6043 resultaten.
Vacuüm
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
576 Jouw angst heeft
plaats gemaakt voor leegte
het schilderij van de dood
is veranderd in een witte bloem
de armoede van jouw faalangst
heeft je vacuüm gezogen
alles wat er over is
zweeft in de kleinte
van een droom.…
De jacht is geopend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
464 Jagen doen we
Zodra de dag
Wakker wordt
Op alles wat
In dit ondermaanse
Onbereikbaar is -
Althans lijkt te
Zijn - rust komt
Pas als we beseffen
Dat we voor vrede
Alleen maar in
Onszelf hoeven zijn
Waar de eeuwige jachtvelden
Voor altijd velden van vrede
Zullen zijn…
Anker
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
618 de maan spiegelt
een reis in gedachten
ongrijpbaar
voor de stille dromer
een buik vol gevoel
flarden van eenzaamheid
en een duif
onderstreept het verhaal
in vogelvlucht
een slaapliedje
voor de bomen
die het landschap omarmen
als een warme deken
een nachtkus
voor het laatste
woord…
groter groeien
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
654 een groot kind
is wat ik soms vind
hier
niet alleen op papier
maar in de realiteit
achter de toetsen
probeer ik het leven wat
op te poetsen
maar raak dat kind niet kwijt
vallen en opstaan
niet huilen, stoer zijn
verbijten die pijn
doen alsof het je niet deert
zo is 't je immers geleerd…
ik hoor het graven van de winter
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
543 in gemeten passen
ligt het geluid van het verleden
ik leg ze tussen jou en mij, ’t gehuil
bleef in de afstand bewaard
en nu ik te oud
voor toekomst word
duidelijk en doodstil
vraag je
of ik mezelf wil verlaten;
de duur onuitgeschreven
maar wil je mij dan vasthouden
nog voor de winter verminkt
het leven of dat wat als zodanig klinkt…
Bevroren ondergrond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 Hoe vaak heb ik
Al niet geprobeerd
Om het diepste
In jou te bereiken
Om telkens weer
Te constateren dat
Het de bevroren
Ondergrond in jou
Is die mij dat belet…
Bevroren licht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
578 Als in het nachtelijk
Donker zelfs het licht
Van alle lampen
Lijkt te bevriezen
Tot een groot blok
IJs dat door en door
Massief is, dan wordt
Mijn ik ook langzaam aan
Koud als steen
En lijkt het alsof
Ik nog maar moeilijk
Tot leven ben te wekken…
Over de agoog
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
502 Het volgende betoog
Gaat over een agoog.
Hij houdt zich bezig met vragen
Hoe wij ons sociaal gedragen,
Ze hebben meerdere pijlen op hun boog.
Kort gezegd verbeteren agogen
Allerlei sociale haken en ogen.…
Mijn ogen bent en ook mijn oren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Voor J.
Doof en blind ben ik,
Niet meer in staat tot
Zien en horen -
En 'k prijs me gelukkig
Dat jij bij mij bent,
Dat jij mijn ogen
Bent en ook mijn oren…
BUIGEN, BACH, GOD EN IK, MENSEN
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
589 Ik buig niet meer
voor mensen
misschien nog
wel voor God
want mensen
missen het goede
wat ik wel kan
vinden bij God
Maar Hij voelt
ook vaak als fictie
en soms als een
fractie van geluk
dat heeft Hij
aan Bach te danken
dienend doorgevend
zijn eigen klanken
Dan ga ik knielend janken
dan bid ik vroom gebukt
maar voor kleinerende mensen…
de komst van het verdwijnen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
534 de toekomst gesloten
van dit oude uur waarin de avond
zich niet hoeden laat
ik faal opnieuw, twee of driemaal
rond mijn ogen, trek een kring van mist
rond een lege stoel
en leg mijn oor te luisteren
op mezelf
in dit tijdelijk, papieren huis;
de blik gedwongen, zo dichtbij…
Klavertje vier
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
535 nu is het
mooi geweest
als as in de wind
verdwenen
kus mij liefelijk
zoals jij
speelt met snaren
neem mij mee
neem mij mee
ik wacht een dag
in levenslang patroon
ik smacht
naar leven
van de lust
zo is mijn bron…
levensgroot
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
589 het is zo'n ding waar je nooit zeker van bent
dat nooit zeker kan zijn
het dwaalt langs straten, overdag
of in de late avond
het schurkt tegen een boom
zoals een hond die vlooien heeft
en smeekt om gestreeld te worden
het bewierookt boeken
over de ondergang; grijze kleding
en een doorstreepte hemel
het kruipt onder kaarslicht
omdat…
Over prioriteit.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
708 Het is vaak een feit:
Door het stellen van prioriteit
Vermindert je afhankelijkheid.
Maar het verhoogt je kwaliteit
En je flexibiliteit.
Het is vaak bepalend in het leven,
Wat je voorrang wil geven.…
Over burn-out gesproken
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
747 Ik ben uitgewoond, opgebrand,
afgebroken,
Op.
Ik ben oververmoeid,
niet vooruit te branden,accu leeg,
het is op.
Ik ben afgeknoedeld, overwerkt,
Uit- geburnd
noem maar op.
Ik ben mezelf niet meer,
dat is niet top.
