562 resultaten.
Galactisch model
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 nog is het
galactisch model
in tact gebleven
ondanks de foutjes
die zichtbaar worden
na het weven
de kanten blijven
wat rafelig en de
print verdampt zijn inkt
hoogpolig houdt
al lang de vrieskou
niet meer vast
winden waaien water
over land waarvan
kusten zijn gestrand
en wij die aan
de basis staan zien
dit met lede ogen aan…
Dichtdruppel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.109 Een druppel valt uit mijn linkeroog
Met veel kabaal op het laatste woord
De inkt was droog, is nu weer nat
Nog nooit zoveel verdriet gehad
De letters verwateren, worden één
Het sentiment smelt tot een blauwe vlek
Het papier wordt zacht, een gat, een lek
Het laatste woord verdwijnt, verdween
Het zielige einde van dit rijmsel
Is geblust,…
Verglijdende kansen
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.333 versperren sombere wolken
de weg richting zonlicht
Terwijl ik keuzes zou moeten maken
twijfel ik constant over de eerste stap
zodat ondertussen de kansen verglijden
Terwijl ik voluit zou moeten gaan
leef ik als surrogaat voor morgen
omdat gisteren de toekomst bepaalt
Terwijl ik het zou moeten uitschreeuwen
staar ik naar onzichtbare inkt…
Modelleren in het duister
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
537 waar mijn hart
van overslaat en spinnen in hun eigen web
verpauperen tot het skelet verfijnt
tot raadselachtige dromen
deuren afgehangen in kozijnen
van meerdere modellen, al modelleerden
ze allen te hoekig en scherpten ze hun snede
aan elke zin die ik trachtte te schrijven
maar boven alles staat mijn engel, al zijn
de vleugels van inkt…
Het turks kromzwaard
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
564 Aan de hemel
bijna volgelopen met inkt
zagen we de maan
die op een volmaakt Turks kromzwaard leek.
Een koor van engelen
bedekte met hun gezang
de vleselijke rivier
van onze naaktheid.
De horde van reusachtige viervoeters
deed onze lijven
van binnen dreunen.…
Bloedkoraal
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
601 Een ononderbroken
Stroom
Schone woorden
Voor het plezier
Op een wit vel papier
Zon in de krullen
Licht als een veer
Ik schrijf met rode inkt een
Taal die van hart tot hart wordt verstaan
Laat mij gedragen worden
Door een groene zee vol met dolfijnen
Laat mij dobberen op golven
Onder bloedkoraal bedolven
Wanneer de hemel boven…
Nu ik
gedicht
3.0 met 5 stemmen
6.251 Ik zag met eigen ogen wat mijn handen deden
en hoe ik ook mijn spijt met inkt beklaag:
geen hond die twee keer om een klaaglied vraagt.
Ik hang vijf zomermaanden voor mijn raam.
Ik verf mijn haar en leef zoveel ik kan.
En komt de herfst eraan:¡no pasarán! *)
*) Je komt er niet doorheen!…
Wie schrijft die blijft?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.469 Het is toch ontzettend ziek
niet van stond af aan te wennen
zelf direct uit je hoofd te pennen
met uniek fijne motoriek
Vele senioren hoor je zo fulmineren
maar steeds vaker ook 'zij schreven
aan toekomst nog in de inkt gedoopt
Jeugd nu kan niet vroeg genoeg leren
om in hun eigen tijd te overleven
die achter schermen loopt.'…
op de rand van het dorp
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
650 Toen daar aan de rand van het dorp
verpozend aan de brede beek
de kerktoren vouwend tussen de rimpelingen
zie hoe de lucht zich ontdubbelt
zich buigt naar het water
blauw en zilveren linten drinkt
en elke horizon inslikt
de huizen samengevoegd
tot een vloeiende wereld van inkt
wars van elke dimensie
en ik voelde me verwant
aan het strepen…
de deur (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 landt een woord zachter
zonder iemands stem
als je alleen maar
met inkt zou spreken
je met slechts dunne
potloodlijnen schetst
wat doet het woord
onder een vernislaag
de worsteling met
het verzwegene
brandt het verleden
onder de glanzende schijn
wil het zich uit je borst
scheuren om zich te
bevrijden van die
blinde kwelling…
Getekend
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
331 Inkt volgt mijn polsslag.
Ik teken de barst in de deur.
