6020 resultaten.
Stigma
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.320 Ben je eenmaal diep geschonden,
heeft iemand je opengebroken,
zonder dat je wilde vastgebonden
en je in het huiverend hart gestoken:
dan is elke dag weer een titanenstrijd,
een gevecht om dood en leven;
niemand die je daarvan bevrijdt,
je vrede en rust kan geven.…
jouw rust ging wijsheid heten
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.108 ik wilde je wat golven geven
pakte water uit de zee
alleen het schuim bleef over
handen deinden zachtjes mee
ik keek verbaasd
je lachte om mijn falen
koppig ging ik door om
toch die golven te gaan halen
je hebt me toen de wind geleerd
van stroming en getijden
ik dacht niet echt verkeerd
maar schoof de logica terzijde
we golfden samen…
De eenvoudigste dichter
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
720 lens
Hij kan het niet helpen
Is ook maar een mens
De eenvoudigste dichter
Houdt van veel kleine dingen
Haat soms de wereld
En kan toch weer zingen
Hij kan het verwoorden
Maar de pen laat zich niet dwingen
De eenvoudigste dichter
Voelt zich niet van deze tijd
Naar buiten alles goed
Van binnen hij lijdt
Toch kan hij schrijven
‘dat wilde…
beloftes
netgedicht
3.0 met 25 stemmen
3.674 zij beloofde hem kastelen
ridders om mee te spelen
een kast met hoge deuren
een kist vol oude kleren
een tooi met echte veren
en krijt in alle kleuren
een garage voor zijn auto’s
een album voor zijn foto’s
een cool, wreed spijker jack
een zak met duizend knikkers
een wand voor al zijn stickers
kortom een eigen plek
hij wilde enkel…
danste tussen de blikken
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.214 de middag reed mee
in vallende sneeuw
je stem in het wegdek
vertelde uren van sturen
je lach bracht me thuis
je sms-te plezier
schreef files naar hier
ik wilde je horen maar
het geluid ging verloren
in verlangen naar jou
je proefde de sfeer
smaakte het spel met
het rood van je lippen
danste tussen de blikken
het decor voor je lijf…
kleine paadjes
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.837 Bij het verlaten van de kleine paadjes
deden ze het weer,
alsof ze er op gewacht hadden,
ze wilden de rust gunnen.
De paadjes zijn achtergelaten.…
iets kwijt
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
2.760 met van die grote kinderogen
stond ze midden op de straat
terwijl mensen om haar heen bewogen
op weg naar iets, altijd te laat
in de zakken van haar oude jas
zocht ze naar wat ze wilde weten
en hoopte in haar versleten tas
te vinden, wat ze was vergeten
haar geheugen leek compleet gewist
zij wist niet waar of waar naar toe
haar hersens…
Landgoed
netgedicht
3.0 met 28 stemmen
3.235 Overal woekert het wilde groen,
door geen snoeimes meer te bedwingen.
