8109 resultaten.
Rozen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
951 tere bloempjes
toch wonderschoon
't symboliseert: liefde
Met hun wortels ver uiteen lopend
staan ze stevig in de aarde
een groep van knoppen op iedere tak
sommigen nog niet geheel geopend
ze hebben zorg en voedsel nodig om te groeien
ze hebben tijd en zon nodig om te bloeien
sommigen hebben doorns, waar je je aan kunt prikken
Zo is…
Herfstbos
netgedicht
3.9 met 27 stemmen
1.030 Weer zonsondergang
je kleurenpracht zacht verlicht
een mooi schilderij…
HERFSTBELOFTES
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
826 Verkleumd in de nerven
van mijn blad
na blad
dwarrel ik met de herfst
gevangen in het zuchten
van het najaar
val ik weg
steeds verder
te moe om te houden
wat ik had
uiteen
binnenin
schrijf ik herinnering
in hout
uit
een nieuwe ring
die verhaalt
over zon en warmte
en betere dagen
onderteken ik
met nieuwe beloftes…
Boom
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.266 Geen zuchtje ontsnapt
zijn bleek geraamte
wit drukt zwaar
op z'n schouders
Diep geworteld hoopt hij
op een warme bries
die hem weer laat
opbloeien…
Daar wil ik je toebehoren
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.087 Waar bergtoppen nevelen doorboren
avondlicht rood in rotsen brandt
een echo machtig rondjes zweeft,
zijn vederdek met wind verkleeft
en nacht verschijnt aan schaduwkant
daar wil ik je toebehoren
Waar zon en zee elkaar verloren
`s ochtends stormend vroeg ontwaakt
wilde stromen niet te stoppen
driftig donker golven koppen
donderend…
Leven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.691 Als leven gezien mag worden
Als een sterke boom
Tegen hevige stormen bestand
Zul je ooit kunnen denken
Dat deze eens niet meer
Tegen deze hevigheid opgewassen is
Dat deze op een tijd al zijn krachten
Flexibiliteit moet overgeven
Aan de heerszucht van het weer
Mensen kijken in een opwelling
Wel eens naar een boom
Zien de schoonheid ervan…
Jaargetijden
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
784 Slapend leven ontwaakt
Waar zacht bottende knoppen
Weldra opengaan
Om donzig groen te tonen
Stil ontvouwen zich
De tere vormen
Die in klimmend licht
Tot volle wasdom komen
Hoe kortstondig hun bestaan
Als stralen verzwakken
Randen krullen om
Bij tanende levenssappen
Het ontzielde komt ten val
Neergevlijd op koude aarde
Hoogpolig bruin…
Gouden regen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.348 de ochtend blaast wolkjes
terwijl ze zich
wakker licht
in alle vroegte
ze strekt zich uit
rekt schaduwen
en opent
vol verwachting
een nieuwe morgen
die hongerig
de dag verslindt
onder een grijze stroming
hult de aarde
zich in een
wit gewaad
de straat glijdt
glanzend voorbij
en donker
stert de hemel
een sprookjesachtig…
Nachtwandeling
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
2.327 Regenring om de maan.
De schaduw van twee zwanen
accolades, sluiten het water in
en het diepe zwarte land
gaat verloren in de Slochter vlam.
