Alle inzendingen over vorsten

650 resultaten.

Sorteren op:

Ontdooit de muziek

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 519
wij dansten het gras groener dan het ooit was spaarden margrietjes met een ingehouden pas wisten de lucht strakker dan de hemel totdat het eerste blauw door de zon werd gekust toen was het gedaan met de rust en barstte het leven los om alles in te halen na hagel en vorst lief ontdooit de muziek in de vrije natuur na maandenlang…

Volop zon bij maxima

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
Vorst hield aan in kille nachten waar het lange wachten smachten naar de glimlach van een zachte lente werd, de bron van krachten... ...luchten waar geen wolken rijzen, stralend in de ochtenddauw de gouden glans op zonnewijzers: Helios in hemels blauw.…

De sfeer van weleer

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 666
zij zomerde met wilde bloemen in een paradijselijke wei waar vrijheid kleur en vormen bloeiden werd ieder hemels blij ook zij wist van de volle oogsten de rijkdom zo dichtbij later nog het land met kale stronken als verlate herfstpartij in helder schemeren deden vorst en gladheid al even van zich spreken het…
wil melker5 november 2019Lees meer >

Strak geschilderd

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 470
tussen je warm bloeiende bloemen vond ik soms de prijs die wij betalen voor doorzichtigheid waar leven sprankelt in balans is kou de andere kant van het altijd groen tropische land er bestaan geen ruikers ijsbloemen geplukt uit permafrost soms schildert strenge vorst buiten ze strak op onze ruiten samengaan belemmert groei…
wil melker6 januari 2020Lees meer >

Eleonora, Minnevorstin

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
U bracht het tot Vorst’ van la France en van Eng’land. Minnevorstin - tóch een doos van Pandora die zorgde voor heibel, tumult, trammelant. Uw zoon Richard Leeuwenhart, Albion’s Koning, in Kruistocht gevangen maar toch weer bevrijd, hield veel van zijn moeder: uw hart was hem woning. U leeft, net als hij, immer voort in de tijd.…

LIAN DIRVEN

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
Een vrolijke zwemlerares die hartelijkheid uitstraalt met strenge ogen en milde spraak haar leerlingen vorst hun zwemslag schaaft waardoor vele mensen bevriend worden met wijd en diep water die gemoedelijke Brabantse brengt schappelijkheid van Nederlands Zuiden in Alblasserdams gebied zij kent de slagen van het leven weet deze te verwinnen…

Verwarring

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 418
Tot deze straatcultuur Lijken we onszelf Veroordeeld te hebben, En plechtig knikt de vorst.…

Doden droeg naar later

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 416
ik voelde in een vlagend licht touche op mijn huid jouw verhalen dwarrelen in het gaan van het ene huis naar het andere land in talloze talen van ijzig dun tot dampig warm beklampend op de borst tot siberische vorst ben meegevoerd door chaotisch golvend water dat doden droeg naar later met de vlucht van storm naar orkaan en…
wil melker2 september 2023Lees meer >

Een nieuwe fase

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 944
Een nieuwe fase zal er heus wel komen: De vorst slaat echt wel op de vlucht De warmte zal dan binnenstromen Bij maan en helderblauwe lucht Een nieuwe fase zal er heus wel komen: Nog zijn de wolken zwart helaas Daar valt nog niet aan te ontkomen Maar straks is weer de zon de baas Een nieuwe fase zal er heus wel komen: De bloei staat weldra…

VergeteN of geDeleet?

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 352
Ook goedemorgen heer Arendsoog ik wens u gelukkig Nieuwjaar maar vanwaar toch die naam van de koning der vogels, de vorst van de lucht gespeld zonder D is Die verDoemd is de D geDeleet? En let ook met uw haarscherpe blik op uw spelling, mijn beste het is toch te erg voor het woord? Het stoort!…

winterkinderen

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.318
het prille dons nog aan ze kleven ze gissen slechts naar wanhoop en berouw hun winter is een heerlijk sleetjerijden een zweven op de gladgeschaafde noren de pijn beperkt tot tintelende oren geen flauw benul van ongeneeslijk lijden toch zullen jonge dichters eens bevriezen of kennismaken met het zwarte wak hun onschuld zal het van de vorst…

witrijpend aan de takken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 834
ik ben weer in jouw bos daar waar onze lente welig tierde herinner me het jonge groen de laatste stukjes wintermos die in donkertint hun overwinning vierden weet van een zomer die vol warmte bloeide een herfst die door zijn oogst in kleur en vrucht ons boeide nu waait een schrale wind en fluistert vorst witrijpend aan de takken…
wil melker24 december 2004Lees meer >

