5397 resultaten.
Grafschriften...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 zagemeel al vissenvoer
verzonken in vale vijvers
doorboorde eksternesten,
onttroonde kruinen,
verlaten lijsterplaatsen
alleen kraaien krassen
de ziel met grafschriften
anderen dan ik vergeet je niet
landman gaat stil voorbij
hier rust een leven
totaal vergeten
laat me zonder vergeven
vergroenen door regen
en ontij
mijn naam…
Reizen: deel I Oosterpoort
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
414 Aarzelend sijpelt morgenlicht
doorheen nachtelijke resten,
verdringt duisternis uit grondvesten
kleurrijk ochtendconcert: zo helder aangezicht.
Morgenslierten verademen tot blauwe einders
terwijl zon en land elkaar omarmen
geuren en tinten het leven verwarmen
nieuwe dag, alles vergeten over vroegere winters
Doolhof van het leven, wit en…
mooi
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
525 Wat is mooi ?
Alles wat je mooi vindt
Oke, ik vind vrouwen mooi
hadden ook mannen kunnen zijn
Vrouwen en mannen zijn we
hoewel we niet weten wie we zijn
Dus inderdaad
gaat het daar niet om
Je moet er even over denken
en doe dat dan ook maar
dan weet je wat je mooi vindt
of je weet het bij God nog steeds niet
Kan overigens…
Zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Rustige Sint Jansnachten
die het licht bewaren
voor komende dagen
mystieke verbonden sluiten
als zachte nachtzoen
bange bloemen belovend
aan de einders tot
het noorden toe
feeërieke vuurvlinders
te laten dansen.
Als de laatste vogelzang
de stilte van een slaapplaats
heeft gevonden
schittert de vroege Arcturus
als vaste berenhoeder…
tijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 op weg
naar de pont
ging de ketting
er af van m'n fiets
ik moest steppen
als een kind om
op tijd te komen
op mijn werk
en ik was zo kwaad
dat die ketting er af ging
zo kwaad op mezelf
maar ook op de tijd
die alles er af laat lopen
oke, is toch mijn fout
alles is mijn fout, zoals
men zegt, ik geef dat ook toe
maar ik verlang…
vakantie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 zo uitgesleten
zijn de traptreden
die je moet beklimmen
onder het licht
van de brandende zon
kijk je omhoog
naar een kasteel
en daarna omlaag
naar een rivier
kanootjes
en kinderen
eeuwenoud landschap
waar wij net zijn
of niet eens…
openbaring
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
489 Ik zag zijn glimlach
als van één die weet
in het brandpunt van een judasoog
dat hij misschien vergat te sluiten
misschien ook niet.
Ik dacht
ik ben een vrije geest
de tralies voor het judasoog
kunnen me niet weerhouden.
Maar
het judasoog
was in beweging
mijn aanloop was niet snel genoeg.…
bewogen bewegen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
993 ben ik
de bewogen bewegende
rusteloos zwervend
tussen eb en vloed
angstig speurend
van kustlijn naar einder
of ben ik
de aangespoelde vondeling
treurend en dolend
eindeloos zoekend
ginds en dichtbij
wie zal het zeggen
https://www.youtube.com/watch?v=tryI72ExYaI…
schildpad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
519 daar gaat
langzaam
de schildpad
je vraagt je af
bijna alle genen
gemeenschappelijk
blijkt uit onderzoek
toch zou ik
de schildpad liever
een harde trap geven en
daarna een liefdesliedje zingen
het schild van de schildpad
is zoiets als cultuur en trap eens wat
en dan breekt er iets
maar ik trap niet
als ik haar zie
en als…
Herman Vader
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
635 Zij spraken op het wad
met de bootjes achter zich
in ondiep water en de
zon naar het Westen toe
haar kracht verliezend
valt in stijgend water.
Over wat er gesproken werd
op het intussen ondergelopen wad?
