1184 resultaten.
zwart wit
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
595 Ze is er
haar lege vel
opent mijn ogen
wit Licht
Langzaam hortend en stotend verschijnen
zwarte figuurtjes
lijntjes
Ik wacht en kijk
een figuurtje seint
flikkert zwart op wit
wachtend op meer
vooruitlopend
ongeduldig boegbeeld
Ik kijk
onbewogen
hardvochtig bijna
onaangedaan zeker
in grijswit
kalm ben ik
wat komt zal komen…
Threnos
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
645 kiezen voor mijn hazenpad
zodra Leviathan luimende kustlijnen
in woede zal dragen op haar schouderblad
landhongerig de zeereep wil ondermijnen
en verbouwen tot zonloze dodenstad
die in gedenkbladen zal verkwijnen
wanneer de klaagzang klinkt van cherubijnen
niemand nog kan schuilen onder blindenblad
zal zij zevenkoppig nog eenmaal verschijnen…
Verjaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
465 Een eerste zonnestraal
geeft het naderende voorjaar
zijn eigen koude schaduw
hij, die gewond, maar vol overgave
los moest laten om daardoor toekomst
te derven zag intens verdrietig
kinderlijke woede verschijnen
onwetend dat jaren later
de eerste narcis vrolijk
de laatste vorst weer
uit de grond zou trekken…
Zong kerst al hun vergaan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.125 zag de mooiste bomen staan
maar in mijn hart
zong kerst al hun vergaan
sparren nordman en
de fijn genaalde den
gekweekt om in luister te verschijnen
zullen uit het bos verdwijnen
kaalslag is niet te betwisten
enkel voor wat sfeer verlichten
hun groene dood
zal nog één keer warmte geven
als het oudjaar eindigt met nieuw leven…
Donkere stegen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 ik kende pleinen en straten
waar middenklassers hun
welverdiende boterham aten
nu zijn het donkere stegen
waar klinkers blinken
in regen van kil neonlicht
de wijk wordt gesaneerd
mensen dienen te verdwijnen om
elders als normaal weer te verschijnen
maar het sist en gist verloedering
het spel werd al gespeeld toen de
eerste kansloze…
Vastberaden nietsdoen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
537 Als alles terugkeert
Naar het begin
Is het wennen
Om te beseffen
Dat geen beweging
Er toe doet -
Zon die vanzelf
Opkomt, lente die
Zonder dat ik haar
Geroepen heb te
Voorschijn komt,
Planten en bloemen
Verschijnen zonder
Dat ik er iets
Aan gedaan heb -
Zo wil ik mijn
Leven nu ervaren,
In vastberaden nietsdoen -
Het…
gift
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
532 ik was op reis en
genoot
de liefde van anderen
maar ook de dood
was heel dichtbij
en hand in hand begreep ik
het verband
van duizenden
en één
vanaf haar eigen hoogte
blonk een kleine ster alleen
een krachtige
verschijning en een helder blad
bracht eindelijk
nieuw leven
na een zuiverend bad
dat ook aan
duizenden en één
door…
Extravaganter uitgelicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 ik heb je gezocht
in de stad van glas
maar overal waar ik keek
zag ik je gezicht verschijnen om
daarna in schaduw te verdwijnen
je werd steeds transparanter
extravaganter uitgelicht
tot in het diepst van je ziel
het waren die karakteristieken
waarvoor ik altijd viel
ik zag ze breken
in kleuren vlammen die
ik nooit meer zal vergeten…
Heksenwijsheid
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
741 Leef liefdevol, zachtaardig
Een heksenleven waardig
Breng licht waar duister woont
Want goedheid wordt beloond
Begroet de Zon en laat hem gaan
Bij het verschijnen van de Maan
Houdt sterren steeds in ere
Om wijsheden te leren
Begin altijd bij het begin
Vanuit de schoot van de Godin
Alleen daar huist er vrede
Van heden en verleden…
Vallend licht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
449 merkwaardig toch
hoe mensen zich gedragen
als zij zomaar stenen rapen
vergelijken vormen
grote en structuren in een
bijzonder diepgaand turen
verbazen zich om lijnen
die een onnavolgbaar
patroon laten verschijnen
zij zijn vergeten
dat de steen hen wenkte om
aandacht aan hem te schenken
hij focust al van verre
met kleur en vallend…
Poort naar winter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
726 Er verschijnen
poorten
poorten
in het landschap
De bomen
op rij
aan zoom en kant
van landelijke wegen
De wachters
mogen het goud
van hun straatje vegen
wind snelle trawant
De kruinen
verliezen -spilziek- hun kleur
blijven ontsierd
achter op hun post
Sneeuw zal
hun kreunen smoren
ijzig roepen ze
wat herfst
hen heeft…
heengaan
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
752 heel regelmatig staar ik naar de hemel,
zie dan al die schapenwolkjes zweven
en plots, zo nu en dan,
zie ik haar gezicht verschijnen.
