Netgedichten

netgedicht (nr. 88.322):

Stilte lag als glas

Stilte lag als glas
in verslagen handen,

geprezen om de schittering,
de diepere betekenis.

Krachteloos verdronken
in de leegte van verwoesting,

afgronden van verlangens,
waar het licht ook komen mag;

schemering betekent slechts
dat de duisternis indaalt.

Geworstel met schaduwen,
dankzij die overdaad,

de bekende achtergrond;
ook deze nacht gaat.