3966 resultaten.
IK HEB EEN LIEVE HEER?? 'BEESIE' GERED:: GELUK???
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
489 Ik heb een lieve heers 'beesie' gered
hij zat in een 'takkie' groen
vanuit de tuin voor de Kerst
Ik heb hem eens goed bekeken
het was een meissie
terug in de tuin voor na de Kerst
Ik heb een lieve 'meissie beesie' gered! Geluk?…
Herfstondergang
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
1.520 kleurloos en koud
veegt de schemer
zo staploos traag
de dagtinten weg
met zwarte halen
die 't stervend licht
aan flarden scheuren
de dag bloedt dood
en de luchten kleuren
traag naar paars en rood
de vorst klauwt
de laatste dampen
uit de grond rondom
de uitgebloeide heide
en zucht nog nevels
die laag na laag
nog zachtjes beven…
waarom?
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
3.048 zon
weer volgt de nacht
gelijk het duister
op het licht
begroet elkaar
in gaan en komen
omarm, bemin
het evenwicht
Jouw zijn in zijn
was zo vervlogen
zo dageraad
omarmt de nacht
dagend licht
dat strijkt als bode
van hemel stormend
zonnekracht
Na jaren dwalen
in de schaduw
ongekend
en ongevoeld
geen dag, geen nacht
maar schemering…
Schemerbos
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.145 Onder de jeneverbes scharrelen
de patrijzen in het licht dat zich traag
van de dag losmaakt. Er dwarrelen
verdorde dennennaalden op mijn kraag
terwijl op fluwelen voet een vroege vos
mijn pad kruist over de flanken van het bos
Mijn achtertuin leunt tegen dit woud
waarin de vrije loop van de seizoenen
voorziet in het natuurlijk onderhoud…
Omklemd
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
1.896 Zij draagt het fris gewassen wit
in het langzaamste licht van de dag
het wegdooiende ritme poogt elk uur,
elke minuut te rekken. Ze mag
het beeld niet verlaten. Zo puur
is haar tred, zo sober haar snit.
Haar gaan is een traploos schrijden
de aanrollende nevel van de nacht
wijkt voor haar ontblote voet
een teder voorbijgaan. Geen macht
die…
De eerste regens
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 ik heb de ochtend
zien schemeren tot in
de diepste tinten rood
verglijdend in oplichten
stierven zij een zonnige dood
de vlokjes die
het langste bleven
dreven voor de zonnewind
als lieve roze schaapjes
wolkten zij in wit de kudde in
verloren kleur in
contrasterende onderkanten
waar grijs en zwart de
eerste regens droegen die
met…
Geheim
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.022 Ergens bedolven onder stof
van gestold verlangen
achter echo’s van psalmen en gezangen
in de laatste kelder van het hof
naast het hakhout uit oude linden
hoop ik het terug te vinden
Een eeuwige schemer pakt kil mijn hand
verpakt het pad in gedoofde kolen
en nauwelijks tastbaar ligt verscholen
het bruine sieraad uit het verre land
Ik breek…
Uitgevaren
gedicht
3.3 met 21 stemmen
36.965 verbolgen
hun helse zwavelnev’len boeren
uit een vloed van tijd gedolven
wiens stromen wurgend snoeren
om van het ebben lucht te kolven
tot eeuwig gittering gaat floeren
doelbewust wendt hij de steven
koerst naar de kille bondgenoot
willig volle vracht te geven
als het kwijnend licht wondrood
zijn naam heeft neergeschreven
in de schemer…
Gewijde tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
492 nog donkert
niet de lucht
de ondergaande
zon schijnt alle
schaapjes rood
intense drukte
van de dag
neemt langzaam af
de stille schemering
draagt sporen nacht
gewijde tijd
in terugblik naar
het volle licht
een mijmering over
de dagelijkse plicht
in ontspanning rust
de avond vol vermaak
die in voldane moeheid
wordt genoten…
Claire - obscure
netgedicht
4.1 met 36 stemmen
2.039 één keer nog
zucht je mijn naam
en dan vouw je me op
in schemering en satijn.…
In halfduister stijl
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
464 wij speelden met licht
dat langzaam doofde
alleen nog weerkaatste
in een schitterend vergezicht
schaduwen kropen
uit krochten vervlochten
de woekerende schemering
terend op jaren herinnering
geluiden verflauwden
in hun scherpe tonen
stilte bouwde al dromen
in halfduister stijl
ik zag je gelaat
tot in de kleinste maat
vervlakken…
In vervreemding
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
504 als de schemer
zich verdiept
heeft dat altijd
iets mystieks
hoor ik stilte
voel hoe licht en
donker zich bewegen
in hun strijd om leven
proef droefheid
van melancholie
omdat ik weer
het spijtig einde zie
van wat een mooie
dag ons bracht
aan zonnepracht
in prille lentetooi
nu verduisterd door
het holle van de nacht
in vervreemding…
Contouren vervoeren
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
438 De laatste resten van de zon
vormen contouren aan d'horizon
land en zee nog vaag in zicht
vervoeringsbasis voor gedicht
de dag is op, voelt zich moe
is aan de schemering toe
d'avond voelt nog wel d'r pit
zodat er nog geen nacht in zit…
SCHEMERLIEDJE
poëzie
2.7 met 6 stemmen
2.014 Schemerliedje, tintel-fijn,
buiten zilvert maneschijn,
buiten staan de bomen
te dromen.
Sterren beven in ’t fluweel,
ijl-hoog suist muziekgespeel,
‘k sta te zien en luister
in ’t duister.
