Alle inzendingen over schepen

681 resultaten.

Sorteren op:

Brandende schepen

hartenkreet
4.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.305
De momenten van simpel geluk te tellen op één vingerloze hand Slaaploze droom levende nachtmerrie ondermijnt het gezonde verstand Opnieuw begonnen het grijze verleden De schepen nog altijd in brand...…
Hans2 januari 2003Lees meer >

Schepen vergaan

netgedicht
4.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 2.642
Exact wilde jij weten hoeveel liter water er in de Noordzee ging Jij toonde je niet erg verrast, toen ik daarop het goede antwoord gaf in kubieke meters blokkendozen van melk in draagkarton met een fouten marge van jawel slechts tien procent Gelukkig vroeg je niet hoeveel en hoelang ik van je hield…

Zeilende schepen

netgedicht
3.6 met 726 stemmen aantal keer bekeken 65.399
Org: "Sailing ships van Whitesnake" Weet je nog Vroeger op het strand Je hoofd in de wolken Ideeën in je hand De zee een spiegel Een bries zuchtend zacht Maar de zee was dieper Veel dieper dan je dacht De lucht werd donker Je boot maakte slagzij En zeilende schepen Kwamen voorbij…
oepsie1 december 2001Lees meer >

VERBRANDE SCHEPEN

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.923
Gewapend met een vol doosje lucifers kijk ik naar mijn schepen in de volle haven, aanmaakhout in de rugzak, een oude krant tot lont gedraaid. Na enig dralen steek ik eensklaps vastbesloten de lont aan, het hout bemiddelt achter mijn rug, doet de vloot ontbranden.…

Schepen in de nacht

hartenkreet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.335
Geen wonder dat 'k van schepen hou die mij passeren in de nacht, want hij die aan de kade wacht vindt ooit wat hij eens vinden wou: de schoonheid van herinnering aan een schip dat op de oceaan voor altijd in hem bleef bestaan en nooit in storm ten onder ging.…
Porter30 september 2008Lees meer >

men neme een schep

hartenkreet
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.367
opnieuw onder zand bedolven het hoofd vrij, een mens moet lucht, horen en zien de oudste maant de jongste tot voorzichtigheid als hij zichzelf onderschept vader troost en zegt dat hijzelf ook onhandig is en aan de welwillendheid der goden is toevertrouwd waarop de oudste lacht de vader hulpeloos achterlaat…

Schep netjes

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 913
Vlinders zijn rare dingen Ik wist niet wat ze ook al weer deden en toch, tegen de ondergaande zon zie ik er duizenden in de spiegel als ik knipper met mijn ogen Rare mannen met schepnetjes achtervolgen me in mijn dromen maar ik sta ze niet af weiger en wat ze ook mogen bieden ik weiger sommige dingen kun je niet delen met…
Ruud Jobse15 september 2009Lees meer >

het vergaan van schepen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 763
Praat me niet van het vergaan van schepen Praat me niet van zandbank,rif of klip Menig schepeling kent wel een dip het roer gaat om De zeilen bollen de verte lonkt en dat klinkt stom: Een schipper zal met de zee niet dwepen Elke golf z'n eigen hoogte daarna z'n eigen dal Er is een kerkhof in de diepste diepte want…

Schepen vergaan....

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.357
"Schepen vergaan maar... niet jij..." zegt zij, vragend, dwingend, vastklampend.. aan mijn zij. Ze droomde dat ik haar liet gaan haar redde... en mijzelf liet vergaan.... Angstige jonge ogen kijken mij aan.. dwingend..., mam, ga niet bij mij vandaan. Ik hou haar stevig vast een vermoeide en een zo jonge geest, zij, nog zo enthousiast.…
Nicoline6 september 2010Lees meer >

MIJMERING BIJ SCHEPEN

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
De oude zeilboot ligt stil in het museum. Zijn touwwerk omklemt een ineengedrongen ruimte, die berust en wacht... Waarop? Dikwijls heeft mijn geest onbewuste verlangens; daarbij zie ik steeds die ruige heuveltop aan zee, een zeil in vollemaanslicht.…
Han Messie5 november 2013Lees meer >

schepen van hout

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 483
plooien zuigen vol leven breken ongetemd langs smaragden ketenen in gedachten is hun hart verpand aan een ver wit strand wanneer de man in de mars schreeuwt verrijzen aan de horizon deinend blauwe paradijzen voor schepen van hout en mannen van ijzer.…

KOMENDE SCHEPEN

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.556
Ik zit in het donker, ik wacht, ik staar Naar schepen die langzaam komen, Met lichtende blikken zoek ik naar Het schip uit het land mijner dromen.…

Verbrande Schepen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
Oude schepen achter mij verbrand rouwen is niet nodig leren leven met jezelf De meeste mensen in je leven zijn overbodig Praten over oude pijn maakt niet dat je je beter voelt Niemand wil begrijpen wat je bedoelt Holle opmerkingen en lege zinnen hoef ik niet meer te horen Ik richt mij liever op het ochtendgloren Een nieuwe dag, vrede…

Waterververs

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.051
Het schilderen van al die schepen is kostbaar, zo heb ik begrepen. Ik ga dus reorganiseren; een schip laat ik fotograferen.…
Aubrey8 september 2002Lees meer >

