Netgedichten over actualiteit

De koning van de foute grap, Ton Kas, Lid van de Orde van de Grofgebekten, Heeft niets met - wat heet - politiek correcten, Qua platheid is het twee uur lang vol gas. Helaas, ik ben nu eenmaal wie ik ben, Ik heb dus flink genoten…..ik beken.…

Wie voor de kick een dierenpark betreedt Om met een cheeta selfies te gaan maken Mag best beducht zijn voor diens ferme kaken, Want hongerige cheeta ‘s zijn zó wreed. Het handigst is de nooduitgang te kennen… En zet het dan gelijk maar op een rennen.…

wij hebben de afgoden achter ons gelaten met hun blaten en straffende hand ooit hadden wij samen de horizon als perspectief wij volgden hun verre blik die onfeilbaar alles wist maar toen hoogmoed ter discussie kwam hooghartigheid het overnam werd sektarisme ons regime van persoonlijke vrijheid was men niet gediend brood werd met…

Een kip heeft dus dat festival gewonnen Die kan blijmoedig worden bijgezet Het wordt een rariteitenkabinet Terwijl het ooit zo aardig is begonnen Geen vrouw met baard, of een die staat te tokken Maar Sandie Shaw, France Gall en Corry Brokken.…

Mijn geodriehoek geeft een hoop problemen. Al heeft die op het oog een streepje voor, Er loopt, maar er gaat ook een streepje door, Een nieuwe wil ik bij de Hema claimen. De messen met de Hema zijn geslepen, Wat dat betreft sta ik ook op mijn strepen.…

De kippenboer telt ‘s morgens vroeg de doden, De vos is weer een keertje langs geweest. Voor Reintje is een kippenhok een feest, Maar op hem jagen is ‘s nachts streng verboden. Geen kippenhouder zal dat dan ook wagen, Nou Reintje nog verbieden ‘s nachts te jagen.…

hun geroezemoes heeft een toonsoort dat het onze niet kent onstuimig in tempo gelardeerd met uithalen in hoge tonen gesticulerend het kirrend gelach speelt met de ernst van zaken doen zonder beklag de massa is organisch en ademt de primaire levensgeur de compassie is verbonden aan boodschappen en het even weg van thuis ook…

ik wist dat zij zouden komen kleine spiralen van zand voelde ‘s morgens de zon al prikken op mijn gezicht en hand ook het steels verschieten van de duinse schaduwkant waar de alom aanwezige gekko’s kartels stappen op de rand nog hangt in de pittige geur van olijven ui en paprika een kip te garen op het vuurtje dat maar niet…

ik ben vergeten stil te zijn toen heel dit land haar eigen verleden verzweeg nu dalen mijn gedachten neer aan de voet van onderdrukking wat is er nu veranderd, in Groningen zijn de kraters de flaters van hen die nimmer zullen zwijgen, gescheurde stenen zijn als wegwijzers genummerd naar het kansspel met slechts verliezers zelfs heerst…

Egyptenaren kenden zeven plagen, Wij vijf jaar van sadisme en terreur, Van wreedheid, onderdrukking, willekeur, Vooral dat laatste is niet te verdragen De vrijheid, is het allerhoogste goed Helaas wordt die te vaak betaald met bloed.…

We waren jong passeerden het monument ter nagedachtenis aan de zestien willekeurigen die standrechtelijk werden doodgeschoten eentje dertien jaar iets ouder dan wij we beklommen de bunkers daar op Trimunt met daarin vele kogelgaten die onze fantasie een blik op het verleden hebben gegund de stilte en de rust en het gegeven maakte grote…

Lawaai bij het herdenken van de doden Wat gaat er om in dat gestoorde hoofd Of je opnieuw het leven van hen rooft Vanmiddag heeft de rechtbank het verboden Slechts stilte past de strijd die is gevoerd De grootste schreeuwer ooit de mond gesnoerd.…

Na het financiële wanbeleid Valt er bij Twente dit keer niks te matsen. Miljoenen hebben ze er staan verpatsen, Gelukkig is er toch gerechtigheid. Voor Twente strekken de gevolgen ver: Want Grolsch verplicht zich nu aan Jupiler.…

je zwarte hoed was handelswaar completeerde altijd jouw outfit in het openbaar een bekend verschijnen zelfs als glimp kon jij nooit onopgemerkt verdwijnen alleen al je ogen waren gekend de gouden handtas en je dito nagellak gaven stof aan een karakteristiek in hun kleine roddelcircuit maar wie al jaren op de set verkeerde genoot…

Wie beseft dat groot, klein kan zijn, en klein groot, is slim. Zij die groot denken, geloven in een nieuwe start. Biologen ontwerpen nanorobots. Mercedes een elektrische Smart.…

