6043 resultaten.
De kracht van weemoed
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Waar de diepste gedachten in
Het binnenste van de mens
Tot de mooiste gedichten
Worden omgevormd bereiken ze
In uitgekristalliseerde vorm
Een in woorden gebeeldhouwd
Verlangen naar hoe het leven was,
En misschien ooit weer zijn zal…
Achterover gedroomd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
558 In een toestand van slapend
Waken heb ik deze nacht
Min of meer bewust meegemaakt,
Verstrikt als ik was in dromen
Die achteraf geen dromen bleken
Te zijn, maar een schijnvorm van
De werkelijkheid - míjn werkelijkheid
Die voor anderen niet waarneembaar is
Maar voor mij een bestaande verbeelding
Van ziek zijn dat door medicatie
Binnen…
Penisnijd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
559 Freud creëerde in zijn tijd
Het begrip penisnijd.
Dit psychologisch feit
Maakt het onderscheid
In een realiteit.
Vaak is het bezit van de zaak
het eind van het vermaak!…
Beginselen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
537 De beginselen begreep ik
uit wat voor handen was
uit hemelse bron
er was een schaduw
zonder verlangen
er kwam zonneschijn
zonder schaduw
en in de stilte
hoorde ik jouw naam
onuitspreekbaar
alsof er niemand
jou kende
was je alleen
soeverein
teder aangetast
door sentimenten
riep je mij
naamloos
terug in het verleden.…
Puntig?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 Stekelige roos, eenling in een
perk van een kostelijke kracht
in al z’n magnifieke kleuren
geeft het geheel z'n macht.
Maar deze ene roos verheerlijk
zich innerlijke roem en straalt
een daadkracht uit en blijft zo
waar zij uiteindelijk voor koos.
Verdort die roos in een rijk
geheel om niet mee te kunnen
komen in het aardse gekrakeel…
Toen het leven aan me hing
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
567 Word vanmoren wakker
Als een loshangend stuk behang
Dat zojuist met een stoomapparaat
Van de vaste muur werd losgeweekt
Flauw, lauw, levenloos bijna
Van de basis losgerukt en alleen
Nog nutteloos slap naar beneden hangend
En 't vreemde is dat ondanks dat ik
Doelloos naar beneden hang
Er het leven is dat me niet
Heeft losgelaten…
De bom valt nu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 Uit meer dan duizend draadjes
Bestaat die ene hele grote
IJzeren kogel die waarschijnlijk
Mij het leven zal benemen
Elk draadje een vergeten
Afgezant van pijn in het verleden
Van dagelijkse treiterijen in de
Jeugd tot verlies van kinderen
Van schofferingen door wat zich
Collega's placht te noemen of
Anders bekvechterijen met
Over-assertieve…
Comateus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 Kunstmatig word ik
In coma gehouden
Nadat ik door het leven
Gewelddadig ben aangevallen
En ik overal op en in mijn
Lijf verwondingen heb die
Levensbedreigend kunnen blijken
-
Als ik na dagen, misschien maanden
Van sluimeren dreig te ontwaken
En het mij lukt één ooglid op te
Tillen en ik de oude wereld herken
Die ik van mijn…
Over vitaliteit.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
654 Kracht als uiting van het feit
Van eigen vitaliteit.
Jouw levenslust
Is nog niet uitgeblust,
Je leeft in goede gezondheid.