De stilte in de auto.
De liefde die van vorm veranderde
zonder te verdwijnen.
Zoek me hier,
tussen de letters
die niet uitwissen.
Ik verdwijn niet meer.
Ik zet mijn naam
onder wat blijft.…
L'Encyclopédie vivant (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 indien u mijn eerste werk
zou hebben gelezen
had u weet van een gevallen doek
en thans behoor ik andermaal tot
de horde der wezen
achtergebleven in de leegte
van een schaduwrijke vloek
met een zerk,
telkens als een spiegel,
in wezen:
een alleenstaand kind
dat ongewild verblijft in de hoek
onzeker en onbemind
de laatse punt met inkt…
Top
hartenkreet
3.1 met 18 stemmen
2.888 gezien
Ik sta in een top-10
Een andere schrijver lobbiet zich
Een weg omhoog
En ik twijfel en twijfel
Over hoe vervoeg je lobbyen
En hij weet het
Hij weet wat hij wil
Hoeveel kansen laat ik voorbij gaan
Voor ik dan toch heb nagedacht
Terwijl ik ondertussen doorwerk
Met mijn knutselwoorden
Over wat ik nu wil
Ik wil niet dat mijn inkt…
Handtekening
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 ik heb je naam
geschreven in het water
zacht golft jouw
liefde tegen de kant
wil letters pakken
alleen hun inkt
blijft onzichtbaar aan
mijn handen plakken
jouw warmte is
uitgedijd heeft
de wereld bereikt
in een liefdevol raken
daar waar golven
de kanten klotsen vlaagt
wind het samen praten
als ode door de bossen
waar je handtekening…
klaproos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.417 op een omgewoeld slagveld
vindt de kiem de straal
door kerven in de zaaddoos
welt het melksap dat bewelmt
een scharlaken kelk
getuigt nog van oud bloed
tronend op de harige stengel
die onze enkels kietelt
de meeldraad waakt
draagt een paarse helm
aan de voet van het kroonblad
een smetvlek, gestolde inkt
door gekartelde lippen…
Muzische mist
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
661 liefde toevertrouwde
aan mijn nog maagdelijk wit papier
ze fluisterde zonder geluid
maar met zachte strelingen
expressie in mijn zuchten
nee, ik had nooit honger
mijn enige trek werd gevoed
door de zinnen van een
vrijgevige Griekse schone
die mijn lakens deelde
en daarna vernevelde
om de volgende nacht
weer verfrissend trouw
mijn inkt…
MORGEN WERKEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.070 er liep een kat over de weg
over de wolga
die mijn weg
naar huis geworden is
schots en scheef de tegels van de zee
de wind die zit verdraaid
die zit verdraaid niet mee
er liep inkt er lopen
woorden uit mijn pen
die mijn stro
mijn laatste halm geworden is
het droogt niet op
en vloeit naar alle dingen uit
ook nog muziek door heel mijn…
huis-houden-smart-lap
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.449 de gouvernante is ontslagen
de werkster al vijf jaar ziek
de kok is van de kook geraakt
de tuinman gevallen over zijn riek
de chauffeur een blokje om gereden
de secretaresse verliefd op een blind typje
de accountants onzichtbare inkt omstreden
de klusjesman lijdt aan een roestig piepje
het huis heeft gelukkig stand gehouden
de witte tornado…
Nachtlief vermist
netgedicht
3.6 met 31 stemmen
1.089 en met liefde toevertrouwde
aan mijn maagdelijk wit papier
ze fluisterde gevoileerd
met zachte strelingen
expressie in mijn zuchten
nee, ik had nooit honger
mijn enige trek werd gevoed
door de zinnen van een
vrijgevige muzische schone
die mijn lakens deelde
en daarna vernevelde
om de volgende nacht
weer verfrissend trouw
mijn inkt…
De zomer is gedicht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
767 De zomer is gedicht
door een verzenregen
van wolken vol inkt.
Een radde tong brandt
los in tomeloze zinnen
en verplettert de rede.
De zon op vrije voeten
rijmt de maan voorbij
in stijlrijke strofen.
