5346 resultaten.
mi dushi
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
2.232 Pas later, als we tot rust gekomen zijn,
doet het komende afscheid alweer pijn.
Hoopvol kijk ik uit naar de volgende keer,
want ik zie je zeker weer.....…
heel even dood zijn....
hartenkreet
3.5 met 22 stemmen
1.878 rustige wereld te kijken
even helemaal van niks weten
gewoon even niet leven
geen geweld of liefde
en al helemaal geen streven
de tijd, nu niet meer van belang
ik zet het gewoon even stil
nergens te vroeg of te laat
en niks was ik moet of wat ik wil
helemaal weg van deze wereld
niet belangrijk zijn en even niet bestaan
en dan pas…
Ongelukkig moment
netgedicht
2.9 met 30 stemmen
7.405 eerste zoon
Nu mag ik hém niet eens meer bellen
Lief je had me niet zo mogen kwellen
Ik zag mezelf al met die kroon
En daarom kreeg ik je verraad als loon
Frappant, hoe dat soms op komt wellen
Was dit voor mij toen te voorspellen
Al dromend naast je op die troon
Slapend rijk in een roze roes
Jij wist het al veel eerder, snoes
Ik hoorde pas…
Ik mis je
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.865 Je zit op de grond voor het meer
kijkend naar het water
en de bootjes die langs varen
ik zit naast je
en kijk naar jou
naar je vrolijke gezicht
en je dansende oogjes
konden we maar voor altijd zo blijven zitten
jij en ik samen bij het meer
want nu pas weet ik wat missen is
ik mis je zo erg
dat ik er soms misselijk van word
en de tranen…
in de wereld van mijn lach
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
842 eindelijk zag
die meters kan ik niet vergeten
de tijd draaide een halve slag
je stapte onbevangen
in de wereld van mijn lach
woorden werden overbodig
de omgeving niet meer nodig
verbonden wisten we dat onze
lichamen elkaar meteen verstonden
samen zijn we
weggegaan om alles
te beleven om aan elkaar
te geven wat verboden leek
pas…
kunstwerk
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
3.777 nu pas ben ik af na 21 jaar
om een plaats in het atelier te nemen
de grote weide wereld
ik sta nu op eigen benen
geen kunstzinnige kritiek nodig van
mijn moeder de verzekeraar of
van hem de verloren/ verstrooide kunstenaar
zijn kleuren bevallen mij wel
het is een deel van mij
maar bij het ontdekken van het mystiek
vervallen die kleuren…
een spetterende dood
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
3.134 ik wil springen maar
kloven gapen me aan
hebben alles gedaan
om me te weren
ze gronden me af
beleven me pas als ik
het echt ga proberen
toekomst delen in het
zwarte geplet door
zwaarte en kracht waarvan
ik vooralsnog niet kon winnen
zo dacht ik in de arrogantie
van mijn zelfmoordlach
wachtend op jouw beminnen
zweven is begin…
Het is maar een huis
hartenkreet
3.3 met 33 stemmen
9.187 Een nieuwe stek
Een nieuw verhaal
Een nieuw vroeger geboren
Een nieuw huis, alles kaal
En weer opnieuw beginnen
Achter in het oude huis hangt de herinnering aan elke spijker, elk mank
Aan een nieuw gezin en alle spulletjes verzameld
De liefde en rijkdom vergroot
Nog maar pas was je er
Pak ze in en neem ze mee
Laat het nieuwe huis ze ademen…
Karaktermoord
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
773 niet alleen
het afslachten evenzeer
het maatschappelijk opblazen
van Theo van Gogh is moord
een onheilspellend fenomeen
Theo blijft ook na zijn dood
een man van gelazer
een razende etterbuil die geen
blad voor de mond nam
filmde zoals hij wilde
in deze post-Pim-periode
is iemand blijkbaar pas een Grote
Nederlander als hij monddood
in…
Taal der liefde
hartenkreet
3.7 met 30 stemmen
2.436 gaan bellen
Onuitgesproken woorden tussen ons
vinden toch altijd wel hun weg
Wij spreken via onze harten
en je hoort zo wat ik je zeg
Nooit eerder kon ik zo duidelijk
zonder woorden communiceren
Deze taal der liefde tussen ons
kun je heus ook nergens leren
Zo een liefde zal ik nooit meer
voor een ander kunnen krijgen
Bij ons valt pas…
Incest
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
2.586 In stilte genomen
