797 resultaten.
Aflossing
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
215 het dal is diep en steil
het einde van de reis
schuift steeds meer voor hem uit
Draad op hoge poten die zich
spannend in de hoogte die hem
meenam naar de verte
waar alles anders was
Trok sporen door de steden
sneed vlakken in de velden
zag wat de mensen deden
hij heeft genoeg gezien
Laatste letters wasem
op een grijs verschoten ruit…
Achter de geraniums
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.176 Ik wil alleen nog een grote ruit met de planten.
En eens krijg ik een kist en een kruis.
En de meeste mensen als ik ze al ontmoet is bij mij goede dag goede weg.
Ik slaap ook nog op een bed.…
Communie
netgedicht
2.7 met 88 stemmen
9.090 Met hun voorhoofden leunen zij
tegen elkaar als tegen een ruit
van een etalage gevuld met wensen
en delen zij alle resterende tijd.…
Gebed
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.253 Aan tafel kijkt hij door beslagen ruiten
en ziet de koeien huilend op het land.
Hij is niet klaar, maar ook nog niet begonnen, want
deze dag komt hij niet tot besluiten.
De boer loopt als een ijsbeer door de kamer
op zoek naar zin, een antwoord op de vraag
waarom hij is zoals hij is vandaag.
Hij vouwt zijn beide handen tot een hamer.…
Spiegelblank
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.844 Nu de ruiten weer doorzien
ogen zoals ze horen
mag de week weer beginnen.
Mijn schoenen zijn gepoetst,
de sperwer heeft zijn nest gevonden.…
Het vonnis
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.039 U heeft een misdaad begaan,
sprak de rechter
aangeklaagd voor ouderdom
het vonnis luidde schuldig
ik wankel claustrofobisch nu
in hooguit drie bij drie
tussen bed en enkele stoelen
kijk door de geranium bezette ruit
jeugdige bemoeials
schrijven wetten voor
vaste tijden schema’s
en de wasbeurt, zó gênant
hoe zalig is het zoemen
dat…
Omarmen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.029 Regendruppels vallen neer
Vanuit de hemel op de grond
Met een knuffel in mijn hand
Loop ik buiten stilletjes rond
Kijkend door beslagen ruiten
Gedachten spoken in mijn hoofd
Hoelang zou het nog duren
Voordat mijn laatste lichtje dooft
Ik nestel mij in een hoekje
Houd mijn knuffel stevig vast
Het zal nog maar even duren
Dan ben ik niemand…
De tap van ongeduld
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
540 onverstaanbaar koor
schuift door naar waar
leeghoofdigheid de
magen rap vult aan
de tap van ongeduld
verhitte koppen
dichter bij elkaar in
alcoholische gezelligheid
vuisten op tafel als het mes
niet van twee kanten snijdt
de kroeg is troef
in het kaartspel van
armzaligen en lozers
in helder buiten kotsen zij hun
spiegelbeeld weer op de ruiten…
als het inzicht kwijnt
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
1.560 fauteuil
met een verleden gevoel
er was ook een ander
maar al jaren onbezet
de beweende leegte
nog wel in een lijstje gezet
de wereld in jezelf
verliest steeds meer
ook het gezicht van weleer
je vraagt naar de onbekende weg
ontelbare malen, keer op keer
over van binnen naar buiten
heerst een vreemd getal
tussen beeldscherm en ruiten…
stervende paraplu
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.284 we waren op weg naar de film
harde wind en regen sloegen
tegen de ruit, jij stond al op het
witte doek, je zakdoek nat van
het beslagen zijraam en kijk nou..…
Regen
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
980 de regen tikt tegen de ruit
en maakt lange strepen
op mijn gezicht
ogen roodbevlekt
door de stromende regen
ik zeg geen woord
en bijt op mijn lip
een ijzersmaak
en weer die regen
ik geef geen kik
als een gesloten kist
die niet open kan
soms heb ik geschreeuwd
niet dat het helpt
vergeten doet het niet
gegrift in mijn geheugen
met een…
Ruitenheer
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
697 De ruitenheer kwam in het nauw
hij viel niet op de schoppenvrouw
maar door haar resoluut besluit
ging toch een venster naar haar uit
nu heet zij mevrouw Ruit.…
Wie niet hoor'n wil...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
873 Om de aandacht van de agent te trekken
Gooide de man uit Hoorn een fiets door de ruit
Daarop stoof de agent boos het bureau uit
Zodat de man niet meer gasten zou wekken
Het leek hem toch veiliger daar te pitten
Dan ik een Heerlen’s ziekenhuis te zitten
… Om een slaapplek op te eisen gooide een man uit Hoorn bij een politiebureau in Heerlen…
rouw
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 hun voordeur zwijgt
het raampje blijft angstvallig dicht
geen licht
naar binnen, of er uit
een koude ruit
die spiegels aan de einders rijgt
haar wereld zwijgt, de zijne huilt
rond de knop schuilt nog de glans
van onvergetelijke vingers, zachtjes ingewreven
door de tijd
en spijt om oude uren
want wat kwijt is, wandelt mee; het leeft…
Dans de herfst in
gedicht
3.0 met 1 stemmen
8.240 En antwoord zonder spot, Jack, ontneem
de nacht zijn wijzers, voor jou de wissers,
vuige kledder over de beslagen ruit,
nu bewijzen zich de pedalen en
daarmee uit.…
GEDICHT VAN VERRE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.047 Van verre zweefde een stil gedicht
‘t fluisterde losse dromerige zinnen
Over lange schaduwen van het licht
van de dag die nooit zou beginnen
Door stille straten gleed het geluid
