97 resultaten.
weerzien met de vos, aardedonker (1)
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
659 ’
ik viel stil en zweeg, keek hem aan
en schudde, hij sloot de ogen, kop
schuin naar boven ‘ compassie ken
ik niet, dood is dood, jullie mensen
schuilen veel te lang bij elkaar, weten
niet hoe het is om te leven zonder
een schilderij in mijn hol of spiegel ’
vervolgd,‘ zie mij, naakt in bruine pij
poten vol doornen, twee jongen kwijt
gevangen…
Mooi zijn is...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
827 Mooi zijn is het kunnen luisteren
uit het hart, oprecht, spontaan
Heel hard op of kunnen fluisteren
"Ik ben echt met je begaan..."
Mooi zijn is de ander steunen
Bij verdriet, of zorgen, pijn
Op zijn schouder kunnen leunen
„Ik zal er altijd voor je zijn"
Mooi zijn is je naasten geven
Nieuw vertrouwen, rust en moed
Ieder weet dat hoop doet…
HAIKU
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
430 zeg toch eens ‘Hai Koe’
tegen een koe en draag hem
echte haikus voor…
Gebed met zwart
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 er brandden
lichtjes in je ogen
ze twinkelden
ondeugend snel
lichtten op in
kleurrijke bogen
hemelwaarts
ontzettend fel
in gebed
met zwart
leefden zij van
jouw gebeden
die troostende
compassie gaven
uit de warmte
van je hart
mensen die al
zwaar hadden
geleden voor
wie de wereld
geen liefde had
konden nu ook
eindelijk in…
Et Dieu créa Le Chien
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
458 Hij schiep de hond
om de mens te leren
over gevoelens als:
trouw
empathie
compassie
tolerantie
eerlijkheid
sympathie
over
levenslust
en vreugde
het pijn verbijten
genegenheid
en het nooit
sjacherijnen
Hij schiep de hond
te onzer ontwikkeling
en wie denkt: ach dat
onnozele hondeding
die heeft het goed mis
hij zal nooit ervaren…
IK DICHT
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.690 de grauwe lucht van buiten
dringt door tot in het huis
het maakt mij echt niet vrolijk
echt weer nu voor de buis
belangrijk toch een zonnestraal
die geeft wel energie
maar, kom, ik heb genoeg te doen
maar mij ontbreekt compassie
het weer maakt mij een beetje somber
de buitendeur weer dicht
ik hoor geen vogels fluiten nu
maar 'k doe toch…
Heimwee naar Indië?
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.051 Kassian
Gaat het ooit voorbij
tjitjaks vangen
de staartjes braken af
ongrijpbaar groeiden
nieuwe aan
de jeugdherinnering
het ritmisch klappen
van pa`s zwepend
ceintuurgeluid
katjong luisterde niet
vandaar de striemen
op zijn ziel
door heimwee overmand
verhing hij compassie
aan de was-lijn
Indië als baboe
de bakermat van…
Verzilverde regen
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
888 me regen
in onverwachte buien
druppelende neerslag
tot ik zou verwateren
schrijnende striemen
tekenen mijn wangen
doorweekte draden
omsluiten mijn huid
maar mijn ogen zien
slechts het zilver van
de talrijke mooie parels
die zich aaneensluiten
tot een schitterende plas
en mijn zongerijpte lach
tekent daar een regenboog
met compassie…
Leven
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.491 soms troosteloos
wat is de zin van het leven
Leven is de zin
geven van liefde
niet altijd begrip
niet altijd gelijkheid
toch wel altijd die warmte
Ik kreeg het
mijn leven, de liefde en de warmte
maar ook onbegrip
alles is niet perfect
ik ben niet perfect
Zoek in de liefde
niet in wantrouwen
of in ongelijkheid
heb begrip en compassie…
Sorry
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.282 De sorry van de compassie?