En hoe het komt, dat weet geen mens,
maar wat ik mezelf het meeste wens:
Is een volle accu, een beetje pit,
zodat ik…
uit een ander seizoen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
741 iedere dag reinig ik mijn lichaam
met zeep
ik schrob mijn huid
van wit naar roze
naar rood
tot haast bloedens toe
tot ik niets meer dan water hoor
ik draai me weg
van de nacht en van al dat sterven
waarmee ik leef
mijn ziel wil aaien, waaien, zwaaien,
schuimen naar zee
naar duinrozen
die ik kan neerschrijven
alsof…
schuchtere voelsprieten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
520 het huis waarin ik wilde wonen was klein
zo klein als het in een sprookje kan zijn
van binnen oogde het nog groter dan een paleis
ik hoefde er niets te verzinnen, alsof alles, ieder laagje
een onderdeel van me was, rechts- of linksgewonden
vage dagen of een tragisch hopen sliepen in vrede
en liefhebben hechtte zich aan eenheid, het hart…
Oogverblindend
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.437 Ik verblind je met mijn buitenkant.
Want binnen is slechts duisternis
die men, zelfs door mij te breken,
gelukkig nooit zal zien.…
Op weg naar thuis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
617 Het eiland – emotie -
ligt in herinnering van liefde
uitgestrekt in zoete dooi
de geest laat zich niet
door onzekerheden temmen
al klinken woorden zielig mooi
een trefzekere soevereiniteit
heeft opnieuw aan kracht gewonnen
onder de winterzon van zwijgen
de weg naar thuis
is weer begaanbaar.…
Het onbesproken woord
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
585 Je hoeft niet intelligent te zijn
om het woord onbesproken te laten
de ziel voert waarheid
weg van het moederschip
op volle, apathische zee
is de geest alleen met de getijden
het is niet nodig geniaal te zijn
wanneer de dood
om de hoek komt
met nieuwe spelonken
vraagt ratio geen leegte
woeste golven bespelen
het noodlot…
Optelsom
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
554 het licht van een lantaren schijnt
genadeloos naar binnen
er bungelt een netje aan met welgeteld
twee spinnen en een mot
de maan is omringd met nevellussen
er is zwart en er is wit
daar laveer je altijd tussen
de gemene deler noem ik god
zegt de verdoemde
en zakt terug in zijn streepjeskussen…
Denkbeeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
531 In beelden heb ik leren denken
Als woorden mij ontbraken
En Nederlands mij voorkwam
Als een vreemde taal
Is het beeld nooit uit mijn denken verdwenen
Zichtbaar als was het tekst op papier -
Woorden lossen op in de lucht
Als ze zijn uitgesproken
Maar beelden blijven bestaan
Als waren ze uiting op schrift
En staan voor eeuwig
In mijn…
Angst, woede en verdriet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
690 IN THERAPIE
Geregeerd wordt m'n leven,
Lijkt het wel,
Door angst, woede en verdriet
't Vreemde is alleen -
Ze zijn er wel, maar je ziet ze niet…
wees kind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Ik heb je gevonden
op een winteravond
de deur ging open
en daar zag ik je,
ondergedoken
in het zachte geel.
Ik hoorde je zuchten
en vroeg waarom je zo bang was.
Je liet me je oorsprong zien -
recht tegenover de plek
waar je terecht was gekomen.
En ik dacht:
wat ijzig ver heb jij
hier af moeten dalen.…
de schors van de nacht
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
738 laat me
als een kleine vlam
mezelf zijn
want hoe anders kan ik uitleggen
dat de nacht zich niet vergist
naakt op mijn schouders
hij is een reiziger
-ik ken zijn gewoonte-
en komt binnen via schemerlicht
berooft een boom van zijn bladeren
en ebt dan weg in het oog
van alledag
laat me
het ruisen legt zich neer
ik klink zachter op…
Over onvermijdelijk.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
487 Geleidelijk
Raakte ik het, onvermijdelijk.
Ik kan wel vertellen
Het nooit meer als doel te stellen,
Ook al was het tijdelijk.
Ik ga nu proberen
Het gewoon te accepteren.…
Over spontaneïteit.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
632 Je kunt veel kwijt
In je spontaneïteit.
De grote hersens, ons brein,
Die daar verantwoordelijk voor zijn,
Ongedwongenheid.
Spontaan,
Dan is er geen houden aan.…
de smaak van lijnzaad
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
514 abdijbrood blinkt bruin
op de plank ligt al een mes, een vork
en boter
als de glans gestorven is, neem ik een hap
geolied door de aanraking van vers
gegist door het moment wendt diens
smaak zich tot mijn tong
ik proef de arbeid uit een harde tijd
handen die het graan vermalen
-een machine binnen nu-
gedachten dwalen tot
een déjà vu…
Een goed gesprek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
605 Vaak verwijt je mij
Dat we niet meer
Met elkaar praten, dat het
Hoog tijd wordt voor een
Goed gesprek - dan begrijp
Ik echt niet wat je bedoelt -
Ik vraag je immers vaak genoeg
Om je advies, niet dat ik daar
Wat mee doe, maar toch,
Ik laat je altijd uitpraten,
Niet dat ik luister, maar toch,
En als jij je eigen mening
Ventileert…
Niet alleen stof.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
493 Gelaten wachtend, wie mijn
laatste strofe strooid, waarmee
de aarde wordt vernist, die vraag
is vroeg gaan branden, het antwoord
is een lampion in de flarden mist,
vertraagt de tred van oude beelden,
bepaalt in welk hoofdstuk ik beland
niet wetend welke worden gewist.
Wind verspilt het zout van de oceaan,
naar gelang hij verder of dichter…