Alle inzendingen over verschijnen

1184 resultaten.

Sorteren op:

zwart wit

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 595
Ze is er haar lege vel opent mijn ogen wit Licht Langzaam hortend en stotend verschijnen zwarte figuurtjes lijntjes Ik wacht en kijk een figuurtje seint flikkert zwart op wit wachtend op meer vooruitlopend ongeduldig boegbeeld Ik kijk onbewogen hardvochtig bijna onaangedaan zeker in grijswit kalm ben ik wat komt zal komen…
karin23 september 2008Lees meer >

Threnos

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 645
kiezen voor mijn hazenpad zodra Leviathan luimende kustlijnen in woede zal dragen op haar schouderblad landhongerig de zeereep wil ondermijnen en verbouwen tot zonloze dodenstad die in gedenkbladen zal verkwijnen wanneer de klaagzang klinkt van cherubijnen niemand nog kan schuilen onder blindenblad zal zij zevenkoppig nog eenmaal verschijnen…
Hanny3 oktober 2009Lees meer >

Verjaard

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 465
Een eerste zonnestraal geeft het naderende voorjaar zijn eigen koude schaduw hij, die gewond, maar vol overgave los moest laten om daardoor toekomst te derven zag intens verdrietig kinderlijke woede verschijnen onwetend dat jaren later de eerste narcis vrolijk de laatste vorst weer uit de grond zou trekken…
metha21 april 2010Lees meer >

Zong kerst al hun vergaan

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.125
zag de mooiste bomen staan maar in mijn hart zong kerst al hun vergaan sparren nordman en de fijn genaalde den gekweekt om in luister te verschijnen zullen uit het bos verdwijnen kaalslag is niet te betwisten enkel voor wat sfeer verlichten hun groene dood zal nog één keer warmte geven als het oudjaar eindigt met nieuw leven…
wil melker16 december 2011Lees meer >

Donkere stegen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
ik kende pleinen en straten waar middenklassers hun welverdiende boterham aten nu zijn het donkere stegen waar klinkers blinken in regen van kil neonlicht de wijk wordt gesaneerd mensen dienen te verdwijnen om elders als normaal weer te verschijnen maar het sist en gist verloedering het spel werd al gespeeld toen de eerste kansloze…
wil melker3 november 2013Lees meer >

Vastberaden nietsdoen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
Als alles terugkeert Naar het begin Is het wennen Om te beseffen Dat geen beweging Er toe doet - Zon die vanzelf Opkomt, lente die Zonder dat ik haar Geroepen heb te Voorschijn komt, Planten en bloemen Verschijnen zonder Dat ik er iets Aan gedaan heb - Zo wil ik mijn Leven nu ervaren, In vastberaden nietsdoen - Het…

gift

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 532
ik was op reis en genoot de liefde van anderen maar ook de dood was heel dichtbij en hand in hand begreep ik het verband van duizenden en één vanaf haar eigen hoogte blonk een kleine ster alleen een krachtige verschijning en een helder blad bracht eindelijk nieuw leven na een zuiverend bad dat ook aan duizenden en één door…

Extravaganter uitgelicht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
ik heb je gezocht in de stad van glas maar overal waar ik keek zag ik je gezicht verschijnen om daarna in schaduw te verdwijnen je werd steeds transparanter extravaganter uitgelicht tot in het diepst van je ziel het waren die karakteristieken waarvoor ik altijd viel ik zag ze breken in kleuren vlammen die ik nooit meer zal vergeten…
wil melker28 januari 2015Lees meer >

Heksenwijsheid

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 741
Leef liefdevol, zachtaardig Een heksenleven waardig Breng licht waar duister woont Want goedheid wordt beloond Begroet de Zon en laat hem gaan Bij het verschijnen van de Maan Houdt sterren steeds in ere Om wijsheden te leren Begin altijd bij het begin Vanuit de schoot van de Godin Alleen daar huist er vrede Van heden en verleden…

Vallend licht

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
merkwaardig toch hoe mensen zich gedragen als zij zomaar stenen rapen vergelijken vormen grote en structuren in een bijzonder diepgaand turen verbazen zich om lijnen die een onnavolgbaar patroon laten verschijnen zij zijn vergeten dat de steen hen wenkte om aandacht aan hem te schenken hij focust al van verre met kleur en vallend…
wil melker5 januari 2016Lees meer >

