Alle inzendingen over verging

151 resultaten.

Sorteren op:

Treurig water

hartenkreet
2.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.724
Rivieren stromen Zoute rivieren waaruit tranen komen En al het verdriet en de pijn voeren zachtjes met ze mee naar het diepst van de zee De stille smart -als een vloek, een last, een kater, de smaak van puur azijn- die langzaam in de zee verging Maar soms, in het stille zoute water proef ik de pijn van een bittere herinnering…
Esther Frenay24 augustus 2006Lees meer >

Afstel

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 810
De dagen vergingen het wachten voorbij jouw tijd is verlopen dus laat me maar vrij.…
Chatfant19 augustus 2009Lees meer >

als

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 726
hoe het is als twee meisjes, zo klein samen aan het eten, in tranen zijn ineens de wereld verging hoe kon ik vergeten waar het om ging mijn leven jou om het even besef nu echt hoe slecht, dit was hoe zou het zijn als je las, als je wist wat dit heeft veroorzaakt wat de wolken zo mistig maakt flarden van wolken wolken vol mist nog…
i29 december 2009Lees meer >

In een vloedstroom

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.994
In een vloedstroom Vervaagt het dorp in mijn herinnering Het handgebaar dat wekt weer leven Maar brengt niet terug wat zojuist verging De rust die jij me gaf Is weggevaagd Je vergat het de pijn in mij zag het binnen één oogopslag Je had het me beloofd Je zou me geven wat was weggeroofd met heel je wezen sprak je over grote golven…
noa14 september 2002Lees meer >

Valluik

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 723
Valluik is, om niets te ontkennen zonder leugen, en dat binnen te houden, wat begraven werd met de aardse deugden, in alle toonaarden van belang, wat al bestond verging allang, en zijn we dat even kwijt, om de waarden aan te horen, treft dat geen blaam en geen verwijt, staan we dichter bij het zelf, wat pas helder wordt als ware woorden…
pama21 september 2009Lees meer >

Onmacht

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 679
nog vliegt het kille witte als een doffe klap ondanks de duif is stilgelegd los en vast van schreiend aangemeten moederplicht doch zij verheft uit godverlaten zwakte welke wereldmoeder ook zo voelde toen haar zoon verging het gesloten ogenkind zijn geliefde en hun kroost het volk tast door de mist hoe sterk de band…

Een verkeerde profeet

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
wilde mijn ogen sluiten voor de confronterende beelden van buiten maar kon ze niet van mijn netvlies krijgen bleef kijken in shock pas veel later zag ik de pikkende vogels op de plaatsen van chaos en lijken zij vraten de ogen kapot van hen die hingen of dodelijk gestenigd vergingen is dit de koran in woord en beeld of volgen…
wil melker12 november 2015Lees meer >

Angst.

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 962
Leg ik mij neer en kan alleen nog teder zijn, en al de liefdes die vergingen in de schaduw van mijn hart beleven. En weten dat het avond wordt. En trachten niet te beven. Pierre van Laeken.…

DE MEEUWEN

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 754
De meeuwen zijn nu eindelijk vrij ze zweven in het rond gevangen vissen vliegen van bek naar bek het krijsen houdt niet op wat eens een geestrijk ideaal weergaf verging in scherven vensterglas die in de zee verdwenen maar door de blauwe golven heen bleef schittering bestaan de toverkracht van het zonnelicht brengt iedere dag een jubelend…
Hans Uding10 november 2010Lees meer >

Kwalsterijs

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 528
Mannen kregen me niet met hun kwalsterpraatjes over de hemel op aarde die zij me willen geven hoger dan ik voor mogelijk houd zullen ze me laten vliegen Ze heeft liever een bezemsteel tussen haar benen lachten ze onder elkaar tot het hun verging met hun kwalsterpraatjes over de hemel op aarde die ze op elkaar bevechten de aarde die…
Zywa18 augustus 2019Lees meer >

werden blind in tegenwind

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 758
het is stil zon maant de sterren om te gaan ik zie je in de ochtendgloed besef me jouw bestaan ik droom de jaren die vergingen, liefde was er diep van binnen tot jij mijn bron veroverde, mij opende ik vloeide overvol we bloeiden als oasen in woestijnen jij werd zo tederzacht de mijne we dwaalden, werden blind in tegenwind…

Zijn naam was Koko

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.622
Hij heette Koko, zo noemen we de meesten, gewoon een dwergpapegaai en net als al die andere beesten, kon ie krijsen dat horen en zien verging. Wat we ook probeerden, hij maakte zo’n kabaal dat we noodgedwongen een laken over de kooi moesten doen.…
an terlouw1 september 2006Lees meer >

We vinden je mond

gedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.989
de almacht verging ons. verstrooid als ze was door deze kleine, blonde rups met haar guitige strepen. -------------------- uit: 'Hulp', 2004.…

De Nederlandse Leeuw

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.939
Roem voorbij, de glorie verging; het elftal was een lichtgewicht; het trad uit de machtige kring, de beker bleef ver uit het zicht.…

Aflandig tij

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 549
de rots en jij kameraden in status bewegingloos en vrij samen een eiland in het woelige water van aflandig tij het was jouw plek waar de wereld verging terwijl jij droomde jij kende het stromen keek ook niet om wist wat er zou komen jullie contact was een plastische relatie gingen er samen voor waren een baken in zee waar…

