8933 resultaten.
Gevallen is de populier
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
668 De westerstorm heeft hem terneergeslagen
en woest zijn wortels uit de grond gescheurd.
Terwijl een vogel vette wormen beurt
vervaagt geruis allengs tot zachtjes klagen.
Nu afgebroken takken oostwaarts jachten
het kleinste leven onder blaadjes kruipt
en hemelwater van de daken druipt
ligt hij nog op de bomendood te wachten.…
Het zijn de houders die bepalen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 Maar je wenst weer slechts op
de begane grond te verkeren
Opnieuw te leren hoe alles
in elkaar steekt. Wat is verbleekt
met mooie nieuwe kleuren te begeren.
Want boven aan die trap oogt het uitzicht
mooi, maar tegelijkertijd voelt het als
een claustrofobische kooi.…
Zie de krokusjes staan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
466 Sneeuwklokjes steken met hun kopjes boven de grond uit.
Hoor de vogels met hun gefluit.
Bijen kun je horen met hun gezoem
en strijken neer op een bloem;
en zuigen allen de nectar eruit.
De lente is ingeluid.…
Tormentil
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
545 hoe kun je iets woordenloos vertellen,
diepgeworteld in oude grond
zonder het hart te kwellen
door een glazen afstand die diep in de ziel snijdt
ergens ver weg vangt een maaltijd
aan met linzensoep
wist je dat zonlicht
er acht minuten over doet om de aarde te bereiken
dat getallen een verzameling zijn van gedachten,
netjes op een rij…
Een wereld vol haat
netgedicht
5.0 met 93 stemmen
402 ik heb ze
verloren zien gaan
de stukjes leven
op weg naar een
bloeiend bestaan
ze knopten
voortijdig
steelden te lang
konden de lichtroof
van anderen niet aan
hun kleuren
vervaagden door
een brandende zon
guur weer vertraagde
florissante rijping alom
weer is aarde
gebarsten en in zijn
vruchtbare grond krast
klimaat desastreuze…
tot jij weer bloemen spreekt
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
509 wanneer het blad verkleurt
een einde maakt aan uren
onwetend
wanneer de winter komt
het slissend likken van golven
tot stilte maant
wanneer een sneeuwjacht het vuur dooft
en de laatste schaduw
van een lange zomer verdwijnt
in een stilgevallen zee
verwarmen wij elkaar
tot de levenloze souvenirs
te gronde gaan en jij
weer bloemen spreekt…
zonnewagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
458 onze taal eens ruim en
doorzichtig nu kleurloos
en kaal sterft aan
ondergrondse vertering
nu wankelt hij op
droge grond in het spel
van de vrije wind die
gonst van hoon en misverstand
vergeefs tastend naar
vegetatie verdwijnen
onherbergzame passages
in wolken van stof
klauter in je zonnewagen
verlaat dit kale land
rijd in…
Herfstbladeren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
788 Herfstbladeren dwarrelen naar beneden
Worden heel even opgetild door een vlaagje van de wind
Voordat ze hun weg vervolgen naar de door zon verwarmde grond
En ik kijk toe met blije open mond
Dan knisperen de blaadjes door de aanraking
van kleine, dansende, blote kindervoeten
Die alle blaadjes voelen moeten
En ook ik geniet als een klein kind…
Wolken in een waterplas
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
605 Op bittere grond beland
achter zwaktes verschanst
in onthechting thuisgeraakt.
Zou het kunnen?
het leven langzaam
achterwaarts begrijpen
Alleen maar zwijgend
kijken naar drijvende wolken
in een waterplas?…
Als het lood verdwijnt
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
256 Maar leerden wij niets van het verleden,
toen waarheid bloedde op de grond?…
PARTIJ VOOR DE VREDE, DE SLOGAN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Meer begrip
Minder ik
Zie die ander
Verander
Met die ander
Door die ander
Doe het samen
Amen, amen, amen
Zoek met alle rede
Vrede, Vrede, vrede…
DRIJFZAND
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
925 Het Grote Gebeuren werpt
zijn diepe schaduw vooruit
daarin is het slecht toeven
het koude zweet breekt uit
het perspectief is in nevelen
gehuld flarden grijze lucht
verlenen minimale doorkijk
oorzaak van herhaald gezucht
drijfzand onder de toekomst
is riskant wees op je hoede
het extra waarschuwingsbord
symbool voor wat ik bevroedde…
Reliëf
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
841 beelden
ze zijn toch van steen
waarom huil ik dan
en beweeg onzichtbaar mijn lippen
ik weet dat je er nog bent
want jouw geur van gezwollen aders
beitelt mijn hand tot een vuist
in mijn schoot brokkelen ogen
tot onherkenbare resten
van eens geprevelde gebeden
mijn lichaam stil en koud
leeg en kleurloos verhard
verzwegen tot steen…
Zelfmedelijden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.036 tussen vrienden toch alleen
gevoel van einde na begin
bliksem wil er niet omheen
tegen beter weten in
gevoelens worden spiegelbeeld
koud vervangt blij warm
nieuw litteken toebedeeld
aan de ziel onder mijn arm
even vlinders, bonzend hart
kleuren warmer dan normaal
weer terug naar wit en zwart
en tweedimensionaal…
eenzaamheid
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.475 Die koude duisternis
mag ons niet komen halen.
Dans in het licht
Laat jou de eenzaamheid verdrijven.
Zodat zelfs op de mistigste vlaktes,
de zon me nog kan halen.
Dans in het licht.
Laat jou de woede sussen.