Poort naar winter

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 726
Er verschijnen poorten poorten in het landschap De bomen op rij aan zoom en kant van landelijke wegen De wachters mogen het goud van hun straatje vegen wind snelle trawant De kruinen verliezen -spilziek- hun kleur blijven ontsierd achter op hun post Sneeuw zal hun kreunen smoren ijzig roepen ze wat herfst hen heeft…

heengaan

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 752
heel regelmatig staar ik naar de hemel, zie dan al die schapenwolkjes zweven en plots, zo nu en dan, zie ik haar gezicht verschijnen. ze glimlacht en pinkt een traan. ik roep en zwaai naar haar, maar een stille wind verdreef... ons steeds verder uit elkaar!…
Jonhy Donovan27 december 2018Lees meer >

Een laatste sneer

netgedicht
4.3 met 54 stemmen aantal keer bekeken 416
ze weet ze feilloos te vinden mensen die met schrapen de wereld steeds hoekiger maken waarvan woorden de verbondenheid verstoren in het vriendelijk en respectvol omgaan met elkaar een laatste sneer dan verdwijnen nooit iets positiefs in het onverwacht verschijnen als surprise ook hun afscheid opmerking glijdt vaak vol venijn…
wil melker17 augustus 2020Lees meer >

Maandichtertje

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 540
Boven de hoge bomen in onze tuin, komen wonderlijke gedachten op, als drijvende hemelwolken, die vanzelf verschijnen. Vanzelf weer gaan. Toekomstige gedachten zijn het. Voorspellingen uit oude tijden. Angsten zijn het. Luchtkastelen. Vannacht, boven dezelfde bomen, lacht een oudgeworden jongetje.…

Duister

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
Donkere wolken verschijnen. Kleuren verdwijnen. Dikke druppels spatten uiteen. Waar ga ik heen..? Ik verlies zicht. De deken van regen zo dicht. Even verroer ik mij niet. Wacht ik tot jij mij ziet. De regen, de wolken, het duister. Ik luister… Je vingers haken zich in die van mij. Je bent dichtbij. Maar toch, zo ver weg.…
Df15 oktober 2021Lees meer >

Momenten van wisselend geluk

hartenkreet
5.0 met 62 stemmen aantal keer bekeken 1.826
Momenten van wisselend geluk verschijnen in ons leven van eisprong tot zwanenzang zozeer dat aantrekking over afstand tussen hemel en aarde een dauwdrop kan laten vallen op het gras en langs de wang dat een regenboog onverwachts veranderingen kan overbruggen in tijden van verlies en verdriet dat wolken van goud zorgen kunnen doen…
Rob van Tol28 december 2021Lees meer >

Mijn Osdorpse troubadour

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 685
Ik gniffelde onder wit satijn en dacht, Het vergt toch minimaal een luit wil ik aan het raam verschijnen Het bewegende gordijn Een glimp bordeauxrood kant Zijn overslaande stem, want hoe kan ik beter een aubade beantwoorden, dan met Aubade? Hoofsheid is een ernstig spel, maar ik hou niet van spelregels.…
Donna Vazquez6 september 2023Lees meer >

Hollandse molens

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 111
Molens omarmen meer dan wind alleen in het water rimpelen hun silhouetten door het polderlandschap waar verlangens zichtbaar worden gevoelens zich strengelen met het zacht wuivende riet daar met elkaar verbonden in Delfts blauw nageschilderd naar een fraai behouden aanzicht van over duizend monumenten zijn de vele verschijningen uitingen…
Rob van Tol11 september 2026Lees meer >

Toekomstvuur

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.267
De gedachte is er telkens weer om jou stiekem binnen te laten verlangen gaat nog steeds tekeer ondanks dat ik jou wil haten In schimmen op elke muur jouw verschijning die lonkt en hoewel van korte duur voel ik hoe alles dan bonkt Mijn hart, mijn arme hoofd ik wil dat jij er uit verdwijnt ik wil dat jij het vuur dooft dat mijn toekomst…

ontluikend

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.123
een bloem komt te ontluiken als ze in liefde wordt omringt schenkt je haar mooiste kleuren wanneer een hart haar bemint breekbaar in zachte handen buigzaam naar liefde toe broos maar vol verlangen kleuren in het hart genieten telkens weer in verschijning zacht en teer één bloem kan mij bekoren die bloem gaat nooit verloren…
danny cant.15 september 2003Lees meer >