Of is het de sorry van de blijvende afstand,
niet door onwil maar de de sorry van de onmacht?…
Architect van mijn ziel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
641 Alleen door jou voel ik mij beter
Op zeldzame wijze lach ik door jou
Met een grenzeloze compassie
Ik ben een beter mens
In hart en geest
Je hebt mijn morele huis herbouwd
Je bent een begaafde architect
Tekende mijn leven opnieuw op
Ik was niks
Nu ben ik een goed mens
Wat als jij gaat?…
Winterzonnewende
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
334 De duisternis wordt licht
Het gevecht een tedere omhelzing
De hebzucht soberheid
Irritatie wordt compassie
Hard wordt zacht
Het hoofd reist naar het hart
Vastklampen verandert in uitnodigen
De kilte in warmte
Oorlog maakt plaats voor vrede
Onrecht verdwijnt voor rechtvaardigheid
Competitie hulpvaardigheid
Kalmte doet de onrust zwijgen…
Het paleis onder de bergtop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
447 Ik werk in het witte paleis
Input, output, geen rimpeling
in mijn lichaam, mijn geest
blijft rustig, wat ik ook doe
Tussendoor onderga ik de stilte
in de rode paleiskamers
die ik altijd kan binnengaan
waar ik ook ben
Daar open ik mijn schedel
tot een kom en ervaar ik
mijzelf, laat ik liefde stromen
naar wat mij bezighoudt
Daar bezie…
Zonder behang met thuis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
501 ik ga mijn gang
in een huis
zonder behang met thuis
in dat niemandsland
geef ik iedereen als
vreemde mijn hand
ontheemden van de
overkant completeren
dit traumatiserende decor
ik kan slechts rusten
in de wereld van hiernaast
die mij dieper raakt
waar warmte en
compassie samenkomen
uit mijn dagelijkse dromen
lijk lichtelijk…
geen afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
631 , als niets er
meer toe doet
als geen goed, geen kwaad
je nog beroeren kan
gevoelens doodgebloed
dood heeft dat niet
dood is pas dood
als de liefde weg is
maar de liefde kan niet weg
zij raakt je aan
zelfs in ondraaglijk gemis
afscheid is een keuze
de jouwe of juist niet
dood in leven
waar geen liefde heerst
waar geen compassie…
Afwerend geheven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 de vingers
waren wit
handen afwerend
geheven er was
geen achteruit
slechts de rug
tegen de muur
met wanhoop
in de ogen
maar diep van
binnen brandde
het vuur van
de vrijheid nog
dat nooit zal doven
dat energieën
genereerde uit
onbekende
plaatsen waarbij
agressie werd
omgezet in
warme liefde
die handen reikten
compassie gaf…
Toren van babel
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
396 jij kende
alle talen
van de toren
uit babel
maar de
belangrijkste
was er maar een
die werd
niet gesproken
maar gespeeld
met alle inzet
van het hele lijf
begrepen worden
was de enige prijs
juist in het
non verbale
reikten jouw
talenten naar
het fenomenale
begrijpen van
emotie en compassie
jij regisseerde
het verbinden van…
Mos
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
973 In de luwte van de boom
In schaduw van macht
Groeit het schuwe mos
Dat zonder schroom
Pretentieloos
Genoegen neemt
Met het minste licht
In staat
Om fris groen
Onbaatzuchtig zacht
Slechts daar te zijn
Om de donkerste plek
Van kleur
En warmte te voorzien
Zoals compassie
In kosmos
Fris groen, onbaatzuchtig zacht
Zorgt voor licht en liefde…
Hitte in blauw
netgedicht
5.0 met 77 stemmen
402 jou herken ik
uit duizenden
je haar, neus
loop en lach
het zijn allemaal
delen van jouw
schitterende vlag
die je met grote
compassie laat zien
alles aan en in jou
is warm smeulend
net vlak voor de
uitslaande brand
om zuurstof stoeiend
waar in het eerste
vuur de vlammen
nog jagend loeien
en later gestaag in
hoogte groeien
danst…
Afgewezen
hartenkreet
3.5 met 37 stemmen
2.824 De echo van jouw afwijzing
klinkt nog altijd
kil en onverminderd
door de spelonken in mijn hoofd
