3835 resultaten.
Strand .....
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
789 Een lange wandeling aan het strand
water, zand en niemandsland
Gedachten verdwijnen met de golven
zij worden onder zand en schelpen bedolven
Uitwaaien, de honden rennen om me heen
zij genieten net als ik ook van top tot teen
Het is heel stil in mij, een vreemd soort rust
waarom ben ik niet geboren in 'n plaatsje aan de kust ?…
't Is lang geleden
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.254 Over ons, dreigend, glijdt
Kraaiengeroep, vreemd, wild, door de eenzaamheid. -
Leeft hij nog? - 'k Ruik de hars - Ik hoop van niet.
Ik heb hem vaak beledigd en gegriefd;
Want 'k hield van hem. Neen, 'k was op hem verliefd.
Neen, meer - mijn ideaal van goed en waar.
Nu ben ik oud.…
ver weg
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.316 We zijn elkaar op een vreemde manier tegegekomen,
En sindien blijf ik van je dagdromen.
Ik kan niet slapen, haast niets eten,
Je spookt door m'n hoofd, ik kan je niet vergeten.
Ik wil bij je zijn, wil met je praten,
Alles zeggen wat we vorige keer vergaten.
Zou willen dat je hier om de hoek woonde,
Zodat ik gewoon even langs kon komen.…
De slak
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.735 Een slak raasde in volle vaart
over bergen en door dalen
Hij was er dan ook van overtuigd
dat niemand hem in kon halen
Dit vreemde gedrag werd opgemerkt
door een mol in de Ardennen
Die zei verdorie dat wist ik niet
dat een slak zo hard kon rennen
Maar de mol had best wel trek
in een sappig slakkenboutje
Daarom spande hij over het bergpad…
Betovering
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
3.697 Was alles maar voorbestemd
Dat hoopte ik heel even
Jij stond daar, een engel
Weer terug in mijn leven
Wat had ik je gemist al die jaren
De vreemde woordjes die je zei
De twinkeling in je ogen, je lach, je mooie zwarte haren
Ja die gekke woordjes, dat blijft me altijd bij
Bijna was ik vergeten hoe mooi je bent
Je beeld vervaagde met de tijd…
Misschien gedroomd?
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.168 In de verte, plots de melodie
van een panfluit, een vreemde figuur
komt dichterbij, en vleit zich neer
in het hoge gras, bij de oude eik.
Het water verrimpelt en daar
verschijnen enkele waternimfen, die
met hun hoofd op hun handen, tussen
het riet gaan zitten, om te luisteren.…
Vroeg op
netgedicht
2.1 met 15 stemmen
1.911 begint al bij de buitendeur
Ik ben een drammer, een dreiner en een ouwe zeur
Ik hou van frisse lucht
en blaak van energie en ondernemingslust
doordat ik veel conditie heb
en heel veel uren rust
Ik ben een opgewekte jongen
Voor dag en dauw wil ik op pad
De vogels hebben nog niet eens gezongen
Ik ruik de wereld van de grond
en haat de vreemde…
IJl ligt de wilgenschaduw op de wei
poëzie
3.8 met 16 stemmen
8.120 Houdt even op de droogratelende r,
Dan is 't, of zich de stilte van heel ver
Hier samentrekt en plots'ling vreemd verdicht:
Op 't lege zand voor de gesloten stal,
In 't vierkant tuintje, in 't bongerdje, overal,
Is 't of een vraag en een verwond'ring ligt.