De bootjes dobberen weer,
het anker gelicht, golvend
de koers zeewaarts aangehouden,
verdwijnen ze samen met de zon
in de nacht…
Drijfveertje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
553 Wat drijft ons mensen voort?
Over het land en over zee.
Door wie worden we gedreven?
Ooit zijn we uit de zee ontstaan.
Wind stroomt nog door onze longen.
Water is in ons bloed gebleven.
Een mens leeft als een veertje,
dat drijft op een diepe oceaan.
Zie, hoe veertjes zeilen gaan!…
Verdraagzaamheid
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
601 Stel wij zijn allemaal reïncarnaties
-dit lichaam nu heeft 'n eeuwenoude ziel
die zich verplaatst door alle generaties-
maar ons geheugen werd gewist, 't verviel..
Dus niemand weet, niet in zijn stoutste dromen
dat hij of zij hier eerder is geweest
En steeds weer blijven nieuwe zielen komen
verbonden met de collectieve Geest
Op een bepaald…
woorden en dingen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
433 Ik hoor
of ik lees
oudheid, eveneens
afkorting, aanbevelingen,
destijds, doorvoeren, aanmaakblokjes
aalscholvers, riet, rimpelingen
wimpers, stoel, halte, wind, perzik
en ik vraag me af hoe je
zonder dit alles zou kunnen denken
maar zit je ademloos op een berg
in Turkije om de zonsopgang te zien
denk je bijna niets van dat alles…
vogels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 je denkt
en dat is
taal
zo'n beetje
woorden
en beelden
maar niet
in regels
het vliegt
door je hoofd
ik herken dat in vogels
ze bewijzen wat ik weet
geordend als ze evengoed zijn…
bewustzijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 ik denk
dus ik ben
lijkt me
onvoldoende
ik zie olifanten
hun jong redden
uit de enorme kaken
van een hongerige krokodil
olifanten kunnen niet denken
dacht ik maar als je dat ziet
evengoed zijn ze nogal zwijgzaam
waardoor een mens zich vergist
zoals door alle eeuwen heen
een soort vloek
van het bewustzijn
en de taal…
kleuren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
529 groen rood blauw
we zien kleuren
is er echt kleur?
of zou alles
zonder onze ogen
kleurloos zijn
in een kleurloze natuur ?
betekent dat dan dat
wij zien wat er niet is?
zijn onze ogen gaan liegen
in de loop van de evolutie?
die gedachte
maakt me rusteloos
heelalfoto's
zijn ingekleurd…
boom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 neem het eerste woord
dat in je opkomt en
draag het met je mee
zover je maar kunt:
boom
denk bijvoorbeeld
aan alle fysische eigenschappen
maar dan had het ook
iets heel anders kunnen zijn
denk dan aan het ruisen
van de bladeren als het regent
maar dat is slechts
hoe je de boom hoort
denk dan aan de boom
die je nooit zult…
God is blauw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 Hij is de ijsvogel aan de rand van het moeras
die over drassige landen loert
en het wolkendek in het aardoppervlak ziet weerspiegelen
Bomen kleuren groen omdat het levende blauw van God door de gele zon wordt verwarmd
Transparante oceanen kleuren blauw omdat Hij in het water woont
Water dat het begin van alle levensvormen in zich herbergt…
uitzicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
468 rond een kerk knielen huisjes
ze zijn devoot en houden blinden dicht
de buitenwereld slaapt in
oude volksverhalen
slechts een oogwenk verderop
scheert de snelweg rakelings langs
trage dijken en daarachter
nog een slootkant, met wat riet
je ziet
dat waar de tijd in stilstand
naast de bermen schuilt, je oog getrokken
wordt naar meer…
de hemel was dichtbij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 ik leefde
zonder einde
in het middelpunt
op de platte aarde
elke dag een nieuwe zon
waar was de vorige gebleven
wachtte ze tot zij weer mocht
misschien was ze opgegeten
aan de koepel
de vastgeplakte sterren
ze gaven licht bij duisternis
de hemel was dichtbij
onbekommerde kreukels
en onvolkomen barstjes maakten
schoorvoetend…
zoiets
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 er zijn
een paar vragen
zo in de loop
van het bestaan
rook kringelt
langs twee vingers
er wordt iets
gezegd en echt
filosofisch zeker
o jee iets filosofisch
terwijl de renners
van het peloton in Limburg
krachtig de heuvel beklimmen
en wij als dichters zogenaamd ook
maar is waar wij hebben tijd
voor jaloezie en dikke tranen…
Onder bewust zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
691 Hoe diep ligt het zielenmeer verscholen
met zijn gevoelens als opstandige golven,
aangedreven door huilende wind: roedel wolven
en waarop boten draaiend ronddolen.
