764 resultaten.
schok
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.133 diep onder de korst
is een schok verwekt
platen drukken elkaar op
tot splinters en scherven
de golf plant zich verder
in een ring die uitdijt in rimpels
er wellen pluimen op
die ploffen in een krater
alles wat leeg was moet terug vol
zoals de holtes in kalk
de mijnschacht die verzakt
een gedrilde speurhond
klimt over puin
hij…
eens komen tranen
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.570 waar zoveel liefde was
rest enkel nog verlangen
ooit als droom ontstaan
tot nachtmerrie vergaan
samen één geheel
brak in duizend scherven
diep gesneden wonden
bitter is het leed
maar eens komen tranen
verdriet laat zich gaan
de liefde ooit gekend
zal in dromen zacht vergaan…
De hoogste toon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
528 het glas
zong transparant
in verfijnd kristallijn
pas bij de
hoogste toon
kwam plots de barst
leek vertraagd
te breken uit de spanning
van het vormgeven
de dissonanten
deden pijn
in flonkerend vallen
het duurde lang
voordat scherven hun
rustplaats konden vinden
het laatste
breekbaar nootje
nog kristal kon zingen…
Schone schijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
880 weer brak
een stukje
van haar wereld af
het dunne glas
was uiterst transparant
zodat nu iedereen haar zag
nooit heeft zij geklaagd
of daarover kunnen praten
die stilte moet zij nu verlaten
het bestaan was
lang slechts schone schijn
armoe deed haar te veel pijn
maar haar hoofd blijft
trots geheven ook met scherven
kan zij nog…
Het labyrint van inzicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 ik ben verblind
door de glinstering
van mijn glazen doolhof
waar vroeger alles
in sierlijk transparante
vormen gerangschikt was
spiegelen nu onzekerheid
en vage angst
mij overal tegemoet
het spoor van scherven
kan ik nog verbergen
met onhandigheid
maar de weg in
het labyrint van inzicht
ben ik al even kwijt
heb de lichten getemperd…
comazuipen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.573 als ik
in de late ochtend
aarzelend de ogen open
baadt de kamer
in het rauwe licht
der werkelijkheid
de zon verwarmt
de lege plaats
naast mij
in bed
op de vloer
liggen een gebroken glas
en lege flessen
als ik
verdwaasd
uit bed kruip
snij ik me
aan de scherpe scherven
van liefde
die gespeld wordt
in voltooid verleden…
wachtruimte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
443 zo’n blaadje
cirkels schrijvend
aan een draad, gesponnen door
november
het lijkt een stil gebed
welhaast smekend, als het
zonlicht brekend in de oude nerven
scherven vol verkleuring
zet
ach, het leven schenkt opnieuw
het wacht onder de vracht
van afgestorven hoop
de samenloop van toen en ooit
is weggegooid
in lege glascontainers…
ik steel het rood
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.593 ik steel het rood
van zachte lippen
breek de kleuren
in je blik
je haar
verwaait nu
was voor je komen
zo keurig opgeschikt
je geeft
wat nooit genomen is
het was er wel
je voelde het gemis
we rapen scherven
uit ons leven in een
vol liefde samenzijn
de pijn is terug verwezen
we lijmen niet
en winteren maar door
daar is de nu…
Spiegel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
466 De wereld is een spiegel
Elk mens een spiegeldeel
Soms gaat er eentje stuk
Die krijg je niet meer heel
De scherven missen stukjes
Het spiegelbeeld is raar
Er is geen dan herkenning meer
Contact over en klaar
Er komen nieuwe spiegels
Rond, rechthoek, ruit en heel
Die laten je jouw zelf weer zien
Ieder een ander deel…
het ontbreken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
774 het fijnste porselein
dat de lichtste aanraking
niet verdragen kan
in scherven uiteenvalt
droef gemis blijft
verplaatst zich niet
het vouwt zich onhoorbaar
op in een lege koffer
de kalklijn rondom je lichaam
voordat je wegging
