5346 resultaten.
Mijn moeder loopt voorbij*
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
4.809 Passé de tijd
om duistere pijnpunten uit te praten,
het heden voor het verleden te laten
onder het mom van de verdraagzaamheid.
Met zwijgzaam alle tegenspoed verwerkt,
is zij een lichtend baken, mijn voorbeeld.
De wijsheid die zij met mij heeft gedeeld,
heeft mij in deugd als in ondeugd gesterkt.…
Vlinderschrift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 De verlegen
vlinder verbergt haar weelde
steeds lichter wordt het
rond het baren van de morgenstond
Tot de volgende handwijzer
wandel ik mee met de chaoten
traag en uit de pas
vanzelfsprekend
zo zijn ze.…
Jezus leeft
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
685 Jezus, Hij is waarlijk opgestaan
Met Pasen mogen we dit gedenken
En alle aandacht aan Hem schenken
Die alles voor ons heeft voldaan.
Jezus heeft de dood overwonnen
Hij die voor ons zijn leven gaf
Verrees na drie dagen uit het graf
Een nieuw leven is begonnen.…
Einzelganger
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
947 Heel af en toe komt hij naar buiten
maar pas als de gordijnen sluiten.
Hij waagt de sprong om vijf voor zes
voor wat voedsel en de fles.
Gedoken diep in hoge kraag
ontwijkt hij elke groet of vraag.
In vogelvlucht en ongezien
keert hij weer terug op nummer tien.…
Jezus leeft
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
610 Jezus, Hij is waarlijk opgestaan
Met Pasen mogen we dit gedenken
En alle aandacht aan Hem schenken
Die alles voor ons heeft voldaan.
Jezus heeft de dood overwonnen
Hij die voor ons zijn leven gaf
Verrees na drie dagen uit het graf
Een nieuw leven is begonnen.…
De mimespeler gebaart
gedicht
4.7 met 3 stemmen
5.204 Er was een waslijst met gebreken
waar ik verder over zwijg
want steeds wanneer ik iets
wil zeggen: ja ik wil, pas op
een bus, of dat ik, help, niet
zwemmen kan, wordt mijn tong
een stop van kurk, schieten messen
door mijn huig en trekt mijn strot
het keelgat uit.…
Vogels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
780 De helft van mijn leven
terug, was ik er ineens niet meer
Wat exact is gebeurd
realiseerde 'k mij pas later
toen ik wakker werd en
een heel nieuw leven begon
~~ ~~ ~~
Betonnen erecties
van nu, hingen toen heel erg slap
verscholen in breinen
was echt alles reeds opgetekend
Vogels, net als eerder
vliegen hun bekend traject
~~ ~~…
Met concentratieproblemen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 die het
Leven van de mens
Op aarde sturing
Wilden geven -
Naast een god
Van de liefde
Waren er ook
Meerdere die de
Slaap konden sturen -
Drie van de vier
Slaapgoden waren
Erg betrokken
Bij de mens die
Graag wilde gaan
Slapen - alleen
Als je bezoek
Kreeg van die
Ene god met
Concentratieproblemen
Dan was je pas…
Ook al voelt het anders
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 tegen
Mij dat ik wel in
Het rationele moet
Blijven, ik deze
Wanhoopsgedachte wel
Rationeel moet blijven
Benaderen - op het
Moment dat jij dit
Tegen mij zegt
Gaan je woorden
Langs mij heen -
Begrijp ik niet
Wat je bedoelt,
Je woorden blijven
Zweven in de lucht
Die voor mij niet
Langer adembaar blijkt -
Lucht krijg ik pas…
Een warme vrouw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.170 Een warme vrouw
met grijze lokken
Alleen zij weet
wie jij werkelijk bent
Die lieve vrouw
knipoogt naar jou
en beiden weten
wat er wordt bedoeld
Die zachte vrouw
haar stem en
sommige trekjes
herken je nu in jezelf
Die integere vrouw
laat jou vrij
in je keuzes
en is jouw grootste fan
Die wijze vrouw
liet jou pas los
als zij…
Morgen als geen andere
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 Voor Rina
Jongen piepen in hun hok
Gemaakt van hout en liefde,
Ouders vliegen zich suf
Tussen nest en buiten -
En ik geniet van de lome
Schaduwen op het pas gemaaide gras
In lauwe ochtendzon, geur van wilde kruiden
En het allerliefste fluitenkruid,
Lammeren die veilig drinken bij hun moeder
Die dromerig van het ochtendleven geniet…
Domein van dromen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
507 blauw is de lucht
geen zuchtje wind
in de zomer van herinnering
een kind speelt
zorgeloos met water
wat schelpen en veel zand
zacht ruist de zee
zijn zonnemelodie uit
het eeuwige getijdenlied
pas later wordt
het strand domein van dromen
liggen wij uren hand in hand
natuurlijk licht verbrand
want wie van liefde weet
vergeet waarvoor…
Tafel met lederen hoeken.
