500 resultaten.
De Dom van Keulen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Ze ziet het ongelovig aan
Ze komen uit donkere stegen
Helaas kan zij zich niet bewegen
Ze zou fel alarm willen slaan
Ze kunnen haar taal niet verstaan
De kruisridder greep ooit de degen
Streed tegen Alláh, nee veel zegen
Bracht dat niet Bijbel versus Koran
Uit roosvensters stromen de tranen
Het lichaam toch heilige tempel
Werd smerig…
Gave maantjes
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.021 In een bad als een gemankeerde baarmoeder
kijk ik terug en reminisceer,
het gedaas, de grijperige maanden,
de hele winter of discontent.
Er was het meisje met de rode laarzen
de neuzen waren versleten maar
de maantjes van haar vingers waren gaaf
En later zat ik aan haar bed
en lepelde vermoeide wijsheden binnen..
een frêle bosnimf op ziekenhuiswit…
restafval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
518 niets gooit zich weg
en bewaren is geen optie
plastic en blik op maandag
verzameld werk
in een spoor van achterlaten;
lege dozen
een notitieblok zonder aantekeningen
een gedicht aan de rand van taal
twee helften
van hetzelfde potlood
bossen zonder uitgang
een huis dat zich ruimt
voor een dood die wacht…
HET
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 het houdt van verval, het trage ontbinden,
de graduele neergang van orde tot aarde,
water en slijm, het kleven van woorden
aan handen ontdaan van hun grip, vuur
dat vreet aan molm, gebinte van kerken,
donker gewemel diep in een crypte, barsten,
glasbreuk, stofwalmen, krakende vloeren, steenslag,
roest, gelig vet in de kromme hoek van het blad…
novemberluchten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
516 novemberluchten
zuchten
over grijsheid en verval,
toch is
leven
overal.…
drie steentjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
2 Drie steentjes lagen op de vensterbank.
Ze rolden.
Hard.
Naar beneden.
Kapot.
Ik pakte lijm.
De lijm droogde.
Te snel.
Er bleef een snavel.
Aan een poot.
Buiten tikte iets.
Tegen het glas.
Ik deed de ruit niet open.
De steentjes lagen stil.
Net anders.…
Kosmisch krabje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
154 Bemoste treden prikkelen buiten
mijn bereik mijn fantasie
Hier is een koning gestorven
en vergeten, een geest heeft hij niet
achtergelaten, een schat misschien
maar je zou alles moeten afbreken
om dat te weten te komen
En zo gaat het ook, langzaam
wortel voor wortel, spriet
voor spriet, druppel voor druppel
regen…
Stil gemis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
332 Het verval van pijn in de leegheid van de kilte.
Enkel woorden, voor het verval van het zijn.…
waterloop
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
703 Kabbelende beek,
haar verval door zon gestreeld:
ultiem klatergoud.…
Senryu
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
726 draaiend op de stoep
glijdend in eigen verval
zij laat haar hond uit…
najaar
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
557 de tuin in verval
het seizoen drukt zijn stempel
alles gaat voorbij…
seizoenen (2)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
799 Het verval tekent
zich onweerstaanbaar af. Herfst
slaat zomer knock out.…
Oneindige eindigheid
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
584 Lente
Zomer
Verval
Ik val
In een oneindig bodemloze put
En ik blijf maar vallen
Dat valt heus niet mee
Het vallen
Het verval
De bladeren blijven maar vallen
Deze herfst
Tot humus
Tot winter
Daarna
Punt
Uit
Eindigheid
In een oneindige stilte
Het eeuwigdurende niets
Totdat de rups
In en uit de cocon…
kopzorgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 binnen hoofdbrekens
verval in gedachtengang
gemiste kansen
hun zorgen verstrengelen
wringende handen…
tot bloedens toe
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
561 je kunt je tanden poetsen
tot bloedens toe
toch borstel je het verval
niet zomaar even weg…
Vergane glorie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
557 Mist overwoekerde het zicht.
Niets geeft nog klaar licht.
Het vergaat in smog
en tast met de zure neerslag
de laatste monumentale
tederheid van de wereld aan.
De mens kan er niet meer leven.
Diezelfde creatuur is de schuld
van de verdoemenis
van deze mooie planeet.