van zo goed als ontzielde woorden
Door een gedeeltelijk gebroken ruit
waarachter de mensen ze hoorden
Mensen blikten in gedoofde vuren
van twee ogen die gebroken…
long time... no see
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 vanuit het glazen huis dat vrijheid heet
fluistert een decreet rond veilige besluiten
achter ruiten blinkt slechts zwart
beplakt, waar duister rauw doortrokken
wordt door smart
een hart klopt hoopvol binnen dat
wat zuiver ademend, de roep van leven weet
zelfs nu
na zoveel jaren
onderdrukt het beeld vol gas
met glans de vuile spiegel…
binnen buiten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
435 de ruit beslaat niet meer
elke keer als kou
in windvlagen, scherp vertekenend
langs muren schuurt
een dweil ligt werkeloos in het geheugen
en de tijd duurt voort… om een oog,
om een tand
daar hoort de rauwe weerzin van het lot
alsnog de kreten, van een plot
die meerdaags
buiten oevers treedt
vandaag gaat over morgen,
morgen kijkt terug…
EU Extensie
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
518 "Hora ruit"...…
waarom.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
664 ik kan jou niet verstaan,
want ik hoor jouw stem niet,
maar ook jouw leven is gegaan,
met vallen, opstaan en verdriet,
kijk naar buiten,
kijk daar, de zon,
oh en kijk, die vlieg op jouw ruiten,
ik wilde dat ik die even wezen kon,
dan zou ik kunnen horen mijn lief mens,
waarom, waarom jouw hart soms huilt,
dan wist ik jouw aller diepste…
jij bent het decor
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.408 ik schrijf in de lucht
die je ademt
gebruikt wolkt wit
in de kou
een ijsbloem smelt
op de ruiten
schoonheid
ontdooiend door jou
jij bent het decor
waarin ik
moet spelen
de planken en koorts
het fluweel dat ik
weer mag strelen
als het doek
open gaat
jij regelt licht
donkert verleden
speelt de rol
van vandaag
peinst over toekomst…
Stationair
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
283 de motor moe
in vroege kou
een dunne rook
langs grauw metaal
te lang het draaien
zonder vuur de
ochtend wachtend
langs de straat
huizen zwijgend
achter glas
lichten bleek
in natte ruiten
een motorkap
halfopen stilte
kou verzameld
in het ijzer
geen zichtbare
breuk
geen rook van
binnenuit
alleen dat telkens
weer proberen…
GOEDE BERICHTEN
snelsonnet
3.6 met 14 stemmen
2.506 Voor hen die heel de mensheid niet vertrouwden:
Een roversduo is in Haarlem-Noord
Door wat passanten bij hun werk gestoord
En, tot de kit kwam, in bedwang gehouden
Geef toe: zo'n plots ontstaande burgerwacht
Zegt van de mens meer dan je had gedacht…
Zij
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.113 Zij ademt zijn naam
in een ruit vol waas
als druppels vocht
lopen de letters
door haar leven
Zij fluistert zijn naam
met zachte klanken
klinken klinkers
als een streling
in de zwoele nacht
Zij roept zijn naam
met uitroeptekens
even raakt het hem
maar door gehard glas
isoleert zijn gevoel
Zij schreeuwt zijn naam
met harde klanken…
Geraakt
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.357 Zij vreest de leegte van de straat
En de belegering der muren
Is bang voor het verholen vuren
Van een trefzekere soldaat
Zij proeft de volte van het kwaad
Want in die zwaar bezochte uren
Groeide haar vriendschap voor de buren
Naar een ontluisterende haat
Wanneer de wapens zijn verstomd
En hoop weer tikt aan alle ruiten
Gaat zij nog elke…
De jas
gedicht
3.3 met 79 stemmen
27.245 Ik kijk
in de ruiten en zie
voor het eerst mijn vader in deze stad lopen.
'Waar ga je heen?' 'Nergens heen.'
'Dan gaan we dezelfde kant op.'
--------------------------------------------------------------
Uit: 'De schoenen van de buurman', 1999.…
Strak geschilderd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
470 tussen je
warm bloeiende
bloemen vond
ik soms de prijs
die wij betalen
voor doorzichtigheid
waar leven
sprankelt in
balans is kou
de andere kant
van het altijd
groen tropische land
er bestaan geen
ruikers ijsbloemen
geplukt uit permafrost
soms schildert
strenge vorst buiten
ze strak op onze ruiten
samengaan
belemmert groei…
Ontdooit de muziek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
519 wisten de lucht
strakker dan de hemel
totdat het eerste blauw
door de zon werd gekust
toen was het gedaan
met de rust en barstte
het leven los om alles in
te halen na hagel en vorst
lief ontdooit de muziek
in de vrije natuur na
maandenlang gekluisterd te
zijn aan de binnenhuispartituur
eindelijk weg van
de altijd beslagen ruiten…
De deur naar buiten blijft gesloten
hartenkreet
3.5 met 30 stemmen
3.016 Gevangen in de kamer van mijn hoofd
Met tralies voor de ruiten
Wordt het laatste licht gedoofd
Kon ik maar vluchten naar buiten
De ruimte geheel leeg
Koude lucht omklemt mijn hart
Een bloedende traan die ik wegveeg
Levend in een wereld apart
Opgesloten in een gesticht
Want die is niet goed snik
Maar de pijn wordt niet verlicht
Mijn grootste…
Verteren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
490 Haar lange blonde haren
dansen losjes op haar rug
haar pasjes gaan lichtvoetig
het pinnen super vlug
de ruiten spiegelen ogen
gehaast en ongeremd
haar handen dragen tassen
woeste blikken onbestemd
wil zij alleen maar shoppen
schouwt elk pand als tent
langs etalagepoppen
verkleed als vrouw of vent
haar leegte draagt steeds zwaarder…