Waarom?

hartenkreet
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.849
Een beeldschone verschijning en een stralende lach. Vanaf dat ogenblik voelde ik iets voor jou en nu ben je nog steeds dat meisje waar ik zoveel van hou! Ik wou dat ik voor altijd bij je kon blijven, en dat je me elke dag opnieuw op wolkjes liet drijven.…
Luk31 oktober 2002Lees meer >

Sprekende ogen...

hartenkreet
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.328
Zie hoe vreugde en verdriet in haar ogen zichtbaar verschijnen haar emoties zijn niet hypocriet maar kunnen waarheid overseinen! Zie hoe de spiegel van haar ziel zich in haar ogen openbaart eenvoudig en subtiel haar innerlijk verklaart...…

Oogt weer ondeugend

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 733
je oogt weer ondeugend en kijkt me sprookjesachtig aan zie in je hand de fee verschijnen die staf en sterren laten staan ik tovenaar een snelle paddenstoel met kaarsjes en zacht zicht jij weeft weer sluierzacht ons liefdesbed uit stralen geel maanlicht de open haard is stuk alleen de kleine uurtjes warmen zich in ons geluk…

Haar laatste morgen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 916
het lichte craquelé verhaalde al het fijne de scherpe groeven donkerden de lijnen vertelden van haar pijnen nog strak was haar profiel de sterke neus verzachtte in een soepeler verschijnen zij oversteeg de tijd van moeten en beslissen haar woorden wissen voor het eerst onenigheid zij begrijpt ogen vol met mededogen de relativiteit…

geestkracht

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.068
Geef je over aan de creatieve krachten van je geest ontdek plaatsen waar je nog nooit bent geweest en geniet want jij bent de enige die alle beelden ziet zet ze naar je hand laat ze maar komen dan verschijnen ze vanzelf in al je dromen en verdwaal in je eigen sprookjesland waar schoonheid is geluk en fantasie Dan pas beleef je…
ria21 april 2008Lees meer >

Winterdans

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 538
De rugzak gevuld met afscheid nemen vertraagd elke zekere pas bladeren, gevallen geven blote voeten tot bloedens toe nog niet haar laatste dans voor schemer valt wanneer morgenrijp het zicht aanraakt en wandelende mist de wereld weer laat verschijnen wordt het ooit zo grauwe verloren in verstild wit ochtendgloren…
metha22 december 2007Lees meer >

boerendorpje

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 627
in de wuivende bomen als handen die de hemel dragen koeien met vlekken als gesmolten chocolade het piepen van een kuikentje wordt afgewisseld door het zachte geblaat van een schaapje een vermoeide zon blaast haar laatste adem uit Gitzwarte zwaluwen leiden De stoet van fonkelende sterren Die samen met koning maan In de hemel durven verschijnen…

Bommen en bedevaart

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 694
bleek is zijn verschijning als een gravure in glas de open handen ijsblauw perkament zijn vlassig haar verdraagt de winter niet hij rilt, ziet de mens in vrije val schrijft bedroefd een laatste woord zijn ogen naar boven gericht het licht, zo schrijnend wit hoelang nog zullen engelen zingen van vrede op aarde terwijl zijn kinderen worden…
Hanny10 december 2009Lees meer >

Lichterlijk gedicht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
Lichterlijk gedicht Daar zie ik je, schat schimmige vlam gedoofd in een tel en wachten is wat rest daar schijn je weer te zijn ik roep je naam maar de wind verliest mijn verlangen en blaast je verschijnen weg wachten, alweer en toch hoop ik dat als je je weer laat zien je steeds langer durft te blijven en uiteindelijk bij me wilt zijn…

Nog onbevangen

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
nu de waarheid aan de waslijn hangt zijn de kleuren zichtbaar vervlogen de wind heeft een oor te luister gelegd al het vangt zijn dromen uit 'n grijs verleden waar de oudroze harten nog altijd memoreren aan toen liefde nog onbevangen was zij als 'n regenboog kon ontluiken geurden bloemen mooier met hun fragiele verschijning deed 't menig…