5363 resultaten.
duinvogels
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.832 eens
schreven we samen
zee
ik keek in je hand
en glinsteringen van zomer
vulden de lucht met blauw, bloesems
bomen, beminnen
vlinders aarzelden niet, ze waren gewoon
onmeetbaar en wij zee
daarna zei je woorden van wolken, meestal
vogels in regen rotsen roest
rozen verscheurd
en het water werd donker, de poëzie haastig
in…
Als een schilderij
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
982 De lucht lijkt momenteel
een heel groot schilderij
met allerlei gekleurde wolken
in vele tinten grijs, maar ook
wat rood zit er nog bij
En als het strakjes donker wordt
zien we een volle maan
een hemel vol met sterren
wanneer de zon weer onder is gegaan
'k Zie grijze strepen van een vliegtuig
vogels die hun nest opzoeken
maar boven in…
Gedachten aan de nevelprins
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
854 Bij de roep
van de laatste vogels
denk ik terug aan het maanmeer
waar wij in het geheim
sterren kustten
voel ik weer jouw
vingers strelen
over mijn zilverhuid
mijlenver hier vandaan
en ruik ik nog de rozenblaadjes
die jij voor mij
had laten liggen die nacht
en alle andere erna
jouw teder gelaat
dwaalt nog steeds door de
verloren…
Ik was ooit orkaan
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
716 stormde in gebroken takken
joeg vogels onvermoeibaar
naar de kale vlakte
schoonde land en erf
van ongerechtigheden in
mijn spoor van pas verleden
nog razen wolken
langs het zwerk
verregen ik het
klokkenluiden van de kerk
maar mijn werk is gedaan
de schade lijkt beperkt
leg mij langzaamaan te ruste
laat winden nog wat zuchten
ik…
Stilte
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.369 Mijn hart bonst
maar verder is het stil
mijn hoofd zit vol
met gedachten die vechten
voor een plaats
Toch is het stil
Ik zet een stap
niets
Heerlijk
mijn zus slaapt nog
lekker stil
heerlijk
ik draai me nog eens om
Zo blijft het
tot de vogels beginnen te fluiten
totdat de haan begint te kraaien
Hier en daar rinkelt
er nu een wekker…
Stervensuur
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
2.619 Als een grote vogel
vluchtte ze uit mijn armen
vloog ze naar de verten,
eindelijk uit haar kerker bevrijd.…
In verborgen luwte
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
832 je lentebloem groeit
in verborgen luwte
die de winter laat
nog zijn nachten
weer te schuwen omdat
de koude maan er staat
en vorst regeert
in het geniep hij bevriest de
knoppen die nooit iemand ziet
maar ik heb je gevonden
op het hoekje waar
de vroege vogels fluiten
zag de takjes
die zij pakten om het
komend lentenest te huizen…
Tussen Het Hoge Riet
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
867 Water, vogels, riet en rust
heb genoten, heel bewust.…
maar de wind was leeg
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.651 ik zag de
laatste vogels vliegen in
een schemering die bleef
nog was er
zacht gefluister
maar de wind was leeg
ze vlogen
witte vegen tegen
kwijnend hemelsblauw
raakten roze kleuren
voor ze doken
in de nachtelijke kou
het schreeuwen
is gestorven met
hun echo's in het niet
mij rest nog
slechts de stilte in
een mateloos…
in de huid van een ander
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.055 te zijn
om over liefde te kunnen schrijven
noch hoef ik dood te zijn
om als dichter bij de dood te blijven
nee, ik ben niet invalide
zoals ik laatst heb verwoord
ik verplaats me in ander's gevoel
dat bij dichter leven hoort
je moet kunnen schrijven wat je voelt
wat zomaar bij je binnendringt
een rolstoel, de liefde, de zon
of een vogel…
Eindejaarsvlucht
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.978 snit
vleugelt hij zorgenbreed
door een asgrauwe dageraad
door breekbaar grijs en olmenlaan