En verscholen in 't hoge gras bedekt,
Venus, kuis, met gespreide hand
haar achttiende-eeuwse borst…
Volg mij in golven
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.848 Kom eens hier
maak mij wild
zorg dat ik
word opgetild
Draai je om
maak me gek
zoen mij zachtjes
in mijn nek
kus opnieuw
mijn vingertoppen
laat mijn hart
onstuimig kloppen
ruik het zout
proef de zee
golf even heerlijk
met mij mee
raak me aan
betast mijn zinnen
voel en ik leer je
mij te beminnen
ontvang nu maar
vergeet heel…
voelde hoe de tijd ontbond
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
998 ik groef in zand
vond schelpen en wat
waardeloze frutsels
tot ik dieper stak en stootte
op een eeuwenoud geknutsel
ik schoonde laag na laag
ontdekte kunst in het
schrapen van de jaren
jouw vormen kwamen bloot
de zee kleurde je haren
ik voelde hoe de
tijd ontbond en las
hoe jij me wilde sparen
kuste zacht je zilte mond
geen emotie…
onmogelijke fietsen
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
3.742 toch te beginnen
moet ik me beperken tot eindeloos
een gevoel voor jou dat ik koester
zoals ik me in jouw uitstraling koester
zoals ik uren zou kunnen blijven staren
en een konijntje op een bospad baren
maar langzaam dringen dan echte grond
omgeving etensgewoonten oude vrienden
geschiedenis van heel je familie tot me door
als je maar wilde…
Bloemen
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.470 lijkt op vers verdriet
Ziet in de lucht het zilver vonken
Dat strepen krast in het verschiet
Waar zomerzon wordt uitgeschonken
Op marmerwit en zwart graniet
Dwarrelen bonte vlinders dronken
Van nectar die het leven biedt
Een jonge vrouw waant zich alleen
En laat haar tranen vrijuit stromen
Het grindpad knerpt, ga er niet heen
Hij wilde…
liefde
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
2.209 waar zou dag heen gaan
die opluchtenden zuchtende wind
die langs mijn wangen streek woelde
om de donkere stilte te verjagen
met een boog om me heen
ogen die niet zien wilde
de sluier van de ogen die
roerloos lach
zong de klok zijn sonet opgelucht
van blijdschap of zwaar met lage zwaare klanken
m'n haren zo zacht dat niets vergelijkende…
e=mc²
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.353 licht is overal even snel
ondanks de zwaartekracht
die alles tot de hete kern dwingt
het punt waar de steen vlam vat
stel dat de ruimte stil stond
omgrensd door vaste sterren
als waakhonden, roerloos
dan kan het rekenen beginnen
zoals de baan van een kogel
in het wilde weg gelost
de loop loodrecht omhoog
ontsnapt hij aan een vrije…
haagse liefjes
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
660 zij was een keurig mèske van weleer
toen nog op de hoek Thorbeckelaan
ze stond daar maar zo alleen te staan
druilend in de regen dat doet hartezeer
dus vroeg hij haar achterop de fiets
naar ’t tentje aan de Laan van Poot
spreken van wat haar zo verdroot
dat wilde hij - verder helegaar niets
nat in fluister kwamen ze steeds dichter
buiten…
een nieuw jaar nadert
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.070 nieuw jaar nadert
terwijl het oude nog
steeds uitgebreid vergadert
heb jij je targets ook gehaald
de bonus weer vergaard
ik zeg niks totdat je opent
kom maar mijn schat
ik heb de rekeningen al geteld
je presteerde als geen ander
maar tussen ons
is er wel wat veranderd
je ging gewoon je eigen weg
je had het al gezegd
wilde…
Iets kwijt
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.393 Met grote kinderogen
Stond hij midden op de straat
Terwijl mensen om hem heen bewogen
Op zoek naar iets, altijd te laat
In de zakken van zijn jas
Zocht hij naar wat hij wilde weten
En hoopte in zijn oude tas
Te vinden wat hij was vergeten
Zijn geheugen leek compleet gewist
Wist niet waar, waarvan, waar naartoe
Zijn hersens hulden zich…
een kind vol zee
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
677 ruist zacht de zee in rust
gisteren, toen ik het kind
nog niet had ontdekt
dat eenzaam eb wilde
keren in zachte lijnen
ik sprong opzij
voor de einder en
neerstortende schelpjes
om de uitgerolde waarheid
te kunnen zien
de zee veranderde
in een dampende straat
waar herfst stil stond, leeg
in de richting van de wind
en net toen…
samen met de rest
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
691 de krullen in haar haren
weerstaan moeiteloos de daden
die hij onbeheerst stelt
telkens zij samen zijn
en hij haar heeft verteld
over haar wijze draden
gesponnen over zijn wilde jaren
ze zeggen dat ze samen horen
bedingen een bezoekje thuis
om mee te kunnen proeven
van hoe het warm kan zijn
zonder altijd het overtroeven
in de duurste pels…
Valkuilen de relatie
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
850 ze praatte
ik verstond haar niet
zag de mond
een slangenkuil
waar ongedierte
welig voedsel vond
spinnen in
hun dodelijk web
de strontvlieg
in alarmkleur
een pissebed
laag bij de grond
ze ademde
de geur van hel
sproeide vuur
in dubbelzijdig
blussen ja
ik ken haar wel
wilde sussen
was te snel
nog niet uitgeraasd
kreeg ik de…
Verloren nacht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
581 Het is laat geworden gister
Voor jou misschien een wilde nacht
Maar ik heb de hele avond
Hier alleen op jou gewacht
Ik heb tot een uur of één
Gehuild die nacht in mijn bed
De ochtend lokte me zo weinig
'k Heb zelfs mijn wekker niet gezet
Twee uur te laat opgestaan
En ook veel te laat ontbeten
Tegenover jou aan tafel
Heb ik haast geen…
Rookzone
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
680 er waren bijen en bier
en op de grond gebroken glas
treinen die naar nergens gaan
niemand hier wilde ergens anders heen
rond klok elf
stond een meisje van steen
iemand liep voorbij
het viel haar niet op
zij keek dwars
door het spoor een overkant
waar ik nooit ben geweest
in de hand had ze vijf gele rozen
op mijn arm zat een…
Voor 't venster
poëzie
3.0 met 9 stemmen
2.271 Voor 't open raam, omrankt van wilde wingerd
- Een loverlijst, begloord door de avondzon -
Zit, mijmrend, Grootmoe met haar oude bijbel.