De laatste uren

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 997
Lees jij nog de laatste uren die schoonheid vormen in gracieus licht een hand schraal de winters voert laat kelken sluiten in gevangen vorst de wereld weent om afgestorvenen verkwisting van het goed naar kwaad verschrompeld is reeds de rauwe aanwas broed zal allengs lijdzaam verscheiden gedoemd zijn zij die kwistig smeden een kort vermaak…
Ibunda20 maart 2006Lees meer >

levenscycluster

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 5.410
het bos richt zich groen en fris op de onttovering na de winter tot groei en bloei te komen uit de versplintering van sneeuw en vorst en ijzel wederom herboren het laatste smeltwater zoekt haar heil met de gevoeligheid van een moederhand over het babyvel van haar laatst geborene en glijdt onafwendbaar haar weg naar het korstmos op de bodem…

door naar de hel

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 585
golven eten zeeën vreten oceanen huilen om buien in wolken te kussen ik ga met je mee in een pogen de elementen te sussen met regen te druilen sneeuw te trotseren vorst de rug toe te keren met winden te waaien hard en met vlagen in jachten en jagen dollen en tollen blaadjes op straatjes wou dat ik God was niet zo kapot…

een gevoel zonder gezicht

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.441
een arm om mijn middel een hoofd op mijn borst warm en koud van binnen zoals bij de eerste vorst een kus die me laat vliegen langs de sterren en de maan om op de felste ster samen stil te staan een kroel die me laat smelten als sneeuw voor de zon zo in jouw armen liggen tot de morgen komt op de wolken dansen het maakt me niet meer…

Hoe de leegte zich vult

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 577
met vorst aan de grond en de lentezon die mijn ogen zoekt tussen stammen door denk ik terloops zou een ijsheilige zich zo voelen: koud op aarde warm in de wolken het leidt me af van de zwaarte en laat mij zweven in ochtendgedachten die vol van leegte zijn als dan ook nog drie honden mij begroeten geleid door een schone maagd…

In obscuur kleine kroegen

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 576
je hebt gezucht onder een zwarte lucht het kopje laten hangen zacht tegen mijn wangen jij bloeide voor vorsten in paleizen zag in woestijnen oases als kleine paradijzen in theaters grand gala gedaan in obscuur kleine kroegen op de planken gestaan jouw ster is gaan rijzen in de glamour van geluk ik mocht bij je blijven en toch…

schoonrijders

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 565
(in zijn koude mantel hangt nog een winter van toen) nu vorst de aarde dekt- wit en stil rond vogels waadt, laat ik niets na de ijsdans van een glijdend paar draait achten boven water sierlijk als een kleinood in vergeten glans hun wals smelt weg waar ik herinneringen leg, leg jij het beeld van nu zwierend, zwevend tot bevroren lof…
switi lobi20 januari 2013Lees meer >

~De Volle Borsten~

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 656
In café ~De Volle Borsten~ strijkt de waard met zwier zijn spaan; in een geur van gistend graan is hij keizer aller vorsten. In café ~De Volle Borsten~ zal in plaats van dood te slaan schuim fris langs de lippen gaan en de schrale keel ontkorsten. In café ~De Volle Borsten~ spreekt de dwerg als een titaan.…

Een toekomst

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Ik voel me verschrikkelijk Ik voel me geweldig Ik denk aan de momenten Waar jij naast me ligt De momenten die nog komen zullen Ik voel dat ze hier zullen zijn In de toekomst, nabij of niet Toekomst, verlos mijn pijn Ik voel mijn hart Bonken in mijn borst Mijn hart dat verlangt Naar jouw warmte voor mijn vorst De warmte die ik draag…
Victorieee5 december 2015Lees meer >

