Alle inzendingen over verval

500 resultaten.

Sorteren op:

De Dom van Keulen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
Ze ziet het ongelovig aan Ze komen uit donkere stegen Helaas kan zij zich niet bewegen Ze zou fel alarm willen slaan Ze kunnen haar taal niet verstaan De kruisridder greep ooit de degen Streed tegen Alláh, nee veel zegen Bracht dat niet Bijbel versus Koran Uit roosvensters stromen de tranen Het lichaam toch heilige tempel Werd smerig…

Gave maantjes

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.021
In een bad als een gemankeerde baarmoeder kijk ik terug en reminisceer, het gedaas, de grijperige maanden, de hele winter of discontent. Er was het meisje met de rode laarzen de neuzen waren versleten maar de maantjes van haar vingers waren gaaf En later zat ik aan haar bed en lepelde vermoeide wijsheden binnen.. een frêle bosnimf op ziekenhuiswit…

restafval

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
niets gooit zich weg en bewaren is geen optie plastic en blik op maandag verzameld werk in een spoor van achterlaten; lege dozen een notitieblok zonder aantekeningen een gedicht aan de rand van taal twee helften van hetzelfde potlood bossen zonder uitgang een huis dat zich ruimt voor een dood die wacht…
Iniduo6 november 2019Lees meer >

HET

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
het houdt van verval, het trage ontbinden, de graduele neergang van orde tot aarde, water en slijm, het kleven van woorden aan handen ontdaan van hun grip, vuur dat vreet aan molm, gebinte van kerken, donker gewemel diep in een crypte, barsten, glasbreuk, stofwalmen, krakende vloeren, steenslag, roest, gelig vet in de kromme hoek van het blad…
Dirk Vekemans5 september 2023Lees meer >

novemberluchten

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 516
novemberluchten zuchten over grijsheid en verval, toch is leven overal.…
Adeleyd6 november 2014Lees meer >

drie steentjes

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2
Drie steentjes lagen op de vensterbank. Ze rolden. Hard. Naar beneden. Kapot. Ik pakte lijm. De lijm droogde. Te snel. Er bleef een snavel. Aan een poot. Buiten tikte iets. Tegen het glas. Ik deed de ruit niet open. De steentjes lagen stil. Net anders.…

Kosmisch krabje

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 154
Bemoste treden prikkelen buiten mijn bereik mijn fantasie Hier is een koning gestorven en vergeten, een geest heeft hij niet achtergelaten, een schat misschien maar je zou alles moeten afbreken om dat te weten te komen En zo gaat het ook, langzaam wortel voor wortel, spriet voor spriet, druppel voor druppel regen…
Zywa4 november 2025Lees meer >

Stil gemis

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 332
Het verval van pijn in de leegheid van de kilte. Enkel woorden, voor het verval van het zijn.…
Mierdelel25 januari 2026Lees meer >

waterloop

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 703
Kabbelende beek, haar verval door zon gestreeld: ultiem klatergoud.…

Senryu

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 726
draaiend op de stoep glijdend in eigen verval zij laat haar hond uit…

seizoenen (2)

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 799
Het verval tekent zich onweerstaanbaar af. Herfst slaat zomer knock out.…

Oneindige eindigheid

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 584
Lente Zomer Verval Ik val In een oneindig bodemloze put En ik blijf maar vallen Dat valt heus niet mee Het vallen Het verval De bladeren blijven maar vallen Deze herfst Tot humus Tot winter Daarna Punt Uit Eindigheid In een oneindige stilte Het eeuwigdurende niets Totdat de rups In en uit de cocon…

kopzorgen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
binnen hoofdbrekens verval in gedachtengang gemiste kansen hun zorgen verstrengelen wringende handen…
switi lobi28 september 2012Lees meer >

tot bloedens toe

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
je kunt je tanden poetsen tot bloedens toe toch borstel je het verval niet zomaar even weg…

Vergane glorie

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 557
Mist overwoekerde het zicht. Niets geeft nog klaar licht. Het vergaat in smog en tast met de zure neerslag de laatste monumentale tederheid van de wereld aan. De mens kan er niet meer leven. Diezelfde creatuur is de schuld van de verdoemenis van deze mooie planeet. Ingestorte gebouwen, verwrongen ijzer. Spooksteden, spooklanden verschroeid…

