681 resultaten.
Brandende schepen
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
1.305 De momenten
van simpel geluk
te tellen
op één vingerloze hand
Slaaploze droom
levende nachtmerrie
ondermijnt
het gezonde verstand
Opnieuw begonnen
het grijze verleden
De schepen
nog altijd in brand...…
Schepen vergaan
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
2.642 Exact wilde jij weten
hoeveel liter water er
in de Noordzee ging
Jij toonde je niet erg
verrast, toen ik daarop
het goede antwoord gaf
in kubieke meters
blokkendozen van melk
in draagkarton met een
fouten marge van jawel
slechts tien procent
Gelukkig vroeg je niet
hoeveel en hoelang
ik van je hield…
Zeilende schepen
netgedicht
3.6 met 726 stemmen
65.399 Org: "Sailing ships van Whitesnake"
Weet je nog
Vroeger op het strand
Je hoofd in de wolken
Ideeën in je hand
De zee een spiegel
Een bries zuchtend zacht
Maar de zee was dieper
Veel dieper dan je dacht
De lucht werd donker
Je boot maakte slagzij
En zeilende schepen
Kwamen voorbij…
VERBRANDE SCHEPEN
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.923 Gewapend met een vol doosje
lucifers kijk ik naar mijn schepen
in de volle haven, aanmaakhout
in de rugzak, een oude krant tot
lont gedraaid.
Na enig dralen steek ik eensklaps
vastbesloten de lont aan, het hout
bemiddelt achter mijn rug, doet
de vloot ontbranden.…
Schepen in de nacht
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.335 Geen wonder dat 'k van schepen hou
die mij passeren in de nacht,
want hij die aan de kade wacht
vindt ooit wat hij eens vinden wou:
de schoonheid van herinnering
aan een schip dat op de oceaan
voor altijd in hem bleef bestaan
en nooit in storm ten onder ging.…
men neme een schep
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
1.367 opnieuw onder zand bedolven
het hoofd vrij, een mens
moet lucht, horen en zien
de oudste maant de jongste
tot voorzichtigheid
als hij zichzelf onderschept
vader troost en zegt
dat hijzelf ook onhandig is
en aan de welwillendheid
der goden is toevertrouwd
waarop de oudste lacht
de vader hulpeloos achterlaat…
Schep netjes
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
913 Vlinders zijn rare dingen
Ik wist niet wat ze ook al weer deden
en toch, tegen de ondergaande zon
zie ik er duizenden in de spiegel
als ik knipper met mijn ogen
Rare mannen met schepnetjes
achtervolgen me in mijn dromen
maar ik sta ze niet af
weiger
en wat ze ook mogen bieden
ik weiger
sommige dingen kun je niet delen
met…
het vergaan van schepen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
763 Praat me niet
van
het vergaan van schepen
Praat me niet
van
zandbank,rif of klip
Menig schepeling
kent wel een dip
het roer gaat om
De zeilen bollen
de verte lonkt
en dat klinkt stom:
Een schipper zal
met de zee
niet dwepen
Elke golf
z'n eigen hoogte
daarna z'n eigen dal
Er is een kerkhof
in de diepste diepte
want…
Schepen vergaan....
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.357 "Schepen vergaan maar... niet jij..."
zegt zij, vragend, dwingend, vastklampend.. aan mijn zij.
Ze droomde dat ik haar liet gaan
haar redde... en mijzelf liet vergaan....
Angstige jonge ogen kijken mij aan..
dwingend..., mam, ga niet bij mij vandaan.
Ik hou haar stevig vast
een vermoeide en een zo jonge geest, zij, nog zo enthousiast.…
MIJMERING BIJ SCHEPEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
529 De oude zeilboot
ligt stil in het museum.
Zijn touwwerk omklemt
een ineengedrongen ruimte,
die berust en wacht... Waarop?
Dikwijls heeft mijn geest
onbewuste verlangens;
daarbij zie ik steeds
die ruige heuveltop aan zee,
een zeil in vollemaanslicht.…
schepen van hout
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 plooien zuigen vol
leven breken ongetemd langs smaragden
ketenen in gedachten is hun hart verpand
aan een ver wit strand wanneer de man
in de mars schreeuwt verrijzen aan
de horizon deinend blauwe paradijzen
voor schepen van hout en mannen van ijzer.…
KOMENDE SCHEPEN
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.556 Ik zit in het donker, ik wacht, ik staar
Naar schepen die langzaam komen,
Met lichtende blikken zoek ik naar
Het schip uit het land mijner dromen.…
Scheep gegaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
568 Scheep gegaan....…
Verbrande Schepen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
524 Oude schepen achter mij verbrand
rouwen is niet nodig
leren leven met jezelf
De meeste mensen in je leven zijn overbodig
Praten over oude pijn
maakt niet dat je je beter voelt
Niemand wil begrijpen wat je bedoelt
Holle opmerkingen en lege zinnen
hoef ik niet meer te horen
Ik richt mij liever op het ochtendgloren
Een nieuwe dag, vrede…
Waterververs
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.051 Het schilderen van al die schepen
is kostbaar, zo heb ik begrepen.
