635 resultaten.
Kom dichterbij
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.143 Kom dichterbij
kom dichterbij
toe wees niet bang mijn lief
vergeet het
laat je horen - laat je zien
zoals jij hier ooit bent gegaan
toen jij nog jong was
en mij meenam
in een eindeloos vergeten
en wij samen dagen appels plukten
van de volle maan
Kom dichterbij
kom dichterbij
en vrees de nacht niet
want je weet het
dat ik steeds van…
Ineengedoken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
519 niet door haar veroorzaakt, noch
door de godenwereld, noch door de natuur, schone dame,
er treft jou geen enkele blaam, de valsaards hebben je
als zondebok misbruikt, je ligt voor niets ineengedoken
en schuldbewust weg te rotten als een onaangeroerde appel.…
De Tuin Der Lusten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 Ik zei de boer:
"Ik plant een boom",
"Ik kweek de wereld een appel voor alle seizoenen",
" Ik kleur de velden tussen het grijs",
"Ik laat de handen plukken, wat voor hen zal groeien".
In Ede zal het zijn!
waar de mensen zonder pijn,
Van mijn deugd mogen proeven.…
Big Bang
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.070 ons verder joeg
Was er een knal uit het nulpunt
Een natuurwet propt de stof samen
In een kruitvat, een zuigend gat
Die sterren, nevels, stelsels slikt
Versnellend in de verte dijt het uit
Met een golflengte voorsprong
Als een naald die in het rood schuift
Toen nam god het over
Hij legt een tuin aan in het goudland
Met blozende appels…
autark
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.728 lange uren moest ik stil zijn
met de stille gemeente
omspoeld door het woord
snel vertrok ik dan
naar de ceder op de libanon
waar ik tussen de wortels
afdaalde in het verwulft
daar flakkerde een kaars
en zag een kruisspin toe
op het vullen van botervaten
met hazelnoten rozenbottels
appels en sleedoornpruimen
na ter verpozing…
Brasserie de Badmeester - Wassenaarse Slag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
701 klapperende vlag
brasserie de badmeester
de eigenaar nieuw
in de wolken staat
het is woensdag mooi weer
ook in de volkskrant
oud sint moritz
een dronken wesp vindt zijn dood
in een servetje
bij rode vruchtjes
de peer en groene appel
aardse aroma´s
vierkante vissen
scampies naast de spie
twee handen vet
een crème brulée
je bent…
Een kwade man
gedicht
3.7 met 51 stemmen
31.989 er niet in kan wonen
Mijn handen niet langs de muren kan strekken
Zo wit is geen morgen
Dat ik er niet in ontwaak
Als in een bed
Zo waak en woon ik in dit huis
Dat tussen nacht en morgen staat
En wandel op zenuwvelden
En tast met mijn 10 vingernagels
In elk gelaten lijf dat nadert
Terwijl ik kuise woorden zeg als:
Regen en wind appel…
Tweestrijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.166 Zegt het voort
Petrus bij de hemelpoort
Zijn vragen zijn oprecht
Gespitst op waarheid zogezegd
De vrouw weifelt
Angst wordt betwijfeld
Leven doet pijnlijk aan
Zoveel aangedaan
Afscheid nemen
Van ontelbaarheden
Risicovol is het wel
Eva met haar verraderlijke appel
Een hel lonkt
De duivel die pronkt
Vragen van goed het kwaad
Een…
Roel Kras-pen
poëzie
3.0 met 9 stemmen
3.866 Roel Kras-pen titelt zich Advokaat:
Gauwdief en sluiper ontkomt door zijn raad;
Maar hij pleegt die, voor appel noch ei, te verkopen,
Want cijferen kàn hij! dàt zou hij hopen!…
Archaïsche torso?
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
457 Ik zag nooit haar werkelijke
gelaat, waarin de appels rijpten,
haar contour sneed door mijn blik,
gloeit na in een ondergaande snik,
waarin de ogen blijvend glanzen,
gehouwen uit het frêle marmer, bespot,
beschadigd, rond smalle mond, het
verlangen geaderd, onverzadigd, als
een witte ster die losbreekt van z’n
voetstuk, geen misvorm in…
ANGST
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
894 Haaks door de zure appel bijten, met felle tegenzin
Een poos stoer blijven, al is het hartje wel wat min.
