9787 resultaten.
komen kreunde blijf
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.056 woorden krulden
sloegen vlammen
uit het vuur dat
nu ontstoken was
zinnen vulden
zich met warmte
die roze uit het
rood geopend had
liefde smoorde niet
maar smeulde en
ontkiemde in het
wakkeren van de wind
vonken sloegen over
joegen laaiend hete
dromen door het lijf
komen kreunde blijf
gesmolten in emoties
dreef genot als…
VERA JANACOPOULOS
poëzie
3.7 met 105 stemmen
37.894 uw schedelveld is koeler maan
en alle appels blozen
de klankgazelle die ik vond
hoe zoete zoele kindermond
van zeeschuim en van rozen
o muze in het morgenlicht
o minnares en slank gedicht
er is een god verscholen
violen vlagen op het mos
elysium, de vlinders los
en duizendjarig dolen
-------------------------------
uit : Tuin…
mama
hartenkreet
3.5 met 31 stemmen
3.566 Mijn dank is groot
voor alles wat jij voor me hebt gedaan
Op elk moment van de dag
probeer je voor me klaar te staan
als dit is wat het "moeder zijn" inhoudt
hoor jij vast in Gods top tien
want ik denk dat zelfs Hij
nog nooit zo'n goeie moeder heeft gezien
Hoeveel ik van je hou
valt nog niet uit te leggen
met 1000 rozen
Ik ben blij dat…
in strakke nachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
899 ik zal altijd voor je gaan
niet alleen in strakke nachten
maar ook in wachten op een
hemel die vol donker hangt
nog kan ik sterren plukken
als de maan in roze komt
en groeit tot geel
geen moeite is me dan te veel
maar als de herfst verschijnt
en dagen weer gaan korten
zal het ons schorten aan
licht en warme zonneschijn
Juist…
Zwarte nagels
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
535 Met zwarte nagels
Rode ogen
Witte tanden
Roze huid
Drink ik mezelf de toekomst in
Met harde woorden
Zachte blikken
Doffe klanken
Rottende adem
Doof ik mijn kaars
Mocht je me zien
raak me niet aan
draai je om
en laat me gaan
De tranen dansen over je lichaam
maar je weet niet hoe het voelt
Mijn hart wil je beschermen
Toch is mijn…
Alp
gedicht
2.7 met 16 stemmen
10.792 Donsoor trilt, neus snurkt roze
rauw, zij weent en roept
teloor in 't stille dal.
Het is niet groen, 't is wit.
------------------------
uit: 'Aurora', 1987.…
versmelt mijn naakt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
753 tussen drog en droom
rijdt werkelijkheid
haar scheve schaats
ik wil niet dat
mijn hunkering
in helderheid op gaat
ik neem je hand
steel je vingers
maar geef jou geen kans
kus je lippen
roze rood en bijt
de smaak van bloed
pel mijn sluiers
één voor één
ontdek de warme vloed
door vuur
versmelt mijn naakt
met jou en dan voorgoed…
Nooit meer...
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
2.747 Nooit meer die krachtige handen die mij verwennen
Nooit meer zitten op die mooie buik
Nooit meer liggen in die gespierde armen
Heel even, voordat ik weer verdrietig in mijn armen duik
Nooit meer samen de liefde bedrijven
Nooit meer samen onze verhalen delen
Nooit meer deze herinneringen voelen
Alsof alle rozen sneller vergelen…
de troon van Vishnu
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
736 een ruiter op een adelaar
strijkt over de lotusvijver
hij zwaait met vier armen
discus en schelp en knuppel
als loze wapens in zijn greep
één vrije hand plukt de roze bloem
ontloken aan een lange steelwortel
een doorzeefde kegel
zwicht onder zijn gewicht
de zaden vallen
verzinken in de drab
de ruiter rust er op bladgroen
als een…
De lente lokt de winter weg
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
811 het hart van de rozen
klopt de knoppen lokken
de lente komt verpozen
maart roert een wolk
van sneeuwvlokken
achter zijn staart
de winter smelt weg
weldra mis ik de open haard
ik doe niet wat ik wil
wacht maar op april
kunnen we samen
plannen beramen
samen onze eigen zin
ik denk aan je bikini
zou de zomer passen?…
in witte ongereptheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
612 ik zag je
bij de kersenboom
een fiere meid
met in je hart
een bloesemdroom
het roze is zo schoon
in witte ongereptheid
het prille groen heeft er
een half leven over moeten
doen om eindelijk te ontluiken
nu straalt de zon
in je ogen en komt
het geluk uit de bron
met warmte naar boven in
de vruchten die je zal dragen
we…
Hemel en aarde
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.073 Rozen rijzen tot de zon
die op haar roodst
naar de dage raad.