Waterwereld

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 412
we hebben schepen gelicht om nog een keer zicht te krijgen op hun vergaan hebben gedoken om er achter te komen waarom alles zo is verlopen hoe een wrak kan ontstaan de waterwereld heeft met eigen wetten alles van boven omsloten wat niet meer drijft zij delen in een tijdloos verblijf plaatsen waar toeval geen perspectieven schrijft…
wil melker16 augustus 2019Lees meer >

het kleiner wordend wit

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 696
ik zag kastelen op het water kaboutermensen puntmutsten hun groet het zag er zwart van afscheidnemend velen meeuwen krijsten schor hun groet water sloeg in deining terug met golven hoofden braken ze maar argeloze voeten werden nat bedolven met een laatst signaal de haven uit de zee draagt langs de pieren het kleiner…

Zee

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 669
Hier breng ik graag momenten door, slechts door mijzelf begrepen, terwijl ver boven ik het klotsen hoor van de passerende schepen.…

Schottegat

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 687
aan de kade buigen ijdele kranen hun verveloze rimpelspiegel over het donkere ijzerwater gelost van afgedankte vrachten slingeren hun haken traag het gewicht van de tijd over resten averij in de haven lagen nog, ontmanteld, naakte schepen hoog op hun roest wiegend op duwgolven droomden ze schaamteloos van een make over in het dok…
F.Cools2 maart 2008Lees meer >

Geboortestad

poëzie
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.497
De welvaart is voorbij, De schepen liggen rottend in de haven En door het touwwerk vliegen zwarte raven: Het is gedaan met vloot en visserij. Waar is het volk van dit verlopen tij? Men zag het vroeger langs de kaden draven, Het is vergeten nu of reeds begraven, Prooi van zijn laatst, onheelbaar averij. Voorgoed gedaan?…

Bij monde van de Schelde

hartenkreet
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 896
ontnemen ochtendnevels zicht op andere kanten stoeien kleine golfjes voor de boegen weten stoere mannen wel van wanten als loodsboten door golven ploegen krijst in ruime luchten meeuw ziet in het verschiet jouw laatste friet op het Bolwerk staat fier die beroemde Zeeuw ontlokt het lome zand de andere een geeuw daagt een storm het water uit…

Herinnering

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 527
[Haiku] wiegelend water zomers maanlicht deint breeduit tussen twee schepen…

Aan lager wal

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 913
in helder water legden wij de kiel bouwden ons schip met sterke spanten wisten van wanten in zeewaardigzijn lag nu eenmaal onze ziel en zaligheid wij zijn de horizon voorbij gevaren er was geen oceaan te groot maar in de havens bleek het water nog viezer dan een sloot ik ben daar aan lager wal geraakt gelukkig had jij wel…

Vol lieve lust

netgedicht
2.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 945
je sneed door het water kliefde de golven vol lieve lust patrijspoorten open de zon was geen sloper roodkoper heeft je gekust bruinde met vrienden op het spierwitte dek feestte de avond niets was te gek maar in rustiger tij kwam je altijd bij mij benieuwd naar mijn dromen ik vertel je geen sprookjes maar realiteit en godzijdank…

het onderdekse broeit

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 802
rust trekt witte strepen in het blauw de horizon verdrinkt verrimpelend in de verte roerloos liggen passagiers warme golven strelen loom en sloom een spiegelgladde zee stilte spreekt zich uit in blikken naar elkaar de lading groeit. emoties trekken spanning aan het onderdekse broeit een felle flits nog traag de donderslag bij…
wil melker18 oktober 2006Lees meer >

Barentszzee

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Op weg naar het Hoge Noorden besef ik, dat foute schepen niet bestaan. Zij varen. Water stroomt zoals het leven stroomt. Wolken drijven, gedreven door de wind. Draag geen water naar de zee. Op weg door de Barentszzee danst ons schip. En wij? Wij dansen dankbaar met haar mee.…

op haar voorplecht

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 792
tegen patrijsglas kolkt woest water we gingen overstag zij met een verbeten lach ik stond niet aan het roer maar zekerde de zeilen en wachtte af als altijd was de wind aflandig oploeven ging traag we voeren weer de koers opstandig ankerden ook buitengaats er was voor ons geen plaats te vinden bij wisseltij en dubieuze winden…
wil melker13 september 2006Lees meer >

Zeeroep

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.291
Hoe kan ik zo wanhopig klaar beseffen Dat ik weer scheep zal gaan, voor 't eind van 't jaar.…

zon kaatst koper door patrijzen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 799
het dek blinkt relingen alom zon kaatst koper door patrijzen lager wal keert boeg en romp een waterspiegel toont afgrijzen opgetuigd met zeemanskunst het scheepje zonder lading matrozen paraderend op het dek niet wetend dat de bodem lekt de kapitein in loondienst van de tijd en heersende moraal jaagt eigentijdse passagiers van boord…
wil melker19 oktober 2005Lees meer >

ARBEID NAAST VAART

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 681
Bij het Noordzeekanaal voeren noeste boeren op wijde polders hun daagse bezigheden uit waarbij ploffend gedruis van langs varende schepen lustig de tijdmaat geeft aan het ploegen zaaien maaien en hooikeren zwervende damp uit vaartuigen strijkt over de landman noodt stil tot reizen maar aarde vol groeikracht roept met ruisende…
Han Messie7 januari 2024Lees meer >