Schemerliedje, tintel-fijn,
mocht ik met uw wijsje klein,
geven stil verblijden
wie lijden.…
Blijf bij ons
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
553 Het zich terugtrekkend licht
duisternis die plots om de hoek komt
dalende wind
het geluid van zwijgende vogels
nog één keer intens
de geur van het veld
gevolgd door
de beklemmende kilte
van een dag die toch nog
onverwacht sterft.…
Zaaien
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
624 Langzaam loopt de dag leeg
op de vage grens tussen vloeibaar
en de zoom van het begaanbare
nog eenmaal vul ik mijn hoofd
met het jongste van de schemering
De schakeringen van de hemel
etsen markeringen in mijn hart
een schaduw verdrinkt in duisternis
de ongepolijste ijle waterdampen
hangen stil in stervend blauw
Het slapende water raakt…
Camera Obscura
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
558 Hier verberg ik mijn overpeinzingen
duistere gedachten en herinneringen
die zich kleden met schemer
geheime bewaarplaats
van verregende strelingen
Ik woon er tussen onleesbare bundels
vol hoekige en hermetische woorden
testamenten van dode dichters
die spelen met wanhoop en liefde
en drentelen achter schuifdeuren
In deze verborgen camera…
Clair-obscur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 [Haiku]
avondschemering
zeven meeuwen op de pier
onheilspellend wit…
Schemerkrabbel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 Schemer valt
Als lood op een suikerspin
Asfalt vloeit
In dikke druppels
Stijf staat m’n lijf
Van staal en glaswol
Ooit rolde hier water
M’n knieën knikken
Mijn enkels verweken
Paars schijnt mij de hemel
Toe en helblauw de vloer
’t Godsbeeld kruisigt
Zichzelf en ’t dak wankelt
Want geen muur torst voor eeuwig
Duister kietelt
Prikkelt…
Woning
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.062 Van de ochtenddauw
tot in de stilte van de schemering
heb ik mijn denken in bruikleen
ik tast langs het draad
waarlangs mensen elkaar negeren
de lange schaduwen beschermen mij
tegen de terloopse waarheid
van het licht dat mij hier vindt
terug klim ik op het podium
waarop elke dag een deur is
jaren snaren zijn
waar hoon en hosanna…
DWALENDE ZEKERHEID
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.700 De ster van Bethlehem
leidde de drie wijzen
naar het westen vol belofte
maar
misleidde hen te Jeruzalem
eer zij tevreden stilstond
boven de gezegende stal
dit geëerde hemellichaam
verloor ooit een spitsje
het doolt nog door de wereld
lopend in grillige schemer
zie ik vaak die vonk verschijnen
soms brandt ze als smidsvuur
binnen mijn…
Wat ik hoor
gedicht
2.9 met 15 stemmen
6.832 Wat ik mij herinner
is wat mij verteld is,
langzaam overeind komen
en golven komen door de schemering, van wat?
-----------------------------------------
uit: Als ik als eerste aankom (2011)…
Schemerlicht
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
480 Als de zon ondergaat, is het ongetwijfeld het
mooiste visuele spektakel dat in het leven plaatsvindt
Subtiel kleurenspel van zachte toetsen: van rood in blauwe
lucht, onderweg oranje strepen met gele accenten tegengekomen.
Romantische sfeer in open hemel maakt het plaatje
compleet maar het zijn ook de wolken die als ware parade
van goed uitgebalanceerde…
Tijdloos wisselkind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
631 in roodwarme stralen
overpeinst de zon
de lange zomerdag
zakt in het
eigen licht als nacht
haar donker baart
met schemering
als tijdloos
wisselkind
waar eendaags leven
overgaat in dood
het geboortebrood
voor hen
die in het duister
hun bestaan vergeten…
Met strepen grijs
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
515 de deur al op een kier
schoorvoetend komt ze binnen
het ochtendlicht in eerst kwartier
ze vaagt met strepen grijs
waarin het rood
al naar de hemel wijst
stoeit met resten zwart
die uit de lange nacht
maar langzaam willen wijken
dan kimt de zon
schijnt met warme stralen
de laatste kou uit nevelige dalen…
Op een balkon
poëzie
3.3 met 3 stemmen
5.127 Wolken in maanlicht trekken hun schemerende sporen
over en langs het hoog balkon waar ik heb postgevat,
uitziende op het land, dat aan de rand der stad
tot een verzonken werelddeel lijkt te behoren.…
VERRASSENDE TRIP
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 Trimmen in het bos:
goed loskomen, hard stampen:
een zwijn rent bang weg.
Die grijze pluisbol
waait over het pad - en valt:
een jong steenuiltje.
De maan schijnt gemoedelijk
over ruiters vol spanning.…
Tussenweg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Daar sta je dan
ietwat verdwaasd
zonder koers of richting
je raapt de keuze op
de verkoelende duisternis
met de muizenissen
of het warme licht
vol fata morgana's
in beide werelden
liggen de stammen geveld
geteld en gemarkeerd
je draalt een wijle
bukt, legt de keuze terug
en verdampt in de omarming
van alle kruinen.…
Twist en tweedracht zaaiend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
552 kousenvoetend
kom je
uit de stilte
als de mens
zijn schaduw
nog niet heeft gekleed
twist en tweedracht
zaaiend uit de
halfnacht donker paaiend
terwijl de dag
zich met zijn
kwetsbaarheid omgeeft
nog is jouw
zwaard tweesnijdend
in het eerste ochtendlicht
maar de doodslag
heeft vandaag
het leven weer gemist…
Zomerse Avond
poëzie
4.0 met 6 stemmen
1.145 Wij zien de schemeringen
Verdikken, waar we staan.
Alrede heft de gulden maan
Haar horens op, en rukt ter bane in harer kringen.
Hoe rust het hangend loof
Der luisterende bomen!
Geen wind beroert de vlakke stromen.
Het slaperige veld wordt blind en stom en doof.
Thans telt de herder blijer
't Gestalde vee, half vet.…