50 resultaten.
Voorjaar
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
798 de koude, blauwe, modder van dit land
een krachtig licht, om te ontwaken
licht kleurt het oosten, door pastel
naar zachtblauw tot rose, bleekgoud
doet de vroege zon het ijszilver
langzaam smelten, zacht tinkelend
breekt dit blauwe meer in scherfjes,
een jonge woerd verbreekt de betovering,
driftig kwakend en plassend toont hij
zijn blauwgroene…
Dichter groet 's morgens de dingen
gedicht
3.0 met 44 stemmen
19.143 Zeg voorwiel, blijf eens recht,
o handen hou dat stuur nou vast,
dag schots en scheve sterrenbeelden,
vlieg toch niet zo snel voorbij,
dag harde koude kinderhoofdjes
blauwgroen in mijn ribbenkast -
ha die voordeur, leeg portiek,
hoi trap, daar kom ik, stommel stommel,
antwoordapparaat vol ruis,
we zijn weer thuis.…
- Wilde wateren -
netgedicht
3.9 met 50 stemmen
590 Elk leven geniet van het wilde,
water zo eeuwig blauwgroen
de watervallen, de diverse
soorten stroomversnellingen,
ongetwijfeld in probleemgebied.
Ongelooflijke verscheidenheid
van unieke wilde waterplanten,
weet minder goed te leiden in
begaanbare vrijheidsgebieden,
wilde waters en natuurgebieden.…
Lago di garda
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
667 Vanaf dit balkon zwevend
een halve kilometer boven de grond
aanschouw ik jouw blauwgroene diepte
in ongekend breedbeeld formaat
Miniatuurbootjes trekken geluidloos
groeven en poppensteden vleien
zich op een stenige deken
aan de overkant
Kijkt mont pizzocolo van ver naar onze natte handdoeken die hangend over het balkon boodschappen seinen…
Golfstroom
poëzie
3.6 met 16 stemmen
2.678 III
In grandioos gracelijk evenwicht
Zwenkt de aarde om 't eindpunt van haar winterbaan;
En, blauwgroen-fosferende karavaan,
Trekt voort de Golfstroom, naar de pool gericht;
En de optocht van zijn golven zie ik gaan
Diep onder vlaggen van koralig licht;
'K zie hoe, rechtlijn'ge zomerdag, hij ligt
Op grensloos vlak van nachtlijke oceaan.…
Vol winteravondschem'ring ligt de laan
poëzie
4.0 met 10 stemmen
2.124 Vol winteravondschem'ring ligt de laan,
Een buis, de wand hier, ginds grijswit als krijt;
De tram, een blok van gelig schijnsel, rijdt
Tussen twee lichtrechthoeken af en aan;
Soms knapt, verwaaiend links, rechts van de baan,
Een bouquet van meteoren los en smijt
Blauwgroene sterren door de donkerheid,
Waarin plots'ling zilv'rige sprookjes…
Afscheid in pijn
netgedicht
5.0 met 79 stemmen
461 ik zag je op strand
gebruinde voeten
in slippers
je droomwinkeltje
onder de parasol
van riet waardoor
het lied ritselde
van winds warmte
in een brandende zon
jij verkocht niet
maar samen met
de klant een koude
sangria in de hand
verkenden jullie het
spirituele verband
van blauwgroen
gekleurde golfjes op
het mediterrane zand…
Een eiland verdwenen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.073 Nu rust het geheim in het diepe, blauwgroen,
alsof het er simpelweg nooit heeft hoeven zijn.
De stroming trekt zacht aan wat vast leek te staan,
soms rest er geen keuze dan los te moeten gaan.
Wat diep was geworteld, drijft zomaar vandaan,
verlaten, vergeten, in stilte vergaan.
