5051 resultaten.
Stap voor stap
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
758 Ogen dicht, geen angst, geen spijt,
geen twijfel aan wie we vertrouwden.
De weg is steil, het pad vol stenen.
Waar ben je? Hoor je me niet klagen?
Geen antwoorden maar enkel vragen.
Mijn doel is in de mist verdwenen.
Waar vind ik nu betekenis?
Op reis zijn is wat leven is.…
Stelend hart
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
762 Laat me je hart stelen
Als een lief in de nacht
Die je dromen komt bewonen
En het gestolde goud
Weer wil laten stromen
Laat me je hart stelen
Als een dief in de nacht
Die je van angsten komt bevrijden
En het verstilde zout
Uit je wonden laat drijven
Laat me je hart stelen
Voordat het smelt
En wegvloeit uit knikkende knieën
Die je…
het kruispunt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 heeft geen wensen
in de kieren van zijn adem en ontnuchtering
zetelt de wens die dan toch ongenoeglijk
maar duidbaar de kans creëert door hongerige
staven te scherpen die het lichaam zullen breken
het heeft gebietst, gezadeld in zijn eigen
octrooi hecht het bloed niet langer aan het leven
het spectrum kent geen eer op het kruispunt
waar angst…
Knallend zacht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
993 mijn bron van pijn
van verlangen
van over mijn grens gaan
razend vliegen de stukken om de
oren van niets vermoedende geliefden
zo was het
zo is het niet meer
naar binnen geslagen
kruipend zacht naar buiten
ineens duidelijk
een pijnlijke wond
zo was het
tot ik in de wond kruip
ruik, zie, voel, proef
er uitspring in angst…
paasfeest voor de wereldleiders
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
509 het klassiek van bladwijzers
nestelt pasen op een bed van
schroom, het leven kan niet sterven
achter steen van rollend gruis
orthodox geween, klaaggezang en
religies zijn het houvast van angst
en verloren momenten, eigengereide
machthebbers die het zwaard laten
spreken zijn de wereldleiders in
alle kleuren
gebeden herinneren slechts fantasieën…
de jongen met het koffertje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
494 met angst bedreigd en ook nog
machteloos vernederd
pijnlijk in zijn hart getroffen
een lange slag
van vele jaren duur
en dan opeens zo moedig
breed en recht de rug
kalm en verzekerd
onbesproken, uitgepraat
onaangekondigd
zijn vertrek
zijn wereld in zijn koffertje
voorgoed
met opgeheven hoofd
vervolgt hij zijn weg
hij trekt zijn…
dunne lijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
730 ik had geen angst
maar zo overrompeld
door jouw kracht
ik stond op de lijn
maar besefte het niet
ik werd meegezogen
door jou,
wit licht
weg van alle leven
weg van mijn leven
maar ik wilde blijven
ik hoorde toen die stem
ik kende ze
uit een ver verleden
ze zei
het is nog veel te vroeg
blijf niet bij mij
loop snel terug
weg van…
Bij iets in je ogen
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.263 ...Bij iets in je ogen…,
liet je afstandelijk begeren
Zag ik blijde angst tegelijk bewogen
in gevecht,niet te acteren
Een zon in de schaduw,
die niemand misschien zag
Woorden vertelden me ruw,
een gesloten mond in ooglijke aanslag
Het verlangen in charme,
de pauper in charisma
Dringt als verloren warme,
kijkende schisma
En het stil…
In pose voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 Zij liep in pose voorbij
Haar voetstappen klonken helder
in de holte van de maan
Met haar verdriet onderhuids
laat zij mannen slechts verlangen
met heel af en toe
Een mooie pijl van de boog
die in een wirwar van woorden
trefzeker
Zonder twijfel of veel angst
Met veel passie en goed gericht
doel heeft getroffen...…
De kracht van vergeven... . ( Door : R. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 Deze kracht passeert ver
boven alle barrières,
schaamte, angst en schuld.
Ze vraagt enkel geduld.
