165 resultaten.
Huiswerk
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
796 Toen de jonge vogels uitgevlogen waren
die op eigen vleugels wilden gaan
met de wens, nu zelf een nest te bouwen
en ook te beschermen, als het heftig waait.
Het getuigde van veel zelfvertrouwen
want de eerste storm werd goed doorstaan
bomen hadden diep gebogen, maar
hun bouwwerk bleef naar wens bewaard.
Zo leerden wij dat zorgen slijten…
Rente
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.700 Waar ik kon, heb ik jullie gegeven,
liefde aandacht, heel mijn leven,
nu ik ouder ben,
zie ik, het was mijn streven,
dat jullie zelfstandig zijn en bedreven.
Van mijn kinderen, het is mijn pracht,
wordt geen dankbaarheid verwacht,
maar de rente, van liefde en zorgen,
hoop ik, wordt niet bezeerd,
maar in hartelijkheid uitgekeerd.…
8 maart
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
732 Het is weer vrouwendag
En ik denk aan jou
Hoe je me voorging
In vrouw te zijn
In mens te zijn
Je wijsheid
Je zelfstandigheid
Onafhankelijke ziel
Dat was wie jij was
Dat is wie ik ben
Door jouw voorbeeld
Vrouwendag is voortaan jouw dag
De dag waarop ik de vrouw eer
Die mij leerde vrouw te zijn…
wie snijdt het vlees
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.208 lieve schat,wil je 1
of twee aardappeltjes
dat wéét je toch
ik wil er één
dat wist ik ook wel liefje
maar zodra ik zelfstandig
één eigenheimer opschep
zeg je dat je er maar 2 wilt
het was 1 simpele vraag
vraag twee
bestekje erbij?…
KOM VAN DAT DAK AF, WAARSCHUW NIET MEER!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
520 UWV, XYZ, aBc, het hele alfabet
van de communicatie
tussen de overheid en de burger
rammelt aan alle kanten
En dan ook om apart te vermelden
de ZZP-ers, de zelfstandigen zonder personeel
straks door de Belastingdienst verworden tot
de Zelfstandigen Zonder Poen
Want ook zij zullen vermalen worden
in de Naam van de Koning: Willem-Alexander…
Empathie
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
1.933 Deel je gave
biologisch waarin jij verschilt
jouw empathie
de letterlijke ruimte
zelfstandig autonoom
loos mannenboeken
doordrenkt met koude macht
vervloek
achteloze filosofieën der krijgskunst
overstroom ons empathie
verteder ons
blijf vrouw.…
Ochtend
gedicht
3.1 met 14 stemmen
9.859 Ik voel hoe mijn zelfstandigheid verloren gaat
en dat er nauwelijks verschil bestaat
tussen mijn ogen en het licht.
--------------------------------------
uit: 'Ik kijk naar de wolken', 1956.…
Festijnen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
462 Een woestijn van woorden
waar iedere korrel anders uitgesproken wordt
ze liggen daar, hoe kan het ook anders,
als los zand aan elkaar
ze worden ieder de wereld ingeblazen
zullen zelfstandig verder razen
en maken de mooiste refreinen
op allerlei dubieuze dan weer reuze festijnen.…
Mijn woorden
gedicht
2.9 met 254 stemmen
51.008 mijn woorden
maken een wandeling.
ongebonden slenteren ze
door dit beregende dorp
soms stoppen ze even,
zoals nu.
dan gaan ze weer verder
en praten wat met elkaar
ze zeggen niet veel
of eentje vertelt
een verhaal
en de anderen luisteren,
lachen licht of
wenen een beetje
achter de hand.
-----------------------------------------…
Voor geen koning wil ik wijken
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.763 Voor geen koning wil ik wijken,
Voor geen prins of rijke vorst,
Ik wil tonen, ik wil bereiken,
Ik, die vroeger nimmer dorst.
Voor geen machten wil ik zwichten,
Met geheven hoofd steeds voorwaarts treen,
Voor geen strijden, voor geen richten,
Voor niemand deinzen, neen, neen, neen!
