PAASTRIDUÜM
Een donderdag, Getsemane
Na avondmaal en voeten wassen
Vroeg hij hen even op te passen
Hij zweette bloed, offer in spe
Een vrijdag, op een berg een kruis
Hij had er lang halfnaakt gehangen
In hevig naar het eind verlangen
De Bron van Herkomst, 't Vaderhuis
Een zaterdag in stil april
Hij rustte met gezalfde wonden
Verzacht, verdoofd en bleef verbonden
Een man en mens van goede wil
Was liefdevol vertoornd geweest
Kon soms oh nee geen woorden vinden
Genas melaatsen, lammen, blinden
Maakte van water wijn; een feest
Koning derJoden viel verkeerd
Hij werd veroordeeld, moest verscheiden
Pas drieëndertig, hoon, spot, lijden
Doodmoe geëvangeliseerd
Hij was opstandig, te rebels
Ervoeren Joden en Romeinen
Hij moest hun macht niet gaan bestrijden
Een luis was hij in veler pels
Een zondag in april, nog vroeg
De zon begon al op te komen
Hij had een Aanblik aangenomen
Die lente-bloesemen versloeg
Niet langer meer van vlees en bloed
Hij was zoals voorspeld verrezen
Totaal vergoddelijkt, een wezen
Onstoffelijk en van Licht, voorgoed
hotmail.com
Biografie van deze schrijverGeplaatst in de categorie: religie
pasen
110
Er zijn 4 reacties op deze inzending:
van vlees en bloed kan lijken. Zich manifesteren met de opgelopen wonden. Mens lijkt t.o. degenen die worden ontmoet na de opstanding. Vandaar het anders zijn en niet meer goed te herkennen.
je hebt je hier prachtig ingeleefd...en uitgeleefd,
in fraaie poëzie
@ Dabda:
dit is geen proza maar zuivere dichtkunst!
En let trouwens even op je taal voor je een reactie stuurt
(proza is een onzijdig zelfstandig naamwoord: het mooie proza!)