3400 resultaten.
Wat de nacht te bieden heeft
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
379 Wat de nacht te bieden heeft
als de geluiden
roepen vanaf de rivier,
zijn voeten zich vastklampen
aan het glas
dat zwaarder wordt dan het wachten;
alles wiegt,
gelaagd
in de golven.
Waar de duistere tijd
op zijn curriculum staat,
in het licht der waardeoordelen
van dag en dageraad,
die samenzweren
onder bescherming van de onbezonnen…
Sjors Boesch – We noemen hem Kees XXIV; vers 283
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
314 *283*
De nachtegaal kwam voorbij,
niet voor de eerste laatste maal,
door frasen als zwanenzang,
langzaam beslissende zinnen,
op ‘t witte sterfbed tollen
als in ‘n sterrenhemel.
De knoppen niet uit te zien rollen,
opkomende bollen niet laten knakken
onder volle billen,
knokige knieën
diep in de grond gedrukt;
tenen niet in vechtstand…
Stilte lag als glas
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
316 Stilte lag als glas
in verslagen handen,
geprezen om de schittering,
de diepere betekenis.
Krachteloos verdronken
in de leegte van verwoesting,
afgronden van verlangens,
waar het licht ook komen mag;
schemering betekent slechts
dat de duisternis indaalt.
Geworstel met schaduwen,
dankzij die overdaad,
de bekende achtergrond…
De koffers
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
345 De koffers die hij meekreeg,
gemaakt van verwijten,
gevuld met teleurstelling,
gebrek en onwetendheid,
waren zwaar over datum;
over de verlichting
door kunst en cultuur
was altijd gezwegen,
of het werd ontkend,
intellectuelen waren links,
dus onbemind.
Alles wat hij toch wist,
stiekem opgevist,
had hij goed verstopt,
door een slimme…
Kees XXV; helder punt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
259 dorstig en stuurloos dobberen
op golven van ongezouten woorden
de bittere nasmaak van tranen
verdrinken in zurige snedigheid
de ijdele visie op een bloemenzee-idee
staren in die weifelende horizon
als rebellerende bruine blaadjes
elkanders tanden afbijten misschien
het ideaal van de verglijdende tijd
vergeten op een schaal van één…
schrijverslast
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
390 Met de wind
in de rug van ons allen,
maar ijzig in zijn gezicht,
kijken wij in zijn kop
waar het nog harder waait.
Andersom
laat hij de stad achter zich;
op weg,
waar hij ooit Achterberg las,
eenzaamheid diepte bracht
in zijn glas,
waar Marsman hem liet kijken,
naar de slapende vrouw,
de overtocht.
Sombergroot en grauw
waagt…
stond hij; vloog hij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
274 Stond hij
tussen twee vuren,
had hij kunnen ademen:
hij zwom in vlammenzeeën,
weidser
dan de denkbaarste universa,
hij verzoop in golven van haat;
en wraak
donderde hels rond zijn hoofd.
Vloog hij
boven het water,
had hij kunnen nadenken:
hij zakte in waterputten,
dieper
dan zijn bodemloze nachten;
hij verdwaalde in grotten…
Alsof míj...
netgedicht
1.9 met 14 stemmen
393 Alsof míj onheus weer
de mond werd gesnoerd
mijn handen krampachtig gebonden,
in kwalijke, vergeten tijden,
door grenzen van hen
die zelfs mijn geboorte
de grootste zonde vonden.
Mijn creativiteit die van stonde af aan
de felste strijd aangaat
met benauwend tegendraadse logica
in weerspannige onnadenkendheid.
Een impuls van aangeboren…
Utopische variaties
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
322 Je vertelt me dat mijn soms ongelukkige brein
haar eigen redactie heeft in de denkwereld
en ik geloof je met mijn utopische variaties
ik probeer een nieuw spiegelbeeld
een woordenboek in jouw gedachtenoceaan
is als een verloren droom in pasteltinten
mijn slaapkamer is een ongeschonden ravijn
waar een bloemenzee bloeit, nog onbetreden
terwijl…
wat hij altijd al wilde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
307 Dit is wat hij altijd al wilde
niks worden, maar zijn
zich in alle ruimte wentelen
het donker tegemoet treden
met goed genoeg gemoed
de gloed van het zwart voelen
in vloeiende handbewegingen
veranderingen teweegbrengen
aan de verengde werkelijkheid.