Een herinnering droomt
groene zuilen, verborgen tuinen
verdeeld door wind en water.
Gouden gewelven
weelderige elfen
verstrooid over dromerige seizoenen.
Bomen schrijven sterren
in de aders van de tijd.…
krokant gebakken
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
858 krokant gebakken schrijf ik mijn woorden
in een ouderwetse elegantie
op de tafels langstelige rozen
de wijnkaart leest als een gedicht
met mooie flessen rode bordeaux
de kaart hedendaags werelds
maar ook gerechten in perfecte eenvoud
koks als ware kookregisseurs
bedrijvig gastvrije serveersters
in een entourage
waar…
joegen laaiend hete dromen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
741 woorden krulden
sloegen vlammen
uit het vuur dat
nu ontstoken was
zinnen vulden
zich met warmte
die roze uit het
rood geopend had
liefde smoorde niet
maar smeulde en
ontkiemde in het
wakkeren van de wind
vonken sloegen over
joegen laaiend hete
dromen door het lijf
komen kreunde blijf
gesmolten in emoties
dreef genot…
jouw lichaam is meer dame
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
675 je koos voor rood
omdat je blond
wat dommer vond
het hoorde bij onstuimigheid
maakte je apart en paste
bij het wilde bonzen van je hart
je ogen worden groener
je huid is licht en altijd
breekt een glimlach je gezicht
je lippen hebben het fluweel van rozen
ze vormen woorden maar
zijn eigenlijk geschapen om te kozen
jouw lichaam is…
Soms woon ik nergens
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.035 De rozen staan alweer in bloei, hoe klein
ook nog en teer de tinten.
De zonnebloemen spreken
van vertrouwen dat geel groeit
en dagelijks de zon verbleken doet.
Ik groet
de nieuwe morgen en je stille lach
omdat alweer een dag
ik nergens woon en toch echt thuis ben.…
Voorjaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
681 De lente zucht
beroert de roze verenbuik en fluistert zacht:
voel jij het al, ik zit weer in de lucht.…
alleen jij
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
1.589 te midden van wind
hang ik rozen tegen de muur
omlijst de bladeren met een museumstuk
rood
zoals het alfabet van liefde
dat verzinkt in vochtige voegen, zo vaak
beschreven en weer heengegaan
een dag, een uur, een week
of duizend en meer jaar
tot er niets meer over is
dan een beknot bedrog, de zware last
van het zwijgen
woorden…
Meningloze woorden
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
837 woorden zijn als rozen
als je niet uitkijkt zijn ze een messteek in je hart
als je ook maar kijkt naar iemands lippen
zonder de woorden te verstaan
zie je wat ze echt bedoelen
ze zeggen wat ze niet menen
Een band
vaak gesmeed van een glimlach,
Van koud staal
slechts een eerlijk woord
smeedt een band
stevig en onfeilbaar
en slechts gesmeed…
Lente
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
464 Donkere dagen vervliegen
voelde mij volkomen verlaten
het is de kilte die langzaam
verdwijnt jouw glimlach
breekt door alle wolken
het grauwe wordt stilletjes
opgelicht ik denk aan je ogen
ze zijn door vreugde bevangen
zie de wind mijn stilte sussen
liefde doet de pijn verdringen
zit onder een roze wolk bedolven
-een nieuwe…
Schreeuw
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
695 De pijn viel als een
natte deken
zwaar en koud
de ogen waren gesloten
de roze bril werd zwart
Tussen de lakens van
het verdriet
denderde de gedachte:
een groot stuk van mij
zal ik vaak moeten missen
een schreeuw ontsnapt
van binnen…
Maria zingt in gouden avondstond
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.717 De rozen staan op hoge stelen,
een vogel luistert in het riet.
