5895 resultaten.
De brug
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
814 De brug,
Waar ik net naar beneden heb staan kijken,
Waar ik net had staan twijfelen,
De brug die ik niet meer wil zien…
Het water,
Waar ik nu naar sta te kijken,
Dat ene jonge eendje,
Dat zijn moeder kwijt is.
Ik,
Ik die weg wou,
En nooit meer terug wou,
Zie nu dat het zinloos is.…
zachtpaars
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 in de bevroren grond
rust nog het gewicht van
koude winter
sterfte handhaaft al de slaperige
glans van oude sloten, opgeschoond nu
na de vorst
in mijn borst klopt mijn gegeven
hoopvol als het blije kind dat ik ooit was
je weet me nog, mijn moeder
weet je ook
dat elders, in een vorig leven
pinksterbloemen bleker zonlicht vingen
in…
GOD BEGRIJPT!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 goedgelovig genoeg
om mij te begrijpen
en weet hij alles van mij
en is daarom zo vergevingsgezind
God en ik zijn vrienden voor het leven
en wellicht ook na mijn dood
dat blijft afwachten
God en ik hebben
aan een half woord genoeg
aan een halve gedachte
Hij kent mij,
Hij heeft mij gemaakt
naar zijn beeld
met de hulp van mijn vader en moeder…
Leren
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.435 Van mijn moeder
leerde ik naaien
Van mijn man
leerde ik volharden
Mijn zoon
leerde me gedichten schrijven
Allemaal
hielpen ze me vooruit
En nu
aan het einde van mijn leven
leerde ik door de grote aardbeving
hoe mensen vriendschap geven
Goed dat ik leef.…
Zijn jas
gedicht
3.7 met 3 stemmen
12.687 Mijn vader J was nog maar net
gestorven toen mijn moeder A
zijn nieuwe regenjas voorzichtig
van de kapstok nam. Pas eens,
zei ze, hij was er zo trots op.
Daar stond ik dan en voelde
aan de mouwen en bij het sluiten
van de knopen hoe dood hij was
en hoe ver weg mijn jeugd.…
Vol schaamte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
651 Ik leg mijn pen neer
doe mijn camera uit
laat de leegte vol
ontzetting stromen
wereldse tranen vloeien
bij het aanschouwen van
welke moeder houdt 't
droog bij 't lezen over
mannen die (zogenaamd)
onze veiligheid waarborgen
houden onderzoeken tegen
daar gewin in 't spel is
hoe ziek zij wij ?…
annemarie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.190 42 jaar
langer werd je
niet gegeven
het leven
als moeder
mocht je
op de valreep
beleven
als een
roos in de knop
zo plotsklaps
hield het op
niet tot volle
bloei
mogen komen
de baby
zal slechts over haar
mama
dromen
op de foto
met mama
in het hospice…
De nacht, de zwoele nacht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.271 Ik ben alleen, bij holle ontstentenis van lijden,
ik ben niet meer dan lijdelijk een moeder-schoot.…
koningsdag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
834 de wind woei
en alles was oranje
een moeder
met grote borsten
in zo'n laaghangend t-shirt
liep monter voorbij met de hele troep
wij waren helemaal blij met haar
zoals we ons omdraaiden en naar haar kont keken
terwijl we daar stonden bij cafe Bos
en de wind waaide en we aan vroeger dachten…
Vrijkaartje.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
673 Waarom ik jou geen kaartje stuur,
of een berichtje
’t is al weer zolang gelee
Ik weet soms zelfs niet meer
of jij nou m’n moeder was
of ik jouw vrijer
als ik zo heerlijk bij je lag
in je armen, op je buik
zo moe, voldaan en heel tevree
’t is al weer zolang gelee
maar een kaartje, een berichtje
nee…
Afghaanse bruiloft
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
815 geregel
alles moet perfect zijn en kloppen
ik vraag haar niet
of haar dochter gelukkig is
dat ze gaat trouwen
en al die dingen daarbij
want een Afghaanse bruiloft
is een Afghaanse bruiloft maar
ik had er graag bij willen zijn
en ik heb het toch gevraagd:
haar dochter is wel gelukkig
zij heeft hem zelf gekozen
en zij ook, haar moeder…
