke dag in zomers warmen waarin je vrij leven mag en de vrede mag omarmen. Wij, mensen van de dag denken dat we…

Moeder van een niemandsland Dagboek van een vergeten god Er staat in het dagboek geschreven dat hij in een verlaten grot woont Moeder voorbij de horizon Ik wens je zonneschijn nieuwe wensen voor een gelukkige lente zodra je weer in mei gelooft de maand die we vieren en onherroepelijk verklaren dat je in staat was om te baren O moeder…

Pasen is voorbij geeft door alle eeuwen heen de vreugdevolle tijding van Jezus' opstaan uit de dood en komend leven bij God voor Diens mensenkinders Pinksterdagen komen nader waarbij de Heilige Geest over heel de Aarde wervelwinden zendt die onvermoeibaar waaien ons voortdurend leiden over onzekere weg vol geheime beloftes aanschouwd…

Een donderdag, Getsemane Na avondmaal en voeten wassen Vroeg hij hen even op te passen Hij zweette bloed, offer in spe Een vrijdag, op een berg een kruis Hij had er lang halfnaakt gehangen In hevig naar het eind verlangen De Bron van Herkomst, 't Vaderhuis Een zaterdag in stil april Hij rustte met gezalfde wonden Verzacht, verdoofd en…

na palmpasen en psalmenwalmen het galmen van het brons uit de elektrische era in de lompe klokkentoren van de kerk der schijnheilige bevlekkende bezoedelaars op steenworpafstand dus vlakbij zeg maar is reeds sinds ruim twee jaar gode-zij-dank op onze knietjes niet meer te horen het ja en a-men als gevolg der hermetisch dichtgemetselde…

Het periodieke galmen van het elektrisch brons in de loze klokkentoren van de kerk der heilige bevlekte noch bezoedelde op schootsafstand niet te ver hiervandaan is sinds een jaar of twee godzijdank niet meer te horen de vier wijzerplaten dicht gemetseld van eendere steen symbolischer en profaner dan deze dwerg kan secularisatie…

Pasen, Pasen, groen en leven, bloesems met de lucht verweven die heel helder is en blauw, zingend onder morgendauw die de oude aarde drenkt en aan alles adem schenkt. Pasen, Pasen, licht en vreugde die ons trage hart verheugde dat weer hopen kan en lacht, op een nieuwe morgen wacht. Onze God bleef Jezus trouw, die slechts liefde geven…

Ik wilde ’t graag bewaren in ’t donkerste van gebrokenheid, luchtledigheid vergaren, roemen in de ijdelheid maar Hij is daar niet… Ik wilde ’t graag besturen, macht uit eigen kracht, bepalend mijne uren, alsof ik alles had volbracht maar Hij is daar niet… Ik zocht Hem in het aardse streven, in wat vergaat, in wat verdwijnt, in wat…

Als het echt zijn zoon had kunnen zijn hoe zou God dan zo gek hebben kunnen zijn om hem dood te laten martelen? Nog erger dan de waanzin van Abraham die Isaak offerde? Het moest blijkbaar van de priesters en de theologen voor deel 2 van het verhaal: het christendom na het jodendom Met de onzinnige kronkel dat De Gever Offert aan de bijgelovigen…

Weer klinkt het nieuwe lied uit tuinen waar ’t oud verdriet is weggedaan en wat zo lang niet werd verstaan dat bloesemt nu uit duizend kruinen.. We vieren Pasen – feest van licht, Een groot geheim, een vergezicht.…

Houd Mij niet vast, laat tekens spreken zonder dat je beelden hebt, zonder dat mijn aanwezigheid je sluit voor telkens nieuwe aanrakingen, nieuwe dromen, ander perspectief. Houd Mij niet vast, ga en verkondig dat leven niet te stuiten is, dat dood een doorgang is, een niet, een opening, een hergeboorte. Houd Mij niet vast,kijk rondom je…

Goede Vrijdag Verlatenheid en duisternis oeverloos lijden toen en nu; liefde niet begrepen, licht niet gedoogd, God, wees ons, zondaars, genadig…

Aanschouw Jezus' kruis, waar de wreedste foltering met spot hoogtij viert; de achterzijde ervan straalt vol mildheid en zegen.…

Die dag zo anders dan de andere dagen van deze veertigdagentijd want Jezus knielde voor de mensen die Hem het laatste maal hadden bereid. Hij wist dat nu het einde zou beginnen 't verraad, verloochening en pijn, maar wilde afscheid nemen en nog leren wat het betekent echt beminnen. Een teken liet Hij na, in brood en wijn, en hoe zijn vrienden…

Daar, ginds op Golgotha hebben wijzelf de vrede vermoord de zegen veloochend Zijn handen en voeten doorboord bespot en geslagen Zijn liefde en warmte in bloed gesmoord. Daar, ginds op Golgotha heeft Hij Zijn Vader gebeden om vergeving voor Zijn beulen die Hem nagelden aan het kruis en vroeg voor hen om gena beloofde een zondaar hem te…

'Alerte pastor onderzoekt het passiegebeuren' De gemeenschap, gewend dat goed en kwaad zich elke dag kristalliseren, past de liturgieën aan. Pasen is immers aanstaande... Het vasten, sober omgaan met wat ons in leven houdt waarna bezinning, lijkt geaccepteerd. Maar staat dat in verhouding tot Goede Vrijdag? De wereld heeft de kruisgang…

Sobere schoonheid van strakke lijnen, gefilterd licht. Mijn Heer en mijn God.…

De vernederde Heiland voelt de wreedste marteling aan het vervloekte kruishout blaast in alle pijn en smart Zijn laatste adem uit Jezus' lichaam wordt neergelegd binnen de kille wanden van een uitgehouwen rotskamer ontroostbaar zijn Diens volgelingen uit het open graf verschijnt de herrezen Christus treedt door de schone hof…

Waarom zouden wij lopen door drukke straten tussen massaas die niet kennen en niet zien in doolhoven tussen huizen onbekende mensen waar de adem je wordt afgesneden waar geen kruimel horizon is te ontwaren en de blauwe hemel wordt verduisterd door woontorens. Waarom zouden we lopen door de dode steden waar geen wind de adem je toe kan blazen…

Achter de horizon eindigt niet de aarde achter de horizon eindigt niet het licht daar ligt de belofte die God bewaarde een nieuw paradijs, een vergezicht. Daar stromen niet meer de tranen daar heerst geen angst, daar lijdt niemand pijn daar mag ieder zich koning wanen en niemand zal daar nog de mindere zijn. Een glazen zee zal daar de gouden…

Veertig dagen om te vinden welke weg we moeten gaan; veertig dagen die ons binden om elkaar weer te verstaan. Veertig dagen vol van zoeken, stilte, vroomheid, delen ook; veertig dagen, zeggen boeken, waar er vuur is komt er rook, maar ook licht van nieuwe dagen, kracht van Geest en sterk verhaal, doen ze ons naar zin weer vragen, spreken…

Vraag mij niet die weg alleen te gaan die zware moeilijke weg vol gevaren waar ik aan het eind hoop U te zien staan dank dat U mij hebt willen sparen. Die weg gaat over bergen en door dalen een weg waar ik geen mens ontwaar waar ik zonder steun zou verdwalen maar U gaat met mij zolang ik geloof bewaar. Leid mij ook niet over wegen door…