Dan sluimert 't kind in hare schoot,
haar ogen zijn van weelde groot
en in haar mond verzoemt het wiegelied.
De maanschil perelmoert in 't water,
maar in de schaduw sluipt de dood.
Gelukkiglijk, dat ziet ze niet,
dat is voor later.…
lentebruidje
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
512 als weldra
de bruidsklokken blij luiden
terwijl het roze blaadjes regent
van de japanse kerselaar
om la vie en rose
nog meer accent te geven.…
Voorjaarstango
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
609 Op adem van de wind
danst roze bloesem zacht
de voorjaarstango,
een week geleden
was de boom nog kaal,
in schaarse openingen
wachten appelbomen.…
Denk aan mij
hartenkreet
3.6 met 25 stemmen
2.152 wanneer ik niet meer op deze aarde ben
denk aan mij met een glimlach
op een mooie dag
als de zon dan eens schijnt
en pas laat achter de horizon verdwijnt
denk aan mij
op die dagen wanneer
de regen tegen de ramen tikt
en de bloemen verkwikt
denk aan mij
in die mooie nachten
als de maan
en de sterren lachen
denk aan mij
wanneer de rozen…
Gestoken in stilteoase
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 heb tijd gesprokkeld
uit verloren uren
en vergeten dagen
de mand gevuld
met rozen van haast
gestoken in stilteoase
een veelzeggend cadeau
om aan jou te geven
voor een keerpunt in eigen leven
rust om jezelf te bekijken
in de spiegel van vandaag
het beeld met vroeger te vergelijken
dan begrijp je waarom
ik je vraag deze gave te…
Met woorden
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
532 Die avond en die roze
of water en wind en wapengekletter
het scheelt nauwelijks een letter
maar slaat andere toetsen aan.
Van geuren weet je hoe ze werken
en licht snijdt je ooit de adem af
maar woorden, wat vermogen woorden?
Ze zijn als tulle
en onthullen.…
In witte sferen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
443 er waren rozen
daarboven
in witte sferen
transparante muziek
lichtte op
bij vluchtig passeren
verbaasd naar
je lichaam kijken dat
alleen het zijn liet zien
nog een vage schijn
van het aardse
zonder vaste materie
het mysterie van
denken en overal
bestaan zonder gaan
geen woorden
maar weten
delen wat ooit is vergeten
voor…
Breekbaar
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
624 Laat ons niet langer van weemoed spreken
dat kun je wel doen
maar het zal eens onze liefde breken
laat ons van mooie dingen
zoals vroeger eens een bard
onder het raam kwam zingen
van een tuin vol rozen
we keken naar hem toe
hij zou ons doen blozen
maar laat ons nu onze lijven
zacht tegen elkaar aan wrijven
kom laat ons niet langer…
Bloemetjes en bijtjes
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
716 Mijn buurmeisje at
tweedehands kauwgom
van de straat,
van die roze,
waar je bellen
mee kon blazen.
En speelde met
de slagerszonen
in de bosjes
vader en moedertje,
waar ik niks
van begreep.
Ik broedde liever
op een duivenei
uit de boom
tot ik er ‘snachts
op ging liggen
en het brak.…