650 resultaten.
Ontdooit de muziek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
519 wij dansten het gras
groener dan het ooit was
spaarden margrietjes
met een ingehouden pas
wisten de lucht
strakker dan de hemel
totdat het eerste blauw
door de zon werd gekust
toen was het gedaan
met de rust en barstte
het leven los om alles in
te halen na hagel en vorst
lief ontdooit de muziek
in de vrije natuur na
maandenlang…
Volop zon bij maxima
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
551 Vorst hield aan in kille nachten
waar het lange wachten smachten
naar de glimlach van een zachte
lente werd, de bron van krachten...
...luchten waar geen wolken rijzen,
stralend in de ochtenddauw
de gouden glans op zonnewijzers:
Helios in hemels blauw.…
De sfeer van weleer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
666 zij zomerde
met wilde bloemen in
een paradijselijke wei
waar vrijheid kleur
en vormen bloeiden
werd ieder hemels blij
ook zij wist van
de volle oogsten
de rijkdom zo dichtbij
later nog het land
met kale stronken
als verlate herfstpartij
in helder schemeren
deden vorst en gladheid
al even van zich spreken
het…
Strak geschilderd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
470 tussen je
warm bloeiende
bloemen vond
ik soms de prijs
die wij betalen
voor doorzichtigheid
waar leven
sprankelt in
balans is kou
de andere kant
van het altijd
groen tropische land
er bestaan geen
ruikers ijsbloemen
geplukt uit permafrost
soms schildert
strenge vorst buiten
ze strak op onze ruiten
samengaan
belemmert groei…
Eleonora, Minnevorstin
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
474 U bracht het tot Vorst’ van la France en van Eng’land.
Minnevorstin - tóch een doos van Pandora
die zorgde voor heibel, tumult, trammelant.
Uw zoon Richard Leeuwenhart, Albion’s Koning,
in Kruistocht gevangen maar toch weer bevrijd,
hield veel van zijn moeder: uw hart was hem woning.
U leeft, net als hij, immer voort in de tijd.…
LIAN DIRVEN
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
500 Een vrolijke zwemlerares
die hartelijkheid uitstraalt
met strenge ogen en milde spraak
haar leerlingen vorst
hun zwemslag schaaft
waardoor vele mensen
bevriend worden
met wijd en diep water
die gemoedelijke Brabantse
brengt schappelijkheid
van Nederlands Zuiden
in Alblasserdams gebied
zij kent de slagen van het leven
weet deze te verwinnen…
Verwarring
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
418 Tot deze straatcultuur
Lijken we onszelf
Veroordeeld te hebben,
En plechtig knikt de vorst.…
Doden droeg naar later
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
416 ik voelde in een
vlagend licht touche
op mijn huid jouw
verhalen dwarrelen
in het gaan
van het ene huis
naar het andere land
in talloze talen
van ijzig dun
tot dampig warm
beklampend op de borst
tot siberische vorst
ben meegevoerd
door chaotisch
golvend water dat
doden droeg naar later
met de vlucht van storm
naar orkaan en…
Een nieuwe fase
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
944 Een nieuwe fase zal er heus wel komen:
De vorst slaat echt wel op de vlucht
De warmte zal dan binnenstromen
Bij maan en helderblauwe lucht
Een nieuwe fase zal er heus wel komen:
Nog zijn de wolken zwart helaas
Daar valt nog niet aan te ontkomen
Maar straks is weer de zon de baas
Een nieuwe fase zal er heus wel komen:
De bloei staat weldra…
VergeteN of geDeleet?
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
352 Ook goedemorgen
heer Arendsoog
ik wens u gelukkig Nieuwjaar
maar vanwaar
toch die naam van
de koning der vogels,
de vorst van de lucht
gespeld zonder D
is Die verDoemd
is de D geDeleet?
En let ook met uw
haarscherpe blik
op uw spelling,
mijn beste
het is toch te erg
voor het woord?