Toegegeven,'t smaakt bitter en wrang
Ja, ik ben bang!
Afhankelijk zijn, terug leren lopen
Later, leukere zaken, ik mag het hopen!
Vaak ontving ik onverwacht : Kracht
Ik leg best alles in mijn Hogere Macht!…
ontwaken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
667 langzaam de reis begint
je afdaalt in je verloren gewaande jeugd
komt het ontwaken bij iedere herinnering
en ruik je het gras
waartussen je lag met de helden uit je nagespeeld avontuur
met op de achtergrond de murmelende rijksweg
als een zich met water vullende beek
de hoge pluimen van de suikerfabriek
in Puttershoek
het glimmen van de appels…
Dronk op de tuin
gedicht
1.0 met 3 stemmen
5.142 Van god los maar om de kikkers
en alle kweepeer begaan, de merel
te hulp met de appels, het huis
met cement, de woelrat vol van genade
naar het leven staand, te verschrikter
gezegend als het peren regent of
pruimen, goed voor de wesp, wreed
voor de wespen, aan de kant van
de egel, de muizen, de uilen,
in twijfel om wat het leed, het gras,…
De pluizenbloem
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
577 jij bracht mij
de pluizenbloem
een lange adem vol met wensen
ik wees jou
de holle weg
een stilteplaats voor mensen
wij lagen
op de heuvelrug in vergezicht
0nze kussen kaatsten licht
paradijsden zoals
de schepper heeft gezegd
legden onze schaamte weg
ook zonder appel en de slang
duurde het niet lang
er trok een wolk voor de zon…
jongensdroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 langzaam de reis begint
je afdaalt in je verloren gewaande jeugd
komt het ontwaken bij iedere herinnering
en ruik je het gras
waartussen je lag met de helden uit je nagespeelde avontuur
met op de achtergrond de murmelende rijksweg
als een zich met water vullende beek
de hoge pluimen van de suikerfabriek
in Puttershoek
het glimmen van de appels…
Wat blijft komt nooit terug
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.428 In een andere tuin
voerde ik grootmoeders kippen
nadat een andere haan
mij had gewekt
op de donkere vliering
die geurde naar appels.
Ik hoor dit nu,
ik zie dat nog.…
Feeërie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 lentefrisgroen barst uit zijn voegen
onverwacht zacht
licht en schaduw
vieren feest in mijn zicht
pasgeboren, tastbare vreugde
de zon kust uitbundig elk blaadje
elke bloesem, die van de appel
zo teer op foto, de drang is te groot
kinderen vliegen me om de hals
ik wandel door sprankelend land
komt speels een hond uit de haag
mijn hart tegemoet…
Aura borealis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
562 zwaartekracht valt als appels van de boom
ongeremd door ongerijmdheid
in vrijheid, zoals alleen het luchtledig die kent
zonder weet van afstand, bij wijze van spreken
ik schijn de middernachtzon te kunnen zien
om de hoek
in de schaduw van donkere bossen
in nieuw licht van oude kennis
er gaan dagen voorbij zonder zon, zo op ‘t oog
dan vreet…
Fruitig
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
566 Het voelt als de laatste appel van de boom
als de laatste gevulde koek van de schaal
dat jij vanavond weer de hond uitlaat
het is de beleving van ons laatste avondmaal.…
herfstvrouw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 bos
ze wijzen een weg naar verder
naar de vrouw
die ik zou kunnen zijn
een wintervrouw misschien
die sneeuwkristallen knipt
ijsparels rijgt
in koele meren zwemt
als alles anders had geweest
ik keer mij naar de zon toe
stap de lichtkegels in
terug naar wat is
vastberaden vasthouden
beukennoten, kastanjes, mispels
houtvuur, appel…
Het rode rimpelde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 ik dacht
de appels rood
in het samen plukken
waar lente was gezien