vervaagde op de muur
ik zal je herkennen
aan de kalkdeeltjes
op je rafelige schouders
je holle ogen…
Oude gedachtes
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
461 Door die oogharen leven in
het landschap waar de scherven
waren komen te vervallen;
alleen de seizoenen horen
als het niet te onderdrukken
verlangen om weg te gaan,
en het versieren van de echte
werkelijkheid als een beroep
op de zinnelijke verbeelding.…
MADONNA
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.202 De stoffige Madonna
bevroren in haar nis
huilt met lede ogen
om dat wat niet meer is
De glorie van weleer
zonder echo uitgedoofd
oude kaarsen kromgebogen
en niemand die gelooft
Een wereld vol scherven
ligt aan haar voeten
voelt de waarheid bedrogen
zal zij moeten boeten
Kan dit kind op haar arm
nog mensen bekeren?…
Dank U
netgedicht
3.5 met 237 stemmen
200.566 Ik heb gehuild, gelachen en gevochten
Ik lag in warme bermen en in gladde bochten
Ik hief het glas, het viel in duizend scherven
Ik wist de grijze hemel
Toch weer blauw te verven
Ben blijven pogen
Al verbranden al mijn schepen
Ik heb gebaald, gefaald
En heb hem vaak geknepen
Er was applaus en ik werd heftig uitgefloten
Maar als ik ga dan zeg…
Het regent tranen
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.610 Het regent dikke tranen
één grote mistige waas
mijn lach is verdwenen
verdriet is echt de baas
Scherpe en gemene scherven
pijnigen mijn gebroken hart
mijn hoofd is helemaal leeg
mijn gevoelens zijn verward
Je hebt me vreselijk gekwetst
tot in het diepste van mijn ziel
het door jouw getoonde karakter
was niet waar ik ooit voor viel…
Herinnering
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
669 een geurige wond ben ik
uit jouw bloed geslagen
een gebroken gelaat
als in scherven uiteengezongen
ik heb mij gevangen
in de boog van je tijd
en draag je mijn herinnering op
verslagen als de waarheid
in de tijd van Averroës
nu donkert het
in mijn mond
een duisterend verlangen
en terwijl de wind speelt
met een betekenisloze gedachte…
Hun schepping voorbij
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
485 de beitel spleet
zag scherpte aan
vallende scherven steen
venijnige bassen
zongen in hameren
het donker breken van tijd
hoge tonen
ketsten in lijden
hun schepping voorbij
jij verafgoodde god
in het pogen zijn
volmaaktheid te evenaren
liet eva herrijzen
maar zij was geknakt door
die ene fataal brekende klap…
Druppels honing
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
523 Mooi is muziek
geluk vinden
in een lied
van je één twee drie
hop - sa - sa -
of we dansen de
latijns - amerikaanse
cha - cha - cha -
met gestolde gedachten
bevroren tranen
scherven
van stil verdriet
dwalen
door winterwouden
in woordschalen
vergaren
poëzie
vol hoop
geurende bloesem…
Geleend leven
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.390 sterven
uiteindelijk een zekere dood,
kansen reeds overleden,voordat
ze aan de kim verschenen, aan
het geleende leven verbonden
worden geen lidtekens gesloten,
werd een onzin uitgevonden, dat
pijn en tijd heelt alle wonden,
waarvoor het juiste medicijn
nog niet is uitgevonden,wat je
niet hebt kun je niet verliezen,
om alleen uit andere scherven…
Een tegenover
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
548 Ver voorbij aan wat ik zie
weet jij, kijk jij voor mij
een zien niet zoals
ik ooit waarnemen zal maar
vol beweeglijke bewogenheid
zo nabij als jij, zo kan
ik nooit bij mezelf komen
De spiegel van mijn ziel
is in jou handen
hou die maar vast voor mij
zal nooit in scherven vallen
je fluistert en luistert
naar mijn diepste zijn
zo ben jij…
Extravaganter uitgelicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 gezocht
in de stad van glas
maar overal waar ik keek
zag ik je gezicht verschijnen om
daarna in schaduw te verdwijnen
je werd steeds transparanter
extravaganter uitgelicht