Wat hij al zo lang wil zijn
wat hij bij geboorte al was
een zuiver geluid tegen…
Verlegen vlinder in een natte jas
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
360 Hij heeft de intense emoties
om lief te hebben in stilte
door pure glorie
van natuurlijke heimwee
op de lange duur
in zijn mystieke erotische dromen
waar koude nachten
in verlaten steden
huilen om een wreed verleden
van armoede, verdriet en pijn
hij houdt zichzelf niet aan het licht vast
zoals de nacht soms om de dag lacht
is…
Kees XXVI; Kees was hier
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
321 In een scharlakenrode weide
vol krokussen en paardenbloemen
hebben ze een prettige
en speelse gewoonte samen.
Zie ze schitteren
vol vuur
en vurige verzen
als de woede van een storm
en figuren die uitroepen;
zie uiteenlopende bedoelingen
van tegenstellingen
in antipoden ontstaan.
Zeker buitengewoon
somber van soort.…
tekentafel (terug naar)
netgedicht
1.5 met 16 stemmen
400 waar de gesloten boeken liggen
die liefst vergeten beelden
en woorden
die je nooit meer horen wilde
in dat hoekje van je leven
bleef een tekentafel staan
voor dat wenselijker scenario
als droom
als plek
om aan jezelf te werken
een moeras van wensdenken echter
en licht dat toch nooit komen zou
niet door
verblind vertrouwen breken…
‘in de schatkamer van vrede en stilte’
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
337 Zijn geest mag dan geslepen zijn,
hij blijft een rauwe diamant;
zijn kern
die tot citadel verworden was,
gescherpt in historische stormen,
brandt
al naar gelang het voorgaande,
zo zondig dwalend
door lege valleien,
de verlaten bossen,
al loslatend,
trots overblijvend,
levend met het stille monster
van deze tijd.
En laat hem.…
Als, dan; en andere nonsens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
306 Als ik in de woorden van nu
het gelogen verleden lezen blijf,
zie ik niet waar de toekomst over gaat;
als ik die bril van het aangeleerde,
die verkleuring door wenselijkheid,
niet afzetten wil tegen inhoudsloze taal;
als ik mijn fantasie boven de realiteit stel,
mijn gevoel laat prevaleren,
in plaats van het verstand te waarderen;…
uit zichzelf
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
341 uit hoge verwachtingen
uit valse hoop
uit een dode hoek
uit te vroege veren
uit bittere noodzaak
uit overlevingsdrang
uit de buik
uit die handen
uit de houdgreep
uit verstikkende banden
uit de onwaarachtigheid
uit onvermogen
uit de geïnduceerde schuld
uit die ketenen gebroken
uit puur zelfbehoud
uit waardigheidsbelang…
geschikte metaforen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
398 op mijn zoektocht naar
de geschikte metaforen
kwam niks bruikbaars
uit de toren van boeken
of het web naar voren
geen god is voldoende
op zijn hielen gezeten
of beknellende monsters
die intens genoeg waren
als vergelijkingsmateriaal
reflectief bekijkend zal ik
zelf rakere beschrijvingen
meer diepte aan personages
en gruwelen moeten…
Madame Bofeery
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
321 Weleens van de kunst
van het leven gehoord
en joie de vivre,
madame Bofeery?
Wat een trieste vieze vale
en vuile onvoltooide plastic kringloopbedoening...
Is er nog hoop,
met die wasmachine?
Of krijgen we morgen weer
de zoveelste variatie
op het gemankeerde leven
van bezemsteelheksen
en bruingele kattenpis
gemiste levensloopkansen…
Dagdromer van bloemen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
295 Jij zag dronken vlinders
onder frisse lenteregen
in bijzijn van de dieren
in huizen tussen stegen
jij zag ganzen en zag mieren
regenwormen
in en onder aarde klieren
lesbische muizen
binnen steden overleven
heteroseksuele luizen
vol kleuren en plezieren
die van mensen en van stieren
vol hunkering van heilsoldaat
zonder vrees, naakt…
als je eenmaal weet
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
256 als je eenmaal weet
hoe de trappen klinken
vanachter de gesloten deur
als je eenmaal weet
welke stappen overgeslagen worden
op de schreden naar beneden
als je eenmaal weet
dat diep in je afwezige zelf
wel een vredige ruimte bestaat
als je eenmaal weet
waar die sleutel zich bevindt
en werkelijkheid binnendringt
als je eenmaal weet…
Mei.nu
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
324 Over Mei
In zijn bio presenteert Mei ('89)
zich als woordkunstenaar in de disciplines epiek en lyriek
Hij doet zijn publiek versteld staan van moord en brand der actualiteit
en het gif in non-ontmoetingen
en haat en nijd in interpersoonlijke relaties
die die naam als zodanig
niet of nauwelijks verdienen
Hij geeft ze evenwel de kost…
Hij vindt een weg
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.671 Het doet hem verdriet
aan haar te denken
zoveel intense vreugde
heeft ze hem ooit geschonken
woeste natuur
haar geest en lichaam
haar taal, haar liefde
ze weet inmiddels
hoe moeilijk het is
in den vreemde te zijn.