tot aan de rand van het bestaan
waar de tijd geen tijd beslaat
Daar verdampt zijn verenjas
buigt zijn vlucht naar nooit meer terug
het koele ijs en het geknakte wintergras
een slordig nest onder de misèrebrug
een laatste blik, het finale zicht
de vogel…
Een warm nest
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.792 zijn eigen stemgeluid,
legt donzen kussen
vleiend aan haar lippen,
geen veertje laat zij:
voor vallen kijkt ze uit
voorbije blindheid
opende haar ogen,
de groef - van katers -
krijst nog op haar huid:
dronk hij haar nectar
lustte hij nog suiker
van vreemde vruchten -
en vloog de vogel…
duinkipje met aria
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.641 er was eens een dametje Kraaygraag
die zong liefst de aria
in 't duin met vogels uit Den Haag
's morgens zette zij met hoge stem in
hield aan tot avondrood
kreeg blos op haar wang van goede zin
zo ging het jaar in jaar uit alle dagen
men zag haar als paria
alleen duinfluiters floten zonder vragen
ook Karel Konijn werd er tureluurs van…
Tussen dromen en de zee
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
869 rond weergekeerde hielen
rimpelt het water
wanneer ik de rust liefkoos
van luie lentedagen
en iedere gedachte
die ik in mijn strandtas wil dragen
langs voorbij zeilende
woorden en kuierende lippen
vangen schelpen
het maanlicht
die als mijn schaduw, zo traag
dansen en draaien
ik lees vogels en bloemen
in duinzand en wolken
pluk…
Vuur in de nacht
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
998 Met ongewone lichtheid
smelt de nacht in mijn ogen
en verdwijnt gelijk een vroege vogel
aan de horizon. Varend op de sterren
vraag ik mij af
in welke ademtocht de opgang ligt.
Bij welke maan kom ik thuis
is het te beschrijven een verhaal
waarin as in water veranderd.…
weven een gordijn van stilte
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
755 vlokken zweven
traag voorbij weven
een gordijn uit stilte
aarde ligt er
winters bij slapend
in het wit van kilte
wind is guur en
strakke lucht belooft
weer vorst van lange duur
sloten gaan bevriezen
vogels moeten wakken
kiezen om te overleven
een sneeuwpop met
de bezem in de hand
is koning van dit land
kooltjes zijn…
Dit dwingt tot duiding
gedicht
3.2 met 29 stemmen
10.593 Men neme een oude witte gevlekte doos
en noeme het een koelkast
men vulle hem met woorden
fernandes, frambozengazeuse, tiramisu
we schaffen ons enkele winterharde vogels aan
die zich ook op heldere vriesdagen laten horen
hun liedje is moeilijk te beschrijven
maar lijkt op het tokkelen op
de a-snaren van een viool
systematisch…
Wijde stappen
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
4.238 kijk, mijn kind
ik nam je hand
dag in dag uit
je gouden krullen
waaierden langs
de lente
de maan zo hoog
boven vuren vleugels
vlinders deinden
door ‘t open raam en
doorheen het zingen
van de eerste vogel
het beminnen nu, in witte kragen,
glijdt zacht en krachtig
naar de zomer
hoe mooi het lied, het bruidsgezang
ik…
nooit voorwaardelijk
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
638 voor een keer opende
ik mijn ogen en
liet mijn graf begroeien
met een teder lijf
lippen drukten zich
op mijn open mond en
enkel jouw stem deelde
de stervende vogels in mij
uren zochten alleen
nog maar jou en
alles dat ik in mezelf
had verlaten
ik wachtte op je woord
maar iets werd terug
niets; ik werd weer
zoals voorheen…
een witte lach als vergezicht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
591 trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
in een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
hun weemoedig tonen
gedachten dromen
in seizoenennostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik groet de zomer
in zijn vruchten
het rijpe rood
de kleur van hooi
de eerste vogels…
Ontmoeting
gedicht
