414 resultaten.
Weer op weg
netgedicht
1.0 met 291 stemmen
490 vernietigende
inslagen van talloze
tanks en kanonnen
waar nog de paar
overgebleven palmen
hun schaduw gaven
aan de enkelingen
die dit moordeskader
konden overleven
die weer op weg gaan
om hun leven op te
pakken en met steeds
minder zakken als
bagage naar een wereld
te zoeken die de vrede
gevonden heeft en hen
de hand zal reiken om hun
samenleving…
Grande bouffe
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
460 Mogen de goden
hun gloed laten dalen
en sprenkelen over de heatwave
van eetbare smulpapaver
en de nimmer betaste padddenstoelenmêlee
in dit in al zijn brille
onwaarschijnlijk waarachtig clairvoyant paranormaal
weliswaar machtig
en zwaar op de maag
nooit eindigend
voorlaatste avondmaal
van robin X hood
voor de wereld en…
Dakloos
hartenkreet
4.4 met 36 stemmen
3.158 Wij “normale” burgers,
maken onze eigen samenleving.
En wat hier niet in past,
zijn mensen zonder huisvesting.…
Dun en wollig
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
847 Hij was een wulpse hazewindhomd,
maar het maken van een kind vond
hij problematisch, want met teven
wilde hij niet samenleven.
Hun gestalte vond-ie knudde.
Hij zag een herder met een kudde.
De reu vond één der schapen mooi:
het was een welgeschapen ooi.…
KIJK OMHOOG SAMMIE, KIJK OMHOOG DEMOCRATIE!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
8 en dan met name:
Denemarken (7 miljoen): geen Eerste Kamer
naar Zweden (11 miljoen):
1 jaar ouderschapsverlof voor vaders
om maar iets van belang te noemen
voor het welzijn van een nieuw mens
landen waar veel meer en keer op keer
de vaart in de besluitvorming zit
de vrouw/man verhoudingen het kind ten goede komt
en zodoende de samenleving…
Tulp
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
744 Wim Pijbes meldt dat het Rijksmuseum met de tulp wil benadrukken 'dat een vitale, open samenleving, net als in de Gouden Eeuw, niet zonder buitenlandse fenomenen kan'.…
even
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
875 ongevraagd in sneltreinvaart
ging voelen, denken en bezien
wat reeds is afgelegd
heeft me gebracht tot nu
en wat me nog te wachten staat
dat alleen weet u
maar ik zeg liever jij
want je bent een deel van mij
zoals in ieder mens
die vragend opkijkt naar omhoog
oh regenboog vergeet me niet
mag ik met al je kleuren
samen lopen, samenleven…
Ik val steeds van de wereld af
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.693 Ik val steeds van de wereld af
als ik stilsta om zomaar om me heen te kijken
verlies ik neus ogen en glimlach in de ramen
waar ik aan voorbij kom
overdag
de perfecte samenleving vereist de
perfecte onverschilligheid dus ik gebruik
straten en pleinen zoals ik de metro neem
ik wacht stap in en klamp me vast
aan een lederen lus
en ik maak…
Klein sprekend vogelgezang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Een grasparkiet leert soms spreken; in
tweelettergrepige woorden kan deze de
vereenzaming in de samenleving soms
verbreken.…
Het denken voorbij de middelwaarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Wij voorgeven onze eigen
plaats in de samenleving te moeten
markeren; zoals die ons markeert door
de mode, het uiterlijk of een aanleg
intellectueel te excelleren. Valt bij
die plaatsbepaling alleen van onze fouten
te leren. Die ons niet meetrekken met
het succes, dat wij denken te oogsten door
onze eigen waan.…
Het weglachen van wie we zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 En hun plek in de samenleving alleen voor
hun ware ik durven te bestemmen.…
Alternatieven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 In een
samenleving vol van welvaart
kan men na het ene ook naar
het andere streven.
Alternatieven, het leven
kan er vol van zijn.
Een beperking kan soms
pijnlijk grieven.
Een keuze maken kan soms
de beperking van de mogelijkheden
zijn. De vraag wat zal ik eten
vandaag.…
Evolutie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
571 Ons mysterie
Van
Eeuwen
Onze bouwstenen
Onze historie
Maken ons
Tot wie we zijn
Generaties zijn muren
Waar
De samenleving
Zich door vormt
Je zwemt in het water dat je gegeven is
Zoekend naar kennis
Om in de verdeeldheid
In de democratie
Je eigen stem
Te vormen
Naar de steeds nieuwere
Normen
de identiteitsbeweging
Die onderwerpen…
Het Hart is Rood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Ondanks kleine verschillen
weten zowel de vogel als de bloem
samenleven moet je wel willen
dieren volgen slechts hun warmbloedig rode hart:
de ware kleur waarop we allen leven
ergens liggend tussen wit en zwart…
De liberale mensenaard
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
518 Vol ijdelheid neemt en bemachtigt de mens
alles wat hij op zijn pad kan vinden,
stelt zich daarbij slechts dan een vaste grens
als de vruchten van gebruik hem niet zinden.
Consequenties lijkt hij te verbinden
met een ander die zijn genoegens stoort,
hij doet alsof zijn onschuld is vermoord
wanneer iets breekt, een ontij hem bereikt,
terwijl…
Anceren zonder bal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Leven is aandachtig balanceren,
tussen winnen en verliezen.
Tussen leeg of veel te vol,
zoals in ons eigen hoofd.
Ons eigen stadion.
Leven is naar spelen kijken.
Leven is balanceren,
zoals baldadig voetbal is.
Spelen met een bal.
Leven is samen balanceren.
Is anceren zoals voetbal is.