De koperen sloten vonklen in het zonnelicht
En 't koeltje krult een hoek van 't gele blad om,
Waarop, gevouwen, 't handenpaar nu rust.…
Bandenplakker
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
955 M'n grootvader de dorps-smid
vertelt rond de turfkachel
over de komst van de luchtband
Hij zat vanaf 't begin in het
aurorace-vak, als beroemd plakker
van de toen kwetsbare band
Team met de beste plakker won
hij werd met een band om z'n nek
door de coureur rondgedragen
Jongens wilden plakker worden
geen coureur, die op z'n kont zat
en zich…
Maanvrouw II
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.138 Hij koos voor haar en dat zegt
Eigenlijk al genoeg, want als hij
Werkelijk van haar houden zou
Dan zou hij never, nooit en nimmer
Naast haar kunnen existeren; hij zou
Haar wild en driftig van zich afslaan.
Zoveel weet ik al. Ja, zoveel weet
Ik al van hem...…
Vuurtje
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.274 Ik fietste door het park
en zag jou -lang en blond
daar zitten op een bankje
die middag met je hond
Ik stopte en bekeek je
en vond je echt een schat
dus vroeg ik onbeholpen
of jij een vuurtje had
Je gaf me blij een vuurtje
met slingerende hand
waardoor toen al mijn haren
in een keer zijn verbrand
Ik wilde boos vertrekken
maar zag…
DE EGELANTIER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
824 Amos had de dood verbloemd geroken
en vluchtte voor de naderende nacht
met open ogen in de open pracht:
een wilde roos en vorstelijk ontloken.
O, die appelgeur, dat blond gestruiveld haar,
die lachjes kroezend om de rozemond –
hoe zou het zijn als men daar honing vond?
hoe kwamen zij verduiveld tot elkaar?…
Hoe dubbel dat voelde
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
822 stil draait de wereld
glijdt langs me heen
enkels zwikken
knieën knikken
want mijn wortels
gaan echt
niet mee
jij zei nee
waar ik ja
had verwacht
ging mee
vertelde hoe
dubbel dat voelde
samen geraapt wat
we hadden verloren
woorden gezegd die
we niet wilden horen
ik stapte uit
trapte naar kiezels
die zich knarsend
verweerden…
was geketend
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
611 ik had gehoopt
dat ik kon genezen
maar het is geen goede dag
vandaag om de dwangbuis uit
mijn woorden te rukken als mijn
doodskleed nog steeds de muren schildert
met luide koningen die wild de maagden begeren
in een land waar ik nooit zal komen, zelfs niet met
de papiersnippers van mijn testament die onvruchtbaar
over eeuwige rust liegen…
verdriet
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.664 ook al was ik soms wat wild.
ik wil een mama die alleen aandacht schenkt aan mij,
die mij niet ook niet kwijt wil.
waarom doe je dit...
ik heb al geen vader
en nou verlaat je mij ook nog eens
ik heb verdriet...
het wil niet meer zo
je laat me in de steek...
maar waarom?…