Een mens was geen eiland, en verdwijnen deed pijn.…
Maanopgang
poëzie
3.2 met 10 stemmen
2.053 'T is of een hefboom draait om de aarde als as:
Hij draagt in 't west en 't oost doorzicht'ge schalen,
In de een blauwgroen gebergte van opalen,
In de and're een enk'le bol van chrysopras:
'T lijkt of 't een wedstrijd van juwelen was,
Wie 't zwaarst en kostbaarst de and're omhoog zal halen;
Of moet veeleer onwillig de ene dalen,
Nu…
Kraai (2)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.112 Jagend op jonge vogels
roof je een vreemd nest leeg
Mijn vingers worden milde kogels
waarmee ik je schenden wil
Je bent wreedaardig zoals je
een rafel van me scheurt
een door vliegen omzwermd kadaver
aan de rand van onze snelweg
Ik hurk in jouw nest
in een vork van twee takken
Hier heb ik mijn dorst gelest
Het blauwgroen ei waarop jij…
ragfijn nervende bladeren
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
468 het kriebelt in mijn handen
het hunkert naar een kwast
om je in beeld te vangen nee geen woorden
maar een ander vast gegeven het voelt als
blauwgroen zeewater rosé rode voeten pure chocolade
wijnrankgroene twijgen druiven rood en zwart
als olijven purperen wijsheid blauwgrijze
tinten kruipen wingerend langs de bast
bind me daar in kleuren…
Een geniet-moment
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
665 Speelse blauwgroene luchtlaagjes,
in een bedje van zachte herfstzonnestralen.
Bont gekleurd bladlover van kastanjelaar.
In ver-zicht
een slapende zwarte brabander
onder traag heen en weer wiegende slierttakken
van een treurwilg.
Zo eenzaam en verlaten in weiland.…
Schomm'lend weegschaaltje
poëzie
3.5 met 18 stemmen
3.506 kevertje, dat rondzwerft over 't gras
Bij 't ijl tink'len van 't blauwe klokkenspel:
Opzwirt hij, tuimelt, zwenkt en rijst en daalt;
't Lijkt of aan 't spargroen een levende naald
Het zonnespinsel hecht met blauwe lussen;
Daar staat hij zwevend in 't neerklett'rend licht
Vlak boven 't water: plots'ling is 't, als ligt
Een blauwgroen…
Pijnboom
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.929 Afwezig laat zij de volle
takken met blauwgroene
naalden door haar handen
gaan en terwijl twijfel prikt
denkt ze aan de post die nog
ongeopend op tafel ligt
gedachten laten veel, zo niet
alles los, schieten van de
geboorte van een kerstkind
langs de nachtmis naar het
kerkhof en vallen in rust neer
bij de kaarsjes aan het ontbijt
plots…
Pijnboom
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.452 Afwezig laat zij de volle
takken met blauwgroene
naalden door haar handen
gaan en terwijl twijfel prikt
denkt ze aan de post die nog
ongeopend op tafel ligt
gedachten laten veel, zo niet
alles los, schieten van de
geboorte van een kerstkind
langs de nachtmis naar het
kerkhof en vallen in rust neer
bij de kaarsjes aan het ontbijt
plots…
Sprakeloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 En groen, overal groen,
geelgroen, blauwgroen, grijsgroen.
Groener dan groen.
Welk een overdaad aan geur en schoonheid,
lieflijk zachte kleuren, maar ook uitbundig,
rood en geel, zoveel, zoveel.
In mijn hart wil ik alles omarmen,
het uitschreeuwen van geluk.…
Dia de los Muertos - De Dag van de Doden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
564 Een onzichtbare reis
een gemaskerd bezoek
aan levende wezens
Waar Kali haar bloedige
scepter zwaait
zet nu een masker op
Het geeft je
bovenmenselijke kracht
weert kwade geesten af
Het duivelsmasker
doet duivels huiveren
het witte mombakkes
Toont de onderdrukker
jouw ingesloten verdriet
kom ik wijs de de weg
Lispelt de blauwgroene…
De noordenwind en de Ploegschilder
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
806 In het morgendauw, langs blauwgroen water
graast stil zijn ezel, terwijl de schilder
zijn ogen richt op scherpste einders,
hij houdt zijn hoofd een beetje schuin,
kijkt en kijkt, kijkt nog eens: hoe laat
zo'n horizon zich vangen in schilderslinnen?…
Onderduiken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 wat je ziet
is een zandzuigplas
dit was
een zandrug, een tange
een zandzuigbedrijf
kon er veel geld
mee vangen
kreeg de vergunning
om te ontgronden
zoog het zand weg
wat uitmondde
in een diepe recreatieplas
een natuurlijk mineraal
glauconiet
maakt dat het water
blauwgroen ziet
helder en fris
wat is er mis
als ik daar
op een zomerochtend…
En toen kwam ik in het sprookjesbos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 Onder rode en blauwgroene sterren.
Hierin zwemmen nimfen met libellevleugels teer.
Ze willen u verleiden en meesleuren in de diepte.
En een wolvin met een jurk aan vroeg mij bloemen te plukken voor haar.
Zij smeekte mij bloemen te plukken.
Want dat kon ze niet meer.…