Ik ga dus reorganiseren;
een schip laat ik fotograferen.…
Waterwereld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
412 we hebben schepen
gelicht om nog
een keer zicht te
krijgen op hun vergaan
hebben gedoken
om er achter te komen
waarom alles zo is verlopen
hoe een wrak kan ontstaan
de waterwereld
heeft met eigen wetten
alles van boven omsloten
wat niet meer drijft
zij delen in een
tijdloos verblijf
plaatsen waar toeval
geen perspectieven schrijft…
het kleiner wordend wit
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
696 ik zag kastelen
op het water
kaboutermensen
puntmutsten hun groet
het zag er zwart
van afscheidnemend velen
meeuwen krijsten
schor hun groet
water sloeg in deining
terug met golven
hoofden braken ze
maar argeloze voeten
werden nat bedolven
met een laatst
signaal de haven uit
de zee draagt langs
de pieren het kleiner…
Zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
669 Hier breng ik graag
momenten door,
slechts door mijzelf begrepen,
terwijl ver boven ik het klotsen hoor
van de passerende schepen.…
Schottegat
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
687 aan de kade buigen ijdele kranen
hun verveloze rimpelspiegel
over het donkere ijzerwater
gelost van afgedankte vrachten
slingeren hun haken traag
het gewicht van de tijd
over resten averij
in de haven lagen nog,
ontmanteld,
naakte schepen hoog op hun roest
wiegend op duwgolven
droomden ze schaamteloos
van een make over
in het dok…
Geboortestad
poëzie
4.4 met 5 stemmen
2.497 De welvaart is voorbij,
De schepen liggen rottend in de haven
En door het touwwerk vliegen zwarte raven:
Het is gedaan met vloot en visserij.
Waar is het volk van dit verlopen tij?
Men zag het vroeger langs de kaden draven,
Het is vergeten nu of reeds begraven,
Prooi van zijn laatst, onheelbaar averij.
Voorgoed gedaan?…
Bij monde van de Schelde
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
896 ontnemen ochtendnevels zicht op andere kanten
stoeien kleine golfjes voor de boegen
weten stoere mannen wel van wanten
als loodsboten door golven ploegen
krijst in ruime luchten meeuw
ziet in het verschiet jouw laatste friet
op het Bolwerk staat fier die beroemde Zeeuw
ontlokt het lome zand de andere een geeuw
daagt een storm het water uit…
Herinnering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 [Haiku]
wiegelend water
zomers maanlicht deint breeduit
tussen twee schepen…
Aan lager wal
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
913 in helder water
legden wij de kiel
bouwden ons schip
met sterke spanten
wisten van wanten
in zeewaardigzijn
lag nu eenmaal onze
ziel en zaligheid
wij zijn de horizon
voorbij gevaren er was
geen oceaan te groot maar
in de havens bleek het water
nog viezer dan een sloot
ik ben daar aan lager
wal geraakt gelukkig had
jij wel…
Vol lieve lust
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
945 je sneed door het water
kliefde de golven
vol lieve lust
patrijspoorten open
de zon was geen sloper
roodkoper heeft je gekust
bruinde met vrienden
op het spierwitte dek
feestte de avond niets was te gek
maar in rustiger tij
kwam je altijd bij mij
benieuwd naar mijn dromen
ik vertel je geen sprookjes
maar realiteit en godzijdank…
het onderdekse broeit
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
802 rust trekt
witte strepen
in het blauw
de horizon verdrinkt
verrimpelend in de verte
roerloos liggen passagiers
warme golven
strelen loom en sloom
een spiegelgladde zee
stilte spreekt zich uit
in blikken naar elkaar
de lading groeit.
emoties trekken
spanning aan
het onderdekse broeit
een felle flits nog
traag de donderslag
bij…
Barentszzee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 Op weg naar het Hoge Noorden besef ik,
dat foute schepen niet bestaan.
Zij varen.
Water stroomt zoals het leven stroomt.
Wolken drijven, gedreven door de wind.
Draag geen water naar de zee.
Op weg door de Barentszzee danst ons schip.
En wij? Wij dansen dankbaar met haar mee.…
op haar voorplecht
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
792 tegen patrijsglas
kolkt woest water
we gingen overstag
zij met een
verbeten lach
ik stond niet
aan het roer
maar zekerde
de zeilen
en wachtte af
als altijd was
de wind aflandig
oploeven ging traag
we voeren weer
de koers opstandig
ankerden ook
buitengaats
er was voor ons
geen plaats te vinden
bij wisseltij en
dubieuze winden…
Zeeroep
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.291 Hoe kan ik zo wanhopig klaar beseffen
Dat ik weer scheep zal gaan, voor 't eind van 't jaar.…
zon kaatst koper door patrijzen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
799 het dek blinkt relingen alom
zon kaatst koper door patrijzen
lager wal keert boeg en romp
een waterspiegel toont afgrijzen
opgetuigd met zeemanskunst
het scheepje zonder lading
matrozen paraderend op het dek
niet wetend dat de bodem lekt
de kapitein in loondienst
van de tijd en heersende moraal
jaagt eigentijdse passagiers van
boord…
ARBEID NAAST VAART
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
681 Bij het Noordzeekanaal
voeren noeste boeren
op wijde polders
hun daagse bezigheden uit
waarbij ploffend gedruis
van langs varende schepen
lustig de tijdmaat geeft
aan het ploegen zaaien
maaien en hooikeren
zwervende damp uit vaartuigen
strijkt over de landman
noodt stil tot reizen
maar aarde vol groeikracht
roept met ruisende…