4153 resultaten.
HET LEVEN
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
701 het universum
de kosmos
geaard fenomeen
hef handen, hef gedachten
ter ziele met ego
het graf in met haast
neem tijd om te dienen
een leven voor God
geschonken uit liefde
gevonden vertrouwen
krachtig geloven
gaat alles te boven
een wonder doorleeft
mijn leven dat wonder
beloof nu alles te geven
ter verrijking van HÈT LEVEN…
een slag in het rond
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
592 slechts
de spreker in mij dept het bloed met
woorden die de leegte omarmt
geen reizen naar het ontstaan van leven
waar de dood zich
vergewist van het eeuwig dragen van
dit maatpak dat kleurloos de
streepjescodes accentueert
de blauwdruk, gesneden op het scherpst
van de ziel sterft met een verlangen die ik meet
aan de reis die sterk geaard…
Verdrinken in een meer van gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 Stevig geaard. Je ziet mij niet verdrinken.
Ik roep maar je hoort me niet. Hoe kan ik je bereiken?
Vechten tegen de stroom die maar blijft komen.
In de verte zie ik jou silhouette, ik laat je los, drijvend en zinkend, ik voel geen pijn en ben vrij.
Ik accepteer dat ik verdronken ben. Het is mooi en stil in mijn hoofd.…
Sterfelijk?
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
500 Wespen larven wentelen
zich in de palm van een
espenblad, de synthese
laaft zich uit de palmen
van het kleinste hart
stromen van groene synergie
door de nerven van stilte
Van niets te leven dan
van de zucht naar die
waarachtige schoonheid
om in het tijdswiel van
de geaarde ziel tot
humus voor de toekomst
te vergaan
waaruit een…
Rauw zwart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
515 Dat nimmer in het krijt stond bij
een anders geaarde God; die zelf
dat leven niet zou willen
blootstellen aan een Duivels complot.…
Het werkelijke bestaan?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
356 Van niets te leven dan
van de zucht naar die
waarachtige schoonheid
in het tijdswiel van
de geaarde ziel tot
humus voor de
toekomst te vergaan
waaruit een
purperen maan
hem uit het verleden
baarde in een
sacrale metafoor en in
het daglicht vergaarde
in de fluistering
van stemmenrijk en
vanuit het bladerdak,
van eigenwaarde…
bleef hangen voor een ogenblik
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
2.268 grijs beton
bruinde in de zon
voordat hij drager werd
bloemen aan zijn voet
de knuffels en de beren
heren met hun kroost
en vrouw, stille auto's
in het ademloos passeren
hij droeg de weg pas
later over andere wegen
verbond gescheiden zijn
ontbond het leven uit
het lijf in ziel en pijn
begraven is er niets
fundamenten zijn geaard…
“Lust en leven “
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
771 "Oh, volmaakt verlangen,
zo met de liefde verbonden,
zacht geaarde onrust,
gespiegeld in tweespalt
van beider geslachten,
woeste drift van het
ongewisse in een warme
golfstroom, geketend en
voor altijd aan elkaar
gebonden, onrustige
gedachten berustend in een
ondeelbare droom, waar
lust en leven een kunst
is van de overgave,…
mijn stem
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
469 wie machtigt mijn stem wanneer ik
het rode potlood ter vondeling leg
en het papier ontdoe van de achtergebleven schors
mijn stem geaard in positieve zin
schraagt gestaag het gedrag gade
van de kunstreizigers om me heen, ik
verleg geen activiteit, en weiger de
graadmeter te wezen voor Neerlands hoop
blanco schuift het mij toebedachte
scherp…
door de hemel gebaard
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.059 bevalling was heftig
je bent niet gepaard in
voortdurend verdwijnen
je hangt in structuren
gemapt in dossiers
je leest in hun zielen
te veel vaak ineens, jij,
hebt de macht over uren
jij nam de sfinx in vertrouwen
koos voor profiel in zijn stenen
voelde het trekken aan rotsen
om om samen historie te houwen
jij bent mijn zon in hemel geaard…
ALLEEN
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.122 wereld
gesteund in alles
intense rust
diepe gedachten
ontspanning
kloven krijgen bruggen
watervallen ladders
hemelen komen dichterbij
afstanden vervagen
sterren worden tastbaar
dromen worden werkelijkheid
aanraking wordt liefde
woorden blijken strelende gedachten
leven wordt voortbestaan
eeuwigheid wordt overbrugd leven
in geaarde…
is het zo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 komen en gaan
van telkens vallen, terugtrekken
maar het kan ook rijpend zijn
of vernieuwd weer opstaan
ook al is dit bij ieder bekend
toch is het niet zo,
leert de ervaring,
dat men daar aan went
eb en vloed
schetsen een verklaring,
en dag en nacht vormen
tezamen een geheel
doch ons gevoel
gaat haar eigen weg;
gelijk wij zijn geaard…
We zijn op zicht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Ongewis prikkeldraad
draden kleverig van angst,
geaard verlangen.