moest ons dat toch in lange
zomeravonden gaan lukken
een oogst vol
zonnewarmte van
onze koesterende handen
hij verloor heel langzaam
al zijn fruitigheid
bleef in hoge kronen hangen
het rode rimpelde
verfletste ver voor tijd in
kleur en herfstige vitaliteit…
Voor jou
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
533 Het was niet anders toen
de paarden de vooruitgang trokken
een kar nog nooit
een koets had gepasseerd
Het was niet anders toen
de boerenmeid
haar mand vol appels
op de grond liet vallen
rode appelwangen
Het was niet anders toen
de prinsessen en boerenmeiden
in hetzelfde hooi en even groen
hun wegen uitprobeerden
wegen zonder woorden…
Consumptiepatroon
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
824 voor dromen
ergens in de koude stadsbuurt
omdat jij ooit terug gaat komen
ik weet nog niet hoe lang het duurt
je weet dat mijn naakte ziel
zich ernstig zorgen maakt
maar eenzaam gaat het leven verder
ik speel een beetje met mijn gedachten
om het wachten te verzachten
morgen eet ik weer de wereld leeg
zoals een rat vreet van een appel…
de lusten en het kattekwaad
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
901 wanneer de eerste appel valt
zal ik je zien, achterstevoren
met mijn vingers in mijn oren
en in mijn tas een flesje malt
we zullen praten in de regen
over wat je had verzwegen
en ongeveer halverwege
zullen we zien of het bevalt
is het ja?…
een vleugje hemel in de zin
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
909 ik leg de schepping
aan je voeten mijn godin
zie mij lopen op het
stukje aard, een vleugje
hemel in de zin
ik lach je alle
paradijzen toe
de appels en de slang
ik sla de jaren om
verliefd al eeuwenlang
je hebt iets goddelijks
waarvoor ik val
bezit mijn ziel
bespeelt mijn geest
mijn lichaam voelt je overal
jij bent mijn wereld…
Silezië
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.282 Dit Silezië ruikt naar appel, de velden rondom Praag,
dorp na dorp de trage tred van zomers' land'lijkheid.
Sleurt er zich een zuchtje wind door het hitte-trillend-groen?
Ik sluimer in de schaduw van een eeuwenoude laan.
De grassen wuiven zacht en losgezongen van het water
stromen 's nachts de stemmen van een midzomerfeest voorbij.…
de moderne tijd
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.009 De appels al enkele dagen rijp,
tijd om geplukt te worden vandaag,
dacht de oude lurkend aan zijn pijp,
Maar ware het niet dat hij in de toekomst leefde,
en zijn hand niet meer hoefde te plukken
zijn rug niet meer hoefde te bukken
en hij niet meer vloekte omdat hij beefde
De machinerie stond nu voor hem klaar.…
De etruskische weduwe
gedicht
2.9 met 14 stemmen
10.550 De rotte appels rolden
zo van de bomen, rijpten nog een hele zomer na
en haar polsen bleven de drempels over glijden.
---------------------
uit: 'Zone', 2005.…
zij groeit in terminaal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
698 ik schuw de hemel
in het paradijs
zij groeit in terminaal
terwijl ik liever blijf
in elkaar is warme
liefde eindelijk gevonden
waarvan we het bestaan
nooit echt konden doorgronden
in de boom met appel en de
macht over bestaan laat ik
de slang zijn duistere gangen
gaan maar hap niet op bevel
ik weet het ondertussen
wel wantin…
Gisteren knikkerde ik nog
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.097 Soms lijkt het wel of ik
gisteren nog knikkerde
mijn eigen fiets uit ballorigheid
de sloot in flikkerde
Soms lijkt het wel of ik
gisteren nog belletje trok
appels pikte uit de boomgaard
de klepel stilhing van de klok
Soms lijkt het wel of ik
gisteren nog zwemmen leerde
mij afzette tegen alle regels
en me overal vanaf keerde
Soms lijkt…