Niemand mocht erachter komen
Consequent gezwegen
En elke keer denkend het zal wel aan mij hebben gelegen
Stilte, schaamte, schuld bepaalden mijn bestaan
Treurig dat ik achteraf pas besef wat mij is aangedaan...…
in het woud van morgen
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
792 raap de bladeren, mijn zoon
in het woud van morgen
ze vertellen van wat is geweest
maar vooral wat komt
en dragen de vergankelijkheid,
het sterven,
doch ook de nerven
van wijsheid die bevrijdt
buig, mijn zoon
voor de aarde in bloei
vertraag je pas
bij het voelen
van het zachte mos
denk daarbij
aan de mensen
die onevenredig woelen…
dat zacht amandel oogt
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
913 bargoens
maar ik liep terug
door eeuwenoude straatjes
vond in de tijd de gaatjes
naar het leven toen
zag de groene
schaduwrijke binnenplaats
die vandaag de rust
van morgen binnen laat
het klassiek profiel
dat zacht amandel oogt
de blik die bijbels
in het paradijs gelooft
zo smelten jaren in
het vuur van tegenkomen
pas…
De verstekeling
gedicht
3.8 met 60 stemmen
19.915 Het zijn de kleine kindren die hem kennen
en hem niet vrezen: zij zijn nog pas zo kort
geleden uitgevaren uit hun nacht
ze moeten aan het daglicht nog zo wennen.
Zoals schaduw bij het licht behoort
zo leeft de dood binnen het leven voort.
------------------------------------
uit: 'De oude kustlijn', 2002.…
Kreeft
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.055 Ach jij mooie sterke kreeft,
je piept zo machteloos
wanneer je sterft
in kokend water,
omdat ik vind dat jij dan pas
zoveel beter smaakt.
Gretig zet ik mijn tanden
in je zachte, weke vlees.…
de verloren verte
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.045 zij springen tussen
struiken van liefde
luisterend naar
een vlijende tederheid
die hen als vanzelf
kwetsbaar voorwaarts begeleidt
ik wil hun dorst laven
met zachte zuchten;
kom maar, lijk ik te zeggen
jullie zijn mij van harte nabij
er is niets te duchten
ook fluister ik met gesloten lippen
hun vragende ogen tegemoet
als dan hun pas…
Kathedraal koelte
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
618 ik zoek stilte
kathedraal koelte en
de rust van eeuwen
ik vond ze daar
gesokkeld en verheven
tot heiligheid
zag hart en ogen
hun leven hebben zij
tussen mens en dier
bewogen maar eenmaal
boven restte pas
het echt geloven
hoor de litanieën
mensen op de knieën
ik bid en zie
de wierook kringelen
in het onnavolgbaar
zacht devote…
Grafschrift van een ontknaapte grijsaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
711 Pas toen ik tachtig was ging ik van bil,
maar ik had meteen de nacht van mijn leven.
Helaas voor mij, ik ben daar in gebleven.
De hormonen stroomden, mijn hart stond stil.
Jammer, die ene keer in al die tijd?
Ach, 't gaat om kwali- niet om kwantiteit.…
haarlem zo ver weg
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
851 wat is haarlem ontstellend ver weg
als je gewoon nog op de dam staat
moet je eerst naar de haarlemmerdijk
waar verplichte voetgang zeer vertraagt
met een bord schandelijk gemeentelijk
fietsen mag pas op de haarlemmerstraat
je mondt uit aan het haarlemmerplein
na veel kruising volgt de haarlemmerweg
mooi dus dat ik bekaf in sloterdijk…
Stapt hij straks aan hand gedwee
gedicht
3.3 met 20 stemmen
14.620 Het is een herfstblad vader pas gewaaid.
------------------------------------------
uit: 'Drievuldig feilloos vals', 2005.…
De lach die nooit mocht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
716 ik zie weer de foto's
uit het huis van verleden
ze staan er goed op
in toenmalig zwartwit
pas later konden kleuren
dat podium ook weer betreden
het waren nuances
overheersend in grijs
de lach die nooit mocht
een jeugd die een snelle
volwassenheid zocht en zicht
op een plaats met gewicht
nu zomert lente het
winterse grijs snel voorbij…
Avondgebed
gedicht
2.7 met 34 stemmen
19.070 Wij zaten stom, pas ingewijden.
De man die ons had verwekt
hief de hand. Wij boden het hoofd.
