573 resultaten.
Die ik zo mis,,,,,
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.594 Ze keek opeens zo anders naar me
en was zo heel afwezig
plotseling weer bij de tijd
sorry kind, ik was even bezig
'k Zag haar zienderogen achteruit gaan
en zo verloren in de tijd
ik voelde me opeens verzorgster
en niet meer mama's kleine meid
'k Zie alles als een film voorbij gaan
en weet weer wat ik vaak zo mis
mijn moeder, met wie…
Ivoren toren
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
880 Mijn ivoren toren, gewoon afwezig zweven...
De oogjes werden geopend, ik kreeg een kersvers leven.
Verbazing, verbijstering, emoties en ontroering
Elke nieuwe dag ervaar ik als een geschenk, in vervoering.
Fijne contacten met erg lieve mensen, gewoon erg leerzaam Delen is helen, nooit meer eenzaam!…
Terugschalen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
459 er gaan geluiden over de pijngrens
door de wanden van het gehoor
zij verdrijven de afwezigheid
naar ruimten die ik luid doorboor
laat mij wild zijn in het bos
overgeleverd aan naakte aarde
geur van mos en verschraald bier
aan kaalzucht zonder eigenwaarde
proevend van schroeihuiden
opgezwollen in poriën van vlees
uit achterbuurt en bielzentuin…
TEKENWERENDE REEKS
gedicht
4.4 met 51 stemmen
6.324 leren dat uncle oom betekent
afleren dat uncle oom betekent
afleren dat uncle niet oom betekent
katten kun je alleen maar dingen afleren
afleren op de tafel te springen
afleren op de tafel te springen ook tijdens je afwezigheid
afleren dat uncle niet oom betekent
afleren dat uncle oom betekent niet
omdat je ze niet kunt leren dat uncle oom…
Precursor
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 Ik besta in het uur dat wacht
Handpalmen wuiven mij van verre toe
Mijn ogen reiken duizend ramen tegemoet
Schampen langs heuvels van gebalde pracht
Er ritselt water
in kleuren van gesmolten lood
Een deining smoort
tegen de veilige oeverrand
Het gouden licht
getuigt van een afwezige dood
Ik mompel duizend namen op voorhand
Rollende kiezels…
Naamloos diep
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
532 ik ken de
gaten in de tijd
kleine overstapjes
in korte afwezigheid
even oplossen
in het vreemde niets
door het schouwen
van pure energie
impressies zijn niet
echt fysiek maar
iets tussen oneindig
hoog en naamloos diep
een vervloeien met
de stroom die leven is
delen en vermenigvuldigen
in pulserende vertakkingen
zo uit inertie…
rimpelige koffers
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
516 het blijkt gestoeld in de
zetel die het leven draagt, kussens
rijp van oud de leuningen
geschaafd in het rijk van heden
vier poten aan de vloer raken
de aarde die eeuwig zwiert langs
obstakels die het stenend licht
aan het roer hebben gemeerd
de zitting tam doch stroef knarst de
tijd afwezig van een eigen zelf, erbarmen
draagt het stof…
Bakkie pleur
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
748 Maar toch een gemis bij afwezigheid.
Je bent mijn zesde sacrament, mijn Klaagmuur.
Je bent mijn maatje tot in lengte van dagen.…
voortschrijding
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
461 het raam verdeelt de jaren in uitzicht en kamer
ondertussen speelt alles zich af
in de schaduw van de plant haar licht
soms op de voorgrond en zelden afwezig
blinken sterren nog steeds in hun uithoeken
al fluistert men dat de tijd zich verwijdert
staat op elk moment een woordenboek klaar
om de bladeren in de tuin te achterhalen
die lagen…
UHD
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
417 .