Het Oneerlijke Verhaal

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 713
zoveel kleuren bevuild vergelende tanden gezet in allerhande goden en (half)dode taalwichelaars vuurrode tussendoortjes vuile-handen-hapjes als zandstrooiers uitgestreken smoelenschotels van de dag… ‘Een zon die net niet doorbrak of een opgeschorte traan die viel op zo’n verwaarloosbaar schilderij van een helbestormende tragedie over het verval…

vertraagd verval

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 597
kies je waarheid uit de rimpels de werkelijkheden uit het verleden waarvan er teveel zijn vertragend gecamoufleerd door restauratie loert altijd het verval verfraaid maar onontkoombaar als de laatste adem…

vraag

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 491
hoe vat ik november in juiste accoorden waar ruik je de geur van chronisch verval hoe kan men het zompige vocht ooit verwoorden hoe giet ik de maand in een mal...…

De herfstboom

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 333
de warme kleuren van de herfstboom zijn de stervende kleuren van het verval maar in diezelfde herfstboom zit de belofte dat de geboorte van het prille groen ooit weer komen zal…

gevoelens

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 765
In de stille mijmering, aan de oever van het tranendal, vind ik mijn herinnering aan de dagen vóór het verval. De geestelijke gewaarwording, op een uitzichtloze vlakte, met de dagelijkse beslommering, waarmee ik in het niet zakte.…

Dan niet!

netgedicht
2.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.046
Mijn schoen gezet, wat denk je: niks Gezongen tot ‘k schor was, wat denk je: niks Lief geweest tot het niet leuk meer was, wat denk je: niks Dus verval ik maar weer in mijn oude humeurige ik!…
An Terlouw28 november 2010Lees meer >

Rangschikking

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
nu volgt water het kanaal door potsier en raaskal langs dreven, leunend op ‘t schut tegen verval straks ordent het land gewoonzaam in stukken van stilstand…

Trouw

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
Zijn wij liefdevol als we het verval rekken door elkaar te voeden weinig aan elkaar te vreten en elkaar vrij te laten mislukken en groeien van binnenuit, vanzelf?…
Zywa30 oktober 2020Lees meer >

De Grote Waterval in Paterson (NJ)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
Het verval trekt me .....zoals het uitzicht me trok ..........langs vele landschappen ...............en wat ik beleefde ....................en onderweg leerde .........................ontsloot vele wegen naar nieuwe plannen .....nieuwe plaatsen en ..........nieuwe mensen ...............nieuwe kansen met ....................nieuwe inzichten…
Zywa28 februari 2023Lees meer >

Hersenschimmen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 658
Dementie Verval verschaft zich toegang tot mijn brein zacht maar onverstoorbaar wordt een deken van vergetelheid gelegd, zoals sneeuw het landschap tot in alle holtes toedekt zo schimmig ontoegankelijk is mijn "zijn".…
Yoram14 januari 2015Lees meer >

Sohnwert

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.768
Ik droomde van wapens die van gruwelen vreemd uit bloemen opgetrokken in mijn landschap dromden nu lig ik hier met vezels van verval in een diffuse stroom van sluimering en ontwaken gebutst doch zichtbaar aan jouw levensboom…

oktober

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 613
'alles is verleden tijd sprak de dichter' in de schaduw van oktober ben ik het die amechtig tracht mee te liften op de rug van een seizoen van verval met de snelheid van vallende eikels gaat het snel bergafwaarts…

[ Opzij van wat ooit ]

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 421
Opzij van wat ooit het erf was, een keukenstoel -- in het hoge gras.…
Zywa2 maart 2024Lees meer >

Oud

gedicht
2.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 11.856
als vlinders in hars is mijn schilder een mummel die niet meer uit zijn kleuren komt, een slome, uit de rails gelopen. Een knakker die gebroken, versplinterd, er aan toe is in de open haard op te gaan. Een ladder, afgekeurd door de inspectie, die nu tussen het kleefkruid ligt, onzichtbaar in de achtertuin. Soms zitten er kraaien, af en toe vallen…