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.251 Pas op
de plaats. Geblader in een plaatjesboek.
De hersens doen vermoeid. Gedachtenstop.
Ontmoedigd maak ik mijn ideeën zoek.
Een halve dag in kamerjas gewacht
op een beweging in de dooie boel.
Vergeefs heb ik vandaag aan niets gedacht.
Nu, bijna roerloos zak ik op een stoel.
Koppigheid volstaat. Ik kleed mij aan.…
de foto
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
558 ( voor mijn broer )
ze zaten precies voor het schilderij
het was ze niet opgevallen
ze kwamen om een drankje te nuttigen
zelfs toen de foto werd gemaakt
zagen ze het later pas
het schilderij op de achtergrond
wuivende klaprozen
in een uitgestrekt veld
een enkele kerstboom
blauwe korenbloemen
het enige wat er aan ontbrak
was de Adelaar…
AANSTOOT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
547 Buurvrouw heeft last van occupatie
van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat
speurt ze bewust naar een locatie
waar ze totaal achter staat
daar blijft ze soms wel uren turen
voert zij haar occuperen naar de top
achter gordijnen zie je buren gluren
pas dan ruimt ze de augiasstallen op
rond haar eigen huis is het een pan
daar loopt ze maanden…
Heremetijd, ik ben jaloers!!!!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
547 ik kijk haar met jaloerse blikken aan, zeg;
oh, hou dat vrouwtje in ere,
want weet je, je weet pas wat je mist,
als je het kwijt bent?
Jemig ik ben jaloers!…
Opzichtig blazen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
498 Omdat je inhoudelijk
Niet zo erg veel voorstelt,
En je dat blijkbaar zelf
Ook wel doorhebt,
Vind je het nodig
Dat anderen je toch
Vooral moeten zien,
En aangezien taal,
Zeg maar, niet echt
Je ding is, begin je
Te pas maar vooral
Te onpas opzichtig
Te blazen als een
In het nauw gedreven kat,
Je rug nog net niet gekromd,…
Met pijn omwonden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 niet kon vinden
waar handen altijd
raakten in ontspannen zijn
irriteerde nu de huid
sloeg in weerzin lichtjes uit
ogen wilden naar je kijken
maar ik kon je niet bereiken
zag een onbekend gezicht
waarin jouw trekken zijn gewist
ik ben gegaan maar
mijn ziel heb ik verlaten
hoorde vaag nog iemand praten
dat het zo niet langer ging
pas…
hoe te dichten ?