Waaraan houvast kleeft
detail van grote bubbel,
als men in een zeepbel leeft.
Of komen we van ver,
om weinig te begrijpen,
we blijven op zicht.
Blijft het oog van het
heelal op ons gericht?…
Oude liefde
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
1.411 vertel niet de woorden verder die ik zwijg
het zijn vermiste gedachten van toen
zij zwerven alsmaar van voelen naar doen
wil ze in gezouten vocht openbaren
waartoe ik zo nu en dan
of eigenlijk
toch wel dikwijls naar neig
om een verlichte schaduw
alsnog met speeksel te verklaren
ik zou van de berk met gewillige ranken
de geaarde wortels…
mijn vale jas
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
896 kinderdracht
waar mijn hoofd,
bleek getint, uitstak
boven volwassen revèrs
wat ogen werd genoemd
keek in de foto
eenzaam denkend
of langs me heen
het was voor een struik
ergens bij een laan
genoemd naar het paradijs
ik weet niet
of ik er van terug kwam
danwel naar op weg was
naast de kerk bloeide ook
het hof
van geaarden…
Fossil Rose
netgedicht
2.3 met 30 stemmen
2.247 't Vermaak en de gein
Bij intimiteit
Lijven laaf
Hier en nu
Sexy 'n braaf
Tot de nacht onder sterren
Zacht kreunt van genot
De liefde
Wederzijds
Goed geaard
*Vrij naar: Bernlef; KIEZEL EN TRAAN gedichten Querido…
Ongeëvenaards
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
821 Hij kleurde alles
onaantastbaar, de strijd
tegen het kleurloze bederf
op de ladders van creativiteit,
altijd in een vernieuwende gelid,
bleekte hij de grauwste
sluiers weg in zijn geaarde
onderkomen, nam ons mee
in het slag – en vuurwerk
van zijn wisselende dromen,
in de creatie van z’n Odyssee
ongeëvenaards de caleidoscoop…
Het struikje
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
448 jij voelde hoe
bloemen struiken
en bomen hun
dromen kleur gaven
geaard en reikhalzend
naar de hemel met
energie en licht
je glimlachte
naar de prilheid van
knoppen en blaadjes
ontlaadde hun
spanning door ze
in warmte te
laten ontluiken
had oog voor
het struikje tussen
tegel en muur dat
bij iedere bui leek
te verzuipen maar
al…
in vliegende galop
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
993 ik zie je
als mijn zomer
berijd de lente
als een paard
stijgbeugels zijn
omgekeerd geaard
ik houd je
warmte vast als
jij weer galoppeert
schuur langs je flanken
je steigert als ik je heel
plotseling diep penetreer
we rijden samen
in gestage draf
versnellen dan de pas
gaan in vliegende galop
met af en toe vertragen om
elkaar wat…
de wind zong het blauw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
875 ruis van de mensen
hun ziel en de lijven
gestapeld in hoge verblijven
de wind zong het blauw van
de hemel, je wolkte in dromen
een einder voorbij, bleef
tijden onvindbaar voor mij
ik voelde je adem versnellen
voorspelde je vluchten en
dook in herkenbare luchten
we pasten nog zonder verstellen
kom in mij wonen, je
lichaam geaard…
Acte de Présence
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
657 kan stillen
niet dat ik spreek
over onmacht
of al van overgave
ik word geacht,
daar de ziel dat vraagt,
mij aan de werkelijkheid
hetzij zoet dan wel zuur
doorgaans te laven
het is ook raken
aan de uiteinden
van een regenboog
of vertragen in een andante
de ogen gedrenkt
in vormeloze liefde
die de hoop zo aanlengt
ik ben geaard…