Morgen is je begrafenis
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.383 Dank je wel lieverd
Jij was mijn moeder
ik was jouw kind
Je hebt me geknuffeld
en bemind
liefdevol gedragen
mij dat laten voelen
al de dagen
Onze tijd is nu voorbij
het was altijd goed
tussen jou en mij
Tot ons laatste samenzijn
was het telkens fijn
al hebben we elkaar
nu los moeten laten
en zal ik alleen in mijn hart
nog met je…
Een gruwelijk einde.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.097 stil en verdrietig
zijn kopje schudt in
de wind
't is nog zo'n baby
een zielig klein
hondenkind
verlaten van iedereen
natuur is meedogenloos
en hard
moeder pas verscheiden
haar baby moet
thans ernstig lijden
ze is een van de
vele zwerfhondjes die
dit jaarlijks overkomt
geen eten meer
noch drinken
de dood meldt zich
dan…
Drukval
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.291 Mijn moeder wil niet meer
ze wil zichzelf niet meer
ze wil de dag niet meer
beginnen maar eindigen
evenmin en daartussenin
is er enkel tegenzin
om te ademen en te kijken
te praten en te blijven
het gebeurde op een dag
er was die plotse drukval
door een windvlaag klapte
een deur dicht en daar
achter zit sindsdien haar
leven: door het…
Mijn laatste wil
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
638 Aan mijn bed geen 3 wijzen, geen
goud, geen mirre, geen wierook
geen vader, geen zoon, geen heilige
geest, geen moeder Maria vol van genade
M'n vrouw wil ik, m'n feeks, m'n heks
met krachtige verwensingen. Vloeken
zal ze, dichten en zingen over een
man met twee katten en een jonge hond…
Grote Onbekende Dienaar 1
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
573 Velen van ons ervaren het idee,
dat je de moeder van de liefde bent,
en de grond van ons bestaan.
Blijf ons dienen.
Blijf in ons geloven.
Leer ons op eigen benen staan.…
FRUIT.....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 Geen Turks
fruit
alleen maar
fruit
Waarom
je wil vragen
een pond,kilo
een papieren zak
Heldere kleuren
ronde vormen
in de nog lege hand
in het vierkant
nog van een kist
is het een list
van moeder
natuur?…
Voluit
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
501 Soms stemt een vlieg mij droef
hoeft maar één dag
leeft dat voluit
zij (want zij is een echte dame) ontsnapt aan die slag
van Vader en vliegt naar het fruit van Moeder
dat daar op haar ligt te wachten
legt vliegensvlug haar eitjes en
met dat achter de rug
herneemt zij haar vlucht
zij is tevreden
kijkt niet raar op
als zij land op de hand…
suites voor J.C.Bloem
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
618 II -de ontmoeting- 1889
het natuurgebied
een weiland vol ganzen -
afschieten of niet
harde beten -
in het moeras met knoeten
hoe kort het leven
het zusje louise
neemt met dubbele treden
de hoge trap –
als een miskraam
voor de angstvallige moeder –
de wereld in brand
turf van kalenberg
een brede sloot met wat riet…
Je ogen dromen zomer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
552 speels zweeft allerlei
op warme lucht
gesnapt door snelle
vogels op hun vlucht
zacht wiegt je lach
madeliefjes op
deze mooie lentedag
je ogen dromen zomer
in samen wordt het
paradijs weer herontdekt
dat groeit en bloeit
uit moeder aarde
er zijn geen
klokken omgezet
de schepping is voor ons
in den beginne klaar gezet…
Zo bleek zo moe
gedicht
4.2 met 4 stemmen
12.496 Zo bleek zo moe zo smalletjes
zo opgegeven
niet meer willen leven
ligt ze in haar sterfbed
moeder van mijn kinderen
pijn strijdt zijn gevecht
tegen haar laatste ademtocht
even lichten haar ogen fel op
in verzet tegen het leven
dat ik eenmaal op straat
daarentegen omhels
zelfs de fietser die me op een haar na aanrijdt
wens ik veel geluk…
Alle ikken vrij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
532 Dood de moeder van het leven.
Dat onmogelijk mogelijk is.