We lopen op de tast
door onverwachtse zang
van vleugelslag.…
sneeuw
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.864 morgen is de sneeuw weer weg
misschien vanmiddag al
het is geen tijd voor bladeren
die er anders nat gelegen hadden
en de wind
de wind neemt mee en jij
somt op wat er gebeurt
en weet ook niet waar het eindigt
achter de boomgaard
zoeken de meerkoeten elkaar weer op
twee bij twee, je zag het
samen kwamen we het tegen
we fietsten naar huis…
beneveld
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.887 ik draai in die ochtend
achtervolgd door
dubbelbock en medefietsers
de eerste hellingen
weer op
bossen
vol met bomen
beloven me hun goede wil
wolken mist en dunne druppels,
flarden
roes versterkend,
vleugels
en ik dans omhoog met volgezogen benen
bovenop
ben ik verloren
vast gegrepen glijd ik door
tussen resten sneeuw
de muren…
Etretat
netgedicht
2.8 met 25 stemmen
3.757 Het veilige dorp van een mespuntje zee
snufje zout waar de kiezels de branding
doen rollen en klossen waar de winkels
nog op hun hurken zitten bijeen op een plein
waar de kleuren buiten de deur wiebelen
plastic strandslippers ballen waterpistolen
toeristen waar de naam kortom vredig is:
Etretat
Maar voorbij baai en bakens promenade…
Januari,
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.613 je aanbidt sneeuwwit
en flintert het,
waar de vorst het kroont
koningwintert het,
je bouwt lucht voor zijn kastelen,
draagt bomen als juwelen
en grift ze
zonder penselen…
Waterval
hartenkreet
4.5 met 22 stemmen
1.243 Daar waar de rivier zijn einde vindt
Dat is het punt waar jij werkelijk begint
Vloeiend ga je over in een vijver
Geschapen als de vrucht van je eigen ijver
Jij, een rustgevend onderdeel van de natuur
In jouw nevel verschijnt een regenboog op 't zonne-uur
Ieder jaargetijde pas jij je aan
Toch blijf jij zo jaar in jaar uit bestaan
Jij bent…
Het begin van de herfst
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
2.612 Mijn fiets duwt
tegen de regen
in een bandenspoor
ik heb wind tegen
op het asfalt
liggen blaadjes
om de meter
soms twee bij een
ze bewegen mee
heel natuurlijk
in de wind
behalve dat ene
ik wil ze allemaal
met mijn voorwiel
overrijden
nog voor de brug
weet ik ze
echt te raken
ik kijk achterom
twee bandensporen getrokken…
Natuurliefde
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
7.824 Zwanger van water
ontdoen
grauwgetande flarden
zich van hun neerwaarts
ijlende last
in hunkering
de aarde te zogen,
landschappen
van stromende beken
in mistige waas
op glas,
grijze lappen
worden ijler
waar blauw
tevoorschijn komt,
uit diffuus licht
wordt zon weer geboren,
liefkozend haar aarde
als minnares.…
Wereld van glas
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
846 De laatste druppel aan het hangend blad
valt langzaam naar beneden
De zon schijnt in het vallend nat
spiegelt beelden uit het verleden
Verloren gegaande dorre gebieden
kwetsbaar aangetast door droog klimaat
Geen water voorhanden, alzo geschiede
meedogenloos in de zon gebraad
Thans veranderd in onvruchtbare woestijnen
duinen van…
Bloeiend zomergoud
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
811 De zomer
verspreidt zijn geuren door het land
leidt zijn zonnige tijden
neemt je bij de hand
in kleurige weiden
daalt neer en verwarmt
stijgt op en omarmt
met liefde het leven
in schoonheid verweven
en smeedt zijn gelukzalige band
door klinkende harten omgeven…
Zwartwitfoto
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 De wintermorgen laat de zon nog even slapen
gordijnen voor de hemel zijn nog dicht.
We gaan het bochtig paadje tussen beuken,
wind blaast ons waterkoude tranen op ’t gezicht.
Het pad is een oud laken vol met gaten,
versleten is de sneeuw, zwart schijnt erdoor.
De stammen zijn op lengte-as gespleten
in zwart en witte zijde, scherpe voor.…
Zeezicht
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
1.119 Het was nog vroeg nog volop licht
aan het strand speelde de wind met het zeegezicht
dat als een diamant fel schitterde hier
waar meeuwen vlogen over de eenzame pier
die standvastig uitkeek over de rimpeling
van het water, kleine golfjes ving
op dit mooie uur, het gouden zand
trok zich langzaam terug van de kant
die duinen hoog verwaaide…
DE SPREEUW
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
819 ‘ik ben dichter, beste fluiter
dus een even rare snuiter
daar ik als een zonderling
langs de straten deuntjes zing
en, ver weg van de natuur
deelneem aan patat-cultuur’
waarop hij mijn geoffreerde
stuk patat grif accepteerde
en daarmee tot mijn verdriet
haastig het terras verliet
ook mijn zomerdroom verdween
‘k nam mijn fiets en…
DIE AVOND EN DIE ROZE
poëzie
4.2 met 43 stemmen
8.132 ‘k Heb menig uur bij u
gesleten en genoten,
en nooit en heeft een uur met u
me een enkle stond verdroten.
