8622 resultaten.
Reis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Ik weet dat ik er vaak
alleen voor kom te staan,
dat wist ik
toen ik aan deze reis begon
maar ik wist
en weet nu ook,
dat ik op jou
vertrouwen kon.…
Richting zuiden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
597 In de regen liep ik stil over een plein.
De druppels gleden zacht van mijn hoofd,
gingen over in mijn tranen. Zo klein
tegenover het beeld. Door kou verdoofd
bleef ik daar staan. Heel vast had ik geloofd
alleen te zijn. Dat was ook zo misschien.
Nergens op straat liet een mens zich nog zien.
Hoog boven wees een grote arm gestrekt
op het zuiden…
MASKER VAN DE DAG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
913 Pas ’s avonds legde zij haar masker af
pas als zij in ‘t dromen vluchten mocht
Geheel haar bestaan ervoer zij als straf
daar ze eeuwig tegen ’t eenzaam vocht
Pas wanneer niemand ‘t meer kon zien
vertelde de spiegel wie ze werkelijk was
Een bedroefd meisje, van haast veertien
en dus niet dit leukste meisje uit de klas
Pas wanneer ‘t donker…
De verlaten vrouw
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.525 De nacht weer, de slaap weer vergleden,
Wéér de eenzame herfst van het licht
Aan de ruit, wéér de klem op mijn leden,
Of mijn ganse bestaan is ontwricht.
En mijn ogen sluitend, mijn handen
Geperst aan mijn borst, bij mijn hart,
Voel ik starend 't onzalige branden
Van mijn liefde en haar vlijmende smart.…
Verdrongen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
604 Hij stond daar maar, om warmte verlegen,
beide knuisten verscholen in zakken.
Ook uit zijn mond werd toen niets verkregen,
die zocht vergeefs, kon geen woorden pakken.
Hem was geleerd zich niet te verlakken:
“Duw het maar weg waarvan jij te veel weet.”
Het beetje licht, dat langs zijn lichaam gleed,
trof wel zijn blik. Daarin sprak zijn wezen…
In de geest
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.028 In de geest,
van mensen om mij heen
kruipen giftige slangen en
in het hart, proberen
giftige spinnen te heersen
maar in mijn hoofd
kruipen al jaren meelwormen;
het kronkelt... maar zij zijn:
voedsel voor vogels,
die daarvan
gaan fluiten:
als een nachtegaal
alleen kan!…
Verjaren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
657 De buurvrouw veegt haar stoep en daarbij
haar onrust in de goot, ze kijkt de bomen kaal
van 's ochtends vroeg tot avondrood.
Ze heeft hem al zo vaak bij ‘t oud vuil gezet
ook nadat hij is weggegaan, ze zoekt haar jas
en voelt, de winter komt er aan.
Het troost haar dat de dagen korten
terwijl ze zucht, ‘er is alweer een jaar voorbij’
en…
ACHTER HET MASKER
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.029 Achter haar maskermuur
huisden de droeve tranen
Bij ’t stille nachtelijk uur
openden zich hun kranen
Onder ‘t lachend gezicht
woonde er treurnis alleen
Ze huilde via een gedicht
onder ogen kreeg ’t geen
Achter de muur van lach
verbleef de eenzaamheid
Ogen betaalden het gelag
van de grote onzekerheid
Onder ‘t zwart der nacht
zakte…
NOOIT MEER SNIJDEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
816 Ze zou zich nooit meer snijden,
had ze zichzelf plechtig beloofd
Allerlei crisissituaties vermijden
en zij had zichzelf ècht geloofd
Ze zou zich nooit meer snijden,
had zij onder ‘t bloeden gezegd
Zich niet door smart laten leiden
en werkelijk, zij meende ‘t ècht
Ze zou zich nooit meer snijden,
had zij haar littekens bezworen
Ze zou zijn…
Terwijl de tijd verstrijkt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
864 Ze wil hier niet meer weg
niet terug naar het lege huis
waar alleen nog wat bloemen
langzaam staan te sterven
in een oude breekbare vaas
dus zit ze maar te wachten
terwijl de tijd verstrijkt
met gesloten ogen
verhult het donker
soms wat van de twijfel
de kunst van navigeren
in het wankele duister
is te varen op gevoel
tastend naar…
Het bankje
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
806 Ik zie de mannen van tachtig
Stoer willen ze nog zijn
Zo verdringen zij hun pijn
Wanen zich toch machtig
Zij schuilen bij elkaar
Bij het bankje op de hoek
Eentje slaakt een vloek
De ander rookt sigaar
Daar loopt een jonge meid
De blikken buigen mee
Vol vergane viriliteit
Zo verglijdt hier de tijd
Tot in de eeuwige zee
Van de eenzaamheid…
Woorden verliezen hun waarde ( voor: J. )
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
810 Woorden hebben in feite geen enkele waarde:
het is gebrekkig uitdrukken
van al dat is gaan mislukken
in mijn leven.