3.4 met 15 stemmen
10.930 Soms is men zo oud dat men zijn bezit
niet meer bezit
verhuizers komen met vervoermiddelen
nemen de stoel de tafel de tuinpaden
het kinderportret het album met namen
de vogel en de kat
men koopt nog één keer persoonlijk tabak, deelt
vergeefs mede wat men denkt
van het kabinet en de eeuwig dreigende oorlog, alleen
het gratis glas van het…
De vroege ochtend in de stad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
2.112 Regen, kou en duisternis
Een enkel licht, een ritseling
Voorzichtig fluiten van een vogel
toch is er stilte
Betonnen warmte,
gemetselde geborgenheid
krioel geleid, in goede banen
De ander als gezelligheid
een groet of glimlach,
vluchtig.…
Voorjaar voorwaar
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
624 En daar is de lente
die ik niet meer had verwacht
een uitbundig dak in roze en wit
viert het afscheid van de nacht
vrolijke vogels fluiten me wakker
tillen me hoog in de blauwe boog
lachen schel om die zwarte gedachten
meizoete regen en de zon blaast me droog
de aarde barst open in duizend kleuren
en dieren werpen hun jongen rondom
ik…
Het leven
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
690 koester de zachtheid mijn klein kind
zoals de lentewind
de kersenbloesem streelt
de roos zachtmoedig
geur afgeeft en teer
zich steeds laat plukken
de broze bloemen fijn en zoet
zich ruiken laten
en voorzichtig tasten
zoals voor jou mijn huid en haar
opnieuw ontdekking zijn
als het aaien van de poes
het volgen van de vogel
naar waar…
Hoop
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
765 En zie
De regen daalde neer
Ontfermde zich over
Onwetendheid en twijfel
Vogels verdwenen uit het luchtruim
Terwijl wolken zich samenpakten
En de grijze sluier ons allen omarmde
In zijn kille barmhartigheid
In het hart van deze grauwheid
De eenzame zaal, een tombe
Een troon van afgebladerd goud
Verleden dat nauwelijks meer is
Glazen…
jij, die ik ben
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.335 nog eenmaal kijk ik om
en zie mezelf daar staan
onopvallend gelijk ieder ander
zichtbaar in gedachten opgegaan
denk ik daar wel
gaat nu door me heen
sluit daar wel de ogen
hoor enkel geluiden
van een vroege vogel
maar mijn rug is gebogen
alsof een boom mij verzwaart
denk ik daar wel
of wordt mijn lijf
in het verleden bewaard…
tussen mij en de zee
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
665 de hele nacht was ik dicht bij je
en in het bewegen van de golven
verbeeldde ik me
twee vleugels in mijn adem
onze liefde werd een vogel
sierlijk en vol witte veren
meeuw, zei ik zacht
en jij verlengde het landschap
aan de toppen van je vingers, zoals een horizon
glinsterend
geheel en al zee
met de branding waarin ik naar…
bestemming
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
697 nergens in de wijde omtrek
kwam ik stilte tegen
toen zag ik jou
en raapte je op, wist niets van je vluchtige reis
of de wereld waaruit je werd geboren
ik kende zelfs je naam niet
zag enkel buien en het draaien van de duinen
innerlijk ontwricht, met bleek gelaat
een tiental vogels vloog op uit de wind
tot dicht bij het water, hees…
Kleuren in hun bladmagie
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
555 fluistert
dauwend herfst
trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
weemoedig tonen
gedachten dromen
in nostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik zie de zomer
in zijn vruchten
het rijpe rood
de kleur van hooi
de eerste vogels…
Je stem wist nog niet van sterven
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
758 Het omhoog dwalen van een enkele vogel
tussen het wisselen van de stemmen.”
Ik loop me te pletter en neem afscheid van ieder. Bladstil.
Lipvormig.
------------------------------
foto: Beeldentuin Dehullu 2009
kunstenaar: Kita Nuij…