Delta van de dromen?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 Oh, dat onvolmaakte verlangen,
zo met enig lot verbonden,
zacht ontaarde onrust,
spiegel in de tweedeling
van geaarde geslachten.…
als een asceet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 raakt doorzichtig in de grijze wolken
die als vruchtwater kleven aan haar ziel, wat ik wil is
haar berijden haar nemen met al mijn zinnen
doch zij is het weke vlees dat in haar charme
mijn stalen diep geïnkte huid weerstaat, wat mij rest
is als een asceet de ascese te ondergaan om het lijden
te verlossen van het kwaad waarmee ik als mens geaard…
In paradijselijk licht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
495 hoogte
transparant in ruimte
spelend met zicht
in paradijselijk licht
tierelantijnde decors
zette snuisterijen in beeld
construeerde arcades
griekse pilaren om zo
de massa rust te geven
in even weg te lezen
toch lijkt de fundering
langzaam te breken door
spanning in iedere voeg
ik ben overgestapt naar
het lichtere werk dat goed
geaard…
Zonder schoenen in het heelal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
540 Geaard op blote voeten over elk ondergrond
geen schoeisel die jou kon versieren
alleen mijn woorden konden je beroeren
hierdoor kreeg ik op jouw elegantie meer zicht.…
Violoncello
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
860 klank zoekt
in harmonie met een verlengde arm
in een melancholische kleur
als tenor van het orkest
vaak zo dramatisch warm
het strelen kent
zijn grens naar boven tot de hals
en ontmoet in de diepte
de plek
waar de kam
ontwaart
daarachter
het landschap op
de staart
waar de ziel van de cello
door nog fijnere afstemming
wordt geaard…
Witheet
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
696 het verder gaat
Een aangetast hersenschors
zit er soms een draadje los
De psyche controlerend beheersend
woede onderdrukkend wederkerend
Achterwaarts gaand door de hitte
vecht mijn hart uit met het vurig witte
IJzer gehelmd en gemaskerd
geheimen geprikkeld afgerasterd
Uitend schrijvend met geslepen zwaard
spinnen hersens bloedkolkend geaard…
Bodem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
543 een grijze muur
de ankers van mijn ziel zinken niet
raken niet tot de bodem
zoeken altijd een uitvlucht
om niet te zinken
kijk ik naar de vogels
rode vogels
bonte vogels
maar ik weet
mij niet te vliegen
en klim langzaam hoger
uit diepere dalen
die er niet om liegen
onthaal ik de bodem
in de vreemde bekoring
van een vreedzaam geaarde…
Nostalgia
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
534 herinneringen fluisteren
doen haren krullen
handen wat meer dooradert
vertellen het eigen verhaal
over zorgen, vasthouden en strelen
liefhebben en werken
dromerige ogen kijken
achter brillenglazen
al zijn beide voeten
wel stevig geaard
vrouw moeder oma
oma moeder vrouw
ooit waren er alleen
de wereld en de maan,
en de geur van hem…
Het Atrium
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
573 of draagt het ademen nog een
een lange levenswens
waar de dag van heden nog wordt geëerd
als een kinderstem galmend klinkt,
koffie het oer Brabantse buurten smeert
of getallen op ballen worden afgevinkt
vaak staan naast het beeld van
Onze Zoete Lieve Vrouw
een aantal uitgestalde foto’s
met ingelijste rouw
de ouderdom
is soms geaard…