Ik kon geven, maar het had
geen enkele waarde, voor ieder.
Dus: de gedichten, de woorden
hoorden geen échte waardering.
Slechts die mij dacht te kunnen
gebruiken en misbruiken,
hanteerden leugenachtige ladingen
in de woorden…
Klein, klein kleutertje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Kleine man, mannetje
kleine vrouw
waarop loop jij daar zo...
waarom verstop je jouw wezen,
jouw mens-zijn, jouw aard ?
Kleine kleuter, mijn klein kind,
waarom laat je
gaat jouw Levenspad zo
liet je ieder
elk ander mens: onbemind ?…
Die zomer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
612 Zoals de zon
tussen vele woorden opgaat
Kan ik nog dromen
van je handen en je ogen
elke buiging in je gestalte
Zoals wij samen voorbij
de wereld gingen
zwervend langs water
reddeloos verloren liepen
In de grote zee
dreven we
en mijn hart bloedde
open
zie ook: www.josevanrosmalen.nl…
Dode dag
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.018 Nu lijkt het woud een wording van metaal.
De bronzen bomen krommen, nors geschaard,
Hun donkre wortels diep in donkere aard,
En kronklen zwart hun takken, ijzer-kaal,
Langs loden hemel. Broos als brokklig staal
Slaan ze elkaar stuk, waar kil de wind er vaart.
Uit vijver, gepolijst, rood koper, staart
De bodem op, door rimpling zilver-vaal.…
Door huid heen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
562 In de laatste stadia van de dood
huilt de wind over naamloze staken
flauwe schijn van geschiedenis maakt
een stille tocht langs littekens
lichtvoetige schimmen versterven
in een lenig landschap
waar nauwelijks plaats is voor zoveel ruimte
en de laatste pagina ontbreekt
veraf ligt het dorp voor anker
ze verbergt, achter fluisterende zandmaskers…
Verveling
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
626 Wat te doen
Verveling slaat toe
Muren op me af
geel, zwart en groen
Stilte alom
Niemand om mij heen
Helemaal alleen
saaiheid slaat stom
Red mij van eentonigheid
Breek door, breek vrij
Verlos mij
van mijn eenzaamheid
Word wakker
uit dit lusteloze bestaan
Sta op, beweeg, ga
Leef
Hee, kom aan…
Grensgeval
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
720 Er tatert een monstertje op los
de parkiet tjiept treurig tjiep
zijn vederen vallen langzaam uit
de poes luilekkert in de zetel
Wachten of de pilletjes gaan werken
een Nieuwjaarsdag om tegenop te zien
handen schudden, kussen geven
uitspreken van onbegrijpelijke wensen
Denken aan iemand van vroeger, die meer
en meer uit louter herinnering…
Bemoediging
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
646 Heer, blijf bij ons als wij het gemis zo voelen
U weet van onze pijn en onze eenzaamheid
Ook ziet U ons stil verdriet en onze strijd
Heer U kent ons, U weet wat wij bedoelen.…
Verstandsverbijstering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
701 Ik hield van het minste
ik houd van het oudste,
van de laatste poging tot geven
in eenzaam beleven.
Als de momenten van hoogste vertwijfeling:
het waarachtigst!