_____________________________
(ON-)HOUDBAAR
Ook ik was gister duurzaam
en finaal
Recyclebaar kringloopbestendig
bezig
De uhd was zelfs compleet afwezig
In dit opmerkelijk bizar verhaal
Rebellion of extinction
bovendien
Was nergens op het etiket
te zien…
De snaar
netgedicht
5.0 met 43 stemmen
459 rustig
vervloeien
tijden die
ons even scheiden
waarvan de
inhoud in veel
aparte emoties
uitkristalliseert
die integrerend
hun kleuren
spreiden om het
vloeken te vermijden
ook zonder
blauwdruk regie
en coaches dekt
liefde alles toe
omdat wij
geïnvesteerd hebben
in elkaar vertrouwen
kan afwezig bouwen
met een
enkel woord…
versplinterde vleugels
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
238 Dromen drogen op als rozijnen in razernij,
festeren, stinken, exploderen in keel-
hete schreeuwen – toch draag ik jouw afwezigheid
in mijn borst als veer zonder einde.
Ik rise, ik rise, een schreeuw van glas,
door merg en bot, nooit helemaal verloren,
want hoop zingt woordloos in de kooi
tot alles barst en liefheeft…
Toveren
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
414 waar vorm verdween
en oploste in
schijn
maar onder dat wat geen gewicht
droeg
verschoof een orde en
zonder naam
iets dat zich niet liet vangen
maar toch
vroeg
om ruimte die zich sloot
in eigen raam
nu is de fee verdwenen
uit het zicht maar,
als een andere staat,
waar
wat verschijnt
zich keert van haar gewicht
en slechts als afwezigheid…
Tijd
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.077 seconden
ze vertellen me een traag verhaal
de tijd tikt voort
zonder stoppen
zonder troost
langzaam vallen m'n ogen dicht
een schemering zonder licht
een geruisloos gaan
voorbij de rand van vandaag
een binnenglippen van een zacht huilen
een droom om in te schuilen
ik ben weg
stop, zegt de tijd
ik neem je mee
niemand merkt m'n afwezigheid…
vastgesteld
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
731 het hoofd afgewend vertelt
over het onbewoonbaar plan
van een mens op zichzelf
in afwezigheid vastgesteld
ontkenning van 't bestaan
niet zomaar de overgave
aan 't zinloos mensengeweld
tussen koffie en koek kijken
naar 't vergaan van alweer leven
in een smalle Gazastrook
met kinderen achter vurige lopen
huilt hij met elke letter
zo hartstochtelijk…
Brechtje (deel 2)
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.418 je je openlaten wil
geef me de tijd terug
geef me de tijd
de wijzers
Brechtje, waar is de geur gebleven
de tremolo van jouw harp
verdisconteer de noot
de snaren ontbolsterd verweven
twee pedalen diepgang
twee diepe dalengangen
keuze in tijd en klank
Brechtje, snaren barsten bezadigd
geruisloze tranen met tuiten
vuistdikke afwezigheid…
Diep verlangen....
hartenkreet
4.7 met 29 stemmen
2.471 Een perfect stel, in een
verkeerde tijd,
we vullen elkaar aan,
voel me leeg in jouw
afwezigheid,
verloren, verlaten,
aangedaan...
Ik mis je zo, ja telkens
weer
en verlang naar één moment met jou,
missen doe je mij
ook evenzeer,
dus weet
dat ik onvoorwaardelijk
van je hou......…
Junkengeest
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
1.165 Spuit dan maar snuif maar
Rook je dan gek aan weed
Slik prik je broze aders lek
Wees afwezig stoned geniet
Lieg maar bedrieg mij maar
Je bent zo geslepen gemeen
Jouw ogen staan vaag wazig
Draaien om de realiteit heen
Vlucht maar ontken het maar
Bedrieg je zieke junkengeest
Doe maar alsof ik het niet zie
Gedraag je maar als een beest…
Icoon
gedicht
3.1 met 11 stemmen
14.027 Ik kwam aan een oase, een vrouw
stond blootsvoets in zichzelf geschaard
lege ogen boven een mond vol krijt
levende afwezigheid. Zij strekte zich
tot in de verten uit, eindeloze
bruid. Lemen voeten kreeg ik, veren
van de vogels die haar omhalsden
ik voelde mij zo wijd als zij.…
Vervliegt uit blote lijven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
566 de leegte van een jaar
legt stilte af in zwijgen
warmte die genoten is
vervliegt uit blote lijven
ik schrijf omdat ik blijven wil
woorden maken het verschil
in draden met de werkelijkheid
ze schrijven mijn realiteit
mijn leven lost zich op
in een reëel afwezig zijn
een existeren op de rand
balanceren boven het ravijn
de tekst…
Onzwezenlijk 2
gedicht
2.4 met 58 stemmen
19.476 Mocht je me uitnodigen op je feestje
wat zal ik afwezig zijn.