Deze levenskracht beklijft,
Zolang je maar nieuwsgierig blijft.…
Nu dat eeuwig is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
451 Door de vrede aangeraakt
Door verdraagzaamheid gekust
Word ik stilaan in slaap gesust
Nadat jij me voor de laatste
Keer welterusten hebt gekust
Nu dat voorgoed lijkt te zijn
Nu dat eeuwig is…
Veenbrand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 te midden van wiegende bladeren
op het ritme van gedempt geluid
voelt het licht de schaduw naderen
drijven golven hun laatste rimpel uit
er is geen dagvullende volheid
de stilte is een teken aan de wand
zo snijdend stil, zo wijdverbreid
geen leegte is er tegen bestand
het nulpunt is reeds lang verlaten
getuige de verkalking van het been…
het geluid van tijd (1)
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
533 zie de tijd, liefste
en wat kan worden
laten we niet tellen, de schaduw
en de angsten of de nerven van een verdorde boom
ik ben een vogel in jouw handen
meervoudig en nabijer
dan ooit
zie de tijd
alsof we wonen in de haven
waar schepen voortgetrokken worden
door lange draden van lente
alles gaat voorbij
maar lief, laten we langs de zeeweg…
ONTBRANDEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
528 Als ik uitrust
zoek ik 'n kust
om aan te stranden
Eenmaal aan land
zoek ik de gunst
om te ontbranden
Van alle warmte
en hitte van
mijn bestaan
Met 'n kussen
onder m'n hoofd
de zon zien ondergaan.…
In de tijd van nooit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
475 In de tijd van nooit
Was het dat ik mezelf
Was kwijtgeraakt - nergens
Meer een spoor te vinden
Van hem die ooit ik was -
En toen ik dan tussen
De dagen was gevallen
Vond ik iets van mezelf
Terug tussen varens aan een
Zacht kabb'lend beekje
Waar de rust zichtbaar werd
Gemaakt door ragfijne dauw
Die in druppels de
Spinnenwebben…
het geluid van tijd(2)
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
535 zie de tijd
hij komt steeds weer
in elke bloem die verwelkt
ik keek door het raam en heb hem toegesproken
als een vallende ster, onvoorbereid
ik ben een wens in jouw handen
een woord met trage vleugels
dat in overgave herbegint
zie de tijd
er is geen seconde die klaagt
vertraagt tot antwoord
al slaat de torenklok twaalf maal
over een nevelend…
dromenval
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
511 in de veren van
een dromenvanger, boven lucht
er hangt gezucht
de adem
van de wind
een kind reikt
lege handen
hoger blinkt een blik
de valstrik van
vandaag
waar blijven we?
het gemaakte gat
sluit uit…
het geluid van tijd (3/3)
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
567 zie de tijd, kind
het zijn dochters en zonen
klimmend stuifmeel en steentjes
over het water gekeild die omhoog schieten
als ballonnen, landen op blauwe en gele
zonnehoedjes, schaterend op wangen nat
jij bent zo mooi in mijn handen
volkomen in een bron die niet liegt
zie de tijd
ook hij streelt het onkruid
in te smalle straten
waar een jongetje…
Amper koud in de lucht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 GEDICHT VAN EEN ZENDER
Bleek je teint
Star de blik in
Je ogen waarmee
Je doelloos het
Leven inkijkt
Aangetast door de
Onverwacht gure poollucht
Eind maart is het in je
Hoofd ook onder de
Min-vijftien graden
Gevoelstemperatuur
En als je al woorden
Spreekt dan verdwijnen
Ze als sneeuw voor de zon,
Amper uitgesproken of…
maartse blues
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
479 ten tijde van dit uur
terwijl de harde wind zijn kou
door kieren drukt
lukt mijn lied niet, want ik zing
slechts schrale tonen
op weg naar morgen blijft de klank
verborgen in de vensterbank
ze huilt er slechts en laat
me zoeken
oh moment, je wendt je naar mijn hart
maar elders leef ik in gevaar
mijn lippen dun, de wangen koud
diep doorwaaid…
De nietsheid van nu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 Wolken die voorbijdrijven
