8651 resultaten.
Voor jou mijn lief
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
724 OP die dag zweef ik met de wind
in de rug op ambrozijnen
muziekvleugels in
rozekant satijnenstrikjes
zwart visnet in jouw
open armen
zien ogen pretlichtjes mijn lief
als een zeemeermin aangespoeld
door hoge schuimig witte golven
op het strand
onderweg naar jou
proef - ruik - voel ik jou
jij in mij
altijd bij mij…
In vergeten puin
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
680 wist de
rots gespleten
raapte stenen
in vergeten puin
hakte scherpte
van de kanten
rondde zacht
jouw ideale lijn
polijstte grijs
vond het wit met
kleur dooraderd
waarnaar ik had gegist
in bloed van leven
dat je steeds hebt
gegeven is het vurig
rood nog altijd niet gewist…
Now is the moment
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
606 Ook het witte touwtje bleek niet juist te zijn.
Het zijn kansen van een op twee.
Wanneer dan toch lamellen open gaan
zie ik haar niet maar iemand die folders
in mijn brievenbus wil stoppen.
Terwijl de hond van de buren aanslaat,
gaat mijn mobiel waarvan net de batterij
is opgeladen.…
Spiegeling
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.292 De leegte die aanspoelt
op het stille strand
in de vorm van golven
met schuimende koppen
Laat steeds weer een restje
achter van wat ooit
in het verschiet heeft gelegen
al wat rest is wit
Helmgras schudt het hoofd
hoor de wind fluisteren
zoals grijze wolken de zee kussen
voorspellen zij niet veel goeds…
Om jouw frivool
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 jij hebt
de lijnen uitgezet
ik schaduw
wat met kool
om jouw frivool
een licht accent
te geven diepte
weer te laten leven
grijs wat jij
als wit ervaart
en ongeschetst
nog open laat
er is geen schamen
want eerlijk grijs
geeft nooit intimiteiten
aan anderen zomaar prijs…
pirouette
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
651 jij danst over lijnen
met een pirouette
krul jij de liefde om
mijn oor ligt te hoog
luisterend in regels van wit
zoek jij daarin mijn liefde
mijn variatie staat
dichterbij dan alle vorige
misschien is later gister
al begonnen, en zet dat
jouw in mijn beloftes
van verleden tijd…
te onschuldig
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
659 de wereld is mij wat te wit
verdoezeld zijn de harde tonen
gedempt in alles dat bedekt
kan het rauwe niet naar buiten komen
ik mis de ruwe bomenbast
de wilde takken en de stekels
het grauwe drenzen van de regen
zelfs het verbruinde eikenblad
het is met toch te argeloos
natuurlijk, euforie van zacht
maar het maagdelijke kan er nu
zo langzamerhand…
Dageraad, schemering en tranendal
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.349 Bomen getooid in witte aanschijn
Gekleurd door de zon haar tranen
Rood haar ogen bij het ontwaken
Een keuze is haar rauw ontnomen
Roder haar ogen bij de bedgang
Hoop is gedrenkt in zwarte inkt
Inkt waar haar testament van leeft
Rouwen zullen de gekroonde berken
En al wenend nemen zij afscheid…
Ben ik jouw valentijn
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.384 waar liefde
openlijk bloeit
genegenheid
uit ogen vloeit
koester ik in
stilte mijn geheim
ik valentijn
je al zo lang
groei in winters
witte wereld naar
de dag van rode
blosjes op je wang
als je mijn hart
van rozen krijgt
het kaartje met
mijn ongekend geheim
in één bevestigende blik
ben ik jouw valentijn…
Ze grazen licht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
531 de wolkjes zijn mak
schapen langs het blauw
in kuddes zonder herder