Ik zal menen dat je me uitnodigt
omdat het hoort. Het zal me zo verwarren
dat ik niet mezelf ben en niet weet
wat ik moet zeggen, iets zeg wat niet ter zake doet
iets wat het gesprek opbreekt en waarvoor ik
me schaam.…
- 'Pourriture Noble' -
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
624 Deze edele rotting
bereikte het rijke volle veld,
rijker als elke andere druiventeelt,
voor de wijnbouwers, een behoorlijke zoetheid
de brave paarse landelijke schapen
wisten het wieden net niet te halen,
dankzij het speciaal afwezige microklimaat
omdat de wijngids de bevallige concurrentie,
de aanwezige schimmel moet laten begaan,
persen…
Mocht je me uitnodigen op je feestje 2
gedicht
2.7 met 25 stemmen
11.049 Mocht je me uitnodigen op je feestje
wat zal ik afwezig zijn.
Ik zal menen dat je me uitnodigt
omdat het hoort. Het zal me zo verwarren
dat ik niet mezelf ben en niet weet
wat ik moet zeggen, iets zeg dat niet ter zake doet
iets dat het gesprek opbreekt en waarvoor ik
me schaam.…
Draagvleugels
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 Een verbintenis, gevoed door afwezigheid,
gevuld met bloemrijke momenten
zonder een zweem van vergeten.
Innerlijk nabij in vrije vlucht,
zonder vaste grond of horizon in zicht,
in het strakgespannen lichaam gevangen
en tegen klankbare muren in weergalm
het verzoekende hart gelucht.…
Jullie Onverschilligen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
667 Waarom zijn jullie gestopt met wenen
is de nagedachte aan hem al vergeten
is zijn afwezigheid zijn naar de achtergrond
verdwenen, waarom gaan jullie gewoon
door met leven. Zijn jullie zo onverschillig,
zo blasé en kan het jullie niets meer schelen?…
Bleek dat hij haar helemaal niet kende
gedicht
3.7 met 12 stemmen
4.487 Was zij als afwezige wel bij te benen,
met prioriteiten uit het ongerijmde
waande hij zich in Atlantis, doof en blind -
waar stilte leegte dekt en zwart straalt wit
en niets rest dan ons te laten drijven tot het komen gaat
als het gaan begint.…
Inpandig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 kamer is met ruimte gevuld
omringd door afstand, inwendig
tot muren, verder dan afgelegen
binnen lijnen, hoeken; bestendig
overal ontbreekt ons praten
dringt luisteren tot stilte door
er is geen brood, geen water
geen dagelijks verzaken
slechts kanteling van fluistertijd
als domein van dimensie
om achter gesloten deuren
afwezigheid…
Slechts een voetnoot?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
419 Zijn het de voetprints die ik achterliet
in het onbeschreven zand, waren
slechts een kort leven beschoren
gedraaide realiteit op een morgen
als ik ergens anders ben ik rijk
of berooid door de eigentijdse
wind of de regen etst in de vervlogen
teksten van mijn afwezigheid
of er iemand voor mij was geweest
maar wie ik werkelijk was en wat…
Ik leer het nooit
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.619 Hee de week ben ik driftig op stap
en als ik thuis ben meestentijds afwezig.
Je zult er maar mee getrouwd zijn.
Ha! Nog even en ik maai het gras,
breng maat en orde in mijn bezigheden,
vol rustig aandacht voor kind en voor kraai.
Dàt zal wat moois zijn!
-------------------------
uit: Tirade, nr. 200.…
Zoeken
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
502 zwart
in een melancholisch teken
de wangen kleuren bleek
aangestuurd, wellicht door het hart
ikzelf volg een onbestemde gedachte
in witgrijs omhuld
het is dat mijn glazen zijn geborgen
in een schaduwkleur, anders
was ik enkel een aardse geest
wachten wij op de ontmoeting
waarin ons gevoel
met hoop wordt gevuld;
in de dromerige afwezigheid…