Schakerend van onschuldig licht
Naar het donker van een
Bezwaard gemoed en
Tenminste nog uit lucht en
Dreigend vocht bestaan waaruit
De ontkiemende korrel zijn
Kracht kan kweken om
Leven door te geven, zij
Staan in schril contrast
Met de nietsheid van nu -
Tranen die geen tranen zijn
Maar uitgelopen…
Leeg lichaam
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 Doorrotte maatschappij
Die mij nog één keer
Vermoorden wil -
En mijn hoofd zo lang
Al niet meer dan een kous
Gevuld met de leegte van louter as,
En zo vaak al mijn ik vermoord
En wat er van mij restte
Alleen nog maar een leeg
Lichaam met naar ik bang ben
Een onvermoede orkaan die met oerkracht
Aan geweld langzaam in mij loskomt…
Aaibare aarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Rotsig, met puntige
Stenen, uitstekend boven
Gevoelloos oppervlak -
Zo is mijn wereld
Dag aan dag en dan toch
Het verlangen voelbaar
Naar een aarde die aaibaar is…
vreemd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
551 gronden te diep
onmogelijk te peilen
en als ik dan sliep
droomde ik bijwijlen
de donkere diepten naar boven
in angst en in zweet kwam ik dan bij
verwonderd, 't is niet te geloven
hoe wijds is mijn ziel
hoe stroomt haar getij
de verre verten
maar ook dichterbij
de sluimerende kusten
te diep zijn de gronden
van het onderbewuste…
de smaak van licht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
522 voorbij ver weggeschoven tijd
danst een vogel in de zon
hij schrijft zijn cirkels rond de morgen
middag en de avondgloed
die buiten blijft
binnen, in de glans van kaarsen
droomt nog alles dat beklijft
zelfs als het sterft duren ze voort
in ogen, oren, hart
en in mijn woord
een zoete zomermond…
De accu die dood gevonden werd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
529 Wegenwacht die opdook
En constateerde dat de accu
Zoals hij zei dood was, zo dood
Dat zelfs de radio er niet meer
Op kon spelen, leeggelopen en
Tot de draad toe versleten -
Zo erg versleten dat er
Geen redding meer mogelijk was
En al snel het geel van de
Wegenwacht vervangen werd door
Het geel-blauw-groen van de
Ziekenauto van GGZ…
Voorbij het bestaan van alle dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
678 Er is in jou een ruimte
Met planken vol verlangen
Een kamer die niet op slot kan
Daar waar je ziel woont
Dat is de ruimte waar jij
Jezelf en God ontmoet
Bron van geloof, maar ook van kunst
Ruimte waar vanzelf muziek gemaakt wordt
Jouw leven, jouw ruimte, jouw eigen
Zelf, dat wat jou tot jou maakt
Ziel ook die kwetsbaar is, die niet…
benen en vinnen
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
599 sterfelijk
vertraag ik mijn verhaal
het breekpunt zichtbaar
wanneer lijnen aan kracht winnen, golven worden
die ik schep tot schuimend lichaam
er waait een gedicht uit
grillig gevormd
ook door het zilte aangetast
mijn handen halen zich open aan de horizon
versieren illusies
met
schelpgeruis
opnieuw
in deze volgorde van emotie…
Geld
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
603 Geld maakt je geestelijk
arm
armoede onmetelijk
rijk.…
ONTWORSTELD
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.201 Wie zijn kracht wil leren kennen,
Die beproeve, te elke dag,
Iets te ontwennen,
Van wat hij het liefste mag;
En zijn zoetst en sterkst begeren
Te bedwingen en beheren!
Als een Spinnetje het Vliegje,
Vangt Gewoonte ons in haar net;
Och bedrieg-je
Niet — dat ge óoit er U uit rèdt...
Mocht ge niet (van jongs af) leren,
Wat te laten…
Vijf tinten zwart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
596 In semi-sluimering
Komen in mijn ziel
Dia-raampjes voorbij met minstens
Vijf soorten zwart bestrooid -
Overwegend roet dat net
Als ik is neergeslagen
In de ruimte die
Leven genoemd wordt
En soms wel wat weg hebben
Van de bril die ik doorgaans
Draag in deze donk're tijd
Waarin het nooit meer
Licht lijkt te worden…