Leven in ons eigen hoofd.
Spelen zonder bal.
De…
Geen nummer voor noodgevallen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
153 Na het bezoek droeg zij
haar lichaam naar huis,
alsof de straat haar nog
eenmaal wilde laten passeren
bij de verwarming vond
de vloer haar eerder
dan zijzelf
het geheugen trok zich terug,
als water dat onder een deur
verdwijnt
na opstaan droeg haar hoofd
een doffe dag, die niet meer week
er was niemand aan wie de stilte
zich kon…
souvenir
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.444 de
voorgaande regels kunt opmaken
voor mij is een laatste keer wat het ook
mag zijn telkens weer een afscheid
zo'n schelpje bijvoorbeeld maakt het afscheid
tastbaar zolang het onder handbereik is
heb je misschien wel een aanzetje
tot een eenvoudig gedicht
noem het naief voor mijn part
maar ik hecht aan dit soort sentiment
de samenleving…
God wacht op een wonder!
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.537 Een leven lang kunnen we wachten
uitkijken naar een goede samenleving.
Maar toch verdwalen zo vaak onze gedachten
goede economie, boven vrede en vergeving.
Als alles op het ik gericht is,
en we elkaar niet zien als schepsel serieus,
dan is vooruitgang fout en mis
en kerstmis alleen een wassen neus.
Ja recessie nu!…
Imago (masker)
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
617 onvoorspelbaar als Hollands weer
worstelt hij met z’n vele gezichten
speelt de rol van wie hij wil zijn
wie hij echt is weet hij niet, ruzie
verraadt hoe de ander hem ziet
Vroeger groeide de neus bij liegen
nu is kleuren van de waarheid tot
kunst verheven en heet beschaving
gelukkig is ‘n evenwichtig mens die
soepel glijdt door de samenleving…
gedicht
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.702 aangepast aan onze harten,
konden wij nu plannen maken voor ons samenleven.
een huisje,samen wakker worden,
Alles wat ik wou.
Rust,liefde en samen delen,
jij met mij,en ik met jou.
Maar nu begin ik me langzaam af te vragen,
had het lot soms gelijk?
Hoe hard we ook werken om rust te creeren,
het er zelfs nooit op lijkt?…
Maidentrip van de 'Aardse Roos'
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
662 worden begraven
ver van hun aardse geboorte plaats
De mens is gevoelens en behoeftes
indien langdurig onbevredigd valt
hij in ruimtedepressie en waanzin
motivatie verdwijnt om te overleven
snijden in z’n wortels doet de mens
verwelken en als ‘n snijroos sterven
we moeten om in de ruimte te leven
de illusie van de aarde meenemen
de samenleving…
Rembrandtcyclus 19: anno 1669: Rembrandt sterft
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
705 Mijn tijd is gekomen en neem ik afscheid van mijn dochter Cornelia, geboren uit mijn samenleving met Hendrickje Stoffels:
Verwarring
schept zwarte plekken in mijn geest
van alles dat ontnomen is
ontgoocheld en vervlogen is
verpulvert langzaam ook mijn leven
uit jouw leven weg
jij dartelt in mijn schaduw kind
evenzo als Titus deed
wat…
is wit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
589 ene zin de volgende breekt
het beeld wordt gevormd door de loze elementen tatata en tititi
de context is wit, is achtergrond, is mijn blik, ben ik zelf
waar ik een document open word ik van belang voor het bestaan
ik bewoon een wereld van gewoontes waarin relaties verworden
de omgeving heeft staar en we staan verstard in de wachtrij
de samenleving…
Het leven dat ademen doet.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Een leven in harmonie met zijn
omgeving is pas een volwaardige
organieke samenleving; als op
de rand van het interne- en externe
voortgaan de longblaasjes zuurstof
brengen in een circulair bestaan.
( Thema: 'Het zieke kind')…
De dood kent geen pardon
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
597 totdat de
laatste ademtocht een einde
aan het lijden maakt;
de dood kent geen pardon
maait het hele bejaardenhuis om
buiten huilt en beeft de familie
mijn huid rilt
om dit afgrijselijk gebeuren
och barmhartige mensen, volk van goede wil
laat dit nooit meer gebeuren
dit verdriet achter gesloten deuren
van de meest kwetsbare uit onze samenleving…
De schoolmeester
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
977 Een tijd die uitstippelt een
weg van wijsheid, normen en nieuwe waarden;
een basis vormen wil voor latere vriendschappen,
die kinderen helpen wil om bij hun latere instroom
als nieuwe verantwoordelijke burgers succesvol in de
samenleving te aarden.
Meisjes en jongens worden door hun school-
tijd volwassen en spelenderwijs groot.…
Liefdesleven
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
685 Iemand vroeg mij het leven te beschrijven
opdracht: moest wel dicht bij de mensen blijven
wat kan het leven je allemaal geven
om je eigen leven te doorleven
ergens is een leven in jouw leven
lukt het niet wendt dan de steven
is het accoord, dan zeg je een woord
daarna: het samenleven gaat voort
een situatie van nemen en geven
veel geluk…
Nederlanden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
903 En is er elders veel gewoel, dan lees ik deze regel even:
Holland polderland, gemaakt voor samenleven.…
roze kleurt van paars naar zwart
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.455 omdat de werkelijkheid verwart
dan sprankelt lente in het groen
bloeien knoppen uit hun doen
openen in geur magie door
zachte handen op mijn knie
de zomer kwam naar
strand en zee, ik nam je mee
we golfden vrijuit onze dromen
ik blauwde branding voor ons twee
er zijn nog streken wit
die ik niet in kan vullen
de gemiste stukjes samenleven…