‘k Heb menig menig blom voor u
gelezen en geschonken,
en, lijk een bie, met u, met u,
er honing uit gedronken;
maar nooit een uur zo lief met u,
zo lang zij duren koste,
maar nooit een uur zo droef om u,
wanneer ik scheiden moste,
als…
Windkracht 10
netgedicht
3.2 met 80 stemmen
11.489 Als alle omstandigheden gunstig zijn
zet ik me langzaam in beweging
dan raak ik op drift terwijl ik zuchtend ondermijn
wat mij belemmert in mijn geliefde tijdsbesteding
Ik jaag door donkere wolkenluchten
die als flarden scherend spoeden
en zie wezens haastig vluchten
voor het gedrevene van mijn felle woede
De enkeling die nog draalt in mijn…
Wereldboom
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
898 Duizenden jaren geleden
op een bijzonder magische plek
Zag hij het eerste levenslicht
onder een beschermend bladerdek
Van een jong klein boompje
uitgegroeid tot een echte reus
Groot, sterk en machtig
naar een evenbeeld van zeus
Met zijn stevige wortels verankerd
na eeuwen nog steeds imposant
Heeft alles al overleefd
stormen…
Als de blaadjes vallen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
868 Opkomend licht valt
neer
veranderd landschap
in nieuw gezicht
nog altijd staande
hoog in kracht
vereeuwigt in wortelsterke
aarde
groeiend,
verslaat hij zijn oude
leven
nog altijd sterk
onverzettelijk nog
door seizoenen heen
winters landschap
liet hem kaal achter
door witte deken
omarmt
tijden verschoven
in smeltend water…
Luchtfoto
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
907 Het ingetogen plaatje steekt af tegen
het schrille contrast van de weidsheid
Hoog boven de wolken vliegt een vogel
nog net gespot tegen de rand gezien
De bergen, de rivieren en watervallen
ontbreken maar het grote beeld
van alles tegelijk maakt het geheel
en het gevoel van vrijheid compleet
Het natuurlijke blauw is overal aanwezig
maakt…
HAIKU
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
771 Rimpelloos water
weerspiegelt de witte maan
licht in duisternis
Ongeziene wind
laat bladeren bewegen
bewijst haar bestaan
Roos, bloem van liefde
alom word je bezongen
je doorns doen mij pijn
De rododendron
laat na een fikse regen
de aarde blozen…
De boom
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.497 Bladeren in alle kleuren
bloesems met heerlijke geuren
Kleine vruchtjes hangen aan de takken
alle kinderen proberen ze te pakken
In de winter lijkt hij dood
alsof hij geen tegenstand bood
Zo kaal en zo stil
kan niet doen wat hij wil
Maar dan komt de zomer weer
en er komen vruchtjes, steeds meer
In onze achtertuin, zo loom
staat onze mooie…
Reis
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.859 Ochtendnevel, halve huizen
halve schapen
Rode zon kleurt het water
Ganzen ondernemen een vroege tocht
Een verre bestemming
doch vermaak
kleurenfoto siert
de krant
Eerste halte, boerendorp
frisse gezichten
geur van de ochtend
7 fietsen in de vouw
Laatste halte in zicht
mensen ontwaken
boeken slaan dicht
mystiek neemt plaats
voor…
Zandkastelen
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.119 Zandkastelen bouwen
in het warme zand
water
vult de kerkers
een vlag siert het bestaan
Wit schuim
treedt statig binnen
buigende schelpen
transpirerend zand
ontluisterende stilte
Een straaltje zon
verlicht de toren
de golven komen
vesting van oranje
klaar voor ontvangst
Langzaam ruisend
ongeduldig, steeds luider
explosief…