start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (3224)
adel (48)
afscheid (1718)
algemeen (1891)
bedankt (140)
biologie (66)
dieren (689)
discriminatie (111)
drank (219)
economie (72)
eenzaamheid (1426)
emoties (5155)
erotiek (632)
ex-liefde (574)
familie (271)
feest (219)
film (63)
filosofie (2475)
fotografie (118)
geboorte (188)
geld (59)
geweld (219)
haiku (2709)
heelal (246)
hobby (81)
humor (1291)
huwelijk (231)
idool (90)
individu (1088)
internet (85)
jaargetijden (1484)
kerstmis (464)
kinderen (777)
koningshuis (75)
kunst (582)
landschap (449)
lichaam (348)
liefde (9156)
lightverse (1094)
limerick (325)
literatuur (881)
maatschappij (870)
mannen (138)
media (21)
milieu (155)
misdaad (140)
moederdag (51)
moraal (431)
muziek (554)
mystiek (777)
natuur (3020)
ollekebolleke (208)
oorlog (689)
ouders (334)
overig (1310)
overlijden (1210)
partner (219)
pesten (66)
planten (94)
poesiealbum (2)
politiek (334)
psychologie (4075)
rampen (150)
reizen (547)
religie (1228)
schilderkunst (285)
school (101)
sinterklaas (101)
sms (15)
snelsonnet (645)
songtekst (78)
spijt (147)
spiritueel (237)
sport (323)
sterkte (68)
taal (835)
tijd (1470)
toneel (83)
vaderdag (20)
vakantie (272)
valentijn (94)
verdriet (1107)
verhuizen (52)
verjaardag (184)
verkeer (98)
voedsel (142)
vriendschap (541)
vrijheid (855)
vrouwen (400)
welzijn (437)
wereld (537)
werk (154)
wetenschap (140)
woede (183)
woonoord (342)
ziekte (797)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 67263):

Groningen lijdt

hoop ;
lente maakt honing

bloemen ;
lente brengt kleur

mijnbouwschade ;
lente treurt

Groningen

ik zie een vlinder scharrelen
over het bedolven land dat
ooit de naam Groningen droeg, monumentale
restanten ontstijgen het puin waar nu
de laatste bloemen hun kleuren nog trachten
te uiten - in een pracht als nooit tevoor

landerijen haasten zich om de gewelven
van mijnbouwschade te ontwijken, terwijl
het grondwater zich meandert tot een bedding
vol van verdriet, verlatenheid, verbittering
en zelfs - liggen er nog vreugdevolle herinneringen
in maatpak te drijven op veilige en dus betere tijden

verbittering alom, doch onze horizon rust zich
in hoop en biedt zicht op een veilige haven
die onze kust scheidt van bedrog en loze
beloften, ze kust - het verlangen maar vergewist
zich van het feit dat een teleurstelling

weer een mokerslag zal zijn
op de kwetsbaarheid
van elk wezen dat het recht heeft
om hier in vrijheid - een Groninger te mogen zijn

Schrijver: elze, 21-04-2018

lia_elzeathotmail.com



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: actualiteit

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 75 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:LadyLove
Datum:22-04-2018
Bericht:Triest werk Elze.

Naam:wil melker
Datum:22-04-2018
Emailadres:wlmelkeratziggo.nl
Bericht:Vriend...een waar fundament om te overleven
als mens.nederlander en vooral groninger..

Hoop en horizon...zijn de pijlers van een nieuwe toekomst..Sterkte en succes..


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)