Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.009):

SCHIETGEBED

In alle haast even vluchtig roepen,
bij plotselinge angst of schrik, tot God,
kan wellicht lijken op verholen spot:
smekingen, die er onbewust uit floepen.

Men wil zich, dankzij zwak gevoel, beroepen
op de Hemel, Die ziet naar ieders lot.
Deze uitspraken, vrijuit wijs of zot,
snellen om de wereld in dolle troepen.

De bende woorden mag zich aaneen rijgen
tot een wild slingerend gedachtensnoer
vol springende spraak naast verzonken zwijgen.

De klankenwirwar is heilzaam werkend voer
voor het groeien van gezonde twijgen
aan de geloofsboom, verfijnd toch sterk en stoer.