Spelende meisjes

gedicht
3.7 met 33 stemmen aantal keer bekeken 19.987
Mijn sombere visioenen van een wereld die verging, vervaagden in 't licht van die kinderen tot een herinnering. Want die meisjes met aardige ogen en met hun prachtige haar zullen de kinderen baren voor de komende duizend jaar. -----------------------------------------------------…

Leegte

hartenkreet
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.015
In de kleine stad van mijn hart woonde jij zo veilig en gaf jij deze stad warmte en gezelligheid Het leek een schrijn die vol met jou liefde was Opeens verdween jij Naar overal en nergens de stad begon te vergaan en de lust verging me om te leven het is nu een lege stad Ze verdwaasde om zich heen zo vervaarlijk de schrijn…
Nasrin Hamidi17 december 2004Lees meer >

Ochtendgrond

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 887
Die verging, een volwassen dag, met inkt van as en regen geschreven kwam hier tot staan ik huiverde toen jij die oprechte woorden las.…
pama22 september 2008Lees meer >

verstrooiing

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.571
vele rozen lagen er; maar zeven stonden fier rechtop als een saluut in zilt herinneren verging hun aanblik stiller dan de wind, die vogels droeg uitgestrooid langs zand en water zwierf wat as van wie het was –dat weet ik niet, maar wel de witte blaadjes die zich bogen naar de hemel en dat steeds vervagend spel van vele zware voeten…
switi lobi2 november 2010Lees meer >

familie

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.371
heen gelegd heel zacht uit ogen neergedaald verwarmde het mijn haar ik voelde klein, onzeker ook, maar niet bij jou je droeg me door het bos in zusterhanden, broederhart, zo zeker als de bomen levend over bladgroen spraken uit het kleuren van de dag haalde ik de warmte van ons samenzijn zonder dat mijn tranen braken of mijn lach verging…

verleden

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 731
ik verborg mijn gelaat hoorde geen nieuws over je, zo vergingen dagen en nachten en je zit nog in mijn gedachten, in mijn geest de roos verwelkte en ik riep naar de maan tooide me toen in mijn mooiste kleed en was voor een nieuw seizoen gereed en al woon je ergens - diep verstopt - nu in mijn geest… ik deed alsof je er nooit was geweest…
Fairouz25 november 2012Lees meer >

Door het duister gegaan

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.004
Toen daar die dag, dat moment toen daar de bodem viel Toen het zwijgen de adem benam kilte het hart bevroor de ogen zich sloten Toen, ja toen zag ik het pas de spiegel die brak de illusies die vergingen Al mijn tranen al mijn woorden ze werden uitgewist door de laarzen van het gelijk In de tunnel van angst zocht ik het licht…

Ninamasté

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 334
Het feest is druk, mijn tafel niet Weer niemand die mijn ogen ziet die staan te zwaaien en te springen help help help Opnieuw heb ik gedroomd dat stad en land werd overstroomd Schepen volgepakt vergingen Help Help Help Zijn er oren voor mijn stem of zit ik in leegte klem? Zal ik, zal ik blijven wachten?…
Zywa25 januari 2026Lees meer >

Hoe later de avond..

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 873
die u in deze nacht niet verwachtte vlucht voor mij niet meer in gedachte mijn zeis zal zijden draden klieven Ik kom uw laatste adem roven geen levende ziel is mij ontvlucht voor de morgen kriekt heb ik uw zucht en zal het licht voor altijd doven Bedenkt, gij dwaze sterveling dat tijd meer waarde had dan geld toen u een dag weer snel verging…

Er was eens . . .

netgedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.230
M’n viagra pil heeft een bijwerking ik verlies de lust en sta voor paal traumatisch hoe het ‘t ding verging van geweer naar druipkaars ging In m’n jonge jaren spoot ik ‘n vlieg van ‘t behang, kom nu niet verder dan opwelling over ’n moede hand Met m’n water gaat ’t al niet beter spoot ik ooit kikkers van ‘n lelieblad nu benat ik de punten…
Custor17 februari 2010Lees meer >

plaatselijk

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 418
vandaag is hier de sterrenregen koel maanlicht glijdt voorzichtig langs een uitgedoofd raam, een naamloos zuchten sterft vanzelf ik zocht warmte in de dagsluiting maar het verging door talloos flitsend in herhaling treden heen en terug de brug houdt spaanders, waar gehakt wordt lijdt een hart in eindeloze kloppen ‘laat het stoppen’…
switi lobi24 oktober 2014Lees meer >

Zag leegte

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 611
ik was vertwijfeld ten einde raad zocht contact maar iedereen had haast kringen vergingen zonder bericht had geen perspectieven zonder dat zicht ik wist dat dit moment ooit dichtbij zou komen door alles buitengesloten verstoken van ieder teken dat aangaf wie en wat ik was niemand bevestigde dat zag leegte van onbekenden vond…

Week 18 in haiku

netgedicht
0.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
Zaailingen kwamen zagen en vergingen bismillah Allah is lief vertaalt Kader Abdolah heel creatief Schiet de berm uit raakt in zichzelf verstrikt - de maagdenpalm Op Soestdijk achter de rododendrons de krentenboompjes Op hoge poten verrekijkers op het duin - geen kip te zien Altijd en overal is de verbeelding niet…

Hij komt, hij komt

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
Het is de liefde die verging. Met de herinnering. Hij komt, hij komt.…