5364 resultaten.
Eenzaam
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
926 soms komt het weer boven
het zwijgen, de stilte
alleen in de massa
en steeds weer die kilte
de sombere dagen
zwart en verlaten
de leegte was voelbaar
niets meer te praten
een moeizaam verleden
hetgeen mij niet beviel
voorbij, maar niet over
graaft het diep in mijn ziel…
Tijd
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
711 De tijd tikt terug
Naar een ander
Jaar
Dat ik in diepe
Mijmering en
Tederheid
bewaar
het jaar dat jaar
dat niemand mij
ontneemt
in het laatste uur
dat men altijd
maar bevestigt
en beweent…
muren van weleer
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
632 ja, het is vaak lopen op sprokkelhout
eer ik het klinket nader, nabij de hoek
diep achter in de verwilderde tuin
het hangt al jaren scheef
aangedaan door de tand des tijds
juist daar ervaar ik de pracht
van het komen en gaan
van gaan en komen
ik ben daar zacht
soms in dromen
ook als ik met het heden ben begaan
zoals nu
hier sta…
Voltooid verleden tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
784 rond de gerijpte boom
tilde ik gebroken tegels
uit vergangen grond
geplette wortels
rauw geschuurd onder blinderend grijs
ontsnapten rafelend
aan het patroon
van gesmoorde vrijheid
later, veel later
na vergruizing van kil beton
dekte ik de open ruimte
met jonge aarde toe…
Ontsnapt uit de tijd
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.705 het boek
maken het moeilijk verder te lezen
mijn doden zijn tijdelijk opgestaan
spoken levendig rond in mijn geest
waar ze tijdloos de tijd overbruggen
Jong blijven ze als altijd
in hun eerste levenskwart
waar de één haar noodlot
niet kon ontlopen
de ander zijn lot
in eigen handen nam
Waren ze niet veilig opgeborgen
ver weg in een verleden…
als de dag van morgen
netgedicht
3.8 met 47 stemmen
2.172 vertel mij van dromen,
nog verborgen,
maar waarin zeker
het verleden
wordt ontnomen
ik ga nog één keer langs
bij de velden van weleer
die verhalen van droogte
en diepe verlatenheid
die nog steeds de huid
bekrassen, keer op keer
en waar mijn levensvocht
verdampt in gelatenheid
herinner mij
aan de dag van morgen
die vertelt…
De teloorgang van de gargouille
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 Bewakers van de kathedralen
Overzien het vlakke land
Turend naar de horizon
Spuwen water naar de vijand
Zij bewaken oude stenen
Tegen verval en vergetelheid
Dromen soms over het verleden
Herinneren zich hun klassieke aanwezigheid
Bewakers van de kathedralen
Vallen langzaam uit elkaar…
Duister leven
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.630 Ik verdween in het verleden
Verdwaalde in mijn utopie
Waar zekerheid illusie was
Vond geen ‘mij’ hier in het heden
Voor eeuwig dwaal ik nu rond
In het duister van mijn geest
Levend tussen vervlogen schimmen
Is het waar ik uiteindelijk erkenning vond
Het licht laat ik nu achter mij
Omarm de kille leegte
Die mij langzaam doet verstenen…
het oude spoor
gedicht
3.7 met 77 stemmen
12.788 Verweerd en afgeschreven,
opgeheven, maar altijd
nog kaarsrecht en ongebroken
blijf ik, daar waar geen mens meer gaat
eenzaam van het verleden dromen.…
Mijn verleden, heden en toekomst
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
1.339 Als ik naar het verleden kijk,
Zie ik iets gezelligs, mooi en erg kleurrijk ,
Als ik naar mijn toekomst kijk,
Hoop ik op een goede baan en een villawijk,
Maar als ik naar nu kijk,
zie ik bagger, werk en een hoop gezeik..
Ze zeggen altijd, kijk niet in het verleden of de toekomst..