Hoe troebel het levenswater,
zonder einder, zonder lichtbaken.
gevoelens waaraan men niet kan raken
noch bewaken: enkel rusteloos geklater.
Net nu verliezen gladiolen
hun frisheid…
ónder de woorden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 ónder de woorden
leeft het onuitsprekelijke
alle houvast is daar
grondig weggebrand
ónder de woorden ligt
een stille ongrijpbare laag
die op je thuiskomst wacht
als je uitgesproken bent
ónder de woorden
leert het oude leven hoe
je sterven kunt als de
vogel die de boom beroert…
Silverbeck
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 let op Silverbeck
de pronte uit Kluisbeke
die wars van lust en gebrek
de aarde proeft en nietsontziend
opbouw,koppeling en onderdanigheid verwoest
Kende je Silverbeck die eens
het boek las over dingen
die voor de dood uit maar blijven groeien
en zij daar een van was
de woekering, het ongeremde dat plots verstomde
En nu, voorbij
geen…
De dood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 nooit ben ik alleen
hij eet met me, slaapt met me
zwijgt tegen me, gaapt, zet de
tijd vast van mijn heen-
gaan
geen traan
die hij daar om vergiet
hij reist met mij door de dagen
over zeeën van vreugde, langs vlagen
van verdriet, het raakt hem niet
als een giftige termiet
bouwt hij heuvels in hiernadagen
waaroverheen hij me zal dragen…
Geschikt ogenblik
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
522 Stevig in het zadel van het heden
Gaat het oude ik hoop tegemoet
Denkbeelden waar Kairos nog op broedt
Zorg om de planeet, met recht en reden
Zelfinzicht, de horizon verbreden
Plannen die de mens nog niet bevroedt
Stevig in het zadel van het heden
Wordt het gouden kalf verwoed aanbeden
Nieuwe geestdrift wordt nog niet begroet
Neem het voortouw…
In den beginne
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 in den beginne
zorgde hij voor
iets ronds
dat hen dragen kon
in den beginne
plukte zij
iets ovaals
at er ongevraagd van
in den beginne
was er hij, toen zij
wat langzaam
evalueerde in wij…
Openbaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 Wat zoek ik of wie zoek ik
Zoek ik God?
Zoek ik de mens die vriend wil zijn?
Zoek ik het leven?
Zoek ik ontsnapping uit de dood?
Zoek ik mijzelf?
Wie kan ik zijn?
Zoek ik de Geest die troost en steunt?
Ik heb de mens bekeken
En zag toen alles wat ik zocht.…
hoeveel vijanden (1)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 hoeveel vijanden
heb je nodig op
de dag dat de
wereld in enkele
rake minuten
onbenoembaar
eenvoudig zou zijn?…
Gefluister
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 de eik buigt zich naar mij
neen, het blijken zijn jaren
die mij echter groeten
fluisterend wel te verstaan
en spreekt in woorden die mij doen
bedaren, hou mij vast, omhels mij
ik zal je doen rusten en de loop
van de sterfelijkheid verklaren
ik groei als het licht mij kust
en slaap als de koude mij in slaap sust
ik bloei wanneer de zon mij…