8758 resultaten.
Spiegelkast
gedicht
2.6 met 44 stemmen
13.047 En moeder zit nooit stil, meneer.
Iets in haar hoofd speelt met de tijd,
iemand die haar leven niet meer leidt.
Toch gaan gordijnen dicht. En groet zij kort
de glazen buurvouw, die zich 's avonds
sluit. Morgen mag zij de kast weer uit.
-----------------------------------------
uit: 'Waar de egel gaat', 1995.…
Witte winterbloemen
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
999 Ik buig het hoofd
tast aan het blad
en stil
het ruisen
tussen lente en ingehouden
winterjaren.
Zoals de zomer zachtjes waait
leg ik mijn handen om de dagen
en later
zo ver van
je geboorte af.…
Maar dichtbij god
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
767 had laatst
een stil gesprek
mijn overleden moeder
en ze begreep
ik vond het gek
hoorde haar stem
jij lijkt wel op je vader
die was er ook altijd
alleen voor anderen
voor mij geen tijd
heb het
haar uitgelegd
mijn waarheid
weer gezegd maar
ze wilde er niet aan
ik zei nog als je hemelt
komt er ook begrijpen
toch is zij van de eigenwijze…
Een regenavond
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
756 Zoveel druppels die gevallen
hier en daar tot beken gaan;
zoveel tranen die vandaag ook
stil verdriet lieten verstaan,
maar de avond is gevallen
en ook deze dag voorbij,
heel de stilte van de uren
slaat de weemoed op in `t hart
en ik wou zo graag dat vuren
van geluk en vreugde branden,
dat de vrede in jouw handen
iedereen bereiken kon…
Als zo vaak.
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.101 Zoals hij uit
haar weg schoof
zo is hij ook
in slaap gegleden,
stil geruisloos
en doof.
Haar was niets
bijgebleven,
zij had alleen
intens geleden.
Liggend op
haar rug,
het hoofd
gewend.
Ogen leeg
maar wijd open.
Geen denken terug
aan ooit,
het stille hopen?
Zij wist het,
nooit.…
Kristallen bol.
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
916 Luidruchtig geboren nu
stil in de morgen
lig je hier aan mijn voeten
Welk een luidkeelse entree
voor wie ga je zorgen
wie neem je deze keer mee
Gissen, raden en voorspellen
wat zegt een kristallen bol
Is alles nog oningevuld
of staat net als anders
het programma al vol
Hoopvol tegen beter weten in,
berusting door ervaring
verzet heeft…
Wind
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
761 De symbolen van de wind
Leren mij te blijven staan
Dwarrelend beweegt een blad
Door een toeval heen gegaan
Ik verzoek het stil papier
Spiegel voor mijn zucht te zijn
Minder vluchtig en gewoon
Sterren in een raamkozijn
Bomen buigen soms ontwricht
Blijven staan, onaangedaan
Wuiven niet met winden mee
Dwingen mij te blijven staan…
Vochtige grond
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
766 Het duistert in mijn hart
Verdwenen zijn alle dagen
Monotoon rijgt de tijd zich aaneen
Berustend zijn vele beelden
Roerloos vouw ik mijn handen
Ik leg me neer op mijn grafsteen
Ik strooi een bloemenkrans op
Mijn rouwende hart en kerf
Stil de letters van mijn naam
Een diepe stilte scheidt me
Vochtig van de grijze grond
Waar kan ik nog…
Essen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
718 wij boomden over de liefde
stonden terloops stil bij het zijn
lichaam, sociale context, ziel
een vlaag existentiële angst
verjaagd met strelen en kussen
een moment om te vergeten
daarna waren wij nog meer
aan elkaar vertrouwd met
de koude sterren in het haar
hoorden de lege trein naar waar
onze monden smaakten naar
meer en namen waar van…
altijd hoop
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.481 Helemaal alleen op de wereld
In de donkere nacht
Huilende wolven
Niemand die op je wacht
Geen mens loopt op straat
Alle lichten zijn uit
Een hond die schril blaft
Kippevel op mijn huid
Het huis is eenzaam
Koud en stil
Verwarming op zeven
Toch nog een ril
En je laatste gedachte