Het stoort!…
winterkinderen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.318 het prille dons nog aan ze kleven
ze gissen slechts naar wanhoop en berouw
hun winter is een heerlijk sleetjerijden
een zweven op de gladgeschaafde noren
de pijn beperkt tot tintelende oren
geen flauw benul van ongeneeslijk lijden
toch zullen jonge dichters eens bevriezen
of kennismaken met het zwarte wak
hun onschuld zal het van de vorst…
witrijpend aan de takken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
834 ik ben weer
in jouw bos
daar waar onze
lente welig tierde
herinner me het jonge groen
de laatste stukjes wintermos
die in donkertint hun
overwinning vierden
weet van een zomer
die vol warmte bloeide
een herfst die door zijn oogst
in kleur en vrucht ons boeide
nu waait
een schrale wind
en fluistert vorst
witrijpend aan de takken…
De laatste uren
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
997 Lees jij nog de laatste uren
die schoonheid vormen in gracieus licht
een hand schraal de winters voert
laat kelken sluiten in gevangen vorst
de wereld weent om afgestorvenen
verkwisting van het goed naar kwaad
verschrompeld is reeds de rauwe aanwas
broed zal allengs lijdzaam verscheiden
gedoemd zijn zij die kwistig smeden
een kort vermaak…
levenscycluster
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
5.410 het bos richt zich groen en fris
op de onttovering na de winter
tot groei en bloei te komen
uit de versplintering van sneeuw
en vorst en ijzel wederom herboren
het laatste smeltwater zoekt haar heil
met de gevoeligheid van een moederhand
over het babyvel van haar laatst geborene
en glijdt onafwendbaar haar weg
naar het korstmos op de bodem…
door naar de hel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
585 golven eten zeeën vreten
oceanen huilen om
buien in wolken te kussen
ik ga met je mee
in een pogen de
elementen te sussen
met regen te druilen
sneeuw te trotseren
vorst de rug toe te keren
met winden te waaien
hard en met vlagen
in jachten en jagen
dollen en tollen
blaadjes op straatjes
wou dat ik God was
niet zo kapot…
een gevoel zonder gezicht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.441 een arm om mijn middel
een hoofd op mijn borst
warm en koud van binnen
zoals bij de eerste vorst
een kus die me laat vliegen
langs de sterren en de maan
om op de felste ster
samen stil te staan
een kroel die me laat smelten
als sneeuw voor de zon
zo in jouw armen liggen
tot de morgen komt
op de wolken dansen
het maakt me niet meer…
Hoe de leegte zich vult
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
577 met vorst aan de grond
en de lentezon die
mijn ogen zoekt
tussen stammen door
denk ik terloops
zou een ijsheilige
zich zo voelen:
koud op aarde
warm in de wolken
het leidt me af
van de zwaarte
en laat mij zweven
in ochtendgedachten
die vol van leegte zijn
als dan ook nog
drie honden mij begroeten
geleid door een schone maagd…
In obscuur kleine kroegen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
576 je hebt gezucht
onder een zwarte lucht
het kopje laten hangen
zacht tegen mijn wangen
jij bloeide voor
vorsten in paleizen
zag in woestijnen oases
als kleine paradijzen
in theaters
grand gala gedaan
in obscuur kleine kroegen
op de planken gestaan
jouw ster is gaan rijzen
in de glamour van geluk
ik mocht bij je blijven
en toch…
schoonrijders
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
565 (in zijn koude mantel hangt nog
een winter van toen)
nu vorst de aarde dekt-
wit en stil rond vogels waadt, laat ik niets na
de ijsdans van een glijdend paar
draait achten boven water
sierlijk als een kleinood in vergeten glans
hun wals smelt weg
waar ik herinneringen leg, leg jij
het beeld van nu
zwierend, zwevend tot bevroren lof…
~De Volle Borsten~
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
656 In café ~De Volle Borsten~
strijkt de waard met zwier zijn spaan;
in een geur van gistend graan
is hij keizer aller vorsten.
In café ~De Volle Borsten~
zal in plaats van dood te slaan
schuim fris langs de lippen gaan
en de schrale keel ontkorsten.