Er is niks toe te geven:
slechts overgeven aan;
voor nieuw Leven en diep Beleven.
De kracht in elke capaciteit...
óver elke daad van agressie...
ik kan zeggen, met alle krachten
én trots: het dééd
me ten diepste verder leven !…
Verken eerst mijn duisternis
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.023 Maar ga nu mee, bekijk de lelijkheid,
mijn zwartste angst en onredelijkheid.
Ik laat jou zien waar die zijn geboren,
vertel daar ook wat niemand wil horen.
Ga mee zodat jij ook de zijde kent
die pijnlijk is, jou niet zal bekoren,
geef dan pas aan of jij er voor mij bent.…
Tussen schemering en nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.697 Leg af je angsten en je pijn,
je gaat "over" het lijden.
Nu, tussen schemering en nacht,
hou ik je in mijn armen,
en streel je rimpels, diep en zacht
mijn hart vol van erbarmen
Ik neem je handen een voor een,
en hou ze in de mijne,
en wacht, tussen schemering en nacht,
tot een nieuwe ster zal verschijnen.…
God noch gebod
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
565 Los van tijd
dwaal jij door
geesten van
het leven
Zielen die
verloren
ten onder zijn
gegaan:
'Wees nooit en te nimmer echt bang'
Angst
stagneert
en
blokkeert
'Geef een dubbel portie liefde'
Eén
is ook
maar
summier
'Overtreed in principe God noch gebod'
Hoewel ik
als mens fair
probeer te leven
laat ook ik
afdruk…
Het water langs de IJssel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 Geen angst voor dood, het water neemt mij immers mede.
En ik, ik leef mijn leven met dit doel.…
Winterboek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
574 winterse stilte
tussen de lege bladzijden
van het onbeschreven winterboek
wat er na het bezinken
is blijven hangen aan de mensheid
is jouw wanhoop
uniek in zijn alleen zijn
maagdelijk als onbetreden sneeuw
als een ster in donkere nacht
die menselijke schaduw verlangt
waar het licht de wensen wegneemt
doodse kalmte zich mengt met angst…
De schaduw van je rug
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
505 er momenten in fragmenten
die ik niet volgen kan
je zwaaide en draaide
in de schaduw van je rug
kwamen mijn tranen
het was geen afscheid
slechts een groet dat gebaar
maakte mij intens bedroefd
als ik de stralende intensiteit
van kind en jeugd ontmoet
is ingetogenheid mijn groet
maar mijn toegenegen aai
zit vol onzekerheid en angst…
De hemel als troost
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
438 je voelt het komen
intenser en dichtbij
verfletst de kleur van dromen
ooit waren we vrij
zorgeloos en onbevangen
met een warm welkom blij
totdat het vlekje kwam
het verkeerde plekje
dat snel groter werd
een tsunami van angst
overspoelde de wereld
onderdrukte het eigen gevoel
met de hemel als troost
leren mensen hun kroost
te leven…
Vissen en vader
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
597 Het kleine joch schopt steentjes
voor zich uit fluitend op zijn vingers
verschrikt hij vogels aan de waterkant
waar hij de vissen voert, azend
op grote vangst, ’t liefst een karper
of dezelfde snoek, die hij met vader ving
hij zou ‘m herkennen, die blinde vlek
en de ring van vuur achter zijn angst
in zijn handen ligt vaders favoriet…
Hazenslaap met helm op
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
546 ben de angst voorbij
schiet ik hem nu
of doodt hij later mij
voor even rust in
de kapot geschoten huizen
waar het sterft van de muizen
eten en drinken zijn
de eerste behoeften in het
sluipend bewegen om te overleven
de idealen zijn vergeten
in het stinkend vuil
waarin wij al weken zweten
afgestompt in primitief
ageren branden wij…
De overtocht
gedicht
4.0 met 1 stemmen
8.255 Het gaat om angst in de woestijn,
gevleugeld beest uit lang vervlogen eeuwen,
wreedheden flitsend op een zinkend scherm.
Je moet niet met je vinger wijzen,
het was haar moeder die het zei.