Jij, die leefde zonder jezelf.
Jij, die zo machteloos scheen...
jij die zo was verwaarloosd,
zó ontzettend van rijke waarde voor me.…
Zo verdomd alleen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
658 moet tegenwoordig
twee keer kijken
soms met vroeger vergelijken
of het niet dan wel
de waarheid is
speelt werkelijkheid weer dubbelspel
duik dieper in de zaken
en laat me niet
met oppervlakkigheid vermaken
maar om tot
het juiste te geraken
moet ik in mijn herinneringen graven
een caleidoscoop
van mooie platen waarvan
het verband…
Je hebt me niet verlaten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
563 Ik heb mijn hart ferm gesloten
voor het geval er een ander
binnen komt geslopen
en ook al klopt hij hard
ik laat hem buiten staan
alleen jij kan zomaar binnengaan
je bent gegaan
maar ik weet het zeker
je hebt me niet verlaten.…
Dakloos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
752 Ik ken alle kamers in dit huis
ik ken de gordijnen die er hangen
ken zelfs het stof dat op de vensterbanken ligt
ik keer me naar jouw gezicht
en ik ontwaar een vreemdeling
de ogen, de huid, het haar
ze zijn me onbekend
terwijl ik weet dat ergens daar
jij er moet zijn
ik ken alle kamers in dit huis
blindelings loop ik er door heen
er…
Rechtvaardig
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
821 Als er één ding overeind bleef
in mijn leven, dan was het, dan is het:
de dood.
Alleen deze is rechtvaardig, zo ik meen.
Alleen deze geeft liefde, zo het scheen.
Ik zag het leven.
Ik proefde verdriet en vreugde.
Ik lachte en begroef mijn tranen.
Ik weende tranen in grote, weelderige banen.
Van ver meende ik een Licht te zien.
Het bezag…
Keer op keer
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
876 Je moet nu wel gelukkig zijn
Een heel jaar zonder mij
Je leven terug
Gezonde rust
En bovenal weer vrij
Misschien lukt het gescheiden wel
Samen maakten we er niks van
Ik haat je niet
Wens je geluk
Je weet dat ik dat kan
En ik, ik raap de scherven op
Recht de rug maar weer
Met werken aan een nieuwe start
Het sloopt me
Keer op keer…
Gevogelte
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
547 Een dood vogeltje pronkt met een gevallen pen
Die tot voor kort nog liederen in zijn aderen grifte
Dwarrelend streek het papier op haar neer
De liederen waren dood
Daar waar zojuist de kat nog had staan dromen
Was het leeg, gevoeld en ondoordacht
Mijn hand lag open, voor iets nieuws dat
Niet te pakken was, onverstoorbaar ligt de vogel voort…
Dement
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
652 Ik vertel aan mijn dochter een verhaal op de bank
Dan zegt zij plots “Ja dat heb je al eerder verteld” en ik hoor aan haar klank
dat ze het liefst zou willen zakken door een gat in de grond
Direct ben ik verbijsterd en sluit snel mijn mond
en ik word bang en durf niet te zeggen dat ik het niet weet
Bang voor haar woorden, want woorden zijn soms…
mislukt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
601 Mislukt
Het leven dat zij ooit schetste
Is uitgelopen in een oneindig schilderij
Met veel rood
Doodgebloed
En te veel verdund
Zwart wit was haar ding
Zonder toevoegingen…
GEMASKERDE TRAAN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
880 Pas laat in bed gleed haar ’t masker af
pas laat in bed liet zij haar tranen gaan
De weg, waarop ze zich destijds begaf
bleek de weg van de gemaskerde traan
Pas als de maan zijn vage licht gloeide
pas dàn blonk ineens haar waar gezicht
In de duisternis was dat ’t traan vloeide
in ‘t reine eenzaam buiten het voetlicht
Pas als het straatrumoer…
Verdriet
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
895 Ik ben stil geslagen
ik ben op zoek naar woorden
die mijn verdriet kunnen dragen
en als ze er al zijn
trekken ze krom van de helse pijn.…