tot in het diepst van je ziel
het waren die karakteristieken
waarvoor ik altijd viel
ik zag ze breken
in kleuren vlammen die
ik nooit meer zal vergeten
heb alle scherven…
Brekend glas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
499 ik zag je huilen
in je slaap hoorde vaag
wat brekend glas
maar je wist van niks
ondanks de sporen op
je nog vermoeid gezicht
wel vertelde je wat later
van de scherven en
de pijn die je voelde
jij bent geen prater
maar in je woorden
kon ik het bezeren horen
we zijn naar buiten gegaan
tussen de bloemen zag ik je lach
de spiegels…
don juan
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
610 hij las ze uit de scherven in hun ogen voor
en noemde het een geluksmoment van venus
heilzaam dronken ze de glazen leeg
lieten huizen naar mooie woorden schikken
het is poëzie en ik de muze zeiden ze tegen vrienden
zelfs toen zijn schoenen bij de buren stonden
verklaarden ze dat hij nog steeds oog had
voor een ander en delen iets is…
Verstilling
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
491 ik huil jouw tranen
aangezien de jouwe zijn drooggevallen
verstrikt in de verbintenis van het web
voer je stuurloos door de grachten
van harteloosheid en onmacht
glijdt begrip aan je voorbij
moet je duiken voor lage bruggen
die je haast overboord kieperen
niet wetend waar deze reis
eindigen zal, veeg ik de scherven
alvast bijeen die een…
Je ligt er zo stil
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.228 je ligt er zo stil
een glans op je gelaat
lijntjes, fijntjes
kunstig besnaard
de handen rank en wit
rustend op je tooi
je oogt zo vredig
verheven mooi
en och,
ik kan het niet beredeneren
waarom een leven
een fonkelend kristallen glas
brak in talloze scherven
de schaduw zijn best deed
zich deze zonneplek op aarde
te verwerven…
Keer op keer
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
876 Je moet nu wel gelukkig zijn
Een heel jaar zonder mij
Je leven terug
Gezonde rust
En bovenal weer vrij
Misschien lukt het gescheiden wel
Samen maakten we er niks van
Ik haat je niet
Wens je geluk
Je weet dat ik dat kan
En ik, ik raap de scherven op
Recht de rug maar weer
Met werken aan een nieuwe start
Het sloopt me
Keer op keer…
TELEURSTELLING
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
903 Verderop
valt een man
door de bladeren van de bomen
In scherven ligt hij op de grond.
Ik step er omheen
Een gevallen engel
is gebleken.…
De kronieken van liefde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
523 vandaag
vond ik een lach
in de kronieken van liefde
verwijderde
spinrag met tijd zag
blijdschap en openheid
bladerde terug
las scherven geluk
in een eindeloos verlangen
een bloem
nat van tranen
verwelkt zonder kleur
slechts de geur
was op het blad
blijven hangen
de lach van vandaag
is de vraag naar het nog
ongeschreven wit…
Hebt mij verlaten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
793 jij vertrapte de letters
smeet met woorden
slingerde zinnen
vol waarheid dwars door
de ruiten naar binnen
ik raapte de scherven
lijmde letters tot
verbrokkelde woorden
maar miste de waarheid
in halve zinnen
jij hebt mij verlaten
in alle staten
maar diep van binnen
weet ik dat jij mij
weer ooit zal beminnen…
als het weer wintert
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.147 ik heb je
warm geproefd na
het strelen van je benen
jij was zo
maagdelijk ondanks
de lokroep van zovelen
jij bent het kind
dat zomer speelt
als het weer wintert
dat glas blaast
uit de vormen die
nu zijn versplinterd
ik heb je scherven
niet gehad maar mocht
je warme liefde geuren
je zon schijnt weer
haar licht brengt zicht…
Koffie
gedicht
4.0 met 5 stemmen
275 Haast macaber hoe schimmen
bovendrijven in scherven op de keukenvloer.
Nochtans troep genoeg in de uithoeken van je hoofd
om achter weg te kruipen.
-----------------------------------
uit: Tongbrekers (2026)…