ze grazen licht
lossen langzaam op
in zomers zonnewind
maar als wit stokt en
zwart gaat bokken in thermiek
dan pakt de kudde samen
ontrolt groengrijs en onweert
tot de luchten zijn geschoond
en de herder verder zomer droomt…
Zomerzee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
467 de zee schrijft rimpels in het zand
de wind speelt ritselend met een krant
witte zeilen schitteren gekleurd zonlicht
de zee zucht en klotst
haar geur vervliegt in de wind
meegenomen door eeuwige meeuwen
schelpen zwijgen nog steeds
honden lopen achter hun fluitende bazen
hier ben ik altijd thuis…
Droomvakantie
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
895 In stilte van dromen zwemmen zwanen
naar het liefdeseiland bij ’t spiegelmeer
genot drijft op wolken, in maagdelijk wit
onvergetelijk blijf je in de droomvakantie
met je hart als ontvanger van het zonnespel
schrijf je poëzie voor je gebruinde minnaar
die in zijn korte broek nog even een brood haalt
en op aardse voeten naar de klok kijkt.…
Schrijven voor een dichter
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
519 schrijf maar dichter, schrijf
je kan het wel
geef je over aan
het krakende hersenspel
het spel van wachtende woorden
zeurende alinea’s
staar je stram
op toetsenbordletters
bespeel je pen met vingers
vol onaangename kramp
beschrijf je gedachten, het leven
op het lege witte vel
schrijf maar dichter, schrijf
je kan het wel!…
Tegenstellingen...
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
892 Zwart - wit, waarom geen grijs?
Mooi - lelijk, waarom niet gewoon?
Goed - slecht, waarom niet 'n beetje van beide?
Vrolijk - sjacherijnig, waarom niet gewoon goed gemutst?
Tegenstellingen, er is ook een tussenweg!
Waarom de beste zijn, de mooiste, het gezelligste mens,
Wees jezelf dat is goed genoeg!…
Brabantse schone bruid
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.756 ( Voor Wendy )
handen vol hartjes
strooi ik op de golven
van de tijd
ik schrijf je dromen toe
wensen van vreugde
alles wat je hart verblijdt
lange mooie zomers
vlindervleugeldansjes
liefdesbloemenkransjes
goudspiegelingen
weerkaatsend op de dag
van het kant en wit satijn
dat het gegeven wonder
zal blijven groeien
van het…
Wending
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.119 Verdwijnt het in
sluierende zandgordijnen
vergaat het langs het strand
schuurt het witte zand
van de getijden
de machteloze hand
aan de horizon van
kalkstenen muren
druipt vloeibaar zout
staan bloedkoralen
pilaren geëtst in houtskool
kerven naalden
waaien wimpels tot tenten uiteen
in onzichtbare namen.…
bleekveld
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
520 nu liggen witte woorden
rond hun oude kern
ze stralen nog, wanneer de zon ze streelt
overal en ook
langs onverwachte kanten
het was goed om ‘onder ons’ te zijn
we bloeiden waar we wilden
stoeiend met de binnenrijm
van allemaal
missen wordt een werkwoord
zwaarder in vandaag
donkerder dan avonden -en
uitgesproken
traag…
Puur
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
635 daar moest laten
had geen haast als ik had geweten
hoeveel aandacht het jou kostte
om mij niet alleen te laten
er lag in ’t proberen
zoveel tederheid
dat ik mij realiseerde
hoe puur het was
en dat het
mijn verdriet genezen kon
maar jouw aarzeling
vorderde langzaam
en alles wat ik naliet
vergat te spreken in de stilte
werd zwart-wit…
BOSTRIP
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 haiku
Dode berken staan
kaal, rechtop, hebben nog steeds
hun opbeurend wit.