Tijd tijdloos.
Stilte vader van geluid.
Dat zij wij zijn.
Alle ikken vrij.…
Afscheid
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
947 Mijn vader noch mijn moeder
hadden een afscheidswoord
ze hadden in hun leven genoeg gezegd
waarschijnlijk ook verzwegen
ik hoorde eens dat laatste woorden kracht geven
dat is voor mij uitgebleven
ik neem het hen niet kwalijk
het is te lang geleden om daarmee nog te leven
alle sentiment van het sterven alleen al
vond ik voldoende
het…
deining
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 alles is waarde gelijk van snijkanten
ik ben een harde lijn onder de mensen
mijn kinderen hangen aan de muur
op hoofdhoogte
de menigte een oeroude vijver
het vruchtwater tussen lege oevers
de deining rimpelend van geboortes
ook mijn moeder drijft tussen de cirkels
ik zal afkalven druipend op de hoeken
bedropen op de snijkant
de kaders vervagend tot…
achterblijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 de aarde beefde
bergen spuwden vuur
regens van keien roffelden
men hoorde de
schrikwekkende galm
van de grenzeloze zee
onsterfelijke goden
wispelturige titanen
gruwelijk luide monsters
voerden hun strijd
verwoestend en hongerend
naar macht en wraak
verweesd bleef
Moeder Aarde achter in
een geblakerde wereld…
voorbijgaan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 de stilte
neemt de tijd
als zij
verdwijnt in
de diepte van
de slaap
de naaste
haast gelijke
van de dood
de dromenvanger
blaast lucht
in longen
schijnt licht op
toegedekte
zinnen van
lang geleden
woorden van
tule en ijzer
mijn moeder
leeft
geruisloos
giet ze warme
melk in de
palm van mijn
kinderhand in
het…
ontwricht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 zeventien was hij
toen het oorlog werd
een stoomtreintje bracht
hem hoog in de Alpen
in die nazomer
poseert hij in uniform
zijn sabel losjes
over de schouder
ik mis jou ik mis ons
dorp en de graanakkers
schrijft hij in brieven
aan zijn moeder
temidden van het
oorlogsgeweld volgt
hij zijn weg door een
verminkte wereld…
Rellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 manifestanten
manifesteren
manifest
stenengooiers doen de rest
pas hun eerste school ontgroeid
de vlam erin
vaderland zonder vader
moeders zijn het noorden kwijt
de burger laat gebeuren wat gebeurt
om de naam racist te mijden
betalen zal hij
broederlijk
voor de vijand onder zijn gelijken
kostbare vrijheid
ligt aan diggelen…
Onderweg in luchtig zweven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
593 Even herkent hij de stem van zijn moeder
in het stemgeluid van de jonge stewardess
nu hij onderweg is in een luchtig zweven
en hij aarzelt niet, hij spreekt haar aan
mag ik twee liter melk uit uw boezem
geen zorgen meer over mijn bestaan
plotseling struikelt hij over woorden
onderweg naar het toilet hoog in de lucht
nu hij de toekomst weet…
Winter Haiku
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
622 Opeens is er sneeuw
Vertraging op de wegen
Slow motion verkeer
Een witte deken
Bedekt het vertrouwde beeld
Een nieuw perspectief
Een sprookje begint
De ijskristallen helen
Natuur alchemie
Een winter wonder
Moeder Aarde transformeert
Al wat was wordt nieuw
Het oude vergaat
Voedsel voor wat komen mag
Het nieuwe ontkiemt…