Ingestorte gebouwen,
verwrongen ijzer.
Spooksteden, spooklanden
verschroeid…
Het Oneerlijke Verhaal
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
713 zoveel kleuren bevuild
vergelende tanden gezet in allerhande
goden en (half)dode taalwichelaars
vuurrode tussendoortjes
vuile-handen-hapjes als zandstrooiers
uitgestreken smoelenschotels van de dag…
‘Een zon die net niet doorbrak
of een opgeschorte traan die viel
op zo’n verwaarloosbaar schilderij
van een helbestormende tragedie
over het verval…
vertraagd verval
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
597 kies je waarheid
uit de rimpels
de werkelijkheden
uit het verleden
waarvan er teveel zijn
vertragend gecamoufleerd
door restauratie
loert altijd het verval
verfraaid
maar onontkoombaar
als de laatste adem…
vraag
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
491 hoe vat ik november
in juiste accoorden
waar ruik je de geur
van chronisch verval
hoe kan men het zompige
vocht ooit verwoorden
hoe giet ik de maand
in een mal...…
De herfstboom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
333 de warme kleuren
van de herfstboom
zijn de
stervende kleuren
van het verval
maar in
diezelfde herfstboom
zit de belofte
dat de geboorte
van het prille groen
ooit weer komen zal…
gevoelens
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
765 In de stille mijmering,
aan de oever van het tranendal,
vind ik mijn herinnering
aan de dagen vóór het verval.
De geestelijke gewaarwording,
op een uitzichtloze vlakte,
met de dagelijkse beslommering,
waarmee ik in het niet zakte.…
Dan niet!
netgedicht
2.3 met 23 stemmen
2.046 Mijn schoen gezet,
wat denk je:
niks
Gezongen tot ‘k schor was,
wat denk je:
niks
Lief geweest
tot het niet leuk meer was,
wat denk je: niks
Dus verval ik maar weer
in mijn oude humeurige
ik!…
Rangschikking
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 nu volgt water het kanaal
door potsier en raaskal
langs dreven, leunend
op ‘t schut tegen verval
straks ordent het land
gewoonzaam
in stukken van stilstand…
Trouw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
473 Zijn wij liefdevol
als we het verval rekken
door elkaar te voeden
weinig aan elkaar te vreten
en elkaar vrij te laten
mislukken en groeien
van binnenuit, vanzelf?…
De Grote Waterval in Paterson (NJ)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
436 Het verval trekt me
.....zoals het uitzicht me trok
..........langs vele landschappen
...............en wat ik beleefde
....................en onderweg leerde
.........................ontsloot vele wegen
naar nieuwe plannen
.....nieuwe plaatsen en
..........nieuwe mensen
...............nieuwe kansen met
....................nieuwe inzichten…
Hersenschimmen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
658 Dementie
Verval verschaft zich
toegang tot mijn brein
zacht maar onverstoorbaar
wordt een deken van
vergetelheid gelegd,
zoals sneeuw het landschap
tot in alle holtes toedekt
zo schimmig ontoegankelijk
is mijn "zijn".…
Sohnwert
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
4.768 Ik droomde van wapens
die van gruwelen vreemd
uit bloemen opgetrokken
in mijn landschap dromden
nu lig ik hier
met vezels van verval
in een diffuse stroom
van sluimering en ontwaken
gebutst doch zichtbaar
aan jouw levensboom…
oktober
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
613 'alles is verleden tijd
sprak de dichter'
in de schaduw van oktober
ben ik het die amechtig
tracht mee te liften op de rug
van een seizoen van verval
met de snelheid van vallende eikels
gaat het snel bergafwaarts…
[ Opzij van wat ooit ]
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
421 Opzij van wat ooit
het erf was, een keukenstoel --
in het hoge gras.…
Oud
gedicht
2.5 met 24 stemmen
11.856 als vlinders in hars is mijn schilder
een mummel die niet meer uit zijn kleuren
komt, een slome, uit de rails gelopen.
Een knakker die gebroken, versplinterd,
er aan toe is in de open haard op te gaan.
Een ladder, afgekeurd door de inspectie,
die nu tussen het kleefkruid ligt,
onzichtbaar in de achtertuin. Soms
zitten er kraaien, af en toe vallen…