-------------------------------------
uit: Brahman, deel I (1919)…
Poppetjes
hartenkreet
3.2 met 18 stemmen
2.908 Ik speelde vroeger wel eens spelletjes
Met van die steeds maar kleiner in elkaar verborgen
vreemde houten poppen
gekleurde omhulsels zonder verdere knoppen
Tot ma mij dan uiteindelijk riep en zei
”nou is het welletjes!”…
Hampshire
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.042 Een paard staat stil bij 't hek en spitst de oren
en vlak daarbij, vreemd dat ik het nog weet,
een schichtig bewegen bij verscholen vosseholen.…
Warm
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.384 stem dringt nog tot me door
In een menigte vol mensen
is het net of ik ze niet meer hoor
Zij zijn zwart-wit, jij bent in kleur
je snelt naar me toe, met een lachend gezicht
heel dichtbij nu, ik ruik je onmiskenbare geur
Zo fris, zo jij, ik voel me licht
Als ik je omhels, voel ik hoe warm je bent
in die winterse wereld vol mensen
allemaal vreemden…
Het teerste, door schaamacht'ge scherts verzwegen
poëzie
3.7 met 20 stemmen
2.536 waagt, half bang dat 't zich verraadt,
Half hopend, trots in enen en verlegen;
'T heiligste, dat langs laat begrepen wegen
Mijn ziel opvoerde tot haar hoogste staat,
Had ik aan sterke herinn'ring's gouden draad
Tot diadeem voor één aaneengeregen
En al het mooiste uit vroege jongensjaren,
Mijn sterren en muziek en verzen, waren
Op vreemde…
Dapper
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.419 In vreemde bossen groen en schemerig
Valt stilte als de zon verdwijnt
Het gevecht is nog in volle gang
Dan sluit de dag het bosgeluid
En grijpt de duisternis haar kans
Tot niets meer is of schijnt
Dan wordt hij bang
Hij is verdwaald en helemaal alleen
Ontspringt hij nog de dans?…
Het kind dat wij waren
poëzie
3.7 met 103 stemmen
15.578 Het is het liefst portret aan onze wanden,
dit kind in diepe schoot of wijde handen,
met reeds die donkre blik van vreemd wantrouwen.…
Homo huwelijk
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.283 Over acceptatie valt veel te leren
Ethiek in een vreemde wereld
Waar democratie in zit bekneld
Kunnen wij minachting nog keren!?…
Soms
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.632 Soms komt de huiver
De zucht van vingertoppen
Die aarzelend mijn haar vinden
Dan verbeeld ik hoe uit een onbekende hoek
Een lied van lust en vreemde kusten breekt
Soms komt de dorst
Met schilferende lippen van haar pupil nippen
Waarin kalm en frivool mijn blik weerkaatst
Dan droom ik hoe wij met een ijle snik
Naar een zwevend eiland verhuizen…
SPREEK OVER DIT LEED NIET
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.274 En vraagt u later iemand naar de dode,
Zeg: hij kwam lang geleden, een bleke bode
Uit een vreemd land ver achter Westernacht,
Maar eer zijn mond zijn droeve taal kon spreken,
Sloot zich zijn oog in 't volle licht te breken,
Omdat het nooit de zon zag in haar kracht.
------------------------------------
uit: Gegeven Keur (1942)…
kringloop
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.563 dwaasheid in de vraag verstilt de vraag
een lege schelp valt een moment lang dood
tegen een warme kust en de echo ruist verder
een erfzonde een olievlek teer en veren
en hoor de wind waait door het leven
door mijn haren door mijn open mond
mond die afval en schelpen spuwt op het strand
een verandering van omgeving
is verandering van gedaante een vreemde…
DE FRIESCHE POËET V
poëzie
2.8 met 20 stemmen
2.579 V
De dichter begrijpt er niets van;
Maar eindelijk waagt hij het toch
De vreemde schoone te vragen:
"Waar ben ik?" en "leef ik nog?"
En als kristal klinkt haar antwoord:
"Mijn lieve landgenoot,
Gij zit hier in Oud-Staavren,
En ge zijt volstrekt niet dood.…
blauwe vinvis
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.505 deze kolos lijkt slank op volle zee
zij drijft onder spiegelscherven
die vreemd opbollen rond haar kop
waar één neusgat gaapt
zij niest een stoompluim op
haar longen nemen een verse hap
voeden het lauwe bloed
rondgepompt door die homp
een hart van een halve ton
dan duikt zij lang en diep
want boven vindt zij niets
de rugvin - even…
Elegie
gedicht
2.3 met 16 stemmen
11.910 Het licht was vreemd; een tere
groene schijn was in de hemel en stilte regeerde
boven twee die aangenaam verdoofd waren,
hun mededeling ver van hen gedragen en gelost -
en een in wie het stormde als in een versomberd bos.…
Ingewijde ogen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
725 Zoeken naar terugkomen van ver
gaat zij voor anker in zijn blijvend veilige haven
dromerig terugblikkend naar weleer
toen ging hij haar ziel als nog vreemde laven
oude wonden geven alweer bekend zeer.