Dat het hier maar stopt
Geen weg meer terug
En dan,,…
contrast
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
5.135 in koelen bloede
heet zij welkom
ijzig kalm
een warm onthaal
hij komt thuis
en moet vertrekken
de eerste keer
zijn laatste maal
in stil vermoeden
schreeuwt zij namen
scherpe woorden
stompend hard
zijn hoofd vol gruis
haar hart vol stenen
wat trouw begon
bleek valse start…
Rode Tranen
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.448 Een engel, stil, haar hoofd gebogen
Puur en zuiver in haar zijn
Zwarte doeken, rode tranen
Ze voelt een diep intense pijn
Huilen is haar stille antwoord
Op haar lijden en verdriet
Ze wil graag dansen, zingen, leven
Ze wil wel maar ze kan het niet
De Duivel uit haar diepste wezen
Troost haar in haar diepste pijn
Daar waar God haar heeft…
Automne
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
766 Boven de toppen van de bomen
een blauwe lucht met wolkenveren
en de geluiden van verkeer en
daaromheen vogelgezang
het duurt niet lang of klokken luiden
om mensen naar de kerk te roepen
om stil te zijn en na te denken
te luisteren naar oude wijn
de zon klimt, en de koele morgen
wordt met de oostenwind verdreven
hier zit ik, noordzij van…
Wat het lijkt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
783 Aanraken
Voelt als een ontdekking van het bestaan
En niets is wat het lijkt
Liefde was een onbereikbaar antwoord
Op de vragen die ik 's nachts stelde
De dood was een stil geluid, onverstoord
Het geluid dat mij liefdevol kwelde
En niets is wat het lijkt
Nu de dood niet meer is dan een woord
Dat later nog zal komen van pas
Wat het dan te…
was ik maar een vogel
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.632 Was ik maar een vogel, wild en vrij
Helaas ben ik een mens, opgesloten in de Leij
Was ik maar een vogel, dan vloog ik waarheen ik maar wil
Maar ik zit opgesloten, het is eenzaam en stil
Was ik maar een vogel dan had ik nooit zorgen
Dan was er geen verschil tussen vandaag en morgen
Was ik maar een vogel dan had ik geen last van oorlog en verdriet…
Het zijn je ogen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.525 Het zijn je ogen... als een boek,
als een levend schilderdoek
Ik kan er in verdwalen
Als natte inkt die glinstert,
een nieuw vers met boeiende verhalen
Het zijn je ogen... als een boek,
als een levend schilderdoek
Ik wil dit stille schrift vertalen
Als een geïnspireerd penceel,
stil en emotioneel geraakt,
laat ik mijn ogen langs jouw beleving…
Dood
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.764 Dikke wimpers
Op ronde wangen
Hier ligt een kind
Door de dood bevangen
Hier ligt een kind
Stil en vredig neer
De ouders zijn kapot
En weten het ook niet meer
Zij beweren wel te geloven
Maar zij zijn nog hier
En het kind "daarboven"
Heimwee knaagt nu al
aan hun hart
Verzonken zijn zij
In diepe smart
Het kind heeft het
In het…
Moment
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
679 Tijd staat soms schril
in oneindig loze momenten
uit het verleden stille prenten
vallen de uren en dagen stil
Totdat de tijd ons inhaalt
sloom en constant
bleek en broos vervaald
gebouwd op wankel drijfzand
Momenten, die traag vervagen
tijd aaneengesmeden
tot in lengte van dagen
langzaam weggegleden…
Druppels honing
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
523 Mooi is muziek
geluk vinden
in een lied
van je één twee drie
hop - sa - sa -
of we dansen de
latijns - amerikaanse
cha - cha - cha -
met gestolde gedachten
bevroren tranen
scherven
van stil verdriet
dwalen
door winterwouden
in woordschalen
vergaren
poëzie
vol hoop
geurende bloesem…
Zweven
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.524 Je zweeft rond
elke nieuwe dag
Je zweeft rond
in herinneringen
Je zweeft rond
stil onzichtbaar
Je zweeft rond
om mijn aura
Je zweeft rond
steeds weer....