Grenzeloze naïviteit
maakte dat ik
in jouw woorden heb geloofd
Ik zag geen compassie
in jouw ogen
toen ik schreeuwde
zelfs niet toen ik zweeg
Je leek volkomen onbewogen
je uitdrukking
was koud en leeg
Ik begrijp niet hoe jij
al die…
Een enkele haan
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
450 er wolkten rode
strepen door
rekeningen warmte
van de zon in lijnen
naar onpeilbaar hoog
de aarde ging
op slot voordat
zij totaal beroofd
en neergeslagen
sterven zou
compassie met al
wat leeft bleek
vergeten wilde men
in herinnering niets
meer van weten
egotripperij was er
weer als de kippen bij
om met andermans
veren te pronken…
Tegendraads
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
526 wespennest van wanorde
incasseringsvermogen
Geloof in overlevingskracht
verregaand masochisme
ontsnapping aan comfort
ongerijmde destructie
verkruimeld verlangen
Niet slapen
die slaap die komt wel weer
Zeldzame onwilligheid
poel vol stinkende wanhoop
ongeletterde woede
ondermijnende verdelgingenergie
overmaat aan introverte compassie…
Vossensoep
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 De vos preekt de passie,
pretendeert een daad van compassie.
Toch wil hij je gewoon te pakken nemen
met zijn snode plan.
Wie neemt hem te pakken,
en hakt 'm in de pan?
Heeft d'r ooit iemand vossensoep gegeten,
en het na kunnen vertellen?…
Het kirrend gelach
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
479 hun geroezemoes
heeft een toonsoort
dat het onze niet kent
onstuimig in tempo
gelardeerd met uithalen
in hoge tonen gesticulerend
het kirrend gelach
speelt met de ernst van
zaken doen zonder beklag
de massa is
organisch en ademt
de primaire levensgeur
de compassie is
verbonden aan boodschappen
en het even weg van thuis
ook…
Licht ontspoord
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
563 soms draai ik rond
hebben woorden kop nog staart
rollen zomaar uit mijn mond
het lijken zinnen
maar verbinden doen ze niet
gaan steeds meer fragmenteren
hun betekenissen derangeren
brengen chaos dichterbij
vergroten afstand tussen jou en mij
licht ontspoord
kijk ik om zie jouw gebogen rug
als stootblok tegen hevige compassie
kan…
Alsdan,
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
730 “Als jouw compassie niet voor
jezelf geldt, is die incompleet.”
Boeddha…
Op je handen zitten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
456 Op mijn handen zat,
Vond jij dat vies,
Zei jij, een vies
Jongetje dat op zijn
Handen zat, en ik
Voelde de schaamte
Groeien op mijn wangen,
Nu ik tegen de zestig
Loop hoor ik pas het
Echte verhaal, Christa
Vertelt het vol
Mededogen - om dit
Vak goed te doen
Is het nodig om
Vooral te luisteren,
Met aandacht en
Compassie…
liefde rijpt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
896 die opgewekt ontwakend
elkaar de zinnen prikkelend
mensen vurig verleiden kan
lustig is de liefde
die verlokkend en verleidend
de een en de ander
dartel dagen doet
geloofd is de liefde
in een geringd verbond
die zich verbinden laat
voor altijd tot eeuwig
waar is de liefde
die aandachtig en geduldig
in en aan elkaar
ruimte en compassie…
Handelingsonbekwaam
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
624 Ogen vol compassie
Als ik denk aan de diepe teleurstelling toen zij zag
Dat niets minder waar was
Hoe ze daar stond met al haar redelijkheid
In een onredelijke wereld
Zonder enige houvast
Niets dan drijfzand.…
Het oude aards paradijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
438 liefde parels
haar melodie
als gift van
het licht in de
schoonheid van
de muzikale
edelstenen van het
vol bezette orkest
ontroerd luisterde
het publiek naar
de hemelse muziek
die gedragen werd
door generaties tranen
zonder onderscheid
in leeftijd zij kwamen
na de finale in een
totaal andere wereld
bekeken elkaar met
nieuwe compassie…