Alle inzendingen over psychologie

6043 resultaten.

Sorteren op:

Vacuüm

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 576
Jouw angst heeft plaats gemaakt voor leegte het schilderij van de dood is veranderd in een witte bloem de armoede van jouw faalangst heeft je vacuüm gezogen alles wat er over is zweeft in de kleinte van een droom.…

De jacht is geopend

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
Jagen doen we Zodra de dag Wakker wordt Op alles wat In dit ondermaanse Onbereikbaar is - Althans lijkt te Zijn - rust komt Pas als we beseffen Dat we voor vrede Alleen maar in Onszelf hoeven zijn Waar de eeuwige jachtvelden Voor altijd velden van vrede Zullen zijn…

Anker

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 618
de maan spiegelt een reis in gedachten ongrijpbaar voor de stille dromer een buik vol gevoel flarden van eenzaamheid en een duif onderstreept het verhaal in vogelvlucht een slaapliedje voor de bomen die het landschap omarmen als een warme deken een nachtkus voor het laatste woord…

groter groeien

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 654
een groot kind is wat ik soms vind hier niet alleen op papier maar in de realiteit achter de toetsen probeer ik het leven wat op te poetsen maar raak dat kind niet kwijt vallen en opstaan niet huilen, stoer zijn verbijten die pijn doen alsof het je niet deert zo is 't je immers geleerd…

ik hoor het graven van de winter

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 543
in gemeten passen ligt het geluid van het verleden ik leg ze tussen jou en mij, ’t gehuil bleef in de afstand bewaard en nu ik te oud voor toekomst word duidelijk en doodstil vraag je of ik mezelf wil verlaten; de duur onuitgeschreven maar wil je mij dan vasthouden nog voor de winter verminkt het leven of dat wat als zodanig klinkt…

Bevroren ondergrond

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Hoe vaak heb ik Al niet geprobeerd Om het diepste In jou te bereiken Om telkens weer Te constateren dat Het de bevroren Ondergrond in jou Is die mij dat belet…

Bevroren licht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
Als in het nachtelijk Donker zelfs het licht Van alle lampen Lijkt te bevriezen Tot een groot blok IJs dat door en door Massief is, dan wordt Mijn ik ook langzaam aan Koud als steen En lijkt het alsof Ik nog maar moeilijk Tot leven ben te wekken…

Over de agoog

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
Het volgende betoog Gaat over een agoog. Hij houdt zich bezig met vragen Hoe wij ons sociaal gedragen, Ze hebben meerdere pijlen op hun boog. Kort gezegd verbeteren agogen Allerlei sociale haken en ogen.…
J. Quekel16 januari 2013Lees meer >

Mijn ogen bent en ook mijn oren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 530
Voor J. Doof en blind ben ik, Niet meer in staat tot Zien en horen - En 'k prijs me gelukkig Dat jij bij mij bent, Dat jij mijn ogen Bent en ook mijn oren…

BUIGEN, BACH, GOD EN IK, MENSEN

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
Ik buig niet meer voor mensen misschien nog wel voor God want mensen missen het goede wat ik wel kan vinden bij God Maar Hij voelt ook vaak als fictie en soms als een fractie van geluk dat heeft Hij aan Bach te danken dienend doorgevend zijn eigen klanken Dan ga ik knielend janken dan bid ik vroom gebukt maar voor kleinerende mensen…

de komst van het verdwijnen

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 534
de toekomst gesloten van dit oude uur waarin de avond zich niet hoeden laat ik faal opnieuw, twee of driemaal rond mijn ogen, trek een kring van mist rond een lege stoel en leg mijn oor te luisteren op mezelf in dit tijdelijk, papieren huis; de blik gedwongen, zo dichtbij…

Klavertje vier

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
nu is het mooi geweest als as in de wind verdwenen kus mij liefelijk zoals jij speelt met snaren neem mij mee neem mij mee ik wacht een dag in levenslang patroon ik smacht naar leven van de lust zo is mijn bron…
Bas Korpadi20 januari 2013Lees meer >

levensgroot

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 589
het is zo'n ding waar je nooit zeker van bent dat nooit zeker kan zijn het dwaalt langs straten, overdag of in de late avond het schurkt tegen een boom zoals een hond die vlooien heeft en smeekt om gestreeld te worden het bewierookt boeken over de ondergang; grijze kleding en een doorstreepte hemel het kruipt onder kaarslicht omdat…

Over prioriteit.

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 708
Het is vaak een feit: Door het stellen van prioriteit Vermindert je afhankelijkheid. Maar het verhoogt je kwaliteit En je flexibiliteit. Het is vaak bepalend in het leven, Wat je voorrang wil geven.…
J. Quekel24 januari 2013Lees meer >