Maar wat nou als dat het enige is dat je staande houdt?…
Nog altijd
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
801 Ik schrijf nog altijd
het woord vandaag
met het gevoel
dat ik in mijn hart draag
Ik denk veel trager
en ik zie alles vager
dan in de tijd van toen
En er is nog zoveel
dat ik pas morgen wil doen
Maar ik weet dat jij
me nog altijd kent
Van jou mag ik gaan
terwijl iedereen rent
Ik mag tot rust komen
en je laat me dromen
van de tijd van…
Tussen heg en steg
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.134 staat het witte huis
waarin ik vroeger woonde
met gesloten ogen zie ik nog
de granieten keukenvloer
geëmailleerde pannen op het vuur
het bleekveld en de moestuin
een houten schuur op 't oude erf
die mijn vader zelf ooit bouwde
tussen overpad en achterbuur
er wonen andere mensen nu
achter de strak gevoegde muren
die elegante tuin en dubbel…
Tumulus
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
778 zoek niet,
mijn tere lief,
naar mogelijke
zielenkwalen
het is vragen
naar de duivel
die dan op
komt dagen…
weemoed
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
825 niets is zo doelloos
als niet te voelen
in het nu
slechts te verlangen
met weemoed
naar die tijd
waar de moed
nog tijdloos was
gevoel niet zielloos…
Schildering
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.063 Blauwer
Dan de lucht kan zijn
Schilderde hij zijn hemel
Verdwaalde bladeren
Keerden niet weder maar
Gingen voor anker op het doek
Geschilderde tranen
Vielen sporadisch uit
Het zich verspreidende wolkenveld
Het lege
Vulde zich met emotie
Vloeiend uit een versleten penseel
Een engel
Zag tot zijn genoegen
Hoe hij zijn inspiratie…
gedonder in het vooronder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Uit de bundel: "Sprekend verleden, wat zouden zij vroeger gedacht hebben als ze onze wereld nu zagen?", Jacco Hengeveld.…
Hoop
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
765 En zie
De regen daalde neer
Ontfermde zich over
Onwetendheid en twijfel
Vogels verdwenen uit het luchtruim
Terwijl wolken zich samenpakten
En de grijze sluier ons allen omarmde
In zijn kille barmhartigheid
In het hart van deze grauwheid
De eenzame zaal, een tombe
Een troon van afgebladerd goud
Verleden dat nauwelijks meer is
Glazen…
beleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 blauwe koepel
van oneindigheid
waarin de grutto roept
en de wulp haar snavel krult
in hun –nu- is eeuwigheid
over de grenzen
van de tijd
kronkelt mijn levenspad
tastend vinden mijn voeten
hun gang
door holle holen,
langs steile oevers
kort rustend
bij stille poelen van geluk
en altijd
onder het azuur van de hoop
ik draag het verleden…
Kwijt
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
935 Geschilderde onmacht
Vertelt het verhaal
Van de dingen
Die niet mochten zijn
Verscheurde herinneringen
Dwarrelen om ons heen
Gevangen in de ochtendzon
Schitteren zij nog een laatste maal
Al snel rest niets
Dan duisternis en ben ik
De vraag op alle antwoorden
Voorgoed verloren…
Het Leven.
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.000 Mijn leven, in het verleden verweven,
Brengt de toekomst om vrij in te leven.…
Monument
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
576 Gespreide Vleugels
Half begraven in het zand
Monument van eer…
Jouw leven
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.127 Er is al zoveel gebeurd in jouw leven.
Er is veel gegeven
maar ook veel weggenomen.
Je hart is meerdere keren verscheurd en vertrapt.
Je bent bang dat het nooit meer zal helen.
Als je lacht, huil je stiekem nog van binnen.
Je hebt geen idee hoe je aan die nieuwe start moet beginnen.
Ik zal je proberen te helpen.
Laat eerst die verloren…
Mijn lief
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
2.140 Jij die altijd naast me staat
als ik verdwaal in het verleden,
haal jij me weer terug in het heden.
Sla je armen om me heen,
laat me dan weer voelen,
je bent niet alleen.…
Een halve eeuw later
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
2.014 heb jouw beeld
met mijn poriën gewist
de ruimte uitgedost
met gedichten zonder stem
jouw leven terug gegeven
aan het sterven waar jij
zo vaak om vroeg
paarse violen, lenterijp
een verlangen dat ik nu pas begrijp
al is het wel een halve eeuw later…
Terugblik
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
826 Beelden van een leven
vol van blijdschap maar ook pijn
nemen je mee naar het verleden
tijdmachine in het klein.…
Gebroken stukjes.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.763 Er is maar 1 iemand, die het verleden om toverde naar hoe het nu zal zijn.
Ik haat je, zijn niet genoeg woorden om te zeggen hoe vreselijk ik je vind.
Ik veracht je en tracht je, in de hoop dat je nooit het geluk vind.
Mij heb je alles afgenomen, mijn toekomst is niet wat die hoorde te zijn.…
Onomkeerbaar
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.258 Het is raar om terug te wensen
Wat je vroeger hebt gehad
Wat je toen niet echt waardeerde
Wat een rijkdom je bezat
Het is raar nu te begrijpen
Hoe ondankbaar je toen was
Hoe gemakkelijk je leefde
Dat besef is er nu pas
Het is vreemd te moeten zeggen
Dat wat je toen had dat was goud
Het toont lef te kunnen zeggen
Wat ik opgaf
Dat was fout…
Soms heel even
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.246 Ik zit in het nu, en kon ik nog maar even naar het verleden…
wat opgeworpen aarde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
597 de wierde op het lage land
weerkaatst mijn trots en hemelt
het boegbeeld van de horizon
dichterbij dan ik kan kijken
een avontuur of een vallende wind
temeer daar de zee is ingetoomd
en haar wallen nu rusten tegen
het moderne leven
toch, misschien ook doch
beleef ik het verleden al was ik
nog geen mens en kon ik
de gloed verstaan die…
Zonder iets extra's
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
887 herinneringen geven je een goed gevoel
een goed gevoel over de tijd die achter je ligt
een goed gevoel over wat je toen mee hebt gemaakt
een goed gevoel omdat het nu ook voortduurt
maar fijne herinneringen krijgen soms iets extra's
iets extra's over de tijd die achter je ligt
iets extra's over wat je toen hebt meegemaakt
iets extra's omdat het nu verleden…