893 resultaten.
Geest van as
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
794 Boogschutter met bliksempijlen
Schiet asjeblieft dat kreng uit mijn kop
Zwevend lichaam
Geest van as
Ik wil de eeuwigheid
Vroom en vergeven
Ik wil de wijn smaken
Tot het einde der dagen
De adem ruiken
De levenskracht voelen
De engelen horen
De goden zien
Ja, ik wil de onvergankelijkheid
Maar ik hoef er niet bij te zijn
Zwevend…
air-line
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
514 ik vraag om regen
en sleep de goden uit een groter leven
weg
de wereld huilt
een rivier wacht op ogen
't zwellen voorbij de stroom van het kwade
wie vergiet het vergeven
op lippen
't gorgelen van gebeden
aangetast door verzet
ik sleep de goden
uit de eeuwigheid weg
uit vuur
en wapens…
aangekleed
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
908 bezwijkt zijn hand
de zwaartekracht van haar wil
een wereld van verschil
tot stilte
ze is bijzonder
in staat tot leven
hij wil, hij moet
en zal begeven
ooit vergeven
geel, rood, blauw
geen kleur zal haar nog
sieren uit liefde uitgedeeld
geen klap nog ergens terecht
haar ogen
niets meer dan ooit
een blik in moeders ogen
hij bekent…
Dood of leven zoals zij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
520 wij dwalen weer
dit keer niet om
voedsel te vergaren
we zijn onszelf kwijt
kunnen slechts volgen of
gaan voor de nieuwste hype
vrijheid is vergeven
met die verantwoordelijkheden
willen wij niet leven
nog mogen wij geloven
in alles van hierboven
maar het IS komt dichterbij
zij dwingen jou en mij
om alles op te geven
het is dood…
Geloven en geven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
800 Bedriegende ogen die een moment vragen
van woorden die uitwissen
wat de pijn en elke ontmoeting
niet kan geven
of vergeven.…
Oordeel en ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
534 Heel alleen kom ik u halen
En breng u dan naar het gerecht
Ik laat het aan mijn broeder Oordeel over
Om uw hart en geweten, uw ziel, te wegen
Meer dan 21 gram
Betekend voor u een enkeltje
Naar de Hel…
Is er minder gewicht in de schaal gelegd
Wordt u uw onschuld vergeven,
U mag rechtstreeks naar de Hemel
U die 21 gram precies…
Tranendal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
684 tranen druppelen
in het zand
ze roepen mij
stil te staan
ze druipen
waar ze blijven
glijden
daar bedwelmen
mijn vergeven huid
die innig vraagt
naar tedere momenten
van ons samen zijn
tranen fluisteren
de dagen
de klanken
meedogenloos
vertel mij hoe
ik kringen
in water
moet buigen
geef mij
hoe ik
mijn stroom
moet stoppen…
en zo de draad
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
559 een spin nestelt zich in de kerstboom
het lijkt alsof het web oud licht vangt, verstard
zoals de naalden in dagen van onbehagen
ik wil het huis ontvluchten, niets meer zijn
van al wat dichterbij komt, onverteerbaar
in schalen van vergeving waarin kaarsen
tot vlakte zjjn vergaan
de spin baart verder
tot in elke hoek van de kamer…
Daags na Kerst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Familie, Liefde, bezinning, vergeven
Even alles om je heen vergeten
Na twee dagen lachen, drinken, eten
Vergeet men bijna waar men was gebleven
Oh ja.., oorlog, bloedvergieten en haat
Want er gaat toch niets boven regelmaat
... Na twee dagen "vrede" gaat alle geweld gewoon weer door helaas...…
Pijnlijk verdriet
hartenkreet
4.6 met 13 stemmen
1.127 Ik probeer jonge mensen te begrijpen
Die het hebben over snijden en pijn
Het doet mijn tenen samenknijpen
Dat iemand zo wanhopig kan zijn
Is de wereld dan zodanig vergeven
Nergens meer een luisterend oor
Het gaat hier om een mensenleven
Waarom krijgen ze geen gehoor
Er moet toch iemand zijn om mee te praten
Ongeacht of de kreet gemeend…
Wolkt onbestemd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
479 ze hebben
de zon gewist
het laatste stukje
blauw vergeven
nog wolkt
onbestemd
boven wei
en verre dreven
het is ademen
maar zonder
spirit in de lucht
energie is gevlucht
wij onderhouden
met de dood
op onze hielen de
meesten zijn al ter ziele
zonder aanwas is het
snel gedaan in de
laatste generatie verliest
de mens zijn…
Niet genoeg
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
769 Alles is teken van een groot geheim,
iets achter en over de dingen
dat telkens weer juichen doet
en dieper zoeken
naar de bron en de bestemming;
dat doet vergeven en hunkeren,
dromen en beminnen;
dat leven doet en hopen
over de dood heen.…
Game over.........