De woede over de eenzaamheid
die de dood heeft gebracht.…
donkere diepte
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
869 Vroeg in de koude, heldere ochtend
zittend aan de kant van het meer,
Staar ik nietsziend naar het water
denkend aan de tijd van weleer.
Heb geen oog voor de vissen
zie de herten niet gaan,
Zelfs de vossen en de vogels
laten me helemaal links staan.…
Tranen
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.524 Tranen, heet en zout,
nu krijg ik het zo koud.
Tranen, wangetjes nat,
ben je me nu al zat.
Tranen, liefde is,
wat ik nu mis.
Tranen, van goud plonsen op m'n schoot,
gaf ik me daarom bloot?…
Mijn toekomst .....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.184 Even die zonnestralen proeven
door het kleine wolkje van geluk
heel even maar die intense warmte
voelen in het zicht van de nacht
waar de koude weer bezit neemt
van mijn onstuimige gedachten
terwijl ik diep onder mijn vier-
seizoenendekbed wegkruip
in de duistere vergetelheid
en de onbegaanbare wegen
aanschouw in het zicht van…
Dertig seconden voor je hart stilviel
gedicht
3.2 met 119 stemmen
46.855 Ik neem je bijna koude hand.
Als je me voelt, ben ik ijs
Tegen het ijs van je eenzaamheid.
---------------------------------------------
uit: 'Ten Westen van Eden', 1998.…
De laatste reis...
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
3.011 De pijn is ondragelijk
Het zijn je laatste uren
Een strijd van ongelijk
Kan niet lang meer duren
Zacht praat je in raadselen
Over het vale licht op het pad
Je ogen laten zich sluieren
Moe gestreden en afgemat
De dood nevelt om je heen
Je leven brokkelt nu weg
Voelend koud als steen
Langzaam glij je zachtjes weg...…
Stil als zij voorbijgaat
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.473 Ik zou het je niet moeten zeggen
doch als ik je zie lopen
hoe terloops het ook maar is
dan slaat het dubbel over
is er even geen weten
van hoe me te houden
met de kraag omhoog
duikend in de koude
schuil ik voor de ontdekking
glimlach en traan
een voorbije tijd van samenzijn
jij, nostalgisch bestaan.…
Kippenvel
netgedicht
3.6 met 97 stemmen
19.734 De bas slaat diepe gaten
In de rust van mijn huis
Met die net niet irritante tik
En die heerlijk doorlopende ruis
De drum beweegt mijn voet
Onbewust, gehypnotiseerd
De nuances van het ritme
De gevoelens, niet verleerd
De gedachten aan de horizon
Niet te volgen zo èèn, twee, drie
Die vrouw, helder van stem
Die koude rilling melodie…
De liefde geurt naar evenveel
gedicht
2.6 met 52 stemmen
34.895 De harpen hangen
als koude koorden
in al te naakte bomen
en schuifelend aan mijn
oor het snarenspel
van bloemen op de akker
de krokus wordt geboren
de wind hangt zeilen uit.…
noordwaarts gaan
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
839 anders is het in de winter
wanneer koude hen omringd
dan tocht het ernstig
door de kieren van hun hart
nee dan toch maar liever
in de zomer noordwaarts gegaan…
De ijsprins en zijn geliefde
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
790 Eens was hij van ijs
vele kristallen
tooiden zijn gelaat
diep in de koude wereld
waar zij hem vond
en keek in helblauwe ogen
harten smolten tesaam
in zielsverbond
zij vroeg hem mee te gaan
zo kwamen zij
door de vele nevels
in de wereld van de zon
kristallen smolten
toverden een ware prins
een bijzondere liefde begon…
Mist
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
625 Mist hangt over zee
sluiert mijn gezicht
verbergt alweer
de droevenis
warme adem
in koude lucht
maakt alleen
meer mist
mijn gedachten
aan jou
brengen plots
weer zonneschijn
licht glinstert
over water
gedachten
klaren op
dofheid verdwijnt
uit ogen
wangen blozen
frisse lucht…
schipper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
896 de volle zeilen bol
van zilten bries
de lippen zout
en zongebeten
is hij alleen nog
vastberadenheid
de blik blijft
strak gehecht
aan verre horizon
hij heeft de tijd
getemd glijden de golven
weg onder zijn voeten
en winden wijken terug
voor zijn gelouterde gelaat
hij is een god
totdat hij klein en koud
de haven binnengaat…
meisje
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.375 er zijn warme nesten
koele nesten
en holletjes
die warm lijken
maar ozo koud blijken te zijn
in zo'n nestje
kwam dit kind terecht
een keel als een aap zette ze op
er was geen kalmeren aan
ze kwam met wieg-en-al op-de-gang te staan
eindelijk
weet ze nu te vertellen
waar haar spraakwater is ontstaan
en dat ze om te worden gehoord…
Het begon met een lach
gedicht
3.1 met 25 stemmen
13.684 ik doe niet meer mee,
schreef de lach,
de tanden hebben het koud gekregen.
het kwam nog tot een eind
toen het water, plat en hard, al onder het maanlicht lag,
als een hoofdstuk afgesloten.
----------------------------------
uit: 'Tirade' nr. 419 (2007)…
Vreetbui (ik eet...)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 ik eet
de dag door met woorden en letters
van drop, chocola
en hele zinnen zoethout
waar ik op kauw kauw kauw
ik drink
de tranen van mijn lief, de lege blikken
na het afscheid
het regenwater in de koude
goot
één theelepel dood
's avonds als ik misselijk voldaan
mijn bureaustoel bezet
kots ik poëzie…