Voor niemand buigen, voor niemand beven,
Voor niets, al…
Ik ben een ballon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
469 Ik ben een ballon
aan een tros mensen
met touwtjes zwaartekracht
bijeengebonden in een knoop
van navelstrengen:
de aarde
Mijn opgeblazen hoofd denkt
zelfstandig te zijn, waaiend
in een eigen stukje hemel
(een fantastisch bestaan
..boven alle verwikkelingen
..in de knoop)
zo vervuld van alle sensaties
dat ik ze niet door wil prikken…
LESJE
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.253 Om de zelfstandigheid fors te versterken
verdwenen lessen, stofvrij krijt en de docent.
Het kind kreeg als didactisch instrument
het studiehuis om daar alléén te werken.…
Dief in de nacht
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.591 Als een dief in de nacht
net zo stil en onverwacht
slaat het plotseling toe
maakt mij stijf, star en moe
Steelt het mijn vrijheid
en mijn zelfstandigheid
beetje voor beetje, steeds meer
steeds sneller, tot op een keer
Er geen andere uitweg is
dan in het duister te gaan
uit dit uitzichtloos bestaan
daar waar het eeuwige licht is…
Ze blaten feest
netgedicht
0.5 met 4 stemmen
526 waar de kudde
vredig graast zijn
staf en hond niet nodig
leidt gras en struik
het pad dat door
de herder is geduid
maar als oranjekoorts
de kop opsteekt
dan mekkeren de schapen
ze blaten feest
gedragen zich ineens
als een zelfstandig beest
staf en herdershond
zijn onvoldoende de kudde
is nog nooit zo uit de bol geweest…
Veel te vroeg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
631 nee,
nog niet
ga nou nog niet
we hebben nog zoveel
dingen te doen, te bespreken
jij staat aan het begin van jouw leven
en langzaam spreid jij jouw vleugels
totdat je zelfstandig vliegen kunt
niet wetend dat jouw vlucht
voortijdig zou worden
afgebroken, nee
ga nou nog
niet
mijn lief…
Met herfstbloemen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
721 ik moet niet
niet meer dromen
je gewoon laten komen
handen raken
je lippen laten
smaken in samenzijn
vergeten wat
we al een leven weten
weg met die pijn
met herfstbloemen kan
ik je niet boeien onze
oogst zal zelfstandig bloeien
nog winteren we samen maar
de lentebollen zijn geplant in
hun ontluiken vraag ik jou de hand…
Voor en tegens
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
567 het is de stilte niet
die het bestaan ondermijnt
wel mijn onzekerheid
keuzes maken
is een doolhof waar ik nooit
zelfstandig uit kan raken
in wikken en wegen
krijgt elke kant
zijn voor en tegens
dan keer ik in
vraag stilte om goede raad
krijg een antwoord dat ik niet versta
zo kom ik uit
waar ik gebleven ben
mijn zekerheid is…
volwassen zijn..?
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.199 Ik dacht vroeger dat ik al volwassen was,
al was ik toen nog zo klein,
groeide net uit de kleuterklas,
en wilde zo graag zelfstandig zijn.
