Alle inzendingen over psychologie

6043 resultaten.

Sorteren op:

Een ruiter in mijn gedachten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 604
'k Zie een ruiter Op een blinkend Paard door mijn Gedachtengangen Gaan En verbeeld me Dat ik die ruiter Ben die in ' t Volle licht ieder Verslaat die hem Naar het leven Wil staan…

...

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
“I have a dream” zei mijn hart; ik dacht aan hem, zijn droom zijn wonder nu straalt hij indirect van schouders die de wereld willen dragen, hoopvol, strijdig met het witte hart dat velen in zich denken ik hoop mee op beter, waardig met elkaar en daar hervinden we het schenken van een wereld, uit één stuk…
switi lobi7 november 2012Lees meer >

Waarheid of Werkelijkheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 513
Wat ten diepste Werkelijkheid is, Werkelijker nog dan De waarheid, is met Geen pen te beschrijven Zo ongelooflijk eenvoudig, Zo mooi…

herfstval

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 434
zo ik voorzichtig zonlicht proef op blad, dat gaaf ten gronde richt het pad betreed en fluister joeltijd schuifelt nog vooruit slechts dit moment dit weten onder koepels van besef…
switi lobi12 november 2012Lees meer >

Over pretentieus

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 498
Heus, het was te pretentieus. Bekant, Arrogant Of kakkineus. Wat was eigenlijk de essentie Van uw pretentie?…
J. Quekel12 november 2012Lees meer >

Als er geen verte meer is

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
Het licht in de verte Kleurt door en door rood Door een zon die Doodvermoeid ondergaat ' t Doet mij beseffen Dat ik verder wil Daarheen, waar het licht Oud is, en rood, en warm ' t Hele leven ben ik Al onderweg naar verder Naar de verste verte Tot er opeens geen verte Meer is…

de incisie van oktober

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
ik weet nog hoe zij daar stond met beton in haar handen hoogzwanger het snauwen van hem was geen vergissing zij staarde voorbij gebalde vuisten ’n gescheurde jurk, stevig vastgebonden aan de brokstukken van ’t onmenselijke tussen modderpoelen en het gehavend huis gekromd bouwde zij een muur, het gewicht vol gesis onder geweld van…

herfst is niet de reden

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 562
zij vertelde over de zwaarte van het huishouden over het 's nachts wakker schrikken van zonderlinge vragen sommige gevuld met dood; zelfgedachten bovenop het andere dat bedekt werd met het zwijgen zij vertelde over nachten vol regen en dat ze het niet erg zou vinden om uit te vloeien over tafel in een inktvlek ofzo, gelijkend op de nacht…

Over ontzag

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 526
Bij ontzag Schiet ik altijd in de lach. Want ik verwacht Dan enkel macht, In plaats van gezag. U weet misschien, Het is ook de verleden tijd van ontzien.…
J. Quekel14 november 2012Lees meer >

Ende schroomt niet

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
Zo goed als je bent Veel te goed voor Deze wereld die Bol staat van Onzegbaar veel Kwaad - zo vaak al De ander ontzien die Dat niet verdiende - Leer je eindelijk Je eigen ik te ontzien En schroom je niet Langer jezelf te zijn…

lege stoelen

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 670
het licht heeft zich bevrijd en heeft mij een volle schaduw nagelaten ik zou je kunnen vragen hoe het is om op papier in duisternis te verblijven jouw tegenspraak is zwak ook van het lot dat dwarrelt rond woorden van eindeloze eenzaamheid die dode vlinders begraven achter het roestig hek dat niemand aanraken wil behalve de nacht immer…

Schaduw

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 560
als ik jouw ogen niet mag zien schuilt je ziel in de schaduw dat je daar voor kiest jezelf zodoende voor mij bevriest wil je mij het liefst ontwijken of ben je ongrijpbaar schuw in ieder geval trek je de nacht verder naar je toe ik die naar je lacht botst tegen een “ duistere” macht die zegt, laat me met rust; “ Ik toon je…

Duizend doden

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 452
Het is die hitte in mijn beestenkop die naar ijskoud doet verlangen. Moe gebeukt door hard metaal en het ritme van de posse schreeuwt uitgeput door menskabaal gesperde bek een beestverhaal. Brother, brother, you are going down! Zo word ik wakker op de kade van een diepe gracht met daarin in trage stroom het bloed van duizend doden…
Maarten Tree22 november 2012Lees meer >

raamvers

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 620
en de pijn wat doen we met de pijn generfd tot in de muren van dit huis het lijkt alsof wij nooit bestonden en misschien moeten wij het maar zo laten of zal ik langs de ramen gaan en dichters vragen maar vragen zijn vervelend en dichters houden niet antwoorden waarin dromen zinloos ijlen omdat moeder of vader enkel in steen sprak…

Bezoeker

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
Eigenlijk was jij te ver weg in het verlangen naar iets van liefde voordat het dromen begon om de dag te begroeten slechts met mogen niet met moeten bleef je een bezoeker met niets te verliezen.…