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
515 mij mee
terwijl ze zoeken naar poëzie
Je kijkt naar de rimpeling
over het water,het water huivert
door de wind maar ook door je blik
dus schrijf dat dan maar op terwijl
de pont naar de overkant vaart
naar de Hades en naar Noord
Komt er een cruiseschip voorbijvaren
zoals de hemel en we zwaaien allemaal
dan springen we aan land en pas…
niet te vergeten dat
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
467 waterkant en
lichtgebogen
staat het riet de laatste wind te keren
boven, in het lichtbewolkte scheren voorts
de eerste vogels in hun lentekoorts
op tijd te willen zijn
fijn dat elders bloemen bloeien
fijn
dat in het gras de eerste meizoen
wist dat zij er was,
mijn dochter
zij maakt dat kale wilgen knoppen
vormen, in het ritme van mijn pas…
Halleluja
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
539 Er valt pas op een wondertje te hopen
wanneer uw ~heler~ ‘t Pikmeer kan belopen.…
identiteit
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.321 de zoektocht naar binnen is al gestart
identiteit, wat maakt mij zo apart
terug naar geboorte, waar het begon
onscherpe foto's op een stuk karton
ouders uit de verre door kamp gehard
persoonlijkheid, hoe kom ik zo verward
bedrukt als oogappel, in een cocon
mijn identiteit als veranderaar
fraaie woorden in een geschreven stuk
is dan pas…
Geen branding loze kust
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
590 nodig had
mensen en hectiek
een sneer en snel repliek
jij was de vis in het water
pronkte met je kleuren
maar vond nooit rust
er was geen branding loze kust
tot de muren gingen spreken
jij de woorden niet kon vinden
omdat jij jezelf was vergeten
geen zelfbeeld maar
slechts schijn omdat anderen
bepaalden wie jij wel mocht zijn
pas…
Grand Prestige
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
707 Kortom, dit biertje komt altijd van pas,
al ben je overal nog zo uit de gratie,
je spoelt ze weg, al die valse klieren,
heel je nuchtere enemy!…
DE MORVAN
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
743 Bourgogne
In bloed gedrenkte rozen
Tegen pokdalige muren
Gedenktekens vol namen
Belommerde tuinen
Reflecterende meren
Insecten die Weesgegroetjes
Zoemen, vogels die flyers
Zingen met n’oubliez pas
Akkers zijn er vierkant tegen
Willen cirkels doorbreken
Geluidloos waken straaljagers
Over de vrede, toch?…
Zomaar wat woorden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
622 Tijd kruipt als een slak die pas
morgen misschien enkele meters
verder is dan waar ze nu is.
Misschien, indien, als, mogelijk,
allemaal onzekerheid, onrust,
vechten en dulden, nog niet toe aan
overgave, nog niet, wanneer wel?…
Waar....vrede?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
599 komt mijn boodschap
nog van pas?
Ik zie
een stroom
stroom vluchtelingen
Drommen mensen
strijd en oorlog
ruzie in de rug
Over hen hoor ik
ongepaste taal
woorden,kreten,dingen
Onder het mom
van vrijheid
van meningsuitingen
Waar
kan ik
met vrede komen?
Nu...past me
zwijgen?
zwijgend dromen?…
Cyclus II
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 er vormt zich iets op mijn bovenlip
het is veel donzig en blond
en ik denk verdomme
dankzij de overgang
loop ik met een snor
in deze wereld rond
mijn taille is ook
aan het verdwijnen
mijn blaas loopt uit de pas
nog even dan ben ik
zo'n klein stevig vrouwtje
met Tena Lady's in haar tas
dan nog even iets over de mannen
die je aankijken…
vergeten denken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
586 ik ben alweer
bijna vergeten
wat ik dacht
wat je pas beseft
als je niet meer weet
waar je je sleutels had
wie was die buurvrouw
die je jaren sprak
waarover hebben we het
al die jaren gehad
op weg naar de supermarkt
is allemaal weg
de herinneringen
en de aanbiedingen
ergens moet je je dwingen
dat je althans iets nog
de jonge…
Decorum van vlaggen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 hoe speels
joviale bestuurders
ook lachen er is altijd een
netwerk van achterklappen
dus spreken eminenties
grijs en blasé hun
stortvloed vol gladde woorden
is alle transparantie passé
in een decorum van vlaggen
glimmen verstolen de laarzen
grommen onzichtbare
rupsen hun dreigend geluid
balt een woedende massa
eendrachtig de vuist…