Men denkt nu dat ik groot geworden ben,
al is dat alleen maar schijn,
't verschil is dat ik mezelf nu ken,
maar ik blijf nog altijd even klein..…
Door weer en wind
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
740 Zo zelfstandig als je bent
Af en toe heb je me nodig
Blijk ik ineens niet overbodig
Ben je blij dat je me kent
Op de vraag of je me nodig hebt
Was het antwoord nee
Wanneer de zelfstandigheid even wegebt
Gaan we met elkaar door zee
Ik wil wel eens vergeten
Dat hulp geboden mag worden
Ik ben bereid voor je te zweten
Ik moet het alleen lezen…
Het prikkende geweten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
484 Ik heb het opgeschreven,
Er afstand van gedaan,
Van me af geschreven,
Het moet in de tijd
Zelfstandig verder gaan
Los van mij waarin het
Met onzichtbare ketens
Is verankerd -
En net als de rust
Gekomen is, ik me al bijna
Onderdompel in de slaap
Die met graagte is gekomen
Is er die kleine speldenprik,
Vanuit het niets, vanuit…
jouw smaak is stilte
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.443 jouw smaak
is stilte
het bittere
verzout in leegte
die nu is onstaan
ik zonde te
dicht bij je huid
verblindde met
schijn, licht ging
voor heel even uit
brandde je trots
ontnam je de kans
zelfstandig te kiezen
mijn aardig werd
jouw minder waardig
je vecht
voor je vrijheid
in tijd en in plaats
hebt recht op de ruimte
die…
lichtvaardige perceptie
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
956 lichtvaardig langer
dan enige belichaming
waarvan akte
'te zijn of niet te zijn'
het futiele buigen
het niet zijn is geen optie
dan ben ik het werkwoord
'buigende'
mijn voorhoofd zwellende
en soms eet ik meer op
dan het woord lang is
maar nog eens kauwen
want met perceptie
vul je geen buiken
tenzij je het uitvergroot
als in het zelfstandig…
Lege nest
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
3.072 Het komt hard aan
Om te erkennen
In te zien
En toe te staan
Dat het nu stil wordt
Je zult moeten wennen
Dat je moederplicht
Nu is voldaan
Je kan ze nu
Niet veel meer helpen
Ze doen het zelf
Zoals het moet
Los van het nest
Gaan verder leven
Zelfstandig worden
Op eigen voet
Laat het los
Al is het moeilijk
Voel je je leeg
En schiet…
Het leven vraagt om keuzes.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
445 Zelfstandig zijn gaat
voor vertier. Dat is iemand met het
streefgewicht die zijn eigen potje
gaar moet koken.…
dochterliefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
445 als een vrolijke melodie
raakt ze, maakt ze
momenten bewust
zo kan ze gerust
onomwonden de waarheid plaatsen
eigenwijs een weerwoord kaatsen
dan weer onhandig
geheel zelfstandig
sorry zeggen, alleen oprecht
ze leert, eert en motiveert
zingend, soms dwingend
ze opent je hart
ze is mijn rots, mijn trots
een prachtige verschijning…
Vader en moederende dagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Dus nu even niet denken aan dat wat was,
als zware stilte wederom volstrekt nog spreekt,
het felle gemis zwijgend preekt en het bestaan
zelfstandig zelf doorgaan nog echt te pijnlijk is.
©12-7-2018…
Zeffe doen (Zelfstandige Zonder Personeel)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 'Zeffe doen', zei ik
en ik brandde mijn vingers
ik was een grote meid, ik wilde alles
wat mijn broer mocht
Als ik zin heb, rijd ik naar Parijs
op mijn Norton, in mijn leren jas
met toegedichte emblemen
de scheldgedachten
van bange mensen
die me mijden
ongeschikt verklaren
en mijn beurt overslaan
'Schaam je', zeggen ze
maar ik…
nooit meer een man
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
893 de zon glanst
in mijn haar
ik zie je daar, mijn thuis
met veel beloften
ook in jouw ogen
twinkelt licht en
zacht is je gezicht in
het openen van geloftes
jij wilde niet
nooit meer een man
je eigen leven bouwen
totdat het toeval kwam
de fundamenten zijn gelegd
je hebt je eigen stek en lacht in
vol vertrouwen, alleen in zelfstandig…
Bestaansrecht
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.963 Gevangen in mijn eigen lijf
Iedere dag opnieuw star, stram en stijf
Gevangen in mijn eigen lichaam
Steeds weer een strijd om het bestaan
Een gevecht om het bestaansrecht
Ben niet meer mijzelf, ben ik nog echt
Heeft mijn zijn nog zin dit bestaan
heb ik nog recht op mijn naam
Mijn naam stond voor zelfstandigheid
Voor kracht, vreugd en…
Mijn laatste traan.
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
2.540 Ik ben er overmorgen
van bevrijd,
die dondervloedse woorden
als ontbijt
en zal ik zelfstandig
verder gaan.
Vanaf dan zoek ik mijn heil
in opgetogen eenzaamheid:
al raak ik mezelf misschien
wel kwijt
zie ik toch reikhalzend uit
naar nieuwe dagen.
Ik denk wel niet
dat ik het redden ga,
maar mij
zul je niet meer horen klagen.…