Zij gaat vastberaden voorbije wegen
met ingewijde ogen opnieuw betreden.…
Als echte vlinders
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
924 Als een vreemde vogel,
besnoei ik mijn gevoelens...
en steek ze veilig weg in
één enkele traan,
onzichtbaar op mijn warme wang.
Voelbaar in mijn koude ziel.…
WANNEER IK DENK AAN U, DIE MIJ BEMINT
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.521 En wij als vreemde bloemen pas ontbloeid
Reiken de lippen bevend naar elkaar
En hangen kussend samen mond aan mond,
En ’t is of beider ziel rijk ritme ontvloeit
In zoete rijmen, zwellend paar aan paar
Elk een verrassing en vernieuwd verbond -…
De kunst van het verleiden 1
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.464 ’s avonds in een bruin café
zie ik een lekker ding
qua looks is hij beslist oké
zijn kleding echt mijn ding
enthousiast stel ik me voor
en geef direct een rondje
lachend schreeuw ik in zijn oor
‘jij hebt een lekker kontje’
volkomen onbewogen
alsof ik niet besta
kijkt hij me in mijn ogen
en antwoordt algebra
een echte vreemde gast…
Man
gedicht
2.5 met 73 stemmen
26.995 die groot is en zijn haar losmaakt
die alles zuiver ritme geeft
die een vrouw streelt met zijn handen en zijn ogen
het is een aapje op een grijsgroen schilderij
dat brutaal de lijst uit kijkt
een hand legt op haar witte borst
het zijn de sporen in de modder die je 's nachts ziet in het gras
of een zwijgende man met donkere lijnen
die vreemde…
Dragonders en karbouwen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
755 Wanneer het kroost weer stormt
met averij en uitgebreide schade
het glaswerk barst of vreemd vervormt
hoogpolig tapijt met plassen limonade
dan wil ik ze toevertrouwen
Dragonders en karbouwen !
Dragonders en karbouwen
Vol onbegrip over wat ik zeg
maar een ieder maakt zich uit de weg
voor dragonders en karbouwen !…
GRAF-PALEISJE
poëzie
3.5 met 12 stemmen
4.998 Ik maak van al de mensjes, die ik liefde,
Beeldjes, die 'k ópzet in mijn hersenkas, -
Bleek en beweegloos, als gebootst uit was,
Staan ze, - stil doden-huisje van mijn Liefde;
En slag op slag, die dit mijn hart doorkliefde
Is daar gegriffeld, aan de wand, in kras
Bij kras van letters, die geen sterfling las
Dan ik, - vreemd doden-boekje…
Hoe ver, hoe ver ik dit alles vind
poëzie
3.1 met 22 stemmen
3.949 Hoe ver, hoe ver ik dit alles vind,
het werd een spel, een lief gezeg
van andere mensen, zó is het weg
en vreemd van dat, wat nu begint,
nu dat mijn leven zal gezonken
zijn tot een ernst, die 't al beschreit
en tot één grote innigheid
van heenbeklagen gaan geslonken,
en nauwelijks een flauwe lach
gebleven is van medelijden…
Klauwen in mijn schouders
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.536 wrange wangen, koortsgekleurd
ogen gesloten, dichtbij
zacht hangende heuvels
met prinsessenhofjes, strelen rakelings
tot prettig koud kippenvel
bijkans verteerd, stil
verspeel ik met opwinding
door precies genoeg te weinig kleding
korte adem
vleesgeworden droomdrift
lijft mij in
vreemde handen om jouw middel
zachtjes nee dan geschokte…