Hij prentte zijn duim in de hersens.
Wind en regen bestookten de droom.
Onder bed sliepen wolven en heksen.
------------------------------------
uit: 'De hertog en ik', 1989.…
Nog altijd
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
801 Ik schrijf nog altijd
het woord vandaag
met het gevoel
dat ik in mijn hart draag
Ik denk veel trager
en ik zie alles vager
dan in de tijd van toen
En er is nog zoveel
dat ik pas morgen wil doen
Maar ik weet dat jij
me nog altijd kent
Van jou mag ik gaan
terwijl iedereen rent
Ik mag tot rust komen
en je laat me dromen
van de tijd van…
Onvermijdelijkheid van pijn
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.190 Ik zal het pijnlijke lot moeten
Leren te willen, om te kunnen
Leven met het lot, en datgene
Gewillig te nemen, welke mij schaadt
Dan pas laat de roest los welke mij
Weerhoudt mijn geest te bewegen naar alle
Standvastigheid, niet verzwakt door verdriet en
Alles wat een bloedend mens met zich meedraagt
Liever geen pijn dan wel, maar pijn…
Vieren
netgedicht
4.5 met 24 stemmen
858 Ik weet het niet, krijg graag de reden:
dan wordt er pas oprecht gestreden
en niet zo heimelijk vooral
want al die vieren zonder tal,
ze maken me wel ongerust
want wie is hier op wraak belust
en gunt een ander niet een negen,
gaat enkel maar verkeerde wegen
en doet de dichters heel diep zuchten
om toch op die manier te luchten
wat hen…
Dauwmomenten
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
775 zelfs rozen waren op de vlucht
stoven wervelwinderig uiteen
ontkleurd door de dorre adem
van een klaarwakkere sirocco
de stoffige hitte liet dorsten
naar verkoelende dromen
en slaapdronken hongeren
naar verwaterd groen
~~~~~~~
nu ademt het weer dauwmomenten
blije lucht blaast door de bladeren
van pas geboren bloemen
rood sprankelt…
In eenzaamheid gegaan
hartenkreet
4.1 met 30 stemmen
3.061 Maar niemand die haar ziet
Onopvallend in haar eenzaamheid
Het hoofd gebogen
Veel dieper dan verdriet
Nooit gevraagd voor feestjes
Regelmatig vergeten
Nooit onderwerp van gesprek
Slechts een enkeling kent haar naam
De rest wil hem niet weten
Zij merkt het al niet meer
Ze zit stilletjes in de klas
Al afscheid genomen van dit leven
Pas…
Nauwelijkse maan
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.301 Zichtbaar verstopt in alle ruimte van de dag
Mijn kind dat haar ontdekt, en opgetogen
Haar naam noemt, roemt, verrast, met mededogen
Haar hoopt tot ooit weer groter pracht
Ik zag haar pas verscholen in de nacht
Ik ken haar, maar herken haar amper:
Een haar, haast niets, een sikkel, schamper
Als een achteloze schildersstreek
Ik veeg mijn…
Prismaat alle kleuren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
648 jij bent mijn zon
prismaat alle kleuren
die we samen delen
je groent en roodt
in pas beginnen daarmee
laat je warme kleuren binnen
blauwt soms kou
en ultraviolet in heftigheid
maar ongezien raak je dat kwijt
infraroodt in passioneel ontmoeten
ja je handen stralen en ik voel
de hitte van je kussen in het groeten
je bent mijn zon…
Bewondering
hartenkreet
4.9 met 11 stemmen
1.896 Zwervend op mijn karveel
van nevelslierten
meende ik jou te zien
in de spiegel
van mijn dromen
op een verre weg
langs het tijdloze water
helder en diep
In jouw verten vond ik
verborgen parels
de omhelzing
van pure magie
het dagen van tere extase
de tover van het onbekende
een pas ontloken bloem
nooit eerder aanschouwd
En ik was verbaasd…