Ter ere van alweer een koningsdag Is er een nieuwe foto opgedoken Die is alom te lande veelbesproken Het is een plaatje dat er wezen mag Een remix en een catchy naam verzinnen En Willem kan een meidengroep beginnen!…

ik heb mensen zien staan groepen met vage gezichten op tal van perrons waarvan wij nauwelijks het bestaan wisten wij gingen langs namen alles mee in een nog niet ingepakt herinneren door gehaast vertrek van overzee proeven lucht in duizend andere smaken zien huizen en gebouwen die wij thuis niet kunnen maken stoppen op vreemde plaatsen…

Dan zit ik aan mijn bureau, tel de bomen de vogels op het talud, ontcijfer de gedachten die bij mijn leeftijd vertakkend passen. Ik heb de laatste letters nog niet geschreven. Onderga na enkele minuten dat intense wat de tijd in me achterliet en gaat laten. Niets anders dan nederigheid kan nu sieren. Mijn lichaam is het hare en vice versa…

Zo schoon en teer als nu de witte bloesems zijn kan ik het leven niet in arme woorden vatten, maar blinkend-licht staan deze niet te kopen schatten te schitteren, verheven boven angst en pijn. Slechts één keer leven wij en gaan de bloesems open, dan komt de vrucht als wij door ’t licht ons laten dopen.…

hoop ; lente maakt honing bloemen ; lente brengt kleur mijnbouwschade ; lente treurt Groningen ik zie een vlinder scharrelen over het bedolven land dat ooit de naam Groningen droeg, monumentale restanten ontstijgen het puin waar nu de laatste bloemen hun kleuren nog trachten te uiten - in een pracht als nooit tevoor landerijen…

ik heb de tijden erop na geslagen het zal u niet behagen maar dit is alweer de duizendste uitgave van het veel te vaak gepubliceerde apocalyptisch manifest ik ben gestopt waar vissen kleine plastic tranen huilen in hun van afval totaal vergeven zee waar spiegels steeds ondoorzichtige beelden geven van vervuiling door kleverig…

Al voelde ik me absoluut niet ziek, Ik merkte dat mijn bloed begon te stollen. Een bal is rond en kan verdomd raar rollen, Ik zag dat weer eens bij de Champions League. Venijn zit ook bij voetbal in de staart, De laatste trap was daar miljoenen waard.…

Merelgekwinkel... Vast iets gebeurd. O kijk eens: een keurig grafnest.…

ik heb de roodgouden waas door succes van het scherm gehaald de prachtige boys en girls die avondvullend aanwezig waren zijn ineens verdwenen het grauwe blauw van de gewone mens wordt eindelijke de hype een trend waarin jij jezelf bent nergens meer op lijken geen maniertjes en gebaren of het nadoen van de dansjes naar hun pijpen…

Toen Zlatan Ibrahimovic de bal Bij zijn debuut waanzinnig wist te raken, En wij hem daar na afloop over spraken, Klonk weer eens het van hem bekend gebral. “Wat u van mijn debuut hier heeft geleerd: Met Zlatan is succes gegarandeerd!”…

Het was al een bemoedigend bericht; De schrijfmachine nog niet opgeborgen De kans bestond dat er vandaag of morgen Nog iets mee genoteerd werd of gedicht Pasen en de Heer heeft het bewezen; Remco Campert in de krant herrezen!…

BEVLOGEN IS VERVLOGEN Ondanks overbevolking kun je een speld horen vallen vingervlug is de mensheid opgezogen er zijn geen sprekende woorden meer een narcoticum heerst overal vallen en opstaan in de wiegende tram een bejaarde tussen twee stokken slingert van voren naar achteren geen reiziger kijkt meer op of om de smartphone heeft zijn…

blijkbaar heeft mijn hart de regen verzonnen en is er zonneschijn alom aanwezig die me koestert maar hoe ik me ook nestel naar de windrichting is het telkens weer dat verzuurde hemelwater dat door mijn aderen vloeit soms ijskoud dan weer een voorjaars briesje maar altijd is het die zilte smaak die aan mijn lippen hangt vluchten heb…

ik ben op kruistocht geweest maar heb me gebrand met de koran in de hand aan uiterst merkwaardige zaken in archaïsche verhalen speelt een andere realiteit de haat en nijd in het leven is jammer genoeg in de praktijk hetzelfde gebleven maar vreemden zijn de kuddes gaan leiden hebben de ogen geblinddoekt en hun vrijheid verkleind huizen…

Het is alweer voorjaar en toch voel, het miezert, eventjes geeft de hemel uit het wolkendek zon op rantsoenbonnen. Alsof daken van huizen opeens zwart bekleed met duizenden kraaien en kauwen de tijd mensen een heftige oorveeg geeft. Hoofden achterhoedegevechten voeren wenen bij gedachten, zij vegen zorgen uit hun ogen en andere blikken ook…