Je zweeft rond
onuitwisbaar
Je zweeft rond
dicht bij mij....…
good morning
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
443 de gracht is stil
in ’t prille ochtendlicht
waar in de avond
vermaak en vrede worden verschaft
er kraakt een deur
een reus verschijnt
diepzwart en hemelsmooi
met dweil en bezem
hij reinigt gang en stoep
wenst mij mij vriendelijk
een good morning toe
hij kent mij
ik loop hier elke dag
de kortste weg naar mijn kantoor…
Vlaams sprookje
gedicht
3.0 met 9 stemmen
6.006 in de chocolade dorpen
kleven de vogels aan de daken
de dichters plukken het fruit
uit de verliefde bomen
en geloven hun eigen ogen niet
zelfs de herfst praalt er
in een rotte overdaad van uniformen
het is hier altijd stil
door het trage maandagblauw
loopt een glazen echtpaar naar de kerk
zopas is hun kind door de zon
overreden
--…
straat de steeg
hartenkreet
2.4 met 22 stemmen
3.599 de straat zingt een droevig lied
voetstappen vol van verdriet
lopen door de straat van verleden tijd
elke voetstap zit vol met lood
spijt
maar we moeten door
wachten op de tekens
o geef toch èèns gehoor
het is zo donker in de straat
zo stil
de straat is oneindig
de straat is leeg
de straat
de steeg…
Een taal zonder gebreken
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
715 ergens zullen wij
elkaar ontmoeten
begroeten in ons stil moment
liefde laten spreken
opnieuw geboren worden
in een taal zonder gebreken
waar raken niet
alleen maar maken is
jij voelt wat je al wist
een levenlang gegist
naar waar en eerlijkheid
nu is het onze tijd
ontmoeten in begroeten
samen spreken in
een taal zonder gebreken…
Kinderogen
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.505 Steeds zien uit een kindergezichtje
Twee droevige ogen mij aan,
Heel stil en geduldig. Ze vragen,
Een vraag, die ik niet kan verstaan.
Waarom, o kinderogen!
Waarom uit dat bleke gezicht,
Dat bleek en onschuldig gezichtje,
Die blik op mij gericht?
Ik kan u geen antwoord geven.
Ach zie mij zo vragend niet aan!…
De Here zegene u
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
818 Met nieuwe oren hoorde ze de zegen,
’t was al zo lang geleden,
stil onderging ze deze mooie bede.
Er trok een rilling door haar heen,
of ze voor ’t eerst de woorden hoorde,
hoe troostend was dit, hoe sereen.…
Wit weer ongelezen blijft
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
598 eenzaamheid
vertrouwt het
wit papier
als chaos vlekt
in tekeningen
die geen letter
zullen lezen
zij bouwt
op lijnen
tussen regels wit
fel uitgelicht
doorziet gebrek
aan zinnen
en gevoel
diep van binnen
is het stil
als wanhoop
tegen muren krijst
alleen-zijn geen
respons meer krijgt
wit weer ongelezen blijft…
Witte onschuld
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
474 waar ik gisteren nog ging slapen
met het zwarte nachtelijke licht van metaal
ontwaak ik deze morgen
in een vloeibaar wit licht
van alle ontwortelde woorden
geen enkel zicht
enkel nog een witte boodschap
een gevleugeld stil geluid
als waarheid neergedaald
een warme hartslag
in een koude wereld
ik weet het
maar ik ben onschuldig
dus…
Maar herken ze niet
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
534 het is een warboel buiten
mensen auto’s fietsen
vogels fluiten maar ik zie ze niet
vreemden die me dwingen
in een dagelijks bestaan
dingen die zo langs me gaan
hoor ze lopen
zie hun ogen ruik de kleding
maar herken ze niet
de wereld draait
en ik sta stil
op mijn gebied
een witte duif daalt
bij mijn voet en koert
een eerste ochtendgroet…
Biologie in de brugklas
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.230 Gebiologeerd
Luisteren we allen
Dit uur wordt er meer geleerd
Dan de lessen
Die we vergallen
Dan de lessen
Die vervallen
Elke les klieren
Nooit zijn we stil
Alleen nu
Nu iedereen luisteren wil
En ademloos
In zich opneemt
In de poos
Dat de lerares
Eindelijk haar
Minuten claimt
Wat is het dan
Dat we zo zoet zijn
Als honing van…