Hoog in het octaaf

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
vlijmscherp puntig en hoog in het octaaf zo klinken weer de eerste geluiden van winter al even geleden dat wij hebben gebeden om op de schaats te gaan de streken te horen in het passeren van riet de mooiste krullen te scoren in het ijl van heldere lucht kleurt en klinkt alles scherper in vlucht tot de vorst strenger wordt…
wil melker28 februari 2018Lees meer >

Onuitgesproken jeugd

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 458
ik heb als kind met zuchtjes wind mijn leven al beschermd waaide mee in het driften van zand langs een herfstig strand verzamelde luwte voor een poos als vorst zijn snijden tot lijden koos toch moest ik later kleur bekennen om mijn bescherming daarop in te stellen ik harnaste een onuitgesproken jeugd waarin ik gezichtsloos loog…

De gezanten van Athene

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 441
voornaam van onvermogen om een besluit te nemen, verdeeld door al de nuances van het verstand Ze zullen moeten wachten want we hebben nog geen nieuws van onze informanten We besprenkelen de geit met lauw water, ze bibbert niet dus de god zal niet spreken tot de sterren weer goed staan en we geïnformeerd zijn over de politiek van de vorsten…
Zywa28 juli 2019Lees meer >

Het laatste licht

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 468
dat scherp tekende in toenemende duisternis en warmde je hand de ongeziene verbinding met het geheel dat ik aan het verliezen was omdat de kou opkroop en vertwijfeling je blik vertroebelde of wij elkaar nog voor gebroken ogen konden behoeden zacht witte sneeuw die nacht de plaats waar onze zielen uittraden de eerste strenge vorst…
wil melker11 januari 2021Lees meer >

in paars, geel en wit

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.479
het regende kou een winterse wind blies je blauw maar je huid tintelde lente in prilgroene knoppen zag je de bloemen al botten toen het voorjaar smolt met de sneeuw dicht aan de grond waar de koude nog restte warmde de zon wat vorst met zijn schraalheid verpestte in paars, geel en wit juichen kleuren hun geur want de deur naar…
wil melker13 februari 2005Lees meer >

Verlichting

netgedicht
2.5 met 47 stemmen aantal keer bekeken 8.776
Wanneer licht je tuin verlaat schaduw je huis omsingelt wind tegen je voordeur slaat waar lang niet werd geklingeld Wanneer mist je raam beslaat je aarde is bevroren hagelsteen je pad bestraat waar lang geen weg van sporen Wanneer vorst je gang opgaat je kamers doet bekoelen neerslag bij je binnenslaat…

echte mannen

netgedicht
4.3 met 30 stemmen aantal keer bekeken 2.681
ze hebben tatoeages, kale koppen de echte mannen hebben altijd dorst ze leven als een ouderwetse vorst hun sloofjes zijn aan 't boenen en aan 't soppen ze laten zich door niets en niemand foppen er groeit een woud van haren op hun borst ze eten snert met spek en Hema-worst en lachen om de allerschuinste moppen als mannen zijn het echte…
Daan de Ligt26 september 2005Lees meer >

ik kaal de bomen

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 851
is gegeven ik jaag met buien langs de kust de kou van het achterland troost zich met nachtvorst als men rust warmte in mijn ene hand klapt tegen winter aan de andere kant en geeft gedonder toch schraal ik langzaamaan de velden en verliest de zomer eindelijk zijn warme helden leg onverwacht een witte loper uit die mijn strenge vorst…
wil melker27 oktober 2005Lees meer >

een eeuwenoud en triest verhaal

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.189
groen is in zijn bladeren gestorven de wind verritselt ze voorbij dood is op de grond geborgen beschermt haar voor het wintertij takken dromen van een lommerrijk verleden heden is alleen en kaal ze vertellen hoe ze door de kou hebben geleden een eeuwenoud en triest verhaal ze wachten op de lange nachten en de maan vorst laat…
wil melker24 december 2005Lees meer >