De hemel preekt blauw,
machtige metaforen bergen
aan de papieren horizon.…
GEBOORTE COLLEGE
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Ook ik uit het donker
Krijsend op een buik van leem
Sappho, die de navelstreng doorknipt
Zo fel het licht, zo hevig de honger
Gaia’s borsten lekken inkt
Verkrampt wacht ik op ontspanning
Hoe angstaanjagend de ruimte
Hoe nieuw mijn longen vol lucht
En, hoe gaat het kind nu heten?…
Olga op het dodenveld 5 + 6
gedicht
2.7 met 12 stemmen
7.200 altijd komt het moment
waarop iemand het zoeken
naar overlevenden staakt
waarop de storm stilt
waarop iemand met schrijven
ophoudt om iets anders
te beginnen, zich iets
aan te schaffen, voedsel
inkt, gereedschap
altijd komt het moment
waarop iemand het zoeken
staakt, zoals en schip het anker
licht en de richting
opnieuw bepaalt
daarnet…
Een ander palet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 ineens geeft buiten
een ander palet
de subtiele verschillen
die ik altijd al wilde
komen na aan mijn bed
streekjes wit
lichten het grijs
uit donkere tinten
hemel schrijft helder
met diep blauwe inkten
wind vlaagt zacht
in een warmend vleugje
het onbekende verbaast
en vertedert het neusje
van een stralend gezicht
het kind danst ontwaken…
Schrijven!
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
858 Van alles gaat er door m'n hoofd,
een boek dat ik te leen heb beloofd,
de boodschappen, van alles is op,
cursus inplannen, schiet het door m'n kop,
vriendinnen nog bellen om concreet
iets af te spreken voor volgende week,
de printer die steeds de melding geeft
dat hij dringend nieuwe inkt nodig heeft
Het is zo'n dag dat die "moeten-dingen"…
Origineel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
546 achter al je clownsgezichten
Gloeit nog steeds die ene wens
Die geen pen kan achterhalen
En die altijd verder uitgediept
Enkel helderder gaat stralen
Of je nu huilt, of stil geniet
Je kunt geen poëzie bereiken
Door het nieuwe toverwoord
Niet door geëngageerd te lijken
Door te dichten, ‘zoals het hoort’
Dichten is geruisloos schreeuwen
Inkt…
Illusie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
583 vulpen schrijft de blues
waar verleden laag bij de grond ligt
danst zij wild op jong groen gras
en vertrapt meedogenloos nieuw leven
ademloos kijk zij niet meer achterom
geeft hartstochtelijk gisteren een schop
en klein als zij is, schreeuwt aandacht
om wie zij ooit was voor de vernedering
die als een rode draad haar leven beheerste
inkt…
mijn stem
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
469 mijn stem geaard in positieve zin
schraagt gestaag het gedrag gade
van de kunstreizigers om me heen, ik
verleg geen activiteit, en weiger de
graadmeter te wezen voor Neerlands hoop
blanco schuift het mij toebedachte
scherp gevouwd biljet richting
de schede van de roede, het neigt naar
maagdelijkheid en het is te droog voor
woorden, mijn inkt…
Niet te beschrijven
gedicht
3.3 met 7 stemmen
4.449 Laatst liep ik op de weg
toen langs mij streek een vleug van vroeger,
van potten inkt en rekenen,
wat ik in der eeuwigheid zou zijn vergeten,
ik liep er tegenop.…
Vluchtende vlinders
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
551 naar jouw woorden
in de stille bossen van mijn dromenland
heeft ieder geschreven woord die speciale klank
van ontheemde kinderen die naar vrijheid snakken
ik lees de zinnen voorzichtig
met mijn snikkende stemgeluid
weg van het vluchteling zijn, weer mee tellen
geen keurslijf, maar de vrijheid van een kind
in de talloze momenten, de inkt…
25 aanzetten voor een wiegelied
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
414 De tijd tussen de woorden
Het uur van de dichter
De klok zonder adem
Het gedicht zonder lezer
De onzichtbare inkt
De eenzame reiger
Het water dat danst
De zwaan op het meer
Het blauw van de hemel
De zachte zomeravond
De verwarde zinnen
Het vogelgesprek
De toon van verdriet
Het ijs van de dood
De stem van mijn liefste
De wolken van…