Over burn-out gesproken

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 747
Ik ben uitgewoond, opgebrand, afgebroken, Op. Ik ben oververmoeid, niet vooruit te branden,accu leeg, het is op. Ik ben afgeknoedeld, overwerkt, Uit- geburnd noem maar op. Ik ben mezelf niet meer, dat is niet top. En hoe het komt, dat weet geen mens, maar wat ik mezelf het meeste wens: Is een volle accu, een beetje pit, zodat ik…
An Terlouw25 januari 2013Lees meer >

uit een ander seizoen

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 741
iedere dag reinig ik mijn lichaam met zeep ik schrob mijn huid van wit naar roze naar rood tot haast bloedens toe tot ik niets meer dan water hoor ik draai me weg van de nacht en van al dat sterven waarmee ik leef mijn ziel wil aaien, waaien, zwaaien, schuimen naar zee naar duinrozen die ik kan neerschrijven alsof…

schuchtere voelsprieten

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 520
het huis waarin ik wilde wonen was klein zo klein als het in een sprookje kan zijn van binnen oogde het nog groter dan een paleis ik hoefde er niets te verzinnen, alsof alles, ieder laagje een onderdeel van me was, rechts- of linksgewonden vage dagen of een tragisch hopen sliepen in vrede en liefhebben hechtte zich aan eenheid, het hart…

Oogverblindend

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.437
Ik verblind je met mijn buitenkant. Want binnen is slechts duisternis die men, zelfs door mij te breken, gelukkig nooit zal zien.…

Op weg naar thuis

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 617
Het eiland – emotie - ligt in herinnering van liefde uitgestrekt in zoete dooi de geest laat zich niet door onzekerheden temmen al klinken woorden zielig mooi een trefzekere soevereiniteit heeft opnieuw aan kracht gewonnen onder de winterzon van zwijgen de weg naar thuis is weer begaanbaar.…

Het onbesproken woord

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 585
Je hoeft niet intelligent te zijn om het woord onbesproken te laten de ziel voert waarheid weg van het moederschip op volle, apathische zee is de geest alleen met de getijden het is niet nodig geniaal te zijn wanneer de dood om de hoek komt met nieuwe spelonken vraagt ratio geen leegte woeste golven bespelen het noodlot…
mobar28 januari 2013Lees meer >

Optelsom

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 554
het licht van een lantaren schijnt genadeloos naar binnen er bungelt een netje aan met welgeteld twee spinnen en een mot de maan is omringd met nevellussen er is zwart en er is wit daar laveer je altijd tussen de gemene deler noem ik god zegt de verdoemde en zakt terug in zijn streepjeskussen…

Denkbeeld

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
In beelden heb ik leren denken Als woorden mij ontbraken En Nederlands mij voorkwam Als een vreemde taal Is het beeld nooit uit mijn denken verdwenen Zichtbaar als was het tekst op papier - Woorden lossen op in de lucht Als ze zijn uitgesproken Maar beelden blijven bestaan Als waren ze uiting op schrift En staan voor eeuwig In mijn…

Angst, woede en verdriet

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 690
IN THERAPIE Geregeerd wordt m'n leven, Lijkt het wel, Door angst, woede en verdriet 't Vreemde is alleen - Ze zijn er wel, maar je ziet ze niet…

wees kind

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 581
Ik heb je gevonden op een winteravond de deur ging open en daar zag ik je, ondergedoken in het zachte geel. Ik hoorde je zuchten en vroeg waarom je zo bang was. Je liet me je oorsprong zien - recht tegenover de plek waar je terecht was gekomen. En ik dacht: wat ijzig ver heb jij hier af moeten dalen.…
Claudine1 februari 2013Lees meer >

de schors van de nacht

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 738
laat me als een kleine vlam mezelf zijn want hoe anders kan ik uitleggen dat de nacht zich niet vergist naakt op mijn schouders hij is een reiziger -ik ken zijn gewoonte- en komt binnen via schemerlicht berooft een boom van zijn bladeren en ebt dan weg in het oog van alledag laat me het ruisen legt zich neer ik klink zachter op…

Over onvermijdelijk.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
Geleidelijk Raakte ik het, onvermijdelijk. Ik kan wel vertellen Het nooit meer als doel te stellen, Ook al was het tijdelijk. Ik ga nu proberen Het gewoon te accepteren.…
J. Quekel3 februari 2013Lees meer >

Over spontaneïteit.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 632
Je kunt veel kwijt In je spontaneïteit. De grote hersens, ons brein, Die daar verantwoordelijk voor zijn, Ongedwongenheid. Spontaan, Dan is er geen houden aan.…
J. Quekel4 februari 2013Lees meer >

de smaak van lijnzaad

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 514
abdijbrood blinkt bruin op de plank ligt al een mes, een vork en boter als de glans gestorven is, neem ik een hap geolied door de aanraking van vers gegist door het moment wendt diens smaak zich tot mijn tong ik proef de arbeid uit een harde tijd handen die het graan vermalen -een machine binnen nu- gedachten dwalen tot een déjà vu…
switi lobi5 februari 2013Lees meer >

Een goed gesprek

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 605
Vaak verwijt je mij Dat we niet meer Met elkaar praten, dat het Hoog tijd wordt voor een Goed gesprek - dan begrijp Ik echt niet wat je bedoelt - Ik vraag je immers vaak genoeg Om je advies, niet dat ik daar Wat mee doe, maar toch, Ik laat je altijd uitpraten, Niet dat ik luister, maar toch, En als jij je eigen mening Ventileert…

Niet alleen stof.

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
Gelaten wachtend, wie mijn laatste strofe strooid, waarmee de aarde wordt vernist, die vraag is vroeg gaan branden, het antwoord is een lampion in de flarden mist, vertraagt de tred van oude beelden, bepaalt in welk hoofdstuk ik beland niet wetend welke worden gewist. Wind verspilt het zout van de oceaan, naar gelang hij verder of dichter…
Pama5 februari 2013Lees meer >