Hij stelt zich voor
hoe zij haarzelf
aan anderen voorstelt
met de ondergang
van haar belevingswereld…
Kees XXVII; sokken netjes opgetrokken
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
319 pennen binnen handbereik
in lijn met de typemachine
haaks op de stoelpoten
die kaarsrecht geschoven
aan één zijde van de tafel
met vier kanten staan
gebrand om elk spiertje
precies te laten trillen
zoals de wil het beveelt
met licht op juiste sterkte
geluid tot een minimum
teruggebracht in vrijwel
volledig platte golven
ieder onwelkom…
Kees XXVIII; woorden zonder inhoud
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
427 Was het maar zo dat deze stralende lentezon,
al was het maar voor deze ene keer,
de belofte nakomen zou
waar in de geschiedenis al zo vaak over is geschreven,
een belofte die altijd onterecht en ongepast is gebleven.
Was het gefluit en gefladder van de vogels,
in en uit de struiken,
echt helpend voor de wereld
en bruikbaar voor onze gevoelens…
Hij wil helemaal niet bezig zijn
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
290 Hij wil helemaal niet bezig zijn
met dagelijkse aardse zaken
hij wil een godenleven lang
de tijd hebben
zich af te vragen waarom
Medusa juist hem
niet in steen veranderen kon
hoe het komt dat deze pijl
wel feilloos en zonder gif
het bijpassende hart vond.
De nachten wil hij nog altijd niet doorbrengen
met de dichtgevallen ogen…
Het buigpunt
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
373 ik ben een anomalie
een stille afwijking in lijn
geen buigpunt dat zich voegt
geen scharnier zegt
zo moet het zijn
maar in mij keert iets om
een trager innerlijk bestaan
verdragen wordt hier Anders
geen last die buiten blijft
staan
maar een dalen naar binnen
waar elke stap zich herschrijft
want voor zij wordt gezet
lost de beweging…
vol vergeten tranen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
259 Met blanco blik staar ik
zelfverklaard
naar dit refrein van herhalingen
of ik deze cycli doorbreken kon
alle woorden vermijden
die voortkwamen uit catastrofes
danwel overdracht voorkomen
door de kunst van het lijden te weerstaan
mijn spiegelbeeld reflecterend
ingezaaid en wel
alle ouwe shit laten composteren
ver van het nu en dan…
Doorgeschoven rekening
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
284 Dan
- alsof de vlagen in hun wortels kraken
in een koortsig vijandige vaart
met steken die tegenstaan
als dagelijkse kosten
de posten die
doorgeschoven
boven op kilte van de wind en stilte in de grond
kond doen van een onthulling –
dan trekt de beloning van dromen echt hard aan
want we tekenen een toewerkende lijn
ook de huid snijdt
als…
Avontuur
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
254 Hij verlangt zijn fantasieën
dieper in het duister van de nacht
hij doet alles wat gij wilt
hij lijkt wel gek
de eerste twijfelende traan
rolt over zijn slapende gezicht
wat hij nu voelt is onbeschrijfbaar
zijn avontuur wordt intenser
in de cadans van zijn bezielde hart
beantwoordt hij zijn dromen grondig
hij zou iets willen dichten…
Leven als Kees
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
248 Het is waar
als het werkelijke licht allang verdwenen was
en zelfs het Belgisch blondje niet meer bitter smaken wilde
bevond hij zich daar
af en toe
in een verwaarloosbare toestand van aanwezigheid
niet zo raar
als je toch eens weten zou
wat het daglicht nooit kon worden toevertrouwd.
Het is waar
dat hij soms de duisternis der duisternissen…