De verwarring

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 579
De verwarring door gekte in de familie, die zich verwijderde als in een echo van stilte waarin woorden zich verloren leek immer maatgevend in het voorjaar wanneer gras groen groeide in weide en in het najaar grauw kleurend het natgewas vol herfstdauw en misschien was er iets van die verwarring die de weemoed tekende in herinneringsbeelden…
mobar26 november 2012Lees meer >

achter de bocht van vloed

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 656
wij zochten regels die we ademen konden een waanzinnige liefde om afstand te dragen, ons staande te houden in elkaars lichaam, en uit zoals de slaap van vogels naar zee die nooit afscheid nemen van poëzie van zon en uur, almaar meer hoe verzonnen wij de echtheid het ruiken van de duinen, de vele manieren van gemis en hoe je het litteken…

thuisloos

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 540
In de schaduw van tijd doolt het kind in een thuisloze ruimte op zoek naar liefde Zijn rijpe adem wasemt eenzaamheid Het hongerige hart echoot verlangen rust te vinden in zijn licht Maar het huis van de geliefde fundeert niet op moeras De muren geven rust en benauwen tegelijkertijd: Kom mee naar de kermis Verleid me met erotiek…
bimo27 november 2012Lees meer >

Echt waar

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.321
Het is al gebeurd dat ik 's nachts in bed even licht heb gemaakt om mij even te zien. (Ik durf zelfs pas ontvangen brieven ongeopend posten, om nogmaals de bestemmeling te zijn.) Ik denk dat ik mezelf uit het zicht heb verloren en halvelings zoek ben geraakt in het ergens. Want elke dag vind ik het steeds maar vreemder mij te betrappen op…

schemerrook

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 565
-het zal nooit meer hetzelfde zijn- ik probeerde de stem te ontvreemden, dichter bij mijn hart maar alles was al gezegd voor mijn raam dekten schemer en rook de avond toe alsof het een simpel gebeuren was van één, alleen…

BIJ EEN WINKELPUI

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 447
Ogen in kassen Waarvoor het licht te fel Pupillen, speldenknoppen Op het punt te verdwijnen In dik matglas, lichtblauw Geen spoor van glans Doffe doodsheid en nee Vooral geen ellende van Anderen Hij bespaart haar zijn verhaal Ternauwernood, omarmt haar Magerte en daarmee weer de dood Hij is koud uit het graf verrezen Met zo vers…

zwart of zoet

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 679
najaarsregen, een wankele tafel waarop menig woord werd doorwoeld, een halve kop koude koffie, naamloze suiker onaangeroerd ik mijmer over wat ik bezit en schets u een beeld u mag zich er vrij in bewegen biedt het ruimte om mij te zien en wat ik achterlaat hoort u het waggelen van mijn pen op de manke tafel terwijl de regen tegen het raam…

Zwaan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 563
Hij slaat zijn vleugels open denkt ik ben een zwaan witter kan het niet de spiegel barst in duizend spatjes zozeer zwaan is hij…
vancoillie3 december 2012Lees meer >

Innig kus ik de droom

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 719
Innig kus ik de droom en niet de man Kan ik dan wel houden van…? Lief ik het hart van een fantoom die mijn hemel schiep? Wie was jij, mijn lief naast wie ik sliep? Drapeer jouw lover als een schijn op beide slapen waartussen ik mij heb verliefd Geef mij de tijd om te ontwaken Heeft jouw beeld mij nu verlaten? Dan -lieverd- wees…

collecte van de nacht

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 579
de dood brengt gedichten naar een sterveling ik ga met een schaal rond en collecteer het afscheid nog steeds van woorden en een vader steen en stilte harde sporen in huid en knieën en het dode leven van alledag uitgerend…

Thuis, op het kerkhof

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.483
Tussen de zerken, lezend het verleden Van deze kleine stad, waaruit ik kwam, Waarheen ik telkens wederkeer, vernam Ik achter mij stil wandelende schreden. Verwonderd zag ik om. Even beneden Het kruis in 't midden draagt een vrouw een vlam. Dit stenen beeld, vlak naast een treurwilgstam, Stond of 't gereed was, op mij toe te treden. Geen…

Depressie VI

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 643
De wereld valt op me En dan word ik door Onmetelijke zwaarte verpletterd En ' t vreemde is Dat het lijf nog min Of meer intact lijkt Waar de geest in Miljoenen snippers uiteenwaait En het Ik onherstelbaar Beschadigd is…

Ontmoeting

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 618
We zagen de hel in elkaars ogen - de woorden die je sprak toen je je Vlaamse schone introduceerde. En ik hoorde haar accent en zag geen hel maar een steen en ik dacht hier liggen twee stenen te wachten op wat licht.…
Claudine9 december 2012Lees meer >

Dode sneeuw

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
Overleven doe ik In sneeuw die Dood is, Dode sneeuw Die roemloos In en om mij heen Gesmolten is - En vlokken die Voorgoed aan mijn Einder verdwenen zijn…

verborgen

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 628
ik aanvaard de reis naar winter, er is maar één richting en misschien alles wat ik wens de kamer blijft binnen terwijl daken voorbijtrekken, uit ieder huis een adem ruist en dan de slaap hervat welke naam zal ik geven aan het kind dat aan iedere deur vragen stelt, over spiegels glijdt, half in het huis en enkele seconden later, half in vlokken…