In café ~De Volle Borsten~
spreekt de dwerg als een titaan.…
Een toekomst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
556 Ik voel me verschrikkelijk
Ik voel me geweldig
Ik denk aan de momenten
Waar jij naast me ligt
De momenten die nog komen zullen
Ik voel dat ze hier zullen zijn
In de toekomst, nabij of niet
Toekomst, verlos mijn pijn
Ik voel mijn hart
Bonken in mijn borst
Mijn hart dat verlangt
Naar jouw warmte voor mijn vorst
De warmte die ik draag…
Hoog in het octaaf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
500 vlijmscherp
puntig en hoog
in het octaaf
zo klinken weer
de eerste geluiden
van winter
al even geleden dat
wij hebben gebeden
om op de schaats te gaan
de streken te horen
in het passeren van riet
de mooiste krullen te scoren
in het ijl van
heldere lucht kleurt en
klinkt alles scherper in vlucht
tot de vorst strenger wordt…
Onuitgesproken jeugd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
458 ik heb als kind
met zuchtjes wind
mijn leven al beschermd
waaide mee
in het driften van zand
langs een herfstig strand
verzamelde luwte
voor een poos als vorst
zijn snijden tot lijden koos
toch moest ik later
kleur bekennen om mijn
bescherming daarop in te stellen
ik harnaste een
onuitgesproken jeugd
waarin ik gezichtsloos loog…
De gezanten van Athene
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 voornaam van onvermogen
om een besluit te nemen, verdeeld
door al de nuances van het verstand
Ze zullen moeten wachten
want we hebben nog geen nieuws
van onze informanten
We besprenkelen de geit
met lauw water, ze bibbert niet
dus de god zal niet spreken
tot de sterren weer goed staan
en we geïnformeerd zijn
over de politiek van de vorsten…
Het laatste licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 dat
scherp tekende in
toenemende duisternis
en warmde je
hand de ongeziene
verbinding met het
geheel dat ik aan
het verliezen was
omdat de kou
opkroop en vertwijfeling
je blik vertroebelde of wij
elkaar nog voor gebroken
ogen konden behoeden
zacht witte sneeuw
die nacht de plaats
waar onze zielen uittraden
de eerste strenge vorst…
in paars, geel en wit
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.479 het regende kou
een winterse wind
blies je blauw maar
je huid tintelde lente
in prilgroene knoppen
zag je de bloemen
al botten toen het voorjaar
smolt met de sneeuw
dicht aan de grond
waar de koude nog restte
warmde de zon wat vorst
met zijn schraalheid verpestte
in paars, geel en wit
juichen kleuren hun geur
want de deur naar…
Verlichting
netgedicht
2.5 met 47 stemmen
8.776 Wanneer licht je tuin verlaat
schaduw je huis omsingelt
wind tegen je voordeur slaat
waar lang niet werd geklingeld
Wanneer mist je raam beslaat
je aarde is bevroren
hagelsteen je pad bestraat
waar lang geen weg van sporen
Wanneer vorst je gang opgaat
je kamers doet bekoelen
neerslag bij je binnenslaat…
echte mannen
netgedicht
4.3 met 30 stemmen
2.681 ze hebben tatoeages, kale koppen
de echte mannen hebben altijd dorst
ze leven als een ouderwetse vorst
hun sloofjes zijn aan 't boenen en aan 't soppen
ze laten zich door niets en niemand foppen
er groeit een woud van haren op hun borst
ze eten snert met spek en Hema-worst
en lachen om de allerschuinste moppen
als mannen zijn het echte…
ik kaal de bomen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
851 is gegeven
ik jaag met buien langs de kust
de kou van het achterland troost
zich met nachtvorst als men rust
warmte in mijn ene hand
klapt tegen winter aan de
andere kant en geeft gedonder
toch schraal ik langzaamaan
de velden en verliest de zomer
eindelijk zijn warme helden
leg onverwacht een witte loper uit
die mijn strenge vorst…
een eeuwenoud en triest verhaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.189 groen is
in zijn bladeren gestorven
de wind verritselt ze voorbij
dood is
op de grond geborgen
beschermt haar voor het wintertij
takken dromen
van een lommerrijk verleden
heden is alleen en kaal
ze vertellen hoe
ze door de kou hebben geleden
een eeuwenoud en triest verhaal
ze wachten op
de lange nachten en de maan
vorst laat…