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
2.234 Vergeven en vergeten kan ik daarom niet!…
Verlopen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
518 Mijn hart staat even stil
vergeten is de tijd
spijt kan ik vergeven
armen blijven altijd paraat
om ze om je heen te kunnen slaan.…
Dag pa
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
2.007 Een jaar verstreken
Zonder je nog te spreken
En sindsdien
Heb ik je niet meer gezien
Na 365 dagen
Beginnen je sporen te vervagen
Verbannen uit mijn gedachten
Je hoeft nooit meer iets van mij te verwachten
Al 12 maanden uit mijn leven
Ik kan je niet vergeven
Nee pa, je hebt teveel gedaan
Blijf ver bij mij vandaan!…
In het graf gelegd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 We wisten niet wat we deden,
daarom kregen we vergeving
maar groter nog is uw tederheid tot
waar geen woorden reiken, tot
we zullen stralen, nu en ooit
en opstaan zoals Gij, de Levende.…
IJswater vol obstakels
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.032 Ze ruikt naar vanille met wat zilt
hij fluistert gedichten in haar oor
met plannen voor straks en nu
om haar volledig te verwennen
maar zij wil alleen maar praten
over de voltooid verleden tijd
hoeveel keer wil ze sorry horen
voordat ze echt vergeven kan
ze graaft een brede slotgracht
hij weet zo langzamerhand niet
of die nog te overbruggen…
In het graf gelegd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
533 We wisten niet wat we deden,
daarom kregen we vergeving
maar groter nog is uw tederheid tot
waar geen woorden reiken, tot
we zullen stralen, nu en ooit
en opstaan zoals Gij, de Levende.…
Zeldzaam teder.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
638 Jij kan me niet vergeven,
je wil de woorden uit me slaan.
Maar, ik drink niet langer van je wijn
die vind ik troebel en verschaald
en voor je armenbrood dat zurig is
heb ik veel teveel betaald.
We drinken Blauer Zweigelt nu,
strelen teder elkaars rug.
Ik weet, ik ben je makke lam,
er is geen weg terug.…
je aaide bomen langs hun bast
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
958 ik zag je
bij de sloot
je passen liepen
veel te groot
het water trok
je aaide bomen
langs hun bast
vroeg om vergeving
op de tast
het ruisen knikte
je ogen dwaalden
in het groen
zochten reden
het te doen
de zon verschimde
het water week
de zon vergolfde
in je spiegelbeeld
en draaide af, bladeren
dwarrelden een graf…
Niet genoeg
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
361 Alles is teken van een groot geheim,
iets achter en over de dingen
dat telkens weer juichen doet
en dieper zoeken
naar de bron en de bestemming;
dat doet vergeven en hunkeren,
dromen en beminnen;
dat leven doet en hopen
over de dood heen.…
krassen
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
261 boombasten barstensvol
generieke liefdestragiek
vervlogen vogelsoorten
orkestreerden woorden
partituren over het dan
wat al lang over schijnt
evenals het verzwegene
de ontbroken vergeving
gevraagd of als gegeven
strijden en voortbestaan
wortelbodems aangrijpen
invoelende vertakkingen
wind als reden aanwijzen
verwaaien met…
VOOR MIJN GEDICHTEN
poëzie
3.6 met 13 stemmen
3.701 Kunt gij of timmerman of wever niet vergeven
Een deuntje uit de borst bij ’t schaven of bij ’t weven?
--------------------------------------------
uit: Sneldichten…
Voorbij
hartenkreet
3.4 met 34 stemmen
2.985 Nu vraag je me,om je te vergeven,
de liefde opnieuw te beleven.
Maar ik zie in jou alleen nog maar;
een vuile leugenaar.
En ik wil dat je gaat,
me voor altijd verlaat.
Nu schrijf ik jou nog een laatste brief,
waarin geschreven staat:
Ik heb niet meer, maar had je lief.…
Liefde
hartenkreet
3.9 met 26 stemmen
2.071 Liefde is geven en nemen,
zij die vergeven kan.
Liefde is alles omvattend,
zij is meer dan houden van.....…
Ver gaan...
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.647 Ik liet je gaan, ietwat verward,
ik kon je niet vergeven.
Nu wacht ik triest de dagen af,
de morgen, middag en de nacht.
Je waakt over me, vanuit het graf,
waar je eenzaam op me wacht.…
Uitbanning
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.351 Ik zal niet langer om jouw vergeving smeken
Al mijn hoop is vergaan
Er zal geen jij en ik meer zijn
Te veel tijd is voorbij gegaan
Niets zal achterblijven als herinnering aan jou
Zelfs niet de ring die jij me schonk
Spoedig zal alles verdwenen zijn
Voor mij zal jij niet langer bestaan
Stop die ring in de doos, doe de doos weg
Doe het!…
Lamlendigheid
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
581 Een plein
Vergeven van vreemdsoortige tweevoeters
Die zichzelf ‘mens’ plachten te noemen
Belachelijke clowns
Weerzinwekkende glimlachjes
Vergeefse hoegaathetmetjous
Een groen blaadje
Geschonken
Aan een geile, ouwe zak
Soldaten in Irak
Oejgoeren en melkveeboeren
In het getouw
Tegen het ouwehoeren
Van een regering
Die maar niets wil leren…
In zilveren schalen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.059 twinkelt weer
in zilveren schalen
kristal fonkelt speels
oude verhalen
kaarsen branden
vlammen warmen
maar niet voor
daklozen en armen
etalages vol met kerst
zijn voor hen niet weggelegd
de blijde boodschap wel
maar hun lach verdwijnt al snel
nog is er de stal
het wonder en de beesten
is dat wat onze welvaartstaat
hen heeft te vergeven…
Door het stof der aarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Ik geloof in mensen en de aarde,
naast hoop en wanhoop,
vertrouwen en wantrouwen was het
toch telkens houden van,
in vergeven, zodat ieder mens
kan en mag ademhalen,
eten en drinken: léven!…