ze glimlacht en pinkt een traan.
ik roep en zwaai naar haar,
maar een stille wind verdreef...
ons steeds verder uit elkaar!…
Een laatste sneer
netgedicht
4.3 met 54 stemmen
416 ze weet ze
feilloos te vinden
mensen die met
schrapen de wereld
steeds hoekiger maken
waarvan woorden
de verbondenheid
verstoren in het
vriendelijk en respectvol
omgaan met elkaar
een laatste sneer
dan verdwijnen
nooit iets positiefs
in het onverwacht
verschijnen als surprise
ook hun afscheid
opmerking glijdt
vaak vol venijn…
Maandichtertje
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
540 Boven de hoge bomen in onze tuin,
komen wonderlijke gedachten op,
als drijvende hemelwolken,
die vanzelf verschijnen.
Vanzelf weer gaan.
Toekomstige gedachten zijn het.
Voorspellingen uit oude tijden.
Angsten zijn het.
Luchtkastelen.
Vannacht, boven dezelfde bomen,
lacht een oudgeworden jongetje.…
Duister
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 Donkere wolken verschijnen.
Kleuren verdwijnen.
Dikke druppels spatten uiteen.
Waar ga ik heen..?
Ik verlies zicht.
De deken van regen zo dicht.
Even verroer ik mij niet.
Wacht ik tot jij mij ziet.
De regen, de wolken, het duister.
Ik luister…
Je vingers haken zich in die van mij.
Je bent dichtbij.
Maar toch, zo ver weg.…
Momenten van wisselend geluk
hartenkreet
5.0 met 62 stemmen
1.826 Momenten van wisselend geluk
verschijnen in ons leven
van eisprong tot zwanenzang
zozeer dat aantrekking over afstand
tussen hemel en aarde
een dauwdrop kan laten vallen
op het gras en langs de wang
dat een regenboog onverwachts
veranderingen kan overbruggen
in tijden van verlies en verdriet
dat wolken van goud
zorgen kunnen doen…
Mijn Osdorpse troubadour
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
685 Ik gniffelde onder wit satijn en dacht,
Het vergt toch minimaal een luit
wil ik aan het raam verschijnen
Het bewegende gordijn
Een glimp bordeauxrood kant
Zijn overslaande stem, want
hoe kan ik beter
een aubade beantwoorden,
dan met Aubade?
Hoofsheid is een ernstig spel, maar
ik hou niet van spelregels.…
Hollandse molens
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
111 Molens omarmen meer dan wind alleen
in het water rimpelen hun silhouetten
door het polderlandschap
waar verlangens zichtbaar worden
gevoelens zich strengelen met
het zacht wuivende riet
daar met elkaar verbonden
in Delfts blauw nageschilderd
naar een fraai behouden aanzicht
van over duizend monumenten
zijn de vele verschijningen
uitingen…
Toekomstvuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.267 De gedachte is er telkens weer
om jou stiekem binnen te laten
verlangen gaat nog steeds tekeer
ondanks dat ik jou wil haten
In schimmen op elke muur
jouw verschijning die lonkt
en hoewel van korte duur
voel ik hoe alles dan bonkt
Mijn hart, mijn arme hoofd
ik wil dat jij er uit verdwijnt
ik wil dat jij het vuur dooft
dat mijn toekomst…
ontluikend
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.123 een bloem komt te ontluiken
als ze in liefde wordt omringt
schenkt je haar mooiste kleuren
wanneer een hart haar bemint
breekbaar in zachte handen
buigzaam naar liefde toe
broos maar vol verlangen
kleuren in het hart
genieten telkens weer
in verschijning zacht en teer
één bloem kan mij bekoren
die bloem
gaat nooit verloren…
Waarom?