Ze stak hem in haar keel,
de boot schokte zich door een storm
die de wereld overspoelde.…
In haar warmte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 bommen vallen
gaan zijn dromen uit
dan is er
chaos herrie stof
explosies klinken dof
in die paniek
vindt hij zijn weg zonder
een woord te hebben gezegd
de vertrouwde straat
was al kapot geschoten
hij zoekt zijn eigen plaats
kijkt verbijsterd op
bij een bekende roep
zijn moeder die hem groet
huilt in haar warmte
zijn angsten…
Blinde paniek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
717 en leuzen om
de aandacht te richten
het samen
verbroedert
een leider die moedert
zijn maten op weg
idealen op spandoek gezet
ineens is er drukte
gedrang van de kanten
het eerste vluchten
uit het benauwende
zuchten in blinde paniek
mensen die vallen
niet op kunnen komen
vertrapt onder de
zolen van schreeuwers
uitzinnig van angst…
Verdriet (rondeel)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
550 men moet zijn verdriet kunnen delen
hoe moeilijk het is om erover te spreken
of het soms een ander hart kan breken
toch zal gedeelde smart vlugger helen
een luisterend oor kan wonden strelen
of de scherpste kanten zacht afbreken
men moet zijn verdriet kunnen delen
hoe moeilijk het is om erover te spreken
toch is er angst dat je geklaag…
Voltooid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
745 Ach, help mij toch voordat ik breek
Hij noemt mijn zorgen hersenspinsels
Mijn duisternis en angst verzinsels
Hij maakt me met zijn taal van streek
Hij hekelt woorden, pleit voor daden
Zegt tot een hinkepoot, kom, ren
Ik ben een vleesgeworden pen
Gevuld met bloed en vloei balladen
Ik hoor hem aan, maar kan niet meer
De zieke, diep in mij…
Blamage
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
455 NIET
kijk in
de spiegel
ben jij
wel die
jezelf ziet
deze mensen
kiezen een
persoon waarvan
zij oprecht
houden zoals
het hoort
jij voert
misschien een
slecht toneelstuk
op dat
is wat
vreselijk stoort
jij hebt
een hart
vol haat
toont zeer
agressief
weg met
slappe excuses
geloofsovertuiging jij
zaait alleen
maar angst…
wij leven om te begeren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 Verstrengel uw lendenen
met de mijne en laat me
uw angsten smoren
met kussen fel
als voorjaarsregen
Daar staat ge, het groen
van uw ogen, niet langer schalks nu
buigt zich en verzacht
en zegt me dat het goed is .....…
O dood vlies van de torengracht
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.121 O DOOD vlies van de torengracht
en wreed gewekte kreet der zwanen,
de angst vloeit klam toe door de lanen
en stolt rondom de pijlerschacht.…
Verdriet (rondeel)
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
601 men moet zijn verdriet kunnen delen
hoe moeilijk het is om erover te spreken
of het soms een ander hart kan breken
toch zal gedeelde smart vlugger helen
een luisterend oor kan wonden strelen
of de scherpste kanten zacht afbreken
men moet zijn verdriet kunnen delen
hoe moeilijk het is om erover te spreken
toch is er angst dat je geklaag…
De traditionele leest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 het was schijn
die mij beelden bracht
vaag en onaf
leven leek nog
zacht te trillen in
een beven als angst
zij contourden
een mooi contrast met
een al volwassen achtergrond
waarin hun pril
en kleurig bewegen
een vitale meerwaarde gaf
nog geen fantasie
want ook mijn geest
volgt de traditionele leest
pas later komen letters…
Zij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 naarmate de toekomst
meer in zicht komt
word ik mij bewust
van 't verdriet dat zij droeg
nu kaarten minder worden geschud
daar mijn vingers allengs verstijven
besef ik dat zij er niet om vroeg;
haar aard en prille haard
dienden veelal in angst te verblijven
ik voel haar pijn thans in mijn hart
het is alsof ik het toelaat en luister…