tanka
Rondkui'ren, waar eens
die jeugdherberg blijdschap gaf,
alleen nog bomen,
bloemen en moerasjes zijn:
welbewust _ droef genieten.…
Dromer
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
773 Geur prikt in mijn ogen
Geluid drijft op de wind
De kleuren zijn onzichtbaar
Ik voel me een klein kind
Zwart- witte levensstijl
Eentonig in de nacht
Ik proef de herfst op mijn tong
Ik had hem niet zo vroeg verwacht
Een blad valt op mijn haren
Gevangen in een droom
Maar als ik morgen wakker word
Is alles weer gewoon…
Memento mori
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
1.938 opeens begon het te dagen
vreemd, dat ik het licht niet zag
terwijl het toch aanwezig was
onder handbereik lag het daar
-ik kon het niet geloven-
dat briefje op het dressoir
geen reden die je achterliet
geen kleine woorden, geen liefste
zelfs een aanhef had het niet
wit licht bespeelde ’t papier
en toonde tussen zwarte lijnen
een requiem…
DAPPER GELOOF
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.550 Met een lantaarn zonder licht en voeding
de koude duisternis van de wereld
doorvorsen vol wachtend vertrouwen
steeds de onaardse witte kapel zien
wier kleine fonkelramen
een straal van Goddelijke glans zenden
naar je lege vragende handlamp
die dit geschenk nooit kan bezitten
maar altijd in zich houdt en verder geeft.…
Kleef aan
gedicht
3.4 met 16 stemmen
15.037 Twee
witte. Ze voeren
langs de korte kant zo vanzelfsprekend
of ze van het dode paar het werk
hadden opgekregen. Naar het meer, de brug en
terug om bij de steiger stil te zitten.
----------------------------------
uit: 'Voorlopig verblijf', 1999.…
lentethee
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
633 oranjebloesems en jasmijn
een geurige verwekking van wat lacht
zonnig, als de witte buiken van
een vlucht vol hoge ganzen
de lucht gebroken door hun kracht
en taal, voor altijd in mijn oren
buitenland
je roept jouw warme naam door ieder
open raam dat wind vangt, na de morgen
al mijn zorgen
waaien mee……
boo boo bee doo
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
681 er was eens een moedervlek
ze brandde op het witte doek
met twee knapzakjes vol talenten
schijnwerpers streelden slaafs haar huid
zo kleverig als vliegenstrip
zelfs de presidentiële vlag ging uit
maar ze kreeg de wind van onderen
want achter de glamour in pilvorm
zwierf een kind alleen door lege straten
geen steen die daar je vriend is…
Uit dromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 ik reed
als ridder te paard
het vuur uit zijn hoeven
in koninklijk wit
zo dat iedereen wist
die nachtmerrie is niet te vangen
dook van de rotsen
naar schatten voor jou
tot ver in het donkerste blauw
wilde niet keren
nog een keer proberen
verlamd door de kou
werd wakker uit dromen
met de dood nog voor ogen
in mijn hand een parel…
ode
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
805 dagje op het strand
voeten in het zand
vlieger in de lucht
de wind slaakt een
stille zucht
blauwe hemel
witte strandhutjes
kinderen lopen over de duinen
terwijl verderop mensen
over de dijk struinen
zuivere zeelucht
nog even uitwaaien
vakantiegevoel
ik wil jou
vasthouden
tot volgend jaar…
De echo van jouw spel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
557 je handen strelen
met je vingers spelen
het gaat me nooit vervelen
ken de muziek
als jij de toetsen raakt
uit zwart en wit de tonen maakt
het licht staccato
in je temperament dat liefdevol
de klanken tot akkoorden stemt
samen luisteren
naar de echo van jouw spel
het applaus komt altijd veel te snel…
Allerzielen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
699 ze kijken mij aan
verdronken mensen in New York,
kapot geschoten kinderen
in steden van Syrië,
doodgevroren zwervers in portieken,
wanhopigen, die zelfmoord plegen
in mijn ontoereikendheid
wil ik hen gedenken
immers de sluier tussen
dood en leven is nu dun
bij een boeket witte lelies
brand ik een kaars voor zielenrust…
Blue
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
404 Alweer de derde maandag van de maand
Uw hypotheek zakt langzaam onder water
De trein waarop u wacht komt uren later
En als u al kunt zitten is het staand
U was gestopt, maar bent er zó aan toe
Dit lijkt een witte dag, maar hij is blue.
Het is vandaag blue monday, de depressiefste dag van het jaar.…