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.849 Een beeldschone verschijning
en een stralende lach.
Vanaf dat ogenblik voelde ik iets voor jou
en nu ben je nog steeds dat meisje waar ik zoveel van hou!
Ik wou dat ik voor altijd bij je kon blijven,
en dat je me elke dag opnieuw op wolkjes liet drijven.…
Sprekende ogen...
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.328 Zie hoe vreugde en verdriet
in haar ogen zichtbaar verschijnen
haar emoties zijn niet hypocriet
maar kunnen waarheid overseinen!
Zie hoe de spiegel van haar ziel
zich in haar ogen openbaart
eenvoudig en subtiel
haar innerlijk verklaart...…
Oogt weer ondeugend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
733 je oogt weer
ondeugend en kijkt
me sprookjesachtig aan
zie in je hand
de fee verschijnen die
staf en sterren laten staan
ik tovenaar
een snelle paddenstoel
met kaarsjes en zacht zicht
jij weeft weer sluierzacht
ons liefdesbed uit
stralen geel maanlicht
de open haard is stuk
alleen de kleine uurtjes
warmen zich in ons geluk…
Haar laatste morgen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
916 het lichte craquelé
verhaalde al het fijne
de scherpe groeven
donkerden de lijnen
vertelden van haar pijnen
nog strak
was haar profiel
de sterke neus
verzachtte in een
soepeler verschijnen
zij oversteeg
de tijd van moeten
en beslissen haar
woorden wissen voor
het eerst onenigheid
zij begrijpt
ogen vol met mededogen
de relativiteit…
geestkracht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.068 Geef je over aan de
creatieve krachten
van je geest
ontdek plaatsen
waar je nog nooit
bent geweest
en geniet
want jij bent
de enige die
alle beelden ziet
zet ze naar je hand
laat ze maar komen
dan verschijnen ze
vanzelf in al je
dromen
en verdwaal in je
eigen sprookjesland
waar schoonheid is
geluk en fantasie
Dan pas beleef je…
Winterdans
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
538 De rugzak
gevuld met
afscheid nemen
vertraagd elke
zekere pas
bladeren, gevallen
geven blote voeten
tot bloedens toe
nog niet haar laatste
dans voor schemer valt
wanneer morgenrijp
het zicht aanraakt
en wandelende mist
de wereld weer
laat verschijnen
wordt het ooit
zo grauwe verloren
in verstild wit
ochtendgloren…
boerendorpje
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
627 in de wuivende bomen
als handen die de hemel dragen
koeien met vlekken
als gesmolten chocolade
het piepen van een kuikentje
wordt afgewisseld
door het zachte geblaat
van een schaapje
een vermoeide zon
blaast haar laatste adem uit
Gitzwarte zwaluwen leiden
De stoet van fonkelende sterren
Die samen met koning maan
In de hemel durven verschijnen…
Bommen en bedevaart
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
694 bleek is zijn verschijning
als een gravure in glas
de open handen
ijsblauw perkament
zijn vlassig haar verdraagt de winter niet
hij rilt,
ziet de mens in vrije val
schrijft bedroefd een laatste woord
zijn ogen naar boven gericht
het licht, zo schrijnend wit
hoelang nog
zullen engelen zingen
van vrede op aarde
terwijl zijn kinderen worden…
Lichterlijk gedicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 Lichterlijk gedicht
Daar zie ik je, schat
schimmige vlam
gedoofd in een tel
en wachten is wat rest
daar schijn je weer
te zijn
ik roep je naam
maar de wind verliest mijn verlangen
en blaast je verschijnen weg
wachten, alweer
en toch hoop ik
dat als je je weer laat zien
je steeds langer durft te blijven
en uiteindelijk bij me wilt zijn…
Nog onbevangen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
495 nu de waarheid aan de waslijn hangt
zijn de kleuren zichtbaar vervlogen
de wind heeft een oor te luister gelegd
al het vangt zijn dromen uit 'n grijs
verleden waar de oudroze harten
nog altijd memoreren aan toen
liefde nog onbevangen was
zij als 'n regenboog kon ontluiken
geurden bloemen mooier met
hun fragiele verschijning
deed 't menig…